7289 resultaten.
De stilte en de dood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
679 Met diep zwarte ogen zag zij mij aan
die stilte van die grauwe herfstnacht
Geen ster scheen in de hemel te staan
ik huilde zacht, daar ik aan jou dacht
In ijzige stilte woekerde een woord;
die toezegging jou nooit te vergeten
Ik riep je, en wachtte op je antwoord
jij die altijd in mijn hart had gezeten
Met roestige woorden wees je mij af…
MOMENT SENTIMENTAL
gedicht
3.0 met 4 stemmen
7.726 Mijn kleine moeder met je rode haar,
Eens werd je ginds in een zwart graf gelegd,
Een dominee heeft, galmend, aan de baar
Enkele verzen uit Godswoord gezegd.
Ik was een kind van nog geen veertien jaar;
Hoe zwaar viel het verbitterde gevecht
Tegen mijn tranen, want het stond zo raar
En buurman had: wees dapper vent, gezegd.…
Chemokuur
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
709 pijnlijk in zich kerven
onzekerheid en onmacht maken bang
haar uren schuilen diep in dagenlang
voor ze de adem van voorbij verwerven
dan klinkt een kinderlach door peinzen heen
dooft het verterend vuur dat haar besloop
en veegt scherven gebroken moed bijeen
verwachtingsvol ziet ze gestage hoop
als jaren druppelend versmelten en ineen
de zwarte…
Grote stoere vent
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
525 Mijn grote stoere vent
eens zo klein, nu zo lang
mijn heerlijk mannetje
voor niets of niemand bang
Mijn grote stoere vent
laat een traan
omdat het niet mocht lukken
verloren zag ik hem staan
Even zat hij er doorheen
even zag hij het allemaal zwart
maar tijd heelt alle wonden
maar het blijft een gevoel apart
Gelukkig zijn er mensen…
Ridder
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.349 1 Het kind is wijs.
2 Het kind weet weinig maar wel zeker.
3 De mantels glanzen dof,
4 van ouderdom en betekenis,
5 een purperen glans over het zwart.
6 Dan was jij de vijand.
7 Dan vochten we tot de avond.
8 Het kind brandt zich
9 aan de schoonheid van het speelgoed.
10 Het mompelt.…
Paradijsvogels geloven in hemels geluk.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
425 Als een kleine zwarte stip, hoog
in de lucht, naar de einder met een eeuwige
nieuwe waarde.…
Barvlieg in Blackpool
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
558 Toch zou ook hier, tussen fluim en rochel,
de vogel in zijn hart hebben gezongen
achter zwarte longen en verwaarloosde bochel,
alvorens hij in zee was gesprongen.
Hij zei: ‘het zijn maar woorden op papier’,
beschreef zijn leven zonder poeha,
maakte van diaree het beste bier,
van wurgnood schoonste opera.…
Zonnegroet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
479 AMON RA RE
Het scherpe zonlicht is mat geworden
verslijmt tot avondschemering, zwart
als de nacht onder de dikke, zware
dekens van laaghangende wolken
Er is geen droom die wacht, geen nieuwe
werkelijkheid waarin het onmogelijke
bestaanbaar blijkt. De weervrouw voorspelt
storm en regen en aanhoudend te koud
voor de tijd van het jaar.…
Walvisvaarders
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
692 (voor Jules Deelder)
Tijdens een tv-programma zag ik hoe de roots
van Jules Deelder werden blootgelegd en ik
verbaasde me aangenaam over het zeer heugelijke
feit dat de meestal in het zwart geklede Jules,
de nachtburgemeester van Rotjeknor, tenslotte
zijn stoere masker afzette en ons getuige liet
zijn van het fantastische feit dat hij als…
Wist ik het maar
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
578 Ik beloofde mezelf een lichtpunt te zoeken,
maar het was donkerder dan het donkerste zwart.
Ik beloofde mezelf zeker naar het zuiden door te trekken,
maar noordelijker dan de Noordpool kon ik niet.
Ik beloofde mezelf mijn eigen steun te geven,
maar ik verloor het houvast dat me recht hield.
Vroeger had ik een schouder om te leunen.…
Het tweede gezicht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
518 ik zie het sterrenlicht
voel de diepte van
onbegrensde ruimte
met het tweede gezicht
uit zwart
schitteren in contrast
de vele zonnen waarmee
de schepping begonnen is
door wiens hand
is niet relevant
namen sluimeren in oneindig
weten zonder vergeten
ik kijk naar de hemel
voel de magie van
ooit zijn verdwenen en
nog zichtbaar in…
Over leven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
625 Een vlieg in mijn gezicht
blaast,
haren opwaaien, eksters
uit bomen,
zwarte kraaien.
Ik koud tot binnen in
mijzelf ben,
het ademen mij moeite kost, maar dat ik
ademen moet.
Dat jij er bent, zegt dat
je me nodig hebt,
wat ik betwijfel.
Ik soms een lied hoor. Dat me
meeneemt, meevoert.
Breekt.
In stukken.…
Vergane glorie
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
557 De ondergang na jaren vernuftige uitvindingen,
waar de macht
zo zwart was als de nacht
en het geld
zo verdoezeld als de wegkwijnende zon.
De tol die wij allen hebben betaald
voor de hebzucht van wezens,
met een hart van steen
die geen greintje gaven
om het leven van hun medemens.…
rode baret
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
576 haar rondingen deden me duizelen
was dronken van haar rode muts
ovaal zwart werd het voor mijn ogen
mijn bril besloeg op haar rechte neus
mijn vingers bekeken voorzichtig
haar geschilderde lichaamsdelen
haar wangen, wenkbrauwen en hals
en dan die mond,hartstochtelijk
gevormd om grenzeloos te kussen
ellipsen en half geschreven cirkels…
Een droom
poëzie
4.7 met 6 stemmen
1.046 Een droom - als maneschijn - in zilvren wade
En breedgewiekt, heeft mij, toen ik verwezen,
In dons gedompeld, in de rust mij baadde,
Met elpen staf een kindekijn gewezen:
Het lachte, en bij die lach, wiens wedergade
Slechts in de zuivre zonne wordt geprezen,
Wolkte als een nevel weg al 't zwarte en kwade,
Dat in mij mort...…
Herfst
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.032 En in de lucht des vochten uchtends hangen
De laatste dunne blaad'ren van het jaar,
Als in het zwarte takkennet gevangen,
Met fijne glans van kleuren naast elkaar.
Zo louterde de pracht zich van de lange
En luide lichttijd en de brede schaar
Van groengedoste bomen, tot die bange
En tere lichtkleur van het late jaar.…
Voetsporen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
522 zwart gepoetst lijken ze sprekend op elkaar
weliswaar de ene rechts, de ander links
in het midden verbonden door een rits
met mijn rechter hand gestoken in de één
de linker aandachtig verborgen in de ander
stond ik plots met handschoenen aan
eerste paasdag was ze onverwacht verdwenen
geruisloos en blootvoets opgestegen
alle nagels voor vertrek…
Ontmoeting met Delphine
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
616 origami een kind kon maken
het huilde bij het afscheid nemen
wij hadden echter een dochter
Om mee te leven, op te voeden
edoch zij kwam in de gevangenis
terecht waar wij haar lange
brieven schreven, want zij had
nog een heel leven voor de boeg
om ons grootouders te maken
het bestendigen van de familielijn
Wij lachten om rode dwergen
zwarte…
Wat adel heeft
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
543 adel heeft mag altijd blijven staan
decors en beelden worden ons
dagelijks voorgeschoteld de geesten
zijn in opvoeding en opleiding bepoteld
de hoeders staan al klaar
maken graag een plaatsje in hun kudde
eigen mening en idee kun je wel schudden
voor de massa is er brood en spelen
in decadentie wordt de slacht al voorbereid
van het zwarte…
Over duizend sporen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
528 waarin tijd de ogen
langzaam heeft gesloten
voor vernieuwing buiten
pas avonds als
ouderen de luiken sluiten
verheft weerstand zijn stem
vloeit drank om onvrede te uiten
nog gaan zij
zich niet te buiten aan
gevaarlijke opstandigheid
blijven alle ruiten heel
maar het zaad
is al ontkiemd en ooit
zullen zij de morgen openen
door zwarte…
Zo vroeg (in Nijnsel)
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
576 aan de rand van dit bescheiden dorp
dicht nabij het begin dat leidt naar de kim
zie ik over vlakke velden en akkers
waar langs bossen en tussen oevers
de Dommel door ons Nijnsel stroomt
een waas van pril groen over zwart zand
ik heb het plots door, 't raakt mijn hart;
word door dit teken der natuur overmand
het is toch winter, in een windvlaag…
Winter in Meierijstad
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
551 eindelijk is het zover
deze week lijkt op de winter
vroeger was dat een seizoen,
maandenlang afzien, met
bloemen op de ramen
kolen in de zwarte kachel
een gebreide borstrok van boven
en wollen sokken in de schoen.…
Mama kijk
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
509 Ze zwaait naar mij mama kijk
speelt in het gras de aarde draait
rond kraait door zomer en regen
van wit zand naar zwart zand
een varkentje is ze knorknor
en nog een keer nog een keer
een twee drie sier sijf
singers heeft ze en siese soeten
die overal op klimmen mama kijk
handen willen alles pakken
heel het grotemensenleven
zelf voelen…
Nachtelijk schoon
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
423 Deze avond ving de vroege nacht zo duister aan
de hemel kleedde zich in stemmig zwart satijn
waar heldere sterren als rijen lichtjes zijn
die door de kosmos trekken ieder in eigen baan
een universum toch zo onmetelijk groot
wat is een mens om dat te kunnen bevatten
tracht slechts enkel het tal der sterren te schatten
voelt men zich dan niet…
IJdelheid
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
586 Zij sluit de azuurblauwe ogen
en het zwarte rondje tussen
haar roodgestifte lippen belooft
het onbreekbare koord van de liefde.
Een Armeens gezin zoekt toevlucht
in een kerk en zolang de dominees
blijven preken, kunnen de wrede
bloedhonden niet toeslaan, maar
de langste adem doet er niet toe.…
Lenteverlangen
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
577 ik verlang naar
lieve lentekleuren
als d’ aarde ligt
troosteloos en zwart
ik verlang naar
zachte en zoete geuren
die mij hoop geven
en levenskracht
ik verlang naar
de eerste zonnestraal
die de natuur met
warmte overspoelt
naar een hemel
helder en klaar
die mij ’s morgens
blij begroet
waar eens een veld
vol maïs stond
ligt dor…
Verleden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
431 Behoefte aan informatie,
zwarte details maken de pijn onverdraaglijk.
Het koude huis waar haar huls rust blijft stil.
Rustig, door de pijn van anderen heen, ontsnapt ze naar de vredige hemel…
Het stigma voorbij
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
458 ik voelde hoe
je warme tuniek
lichtgevend scheurde
aan aristocratische
opgerichte spijlen
van de monumentale
afzetting voor het balkon
zwart gemaskerd
schreeuwde masculien
opgekropte frustraties
de donkere diepte in
waar jij uitdagend wit
reflecteerde in een
snel oplopende stilte
daar waar pijn
scheiding brandde
in rokende huid…
Uilen van Minerva
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
510 Vogellaars, steek'm geen riem onder 't hart,
gedenk de woorden die Zwarte Piet ons riep:
wie zoet is krijgt lekkers, de stouterds de gard.
Ik weet dat ik onze rechtspraak kan vertrouwen
en ook al steunt u de vogellaar in het geniep,
hier trekt Vrouwe Justitia nog vol aan de touwen.…
Ander onderwerp
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
405 kortgeleden nog
dezelfde ademtocht
nu dan opnieuw verbonden
door de zoog
zoog zonder zog
moeder-kind als bitter kleur-
tableau van magerte
neergezogen voor verdorring
tussen wijs- en middelvinger
zie
een verdroogde onvrucht
toegang tot de melkeloze borst
bij kind geen denken
geen besef alleen instinct
dat proeven wil
O Ribbekind uw zwart…