Alle inzendingen over woestijn

662 resultaten.

Sorteren op:

Het glazen venster

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 202
De vlammen die straks de woestijnen besturen, droegen in eerdere eeuwen een naam. De blauwdruk ligt vast in het diepste sediment, de runen gekerfd en de sagen bepaald. De horizon toont wat het hart al zo lang kent: de klank van een echo die nooit meer verdwaalt.…

IK

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.011
Alsof IK die ene steen in de woestijn ben, die tijdens een wervelstorm blijft liggen, terwijl al het zand IK voorbij waai...…

Tijd

gedicht
3.5 met 60 stemmen aantal keer bekeken 42.826
------------------------------------- uit: 'Parken en woestijnen', 1940.…
M. Vasalis7 februari 2011Lees meer >

Met liefde vastgelegd

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 673
Uitgestrekte woestijn En besneeuwde bergen Archeologische vindplaatsen Verspreid over Iran.…

Messias

netgedicht
4.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 810
Een uitgemergelde figuur sleept zich door de woestijn, een bewegende sculptuur van Giacometti, zoekend naar genade en een koele teug water, maar aan de einder wacht azijn, een zweepslag en het oordeel van een kronkelende made.…

2007-vers

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 869
nog enkele dagen geschiedenis te schrijven over dit jaar wat met dictatoren in de woestijn of er nou nog piraten zouden zijn en water bij de wijn, moet dat nu écht?…

Eens zal dat zo zijn

hartenkreet
4.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 741
Weer een dag in het paradijs voorbij sla de warme deken om je heen alleen de stilte doet nog pijn of zijn het stemmen in je hoofd hier zou het geluk toch moeten zijn achter dat groene gras ben je liever niet euforisch blij dat je hier nooit écht was de kudde heeft geen herder meer alleen zijn is een kunst de woestijn blijft leeg en dat doet…

Eens zal dat zo zijn

hartenkreet
4.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 835
Weer een dag in het paradijs voorbij sla de warme deken om je heen alleen de stilte doet nog pijn of zijn het stemmen in je hoofd hier zou het geluk toch moeten zijn achter dat groene gras ben je liever niet euforisch blij dat je hier nooit écht was de kudde heeft geen herder meer alleen zijn is een kunst de woestijn blijft leeg en dat doet…

Een nieuwe morgen

netgedicht
3.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 926
ik ben de dag zo moedig moe als de nacht zwerft door mijn bloed en ledematen zijn verzuurd die door zwaartekracht worden beboet; heeft deze enkele reis te lang geduurd komt mij nu enkel nog rusten toe ach nee, de woestijn kent soms overdaad gesponnen over jaren heen verdronken soms in oude glorie ook al zijn ze voor de ander van steen mijn…

De laatste bloem

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.313
Wanneer de aarde lijkt te bezwijken heb ik altijd geweten met mijn geweten, dat er nog een bloem staande blijven zou, de laatste bloem tussen zand en wind van woestijn. Ik wist immer, dat deze 'Fleur' zich zou gaan verspreiden: haar zaden zorgen voor vele nieuwe 'fleuren'.…
Petra Hermans19 februari 2013Lees meer >

Aardverschuiving?

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 565
In de wenteling wordt de aardse zwaartekracht vermeden en deelt zij met anderen de passen, ze zaait de liefde uit de mand van de natuur, woestijnen worden akkers op den duur, groene weiden spruiten uit de grond, ze baart de geur van bloesems uit ieders mond.…
Pama18 maart 2013Lees meer >

Maskerade

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 602
dwalen met een glimlach door de kamers die als graven worden gevuld met de uitgebluste toekomst met elke korrel verliezen kleuren zwijgend de streken van penselen vertrekken worden tussenstations elke deur een masker waarachter de volgepakte leegte het uitzicht breekt huizen worden tot handbreed gekneed totdat de kracht van geduld een woestijn…
Kees Keizer16 november 2013Lees meer >

voor jordy

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 727
een rozenburgse - een schoonheidsprinses - ontmoette haar liefde - een zelfstandig ondernemende kwast - een rotterdamse prins 'weest gekust' schreef zij hem en hij hij doorkruiste de woestijn - beklom de hoogste berg - om bij haar te zijn verliefd werden ze - op elkaar - verloven gingen ze - met elkaar - een huwelijk sloten ze…

landrot met zeebenen

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 666
het recept kwijt met de zeebenen van een landrot uitzichtloos op golven deinen een beetje zonnig zinnen schijnen klankrijmen in dubieuze tweestrijd men ziet geen metaforen bij de zot ik zie vreugdevuur op alle pleinen we dalen af in vergeten mijnen roestvrij stalen zenuw leidt er is geen gebod en geld is God laat mij maar roepen in woestijnen…

Zie de mens

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 462
diepst van mijn tenen - onlangs nog gepedicureerd tien platbodems stil aangemeerd sub rosa, ik moet ervan wenen op eieren loop ik haast krom maar ik buig niet, kom straks weerom - de aandrang of, meer nog, urgentie om u te wijzen op de essentie van wat men - waar ook, wie ook maar (behalve de sloebers en stakkers die in de woestijnen…
Nemo2 november 2025Lees meer >

Wereld van glas

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 846
De laatste druppel aan het hangend blad valt langzaam naar beneden De zon schijnt in het vallend nat spiegelt beelden uit het verleden Verloren gegaande dorre gebieden kwetsbaar aangetast door droog klimaat Geen water voorhanden, alzo geschiede meedogenloos in de zon gebraad Thans veranderd in onvruchtbare woestijnen duinen van…

Alleen voor jou

hartenkreet
5.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.939
Jouw lach is de zon in de woestijn, Een glinstering in het mulle zand. Alles aan jou had zo moeten zijn, Je tanden, de vormen van je hand. Als jij naar me kijkt met jouw ogen Is het alsof ik niet meer kan bestaan. Het stuurt mij naar een onbewogen Staat waar ik niet weg kan gaan.…

Het verre Zuiden

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 12
Steeds verder en dieper glijd ik in de woestijn. In een verlaten coupé met een blind raam passeer ik een paar keer stations zonder naam. Loom schuift de trein door die leegte en stilte, het zijn uren of dagen, wellicht ook weken, in die wereld van zand als een wazige deken.…

NOORD-AFRIKA 'S OUDE TROTS

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 591
het machtige dier heeft allang zijn geweldigste ras verloren eens heersten die wilde vorsten over de Barbarijse bergen tussen milde zee en harde woestijn hun zware manen bolden luchtig dankzij frisse hooglandwind Atlasvelden bloeiden geurig onder de edele rovers met glanzende bruingele huiden als zuivere dikke honing door helle zon beschenen…
Han Messie19 september 2010Lees meer >

Paard zonder naam

netgedicht
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 536
Bestijg het diepste punt van de woestijn, te delen met een verkoperde zon, gebeden verbleken in uitgebeend gewas bij verdroogde oases, rode waas verblindt de ogen, gemalen hitte verstoft de horizon, waar een schorpioen de staart doopt in een plas venijn van besluiteloosheid, gif als medicijn, angels verbonden in een doodskleed van…
pama25 oktober 2010Lees meer >

Osmose ?

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 466
Ik heb je bij de levensbron gezien, duizendschoon in het gras, oceanen vol klaprozen en ontluikend groen, fragiel misschien, maar transparant als glas,daarin verdronken zoveel dat kon in haar satijnen spiegelplas, nog zonder kleur, verdroogd, verzonken in woestijnen en in het kristal van licht verloren.…
pama19 september 2011Lees meer >

jij was mijn griet in poncho

netgedicht
3.1 met 65 stemmen aantal keer bekeken 18.752
Ik las je in Aztekenassen wandelde over besneeuwde passen in het Andesberggebied jij was mijn griet in poncho je donkere lach vereeuwigd in de kinderen die je bracht jij was de tijd als zand in eeuwig golvende woestijnen de piramides lagen zuiver op de lijnen die ik in de verre ruimte zag daar vond ons nageslacht een dood die leven…
wil melker22 september 2004Lees meer >

Gros Bisous

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 447
A horse with no name Door dorre woestijn Een zwarte sirene Naar hall zonder fame Gros bisous de partout Een anoniem paard Plotseling de nulle part Sans doute tout à coup Een bodembestaan Ondergronds zonder water Nooit werd het er later Diep als d'oceaan Gros bisous is au bout Een meermin met voile Een zwarte étoile De nulle part…
Max12 juli 2022Lees meer >

laat die arme ziel toch met rust

netgedicht
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.102
ik zet mijn een ezelinnenbadmuts op en duik naar een oesterloze bodem woestijn onder water dom: jij mist een laag en toch blijf ik maar zoeken in het zand wat fijn dat je gegroeid bent zeg je en ik denk dat je mijn ziel bedoelt maar jij, lief, jij had het over mijn rondingen, ook een compliment ik lach om lot en misverstand vandaag…

Als heersende vrouw

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 514
ik reik je met liefde dit speciale tapijt jij vlijt je neer op het paradijs van weleer samen ontvluchten we de groene oase het brandend zand van de woestijn zal ons met zijn thermiek naar de hemel dragen onder ons bergen en de oude stad waar het eonen geleden goed toeven was beelden met mannen op de achtergrond vrouwen met scherpe neuzen…
wil melker5 januari 2017Lees meer >

de dichters

netgedicht
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 653
vallen vanuit hun oorsprong alles behalve toevallig samen met die van de mensheid lopen over van diepe inzichten omtrent de ware aard van beestjes tot knorrepotten zie de uitkomst van steekproef één die met de meest geknede doorsneepoëet herkenbaar aan paranoia acuut ontstaan tijdens samenzwering van tal van vrouwen langs wegen in woestijnen…

Johannesbroodboom

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.264
Nu de tijd gekomen was om gouden ringen af te dragen nam ik plaats daar waar de koopman ooit zijn vlinderzaden bond en ze verkocht - met hart en ziel als eerlijk goud aan handelaren die ze later doorverkochten en met wisselgeld betaalden voor een zon die hen verdorstte meer dan honger hen verstond in die verstikkende woestijn waarin geen…
jan haak11 april 2009Lees meer >

Merktekens?

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 472
Wie de beloofde glans van z'n toekomst doorstaat, draagt een bloeiende woestijn in zijn ogen en verjaagd de schaduwen tot aan de dageraad.…
Pama18 mei 2013Lees meer >

In halfslaap

gedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 8.613
Het ontwaken in een al oplossende droom waarin sprake was van een vergeefse reddingsactie een lange tocht door de woestijn en een zee die op het punt stond open te breken. Het kale licht van een dag vol gemis. Later worden de koffers teruggevonden in een verlaten schuur.…
Bernlef20 februari 2022Lees meer >

Aan New-York (6)

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 823
Het plegtig zwijgen der woestijn, Slechts zonnebrand, slechts maneschijn, Daar gij de volken zaagt verzamen? Het zou u dragelijker zijn, Dan of er vreemdelingen kwamen, En hun Geschied'nis, streng maar koel, Uw bouwval koos ten rechterstoel!…