Oud stof, nieuw licht

Een vreemde schaduw valt over de trap.
Geen kat die struikelt,
geen vader die aardappelen weegt op straat,
maar het ruisen van een ver verleden
dat in de hoek van de kamer slaapt.
Wat raakt mij nog het geruis van een nieuwe lente?
Ik heb mijn hoofd op kussens gelegd
waar ver vergeten dromen stierven,
en voelde hoe oude liefdes als scherpe doornen
langs de huid van het geheugen sneden.
En toch.
Er is een stille, bijna vreemde rust.
Een vonk die zachtjes opwaait in het stof,
een nieuw begin dat ademhaalt
door de vertrouwde kamers van mijn huis.

nieuw licht

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.0 met 2 stemmen 7