1055 resultaten.
in wit vindt rust de laatste plaats
netgedicht
3.1 met 21 stemmen
1.603 ik zoek stilte zonder
fracties van geluid
verdwaalde tonen sluiten
die volmaaktheid uit
leven maakt altijd lawaai
in het groeien van de cellen
het steeds opnieuw herstellen
van gebruikt en afgeschreven zijn
alleen de dood verstilt
in wit vindt rust de laatste
plaats voor zijn vergankelijkheid
de tijd zal deze ruimte dichten
hoor…
woorden van vroeger
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
442 weet je nog dat we ergens naar zochten
een gedachte een vermoeden een boek
vragen zonder antwoord
dat we steeds meer verdwaalden
tussen zinnen en beelden
dat we onze gezichten hadden afgewend
weet je nog dat we ergens wel wisten
dat tellen en meten ons niet verder brengt
dat de kraai altijd de vogels verjaagt
dat de wereld een landschap…
Ötzi
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
454 wie je ook maar mag wezen
wie je ook maar mag zijn
je bracht een verhaal van
zo’n 5000 jaar geleden
ongewild naar het heden
was je jager jong of zo oud
dat je was verdwaald
of werd je helaas door
een vijand achterhaald
of ben je gewoon tijdens
het jagen uitgegleden
en op je hoofd geland
en was dat het verhaal
en was er verder niet
eens…
In vreemde ogen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
387 ik ben
verdwaald
in vreemde ogen
ze kijken me aan
met sprekende
blik alsof ik jou
iets hebt gedaan
vergat
weg te kijken
en verder te
gaan waarmee
ik bezig was maar
deze kijkers dwingen
eisend contact
dat niemand nog
ooit heeft gehad
ik kan dat niet
heb dat nooit
geleerd met
iemand praten
zij heeft mij nodig
eindelijk is…
In schril contrast
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
2.420 Waar is het kind dat je ooit zong
nu het in vreemd motief verdwaald
geen tonen meer kan vangen
In lijdzaam terugverlangen
zing je ’t nog gouden regels toe
van een onzuiver plagiaat
Het kind ligt uitgespuugd op straat
waar de coupletten sterven
nu bruggen afgebroken zijn
Maar met een eindeloos refrein
verhaalt het nog in schril contrast…
Kampvuurrood
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
417 zacht
verdwaalde
het laatste
kampvuurrood
nog klonk
de droge tik
van een tak
wolkte
vettig geel licht
opkleurend
naar de wind
het had gesmaakt
was eerst verdiend
in een honger krijgend
gevoel door de
exotische specerijen
in het natuurlijk garen
nam ieder zijn deel
elkaar bedankend
voor net iets teveel
het oogstfeest…
de sleutel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.157 Een leven lang twijfel
Heel erg onzeker
Opeens minder wankel
Je komt iemand tegen
Die heel voorzichtig
Met de sleutel die past
Bijna als voorspel
Onzeker maar vast
Als in een roman
Zelfs op de tast
Het ijs verwijderen kan
Heel langzaam maar zeker
Door zwaartekracht bepaald
Het ijs gaat bewegen
Maar is het verdwaald?…
Beeld aan zee
gedicht
3.1 met 149 stemmen
38.318 We vinden iets terug, het is niet meer
dan een scherf van die veel te jonge en te mooie
te grote god van de liefde
alsof hij brak toen onze handen loslieten
we hebben hem niet gezocht maar
daar ligt een verdwaald stuk van zijn gezicht
alsof we misschien toch
om ons heen is alles hetzelfde gebleven
de wind het waaiende helmgras het witte…
LIEFDESPIJN
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
2.081 met alle pijn in mijn hart
laat ik jou met rust
maar ik weet dat ook jij
gekweld wordt door liefde
die wij niet verbinden
met alle strijd in mij
laat ik jou gaan
en ik voel dat je huilt,
bezijden je trots,
dat wij elkaar niet vinden
de wind is verdwaald
weet geen richting meer
de zon stuwt haar licht
vergeefs in donk're tijden
de…
Jij denkt
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.606 wat jij ziet
Dat ben ik helemaal niet
Jij verbeeldt je dat ik weet waarvoor ik leef
Jij verbeeldt je dat ik weet welke zin het heeft
Maar je ziet niet hoe verward ik eigenlijk ben
En dat ik de zin van het leven niet ken
Jij gelooft dat ik weet hoe alles gaat
Jij gelooft dat ik weet waar jij staat
Maar ik ben al sinds weken onderweg
Verdwaald…
Een ijzeren glimp en niets meer.
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.182 De uitweg gesloten,
pijn opgesloten
Mijn gevoel is verloren,
weggelopen,
verdwaald.
De ramen van mijn ziel laten
leegte zien.
Mijn leven verscheurd.
Mijn gevoel verloren.
Mijn zijden draadje doorgesneden.
Dood.…
Verlaten in uw land
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
811 verlaten
wuivend op een kaal heideveld
zoals het dorre dopjesgras
gevangen in een wirwar
als van zwevend spinrag
over het koude moeras
een dof berkenblad
in ongedurigheid cirkelend
rond verarmde grond
gelijk de nijverige herder
die een schamele kudde drijft
in eenzaamheid verstomt
de staf als leidraad
een toeverlaat in verdwaaldheid…
Met mate bloot
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
463 slaat in
regelmaat de vleugels uit
op warm zand
krioelt de mierenhoop
geeft winters wit
met mate bloot en
smeert tegen verschraling
in herhaling
kuiven golven wit
van rollers in de branding
bij een door wind
gestuurde landing
zon en zee
een meeuw en blauwe lucht
ingrediënten van de zomer
waar is de rust van strand
roept een verdwaalde…
Smaak van verdriet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.601 Ik laat mijn eigen hart even uit
dolend in de nacht over straat
mijn gevoel belazert de kluit
alsof alles goed met mij gaat
Mijn wereld is in mist verdwaald
de controle is weer eens volledig zoek
spanning gaat door het oog van de naald
ik zie het verleden op bijna elke hoek
Eigenlijk verlang ik naar mijn bed
maar verdriet laat zich goed…
Licht
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.408 De wind ruist zachtjes door het woud
hier en daar ligt wat verdwaalde sneeuw.
Een witte duif vliegt rond tussen de
bomen hij brengt ons een boodschap.
Van hoop en samenhorigheid voor alle
mensen in deze donkere winterdagen.…
Lekker thuis.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
806 Ik realiseer mij dat ik verdwaald ben.
Uit het donkere bos komend
Knipper ik mijn ogen even door het zonlicht.
Ik zie twee wegen in de verte;
Links een zanderig karrenspoor
Met nog meer links, armoedige boerderijen.…
Karma
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
693 de lijn waarover hij balanceert voelt flinterdun
geconcentreerd zet hij stapje voor stapje
armen wijd gespreid blik gericht
op de toekomst die zienderogen
wordt geschilderd met grote kwasten
voor het hemels blauw dat dik wordt
opgezet hier en daar een verdwaalde wolk
tot penselen het doek detailleren
contouren verfijnen al dat denkbaar…
Vader Dood en Moeder Leven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
472 hij
ik wil u spreken en vragen
is het misschien al tijd
om het leven te vergeten
mijn blote voeten doen pijn
van het moeizaam lopen
op het scherpe levenspad
Het is nog niet jouw tijd mijn kind
ga naar Moeder Leven en vraag haar
om voetenzalf en nieuwe schoenen
en hoop om door te gaan
Maar waar vind ik haar
ik loop al zo lang
verdwaald…
Vader Dood en Moeder Leven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
441 hij
ik wil u spreken en vragen
is het misschien al tijd
om het leven te vergeten
mijn blote voeten doen pijn
van het moeizaam lopen
op het scherpe levenspad
Het is nog niet jouw tijd mijn kind
ga naar Moeder Leven en vraag haar
om voetenzalf en nieuwe schoenen
en de hoop om door te gaan
Maar waar vind ik haar
ik loop al zo lang
verdwaald…
Léman
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.283 Op zondagmiddag, aan de kade van een glasgroen, Zwitsers meer:
het zonlicht als een vijl, de wandelaars spits en schitterend en dui-
ven, imbeciel, altijd verdwaald in kluwens, maar te lui voor angst. Er
dalen trapjes naar het water, lichaam drinkend van zichzelf. Een
kind staat in damp gekleed.…
Afgoderij.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.042 Hoe buigt zich, met verdwaald gebaar,
D' Afgoderij voor 't blind Altaar!
Hoe zwaait ze wierookvieren,
Wier stank de ware God verveelt,
Terwijl men zijne glorie steelt,
En schenkt aan stomme dieren!
Zo doolt men zeker al te wijd.
Dees godvergeten dolheid smijt
De wet uit Mozes' handen.…
Verkennen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
454 maar door
Ik volg jou toch wel
op de voet
Verken ze maar
de verlaten stegen
De gaten en kieren
in een vervallen huis
Loop maar langzaam
door de miezerregen,
ook al was het daar
voor jou niet pluis
Kleine stappen
Voel ze maar
Het rafelig gordijn
en de oude barsten
in de vochtige ramen
'n verweerd kapot kozijn
En ben je verdwaald…
Queeste
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
630 Aan de achterkant
van het welkom
nam ik ruimteloos
mijn plaats in
bij mijn geboorte
raakte ik verweesd
en mijn ouders hadden
het eeuwige leven
de weinige woorden
die ik had
verdwaalden
tijdens het spreken
zelfs in mijn dromen
had mijn stem geen naam
doofstom liet gebarentaal
niets van zich horen
ach, ik voelde…
Het wiegen van de dood
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
498 je schemerde verdriet
een smal figuur vaag zichtbaar
in het onderdrukte snikken
het stille hopen was er niet
doelloos pak je zachte handen
verdwaald zoek je naar troost
je pijnen zijn geen schande
in het wiegen van de dood
die neemt beleefd het leven
hij overhaast het einde niet
zijn komst verkondigt overlijden
er is geen keuze hij gebiedt…
Palfrenier
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
671 een verdwaalde enkelganger?
het kind van de rekening met
blauwe restjes jeugd?
van verdrietjes naar verdriet
is slechts de afstand
tussen jou en mij, mijn lief,
waarbij ‘jou’ steeds verder
en ‘mij’ dichter bij
de dichter
die ik graag wou zijn
om het woordje palfrenier
onsterfelijk te maken.
nu dan met tram 6, de obligate rit.…
Charlie Chaplin
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.249 er warrelt van alles door je hoofd
geloof je bijna niet hoeveel
heeft enige organisatie nodig
twee regels of drie regels
of helemaal geen regels
gewoon wat beelden die verdwaald zijn
en die je weer thuisbrengt door
ze te drinken en te eten te geven
terwijl de sneeuwstorm om de hut
tekeer gaat en de honger toeslaat
kook je een schoen…
Nadoen was niet nodig
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
526 Je leefde in een verhaal
toen je een gedicht schreef
over het verdwaalde maanlicht
boven zinloze planeten
op het plafond van jouw geweten
en het gedicht was als een brief
niet aan mij of aan jezelf maar aan een vreemde
die je lief had en wist dat je het meende
onder het maanlicht van jouw gedicht
dat in de onderwereld geen noodzaak had…
Verboden vruchten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
486 zoeken jouwe de mijne
gedachten spinnen verhalen
voor rode oortjes
jouw glimlach verraadt je
de mijne doet er niets voor onder
ook al ben je met hem
vinden steeds opnieuw
jouw ogen de mijne
uitgebreid stift ik mijn lippen rood
in het voorbijgaan knipoog je
en sla ik mijn ogen neer
nog immer zoek ik
jouw ondeugende ogen
in verdwaalde…
in het wiegen van de dood
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
698 je schemerde verdriet
je smal figuur vaag zichtbaar
in het onderdrukte snikken
het stille hopen was er niet
doelloos pak je zachte handen
verdwaald zoek je naar troost
pijnen zijn geen schande
in het wiegen van de dood
die neemt beleefd het leven
overhaast het einde niet
zijn komst verkondigt overlijden
er is geen keuze want hij gebiedt…
Zo helder is het werkelijk zelden
gedicht
3.0 met 2 stemmen
2.890 Zo helder is het werkelijk zelden, men ziet
het riet wit voor de verte staan
iemand klopt aan, vraagt water, het is
een verdwaalde jager
het antwoord is drinkbaar, zijn kromme weg
uitlegbaar in taal
in zijn weitas een bloedplas, het water
verspreekt zich al pratend in wijn
kijk, zegt hij, omstreeks het riet wijzend bij wijze…