1856 resultaten.
mijn onvolkomen lijf
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
1.175 voor jouw verlegenheid
zou ik mij liever niet
willen excuseren
want je kijkt weg
en vraagt je ondertussen af
of ik jouw strijd zal delen
had jij mijn lijf nog gaaf gekend
dan had ik trots
met jou de foto's teruggehaald
en samen zouden we
op oude beelden
de liefde laten spelen
elkaar vertellen
van een gaaf bestaan…
Was al tegen een inval voor zij voor waren.
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
683 Zouden meer mensen in Holland
Zonlicht hebben aanschouwd?
Ik vind dat ik mezelf goed ken
Maar wie ben ik het te vragen.
Is den Haag niet de stad van het recht.
Het internationaal recht.
Met respect voor een volkenrechtenmandaat.
We geven belasting op voor een April.
Blijven we nog geloofwaardig.…
Sneeuwklokje
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
572 Een groene spriet
met wit gebogen hoofd
Kijkt, maar ziet het niet
Heb het toch beloofd
dat we zouden baden
in het lauwe water
emoties zijn geladen
een herinnering voor later
’t is zo cliché
rode roos voor lief
Ik wil met je mee
en ook hartedief
Een groene spriet
met gebogen hoofd
Kijkt, maar ziet het niet,
Ik heb nooit in jou geloofd…
Ik heb de weg
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
624 Ik zocht er naar antwoorden
uit mijn verleden die mij weer
nieuwe kracht zouden moeten
geven, voor nu en in het heden.
Het was een woordeloos zwijgen
tot ik plots warmte in mijn hart
naar binnen voelde stromen er
werd overspoeld met mijn emotie
die zich nu eindelijk bevrijden mocht.…
favoriete Shakespeare-passage van Mandela
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
544 Van alles wat ik me afvraag
over wat ik zoal hoor tot nu toe,
lijkt het vreemdste wat mij betreft
dat mannen bang zouden moeten zijn,
als je eenmaal inziet
dat de dood,
een noodzakelijk einde,
zal komen wanneer hij komt.
(vertaling cornelis van zwaanshoek)…
Mantelzorg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
641 Familieleden zouden vier uur per week ingezet moeten worden.
------------------------------------------
We konden hem in het verpleeghuis kwijt,
We wisten opa veilig opgeborgen.
Nu moeten we toch nog voor opa zorgen
En opa is nog lang niet “uit de tijd”.
Maar al met al zijn we toch wel content,
Want opa is nog aardig continent.…
Witte Donderdag
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
720 Priester zijn is zoals Jezus
knielen voor de armste mens,
voeten wassen, nooit vergeten
wat Hij als zijn laatste wens
meegaf aan wie Hem wil volgen:
dat ze liefdevol en één
dienen zouden, niet als heersers
leven, zoals Hij verscheen
in die laatste levensuren,
brood en wijn als teken bood.…
Terug in de tijd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
583 Ik zou nog zo graag
met je samen willen zijn
terug in de tijd
genesteld in 't stro
met schetsblok en krijt
jouw geur in me opsnuivend
en die van teer en leder
je fluweel zachte neus
warm in mijn handen
En met mijn armen
om je heen
zou ik jou dan teder
vaarwel zeggen
mijn gezicht in je manen
die mijn tranen
zouden meenemen
iets van…
Witte Donderdag
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
561 Priester zijn is zoals Jezus
knielen voor de armste mens,
voeten wassen, nooit vergeten
wat Hij als zijn laatste wens
meegaf aan wie Hem wil volgen:
dat ze liefdevol en één
dienen zouden, niet als heersers
leven, zoals Hij verscheen
in die laatste levensuren,
brood en wijn als teken bood.…
STENEN ZWIJGEN
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
501 stenen zouden
kunnen weten
ook al zijn ze
nog zo koud
stenen zullen
nooit vergeten
ook al zijn ze al
miljoenen jaren oud
stenen hebben
werelden rond
gezworven en
verbazen zich
over wat ervan
is geworden
stenen zullen
niets vertellen
houden geheimen
in zich verborgen
dat durf ik zondermeer
te stellen
stenen neigen
misschien…
Kleuren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
460 We zouden verdwalen in onze tranen
op paden die leiden naar donker, kil en zwart.
Nee, geef mij dan maar de ware kleuren
die ons doen laten stralen
vanuit het diepste van ons hart..…
o, ver leven?
snelsonnet
3.9 met 19 stemmen
649 een bio-signatuur: misschien wel leven
op wellicht veel aardachtige planeten
wij dichters zouden dolgraag willen weten
of deze kennis méér dan hoop gaat geven
misschien wel aardig zijn? wellicht zelfs vrede?
dan niet toekomstig maar nog nú, het heden!
*
Met dank aan Bet voor de verbeterde 2de regel!…
Een eindeloze zoen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
475 ik heb
je stem
weer gehoord
met de spannende
vibraties die
bij praten horen
met dat
tikje meer
dat van spanning
trilt in het
articuleren
van je stem
zacht smaken
je lippen
rood en
warm nat
in hun
bewegen
als lieve
woordjes
naar buiten
komen uit het
jarenlang
samen dromen
met als resultaat
van wat wij
zouden willen…
geen toekomst zonder verleden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
380 kon hij de bergen zover krijgen
dat zij hem bezoeken zouden
zijn gebaande paden meedragend
waar het hem zwetend vergaan is
zou hij de geuren nogmaals ruiken
van de struiken waardoor hij kroop
zijn vergaarde schade verdragend
al hem toch zwetend ontgaan zal
mocht hij op beelden wederkeren
of in negatieven draaien
zijn vermaarde daden opdragend…
Operatie #Lentevraat
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
328 Hoeveel zouden we willen?
Veel, meer, of zuchtend
toegeven
dat we beter weten, de wet
van oorzaak en gevolg kennen
Gezonde geest, gezond lichaam
dat we schoonheid niet verslinden
en alleen in de lente van ons leven
zoals de lente leven, groeiend
tegen de verdrukking in, de winter
verdrijvend met de levenslust
van talloos velen…
Tja
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
188 Het dragen van water
Naar de zee,
Dat valt om de dooie dood
Niet mee,
De bloemetjes buiten zetten
Kan daarentegen
Elke boerenlul,
Voor ’t zingen de kerk uitgaan,
Blijken velen
Weer niet te kunnen,
Een egoïst en een altruïst
Zouden het
Met elkander goed moeten
Kunnen vinden,
Doch vechten elkaar de tent uit,
Omdat ze elkaar
Niks gunnen…
Loos, WO I (thema met variaties)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
803 En we zouden moeten weten
dat elders iemand weer de passie preekt
en we zouden op de kippen moet passen
Het zal wel weinig helpen:
Sta op soldaat,
hoor het gore bevelen.…
op weg
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.214 geweest
mooie tijden zeg je dan en zo lang geleden
en kijk eens naar de foto's die we niet hadden
het zijn vage beelden van onze herinnering
Afghanistan, India, Birma en wegen langs ravijnen
wat we niet meer goed weten ja we weten het nog
maar niet langer wat het precies was en wat het is
is helemaal anders, maar toch als we daar weer zouden…
poème nature
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
249 Ook als wij de vogels zouden verstaan
de bloemen begrijpen, het beest in ons verslaan
de rijpe vruchten der bomen en hun dromen doorzien
al het klaterende water onze diepste dorsten lessen laten
het gif uit onze aderen persen, deze grond waarop wij leven
teruggeven aan de aarde onder onze voeten
ons heilige moeten gunnen diep tussen wortels…
Self-fulfilling prophecy
snelsonnet
3.6 met 22 stemmen
2.364 Het bagatelliseren nimmer moe
Noemt men ons land 'ons kouwe kikkerlandje'
En zie: conform het nieuwste tussenstandje
Neemt onze kikkerpopulatie toe
't Is wachten op de kikkersoort wiens rol is
Te kwaken dat nu elke poel te vol is…
Kwaak
snelsonnet
4.5 met 38 stemmen
1.572 Ik wiebel op mijn billen heen en weer
en zie, gespannen, Kate het jawoord geven.
Nu William nog. Kom op. Schiet op! Nog even...
De huwelijkskus. Ik hou het haast niet meer.
Want ik krijg 1 op 1000 uitgekeerd
als William in een kikker transformeert.…
Pot
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
580 Het was geen zaak van dat ze zich vergisten,
Maar wat ze deden gaf bepaald geen pas.
Ze moesten niet uit hoge nood een plas
Toen ze Obama ’s bed eronder pisten.
Ik vind dat die bedwaterende meiden
Voortaan de pot op kunnen met zijn beiden.…
Dood, je wist niet hoe het voelde
hartenkreet
3.7 met 19 stemmen
3.638 zij je horen
Zouden zij je kunnen zien
Zouden zij je helpen, net als toen
Eenzaamheid die niemand ziet
En zo hoort het misschien ook wel
Maar toch,
Het voelt niet goed en of het ooit went
Je vraagt je af waarom nu al
Waarom zo vroeg
We waren nog niet klaar
We hadden elkaar nog zo veel te zeggen
Er was nog zo veel onbesproken
Waarom nu…
Iedere dag
hartenkreet
3.8 met 26 stemmen
2.636 Zelf als we elkaar zouden tegenkomen
zijn we zeker weten uitgepraat
Inmiddels ben je me denk ik al lang vergeten
Maar het antwoord op die vraag
zal ik nooit zeker weten…
nooit gedacht
hartenkreet
2.9 met 18 stemmen
1.970 Dat eenzame dagen
Zouden verdwijnen,
Dat ook voor mij
De zon weer zou schijnen.
Wat heb ik gedaan?
Dat ik dit verdien,
Heb ik lang genoeg verdriet gehad,
Is het dat misschien?
Maar nu kan ik alleen maar blij zijn,
Blij dat jij bij me bent,
Genieten van dit gevoel
Dat ik nooit eerder heb gekend.…
woest gebaar
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.600 met een woest gebaar
veeg ik mijn tranen weg
het maakt jou niet uit
wat ik nog tegen je zeg
jouw plan was al klaar
lang voor ik het wist
man oh man
wat heb ik me vergist
ik dacht dat wij
altijd samen zouden zijn
en nu dat niet zo is
doet het verdomde pijn
ga maar, vlucht
ga maar naar die ander heen
ik hoef jou niet meer
ik blijf…
oorlogskruizen
hartenkreet
4.6 met 18 stemmen
1.610 ik geef het geen naam
het is meer een verstaan
van houtige zuilen
die zijgen in arme grond
ze zouden niet huilen
al welde het traanwater
uit kinderfonteinen
die ouders verstomden
zo volgen mijn ogen
toegeknepen door lijden
herinneringskruizen
rij aan rij
en vrij wilden zij zijn
leven om te leven
maar zij strandden hier
zij aan zij…
zuivere zonde
netgedicht
4.0 met 19 stemmen
1.907 zuiver zoek ik de zalige snaar
dwaal met mijn hand door je haar
haal mijn strelende hand over je huid
dwaal tussen verbruid en bruid
je nee is zielig eeuwig zonde
als we dit niet afmaken konden
zouden we zwaar en zinnelijk genoegen
toch werkelijk nog even moeten proeven
je keuze is reuze
je bent mijn wonder…
Gevoelens
hartenkreet
3.9 met 25 stemmen
3.285 ik ben benieuwd naar je ogen
en naar je lieve lach
hoop dat ze zouden stralen
als ik je nu eens zag
je bent in mijn gedachten
sinds een dag of vier
ken ik een groot verlangen
naar jouw woorden op papier
verhalen die me raken
in het diepste van mijn hart
de emoties die jij losmaakt
hebben mij ook wel verward
ik wil je graag ontmoeten
je…
Puk
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
458 Zij pakt mijn hand en draait haar hoofdje opzij
het lijkt wel of ze het leven lachend wil roepen
maar haar mondje, heel even geopend, sluit
geen woord meer buiten, het krijt, kleurrijk
verscholen in haar handjes, verkruimelt
zacht de kleuren die de stoeptekening
glashelder op zouden moeten fleuren
maar de tegels blijven grijs, angstig grijs…