Alle inzendingen over aarde/water/wind

27292 resultaten.

Sorteren op:

Hoe keren wij het tij

snelsonnet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 553
We hadden weer een weerrecord vandaag Het vierde in de afgelopen weken Als dit zo doorgaat kunnen we het shaken Hoe keren wij het tij, dat is de vraag Wat minder vliegen lijkt een goed idee En Heathrow maakte al een start daarmee…

Angústia

poëzie
3.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 3.957
De zee trekt onder de nacht Naar vele verlaten stranden; Als een vloeibare wind is zijn klacht, En zout, zoals tranen branden. Ik voel dat overal waar de Branding in snikken breekt Tegen de kusten der aarde, Mijn leed met zijn golven smeekt Om de verloren genade Jou weer nabij te zijn.…

Zondvloed keert getij

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.209
en gekromde vingers, verstijfd door dreigende doodsbloemen na de eerste sneeuwval zalft de monnik flarden herfst en winterse nevels met wierooklucht parce que la neige a purifé le sang en de rode aarde bedekt met guldenroede en een rozenkrans … après le déluge…

De sikkel slaat het staande koren (Pinksteren)

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 975
Het zaad waait mee met alle winden, de oogst wordt wereldwijd verwacht, de vruchten zullen ongedacht op alle plaatsen zijn te vinden. De sikkel slaat het staande koren, de tijd is rijp en vol de oogst, de aarde prijst U op het hoogst, het eeuwig danklied wordt geboren.…

Onweer

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 456
De weerhaan op de klokketoren zet zich piepend naar de wind, een kat vlucht weg, een deur klapt dicht en in de verte huilt een kind, op de daken regengetrommel aarzelend, totdat het z'n ritme vindt. De natte aarde trilt en siddert als 't ontij uit z'n voegen barst.…

Zee

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 978
mij schuurt me aan haar huid eeuwige beweging heen en weer ergens doemt iets op en niemand ziet het gaan een enkele meeuw Voor dit ben ik gebouwd onthoudt dat meer is er niet oneindigheid Gewiegd word ik in droom en slaap In armen van Zee Zij murmelt ik kreun Op drift zijn wij niets openbaart zich dag en nacht gehuld in wind…
Karin19 januari 2009Lees meer >

Op de zoden en het striemen

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 544
ik was net heel hard over de schreef gegaan het striemen van harde regen doet me uitwaarts treden uitwassen op mijn huid sporen van de uiterste grens tot waar een mens kan gaan alsof ik er aan doen kan bliksemen mijn benen tot aan de grond, de afgrond veroordeeld tot de zoden ontdaan tot naakte grasspriet ik maak me boos in de wind…

Fluistermijmeringen

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.220
extra broodnodig voor de vogels deed me strooien vleugelslag grijsdons op wit sneeuwtapijt een glimlach een jaar is omgevlogen bracht vreugd maar ook verdriet beperking ach je hoort me niet klagen zoveel mensen dealen met een lach of ook een traan weer anderen die verloren de aller aller liefste op deze aard geen boom vol slingers…
windwhisper23 december 2010Lees meer >

De held van Labbertong VI

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 505
van frisse aard Tijdens de rust zag Remko de novice Aagt En viel hij als een blok voor deze kloostermaagd wordt vervolgd…

NACHT

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.052
In 't wijd gedachteloze ruim der nacht Ligt er mijn ziel als een te blazen veder, Die, opgenomen, kwam op de aarde weder Na 'n winde-vaart gevallen schommel-zacht. Gelijk met donzen pluizen gans omzwacht, In molge schaûw ter rust gelaten neder, Schouwt zij in 't aanzichtloze en volgt het teder Geadem van 't gekamerte der nacht.…

Sneeuw

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.432
Ze zakken bij pakken, en, als er wind in zit, waaien ze, waaien ze, draaien ze, draaien ze, - de lucht is donker van wit. Eenbarelijk buien! De grond wordt zat; en dikker kleven de kuien wat. Ze leven, die losse wittigheên! Ze wervelweven, ondereen, een kleed, waarmede ze de aarde kleên.…

Psychopathia sexuales sado masochisme

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 590
Zij zoekt het land, de stad, de zee, de kracht van Zoete aarde, het milde ochtendlicht dat beschijnt De marmeren gedenkstenen met regels uit gedichten Weerspiegelt in grafmonumenten; innige bloemen Treden mijn verdriet binnen, spreken geheimenissen Diep bewogen herken ik de taal dat het geheugen Doet herleven door een zee van schaduwen reiken…

Kerend getij

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 486
plots word ik mij weer gewaar van het ruisen van de wind een gevoel vol van verwondering dat ik zo vaak als muziek heb bemind bladeren laten de geliefde zomer achter als ware het voortaan een vreemdeling zij moeten zich van haar onthechten om te vergaan op de bodem van verwachting waar zij zich met het aardse zullen vervlechten zelfs mensen…

De vliegeraar

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 565
Gracieus bewegend boven de golven van de zee; klimt hij steeds hoger door de voortstuwing van de wind. Zijn vlieger mag zijn wat hijzelf niet wezen kon; een vrijbuiter die het van zijn teugels wint. Standvastig slingerend boven de menselijke mêlee weet het dat het zich boven het aardse wel bevindt.…

Gewortelde waarheid

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 444
Alsof de wind het geheugen had meegenomen langs nostalgische familiebeelden in een televisieserie over melancholie zo lieten wij ons vervoeren in de spanning van het ogenblik het moment van gewortelde waarheid voorovergebogen als naar de grond gericht om het zware werk te doen voor de doden die ons lieten falen toen de weemoed kwam met…
mobar17 februari 2018Lees meer >

Voorkennis?

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 404
Steeds vaker een wonderlijk beleven, er steken groene wijsvingers omhoog uit zwarte aarde naar de hemel, de bomen hebben zich niet vermomd met ijzel of sneeuw, maar met het fluweel van mossen maakt hun deel kraaien krassen met een klagende geluid de stilte uit van weer en wind heeft met passende voorkennis een ander klimaat al heeft…
Pama6 januari 2020Lees meer >

Tijd en tij,

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 429
De wereld verovert en naar onze hand gezet Het is de natuur in onze onbesproken aard Wie daar aan vasthoudt, weet dat het zinloos is Dat alles te bespelen is, is allang verjaard, Verliest haar in zichzelf In het lied van eigenwaarde En zijn we een deel van een onberekenbare weg Tot aan eigen kwetsbaarheid overwint de kracht…
Pama16 januari 2020Lees meer >

Geregistreeerd

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 542
Het luistert nauw Want van de laatste adem Blaast de Roerfluit, Ik voel de wind, Het draagt zijn naam. Hoor! Het Aeoline heeft gestreken, Niets aangeraakt, enkel benoemd. Het is ontsnapt aan Vox Celeste En heeft de hoop alsnog gevestigd Op het aardse manuaal Dat ons kan laten zingen Uit de borst van Vox Humana.…

Geheimzinnig.

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 476
Het aardse bestaan van zich ontdaan. Alles is onzeker. Wanneer de laatste woorden klinken. En wanneer ik langer kijk. Naar de gele ogen van de vos. Zie ik een glimp van vertrouwen. Wat mij rustiger maakt. De wind vertelt verhalen. Over de komedie van het leven. Toch blijf ik hier. Ongeduldig wachtend.…

Waar schaduwen lichter worden

netgedicht
1.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 355
Roze gloed ontwaakt takken reiken naar het licht winter breekt heel zacht De wereld draagt nog haar winterse masker, maar onder de bevroren korst hoor ik het ruisen: geen geluid, eerder een trilling, een zucht van de aarde. Mijn huid voelt de scherpte van de vroege ochtend, toch is de kou niet langer een gesloten deur.…
CB4 februari 2026Lees meer >

Morgenregen

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 16
Het teergroene blad draagt hem zonder vragen te stellen, zoals de aarde gras draagt en gras de dauw. In die verbondenheid ligt iets besloten dat woorden niet kunnen vangen.…
CB13 november 2026Lees meer >

Suites van Annemieke XVIII

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 439
telefoon bezet op een gegeven moment krijg je genoeg - terugrekenen negentien dagen terug blijkt onmogelijk zonsondergang naar de spiegel van het meer gakken de ganzen je kracht in het vuur terug naar de elementen je gewicht in water de vraag doet gelijk volschieten met koolmonoxide en zout water -…

pianissimo

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 852
muziek water bloemen licht rivier in de vlakte van een klein gedicht harpenspel en dauw in 't gras een statige ruiter wijn in een glas mijn glimlach naar jou je weet hem niet onbeschreven papier van een avondlied muziek water bloemen licht pianissimo voor een klein gedicht…
Adeleyd8 februari 2006Lees meer >

Volwassen

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 983
Ik kijk in het water dat ooit hoogtij was, Bang om in te verdrinken klampte ik mij aan mijn moeder vast. Nu jaren later weerspiegeling van dorre takken mijn aangezicht, Niets om aan vast te klampen hou ik mij aan de brugleuning vast. Weerspiegeling van het water verdwijnt mijn gezicht in de rimpels van de cirkels...…

De lente ontvouwt,

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 626
de steen zeilt over het water kringen versus kringen gaan ze over in elkaar de zon schittert op de golfjes terwijl de steen langzaam afdaalt zijn weg vindt naar de bodem 'n strak blauwe hemel waardoor de treurwilg in knop de rust weerspiegelt in het kabbelende water *…
LadyLove28 maart 2009Lees meer >

De lente ontvouwt

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 640
de steen zeilt over het water kringen versus kringen gaan ze over in elkaar de zon schittert op de golfjes terwijl de steen langzaam afdaalt zijn weg vindt naar de bodem 'n strak blauwe hemel waardoor treurwilg in knop, de rust weerspiegelt in het kabbelende water…
LadyLove13 maart 2010Lees meer >

zonder woorden

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 951
ze stromen en stromen als wervelend water ze zijn zo luid en vervelend ze betekenen niets ze kletteren op de grond en blijven nadruppelen, als een echo op het water stop toch eens, woorden ik wil stilte ik wil rust ik wil het niets daar waar woorden niet meer nodig zijn niet meer hoeven en daar waar de kracht schuilt zonder…

WEERSPIEGELING....

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 599
Amsterdam weerspiegelt in het water van gracht en vaart van het IJ van Herengracht Ik zing zacht en fluister met Ramses mee: 'het is stil in Amsterdam' Ik denk WIJ hebben gedacht dat water spiegel is van bouwlust en bouwnijverheid de tijd spint zijn cocon en wij schuilen als onder een dak weerspiegeling wordt afspiegeling…

Leven in liefde

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 698
Zo zit ik op het water, een zee als het leven vol kracht en liefde… Kleur het water geel en de zee zal je geven alle kleuren vlinders… Kleur de zee wit en je zal het licht voelen. Kleur je hart rood en je zal leven in Liefde.…
G.Driesman1 september 2017Lees meer >

niet minder

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 427
onbeweeglijk als stilstaand water van een meer wisselend als het weer van inktzwart tot helderblauw van spiegelglad water tot plooibare rimpelingen kleverig warm stroperig bijna flikflooierig snijdend scherp koud bewust van de diepte onder je als koele zijde zo nu en dan waar je overheen glijdt door land omringd…
J.Bakx18 februari 2019Lees meer >