7678 resultaten.
ik boos
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
2.065 weet ik niet
verdriet verergert vast mijn hopen
ik voel me leeg, zo vol verdriet
ontken die stomme samenlopen
ik vloek, scheld god uit en ik huil
roep, jij moet altijd bij ons blijven
ik snuit en snotter, zie de kuil
maar jou in alles boven drijven
blijf hier jij, ik smeek: god kies mij
want ik heb weinig toe te voegen
ik was en dichtte…
Lentefeest
netgedicht
1.8 met 75 stemmen
6.444 want
duizelingwekkend
hoog
zweef je over alle hekjes
drie snelle wielen en vier sterke armen
verder en verder en verder
langs dijken en rosgekopte grutto's
als marskramers
op pad
almaar rechtdoor
alle uitspanningen dicht
want maandag dinsdag
zondag is de dag des Heren
eten genadebrood
en moedermelk
en alle vogels zingen
en…
Straks als wij...
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
987 Straks als wij zullen slapen
en onze ogen dicht zijn gevallen
zullen ergens in de wereld
honderden geweerschoten knallen
straks als wij zullen slapen
en niks om ons heen meer horen
zullen er vele mensen sterven
en wordt er nieuw leven geboren
straks als wij zullen slapen
en niets van dit alles bemerken
zijn er overal op de wereld
mensen…
loket
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
856 jawel, ik kan uw onbegrip begrijpen
uw wanhoop, woede en uw hoge toon
ik kan ook leven met uw lach en hoon
en snap dat u mijn strot wel dicht wilt knijpen
u mag de botte bijl van mij ook slijpen
een gruweldaad is mijn verdiende loon
na twee uur wachten is het doodgewoon
dat uwerzijds de nood begint te nijpen
vergeeft u mij dat ik geen stempel…
schuld
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.078 Je kijkt voor je uit en ziet het licht,
je mompelt iets wat alleen ik kan horen
en doet daarna je mond weer dicht.
Je kijkt niet achterom en ziet dus niet,
dat de gezichten niet van een vijand waren,
maar die van een vriend.…
engels gras
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
718 De wereld gaat open mijn ogen gaan dicht.
(engels gras, engels gras
hoe groen ik was,
engels gras geeft mijn leven kleur
eens was alles grauw en besloten
maar mijn hart is nu een open deur)
Mijn kleren verwaaien los in de wind.
Naakt als die wind -weet ik- dat niemand mij vind.
Hooguit een merel of een mus in de heg.…
Momentopname Rome, 50 na Chr.
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
718 zachtroze of gelig, brozen puimsteen is
alles wat nog rest van Rome's antieke stad,
maar voor wie goed luistert, het oor dicht
tegen de verweerde muren aangedrukt,
ja, die hoort het krachtig fluisterend,
sterke, soepele Latijn, gebeeldhouwde zinnen
van Cicero en diens trotse medesenatoren,
weerkaatst door de muren en stijle zuilen
van de…
een eeuwige zucht
netgedicht
4.4 met 23 stemmen
881 nog
hoe zacht jouw handen zich
over mijn vingers legden
zo verwonderd
keek je me aan, alsof
je nog nooit in liefde had geslapen
jouw mond werd geboren
op de mijne en ieder woord
bond zich aan onsterflijkheid
je was nooit vreemd
niet in verdriet, niet in pijn
niet in nauwelijks verstaanbaar gefluister
dat het dichterbij kwam, te dicht…
Roman in twee vensters (1)
poëzie
3.6 met 8 stemmen
2.130 Toen schoof mijn lief de blinden dicht,
verveeld, een beetje boos,
maar binnen drong één scherpe straal
en op haar mooie mond, brutaal,
danste het licht
een poos.…
gekooide vogel
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
914 ik kan niet vliegen mamma
vanachter dichte tralies
smeek ik meeuw om raad
zij huilt regen
en neemt een duikvlucht
naar de diepte
van haar ziel
om ver buiten
grenzen van tijd
waar leegte ruimte wordt
vrij te zijn
ik weet precies
wat zij bedoelt als ze zo huilt
die langgerekte toon
die op het einde
naar de afgrond daalt…
Er gaat iets boven.
gedicht
4.5 met 56 stemmen
6.210 Bedijkt en veilig schurken
kleine eeuwenhuisjes
zich tot dorp langs
lang bedwongen
diepen, kaarsgelijnd
en dicht met riet geritst.
Waar overal en
nergens heen de horizon
verstoppert met de wolken
en mosterd, graan en
koolzaad zomen
aan een gouden rand.…
Dommepraat
gedicht
2.5 met 203 stemmen
60.668 Met uppercuts slaat zij de ogen dicht
van wie zich bij Mies Bouwman niet verveelden.
Natuurlijk is dit dommepraat. En rechts.
Ik ben het ook oneens met wat hier staat
zolang het om het een óf ander gaat.
Het werkelijke leven ken je slechts
als je behalve Mandelstams memoires
ook onderkent dat Pietje Keizer waar is.…
Het open luik
poëzie
3.8 met 30 stemmen
3.167 Het harde, houten luik is dicht
en daar achter is de dag
met zijn parel-gouden licht;
daarachter de bomen, de bergen, de wereld, de wind,
de mensheid: man, vrouw en het fijne kind;
daarachter de zon,
daarachter de maan,
daarachter de zilveren sterren;
ook Vlaanderen, nevel-blauw,
en God.…
Dag JIJ
hartenkreet
4.1 met 21 stemmen
2.698 Ik draai me nog
een keer om,
Zacht streelt
je stem mijn naam
- dag jij -
Ik doe de deur dicht,
de stilte barst het huis uit.
De wind verweeft zich
met mijn tranen.
- Niet huilen –
zeg JIJ
- Ik draag je mee in mij -…
Eens heb ik de dalende zon gevraagd
poëzie
4.0 met 27 stemmen
3.604 Eens heb ik de dalende zon gevraagd
te wachten,
eens heb ik van dichte nacht-schaduw
het luchte, vluchtige vlieden beklaagd -
en nu! - en nu! -
Nu glijden de tijden zo langzaam aan,
de dagen, de tragen, ze willen niet gaan
en lang - lang - lang zijn de uren der nachten.…
DE MOOISTE, DE LIEFSTE
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
5.376 We waren nog maar amper binnen
of hij wilde de wereld verkennen
zijn kleine oogjes nog even dicht
moest aan het licht nog eventjes wennen.
Hij heeft zwarte korte haartjes
en alles zit erop en eraan
ook bij dit groot wonder
van dit kindje klein
blijven we verwonderd staan.…
Koorts
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
1.214 Een laffe indringer
Kruipt en kronkelt onderhuids
Hij waarschuwt voor een ijl spook
Dat mij gebruikt en ruikt
Hoe ik verstar, stik, kook
Hij geniet van mijn stille stuip
Kil knijpt hij de strot dicht
Knaagt aan de spieren
Klauwt naar het gezicht
Hij raast
De nacht rekt zich loom uit
De slaap weigert het woelend vlees
Hij nipt gulzig…
Vrouwen, de gevulde van veertig
gedicht
3.0 met 101 stemmen
27.437 Kooitje open, deurtje dicht -
stom wicht dat de geur van het hooi
is vergeten - vlinders van het zwaargewicht.
Vleugellam en nooit ontpopt.
Larven opgekropt met huisarrest.…
de poppenkast die morgen heet
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
876 maakt je nog geen dief
tranen zat om
onschuld uit te wassen
blik vol arrogantie, leer
maar op jezelf te passen
je wist sporen van
de indruk die je maakt
klappen voelen niet omdat
de pijn vandaag pas raakt
maar als gordijnen morgen
buiten sluiten en jij de touwtjes
knipt, slaat simpele afhankelijkheid
ineens keihard de voordeur dicht…
DE WIND DRAAGT DOOR DE VELDEN (pasen)
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
886 Vanuit de nacht geboren,
de glorie van het licht,
de wereld zal het horen,
geen graf blijft eeuwig dicht.
Zie 't licht van Gods genade,
de dag breekt stralend aan,
de Koning treedt naar buiten,
de Heer is opgestaan.
Die als uit stof herrezen,
zijn sporen achter laat,
als eersteling geprezen
van wat te wachten staat.…
De dochter van
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
2.488 Nu speel ik nog, soms, als ik dicht bij jullie wil zijn
Verlangend naar een tijd dat ik nog een kind was.
Nu ben ik de vrouw van, de moeder van, de zus van,
de schoondochter van, de vriendin van…..
Maar nooit meer, nooit meer de dochter van.…
naakt alledaags
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
698 broodje knars tussen tanden
of,
in branding
slissen en dollen
rollen en tollen
verschuimen en
schreeuwen de
golven plezier
kinderen duiken
springen en zingen
het lied van de
trekkende golven
hoesten en proesten
verspatten de zee
proberen lachend
zwemmen te leren
zwaaien en nemen
je aandacht zo mee
dat is mijn strand
zo dicht…
de boom, het blad en de wind
hartenkreet
2.9 met 18 stemmen
3.126 In de verre verte verdwijnt het licht
Duister en donder komen snel heel dicht
De boom kraakt, jankt, hij lijkt bedrukt
Het laatste blad wordt losgerukt
Langzaam dwarrelt zij naar beneden
Wat is die eerste lentedag lang geleden
Geen enkel blad wordt ooit nog zo volmaakt
Fluistert de wind die het afscheid bewaakt
En nu het blad haast ongemerkt…
Bij elkaar
hartenkreet
4.5 met 30 stemmen
3.682 Even troost bij elkaar zoeken
dicht tegen elkaar aan
samen zwijgend gaan slapen
en stilletjes de nacht ingaan
Samen ook weer wakker worden
genieten van een nieuwe dag
niet in zelfmedelijden zwelgen
maar 't leven tegemoet zien met een lach
Samen praten, soms even janken
want voor alles is een tijd
het leven gaat gewoon z'n gangetje
maar…
Het rood van laatste uren
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
671 de avond heeft haar gal gespuugd
in het rood van laatste uren
mijn kamer is in vuur gezet
door zon gebakken in de muren
ik hield de vensters dicht
de stroom emoties binnen
het enige dat ging bestond
uit wat emotieloze zinnen
dat waren mails die
om hun schaduw logen
er is geen licht dat ooit
zijn waarheid kan ontlopen
ik was er…
Het rood van laatste uren
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
669 de avond heeft haar gal gespuugd
in het rood van laatste uren
mijn kamer is in vuur gezet
door zon gebakken in de muren
ik hield de vensters dicht
de stroom emoties binnen
het enige dat ging bestond
nog uit wat zakelijke zinnen
dat waren mails die
om hun schaduw logen
er is geen licht dat ooit
zijn waarheid kan ontlopen
ik…
Kapmeeuw
gedicht
2.6 met 29 stemmen
10.433 Hij slaapt, ogen dicht, poten in.
Maar te stil en te lang.
Is hij dood? Hij is dood.
Zit toch of hij slaapt.
En de kop van de kapmeeuw is heel.
Is de nek van de kapmeeuw geknakt?
Vloog hij tegen een ruit? En dan
dreef hij lam van de ruit naar de dood
is nog net op de steiger geland.
Is het ver van een ruit naar de dood?…
De tijd opgeheven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
753 (voor Gerrit Kouwenaar)
De koekoeksklok blijft dicht, er is werkelijk niemand
die de besneeuwde harten wil verwarmen,hoe alert
de koffie-ogen ook spieden, zich naar binnen draaien
als opgeblazen carnavalsballonnen, prikkeldraad,
onder de ijzeren wals gillen de eenzame, ineengedoken
lieveheersbeestjes om de genade die uitblijft
en er zijn…
Oude Bibliotheek
gedicht
2.1 met 156 stemmen
21.783 Aanraakbaar nog enkel voor stof, aandrift
van geuren uit zomerse tuinen dicht bij de hor,
een meisjeshand soms - hier hurkte Annabel
voor zij verdween in gindse donkere allee
van boekenruggen, op zoek naar weidser boulevard
buiten de lettergreep. Elk beeldenperk verpulvert
in de tijd. Winter verspilt zich aan de speelplaats.…
Er brandt altijd wel een lampje
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
553 zich ervan
in het licht van de geest
waar angst overheerst
en de moedigen blijven staan
tot de rust weer keert
moeder blijft me roepen
de lente spurt van de winter
maar remt voor de zomer
en ik ben op mijn hoede
het is koud en stil
achter die grote witte deur
ik zit in de frigo
maar er is altijd nog dat licht
zelfs met het deurtje dicht…