3347 resultaten.
Dorpstafereel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
208 Reigers zetten hun vlucht naar het oosten voort.
De hemel wordt doorsneden.
Genoeg beschutting geeft de bamboehut.
De zon staat nog niet hoog.
De meester lacht: hij is tevreden.…
de val
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
342 Temidden van de verliezen
Vervagen de dromen van een vlucht
Na de val blijft alleen een gebed van zwijgen over
In het gonzen van de tijd
Ik zoek je glimlach op de verre oever van het mededogen…
lijf -op de vlucht 369-
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.529 de ervaring zelf is niet te beschrijven
de beschrijving is niet direkt te ervaren
beschrijving een reflectie van lijven
die onbeperkt in het heelal rondwaren
toch deel van processen en systemen zijn
een ervaring die weer uit delen bestaat
die door het filter van de reflectie gaat
op de grote vlucht door werklijkheid
zo teken ik een rond…
DE VLUCHT DES TIJDS
poëzie
3.6 met 19 stemmen
2.741 Dít kan mij vaak weemoedig maken,
Dat ons de tijd zó snel ontvaart,
Dat, eer zij ’t Heden recht mocht smaken,
De ziel reeds in ’t Verleden staart.
Het zaligst uur, sinds lange jaren
Verwacht en vurig afgebeên,
Het komt gelijk een klank van snaren:
Hij ruist, verrukt, en — vliegt daarheen!…
Witte vlucht in ruimte.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
519 Tekenen met woorden,
witte roos met woorden,
arend met woorden.
Oorden wit tekenen
die arend worden.
Een roos tekenen
met witte woorden
is als een vliegende arend
boven het wiegende kroos
in een kleine witruimte.
Ontwarend broos.
- zichtbaar. -…
De vlucht des tijds
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.301 Dát kan mij vaak weemoedig maken,
Dat ons de tijd zó snel ontvaart,
Dat, eer zij 't Heden recht mocht smaken,
De ziel reeds in 't Verleden staart.
Het zaligst uur, sinds lange jaren
Verwacht en vurig afgebeên,
Het komt gelijk een klank van snaren:
Hij ruist, verrukt, en—vliegt daarheen!…
DE VLUCHT DES TIJDS.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
940 Dat kan mij vaak weemoedig maken,
Dat ons de tijd zo snel ontvaart,
Dat, eer zij 't Heden recht mocht smaken,
De ziel reeds in 't Verleden staart.
Het zaligst uur, sinds lange jaren
Verwacht en vurig afgebeên,
Het komt gelijk een klank van snaren:
Hij ruist, verrukt, en - vliegt daarheen!…
dwarrelt luchten die vluchten
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
731 ik zie je
jagen en vlagen
vragend uitdagen
kleuren peuren uit
wolken die kolken
als ik luister
besta je uit
zuigen en zuchten
kreunen en steunen
kou om te kleumen
ik voel je
duwen en trekken
bomen verrekken
in buigend bewegen
het krenken van kronen
je dwarrelt
luchten die vluchten
in verleidelijk dwalen
om dan weer een den…
GEVLEI LOERT EN VLUCHT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 Onzeker schuifel ik door een duister woud.
Vanachter diepzwarte reuzebomen
en schimmige ritselstruiken komen
gedaantes nader, maken me benauwd.
Lokkend gefluister vult het bladerhout.
Zijn die verleidingen in te tomen?
Mijn huid moet bang, veranderlijk stomen:
tergend heet, vragend lauw, radeloos koud.
Tenslotte word ik met stille moed…
Tussen Donker en Vlucht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
365 Een glimp—
niet licht,
maar wat eraan voorafgaat.
In de plooi van een blik
brandt het nog niet uitgesproken.
En dan:
een ruk aan het seizoen,
lucht die openspringt
in nerven van geluid,
druppelend ritme,
als vogels
die weten wanneer ze moeten gaan.
Tussen het zware en het vliedende
hangt een stilte
die niet weet
of ze moet vallen…
Zomer in zachte vlucht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
503 Zomerwind waait zacht
door de armen van de struik
vlinder blijft zweven
In de zomerbries
wuift de vlinderstruik zachtjes
vlinders komen thuis
Geur van paarse bloei
trekt een dans van vleugels aan
zon kust elk bezoek
Tijd lijkt stil te staan
bij de dans van paarse bloemen
en een vlindervlucht
Licht valt op de struik
tussen blad en…
Vlucht voor den duivel
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
471 Loop voor den Duivel, zwart van list,
waar maanlicht koud zijn schaduw kust.
Hij fluistert zacht in nacht en mist —
wie hem bemint, vergeet de lust.
Zijn oog is zoet, zijn hand is wreed,
hij geeft wat sterft, en neemt wat leeft.
Hij weeft van as een zilvren droom,
waar ziel en zonde samenstroomt.
Hij kent uw wens, het fel verwaand,
en…
Wendy
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.348 dans nog eenmaal voor mij
jij maakt mensen blij
laat ze zweven
neem ze mee in jouw vlucht
dansend zwevend zwierend
een vlinder in de lucht…
Braken mijn vleugels
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
599 een zorgloos bestaan
we rustten wat vaker
spraken in geur
de nectar bracht liefde
en later zijn kater
de bloem is verdord
mijn vleugels zijn grauw
de vlucht is te kort
om te vliegen naar jou…
Rare Mensen
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
594 De reden waarom vluchtelingen vluchten
wordt in Europa amper onderzocht
een mens maakt zomaar niet een lange tocht
als hij in 't eigen land niets heeft te duchten
Dus waarom gaat een mens op avontuur?
Wanneer je thuisland wordt kapotgeschoten
dan vlucht je weg, desnoods in rubberboten
je rent, je zwemt, je klimt over een muur!…
geen helling thermieken
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
745 ze braken mijn vleugels
vertraagden mijn vlucht
zijn jaloers op mijn kleuren
moet ik uit de lucht?…
Droomstof
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.276 Door de waarheid ingehaald
Vertrekt ze naar het land der dromen
Waar visioenen binnenkomen
En haar dwaallicht vredig straalt
Voorbij de aardse woestenij
Raakt ze lucide sterren
Ziet de kosmos opensperren
Schouwt planeten van nabij
Maakt het gewillig brein
Haar eigen creaties
Restrictieloze impressies
Die werken als karmozijn…
Onderweg naar Egypte
gedicht
3.1 met 10 stemmen
15.350 We zaten samen op mijn lange waxcoat.
Het was oktober in een bos in Drenthe,
de zon warm op het gras, het leek wel lente.
Zij had de picknicktas met kaas, fruit en brood.
We keken naar de letters in de beuk, groot
gegroeid sinds onze geboorte, we prentten
ons de stilte in, de taal die niet went en
'op jouw jas ben ik altijd veilig' besloot…
de oude stopt met drinken
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
4.407 wat doet de verzuurde rufter
ter verlichting van zijn leed
dat dronken heden&verleden heet?
hij gaat zwemmen in een slufter
eet langzaam in kleine brokjes
drinkt zijn melk met kleine slokjes
des avonds blijft hij nuchter
drinkt water met twee rietjes
neuriet gregoriaanse melodietjes
het is nu over met de boeren en de winden
hij wordt…
vanuit het verre
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.671 ik sprak haar aan
vanuit het verre:
een café vlakbij't station
'Het Verre'
zij zat diep
in gepeins verzonken:
m'n ongeschreven dagboek
tussen haar
een muur
een klein verduisterd raampje
misschien verliezen
wat je nooit vond
en mij
was ik haar even kwijt
waar ben je?
zocht haar zag haar weer
stond op
al met een voet…
Vluchtweg
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
878 Grijp je vast
Aan bomen vol herinneringen
Volg de weg
van wie je bent
Die dwars door woorden breekt
Geen witte sneeuw
Tot scheuten uit je lichaam schieten
En je ontwaakt in een frisse wind
Onder de warme regenzon…
het stille na de storm
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
859 de stormachtige wind
doet buigen
maar niet breken
ze snelt voort
haar voetstappen klinken hol
in de stille straat
buiten adem
komt ze aan
op haar bestemming
waar het noodlot
haar ontmoet
ontlopen kan ze niet
haar kreet gesmoord
in het huilen
van de wind…
Als Cassandra
gedicht
3.0 met 2 stemmen
3.289 Wie is er geen Cassandra in een tijd
waarin je zonder visionair te zijn
kunt zien dat Troje zal gaan branden?
Aan rafelranden van de stad en in
de buitenwijken smeult het al –
Luister, het is de wind niet, blijf niet doof
en blind, het zijn miljoenen naderende
voeten, aanschuifelend tot een storm
die weinig overeind zal laten staan
Berg…
WELDRA MAAIEN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
411 Het boerengrasland
geurt, belooft toekomstig hooi;
reeruggen golven
sierlijk, met beheerste haast,
boven de hoge halmen.…
Vluchtig
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 Vluchtige Mensen
Nieuwe instroom patienten
Spij(t)s der hongerigen…
Herfstgedachten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
411 We weten niet, we kennen niet
wie de ander echt wel is.
Zoals de herfst nu bladeren doet dwarrelen
en hen doet vergaan om humus te worden
voor weer een nieuw bestaan,
zo weten we allen wat eenzaamheid is
en trachten we weg te lopen van vragen
die te groot zijn voor een antwoord.
We weten niet,
we kennen niet
en zien de dagen korten,
maar…
Koud
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.079 Bevriezende gedachten volgen mij
stil en
straffend
als
ik vlucht zonder
strijd
en
verlies
wat ik wilde
beschermen
met
warme herinneringen
die de genadige slaap mij gunde
toen ik nog
jouw warme droom
kon zijn.…
laat mij vrij
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
987 draai maar aan me
en vlucht in rook
alcohol of snuif
speel met gevoel
sterf langzaam af
laat mij vrij
geef me ruimte
dit trek ik niet
mijn hersens
vragen zuurstof…
Te laat
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
768 Het liegen staat in je ogen
en ze stralen amper meer
ik laat je niet meer vluchten
zeker niet deze laatste keer.…
Sporen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
612 En alle sporen zijn zo klein
en blank, die wij hier laten
als op een sneeuwend veld
het vluchten van een hermelijn.…