8236 resultaten.
Wenen in de wind
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.060 De wind vroeg aan 't Meesje
zing voor mij jouw allermooiste lied
want de oude boom gaat hemelen
of wist je dat nog niet
De oude boom liet z'n bladeren vallen
niet omdat de herfst was ingetreden
bleek het tijd voor hem te zijn
zijn bast nu uitgestreden
De wind vertelde hoe zij op bijzondere
dagen, danste met de bladeren van de boom
nu gaat…
BEVRIJDING
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
481 Hemel en aarde mogen zich verenen
voor Gods liefdevol heersend aangezicht.
Nieuw leven schittert als edelstenen.
Bij het eenmaal komende Eindgericht
wil onze Heer groot voorrecht verlenen:
"weet dat Jezus' genade allen verlicht!"…
Vrolijk (Brrrr) Pasen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
718 Helder grauw is de hemel
wijds het ruime zicht
geprikkeld worden organen
en de deuren blijven dicht
straks gaan we zwierend over vaarten
genieten van het mooie weer
soepel glijdend over gladde baan
voorwaarts naar het Pasen
want ‘t is lente in ons bestaan
koek en zopie uit het kraampje
ergens midden op het ijs
tussen velden met witte…
Open plek ?
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
599 De kleuren veranderen door de richting van het gevoel,
elke tak afzonderlijk, benadrukt het doel naar lucht, zodat er
niets verloren gaat in fragmenten van het licht en geen verschil
ontstaat tussen de hemel en een open plek in een gedicht.…
VRIJE ONWETENDHEID
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Mensen hebben vele voorstellingen
van het hiernamaals, eeuwig hemels leven
waarin men zijn ziel aan God zal geven
om altijd Diens grootheid te bezingen.
Vrome geesten willen elkaar verdringen
in vragende lenzen, zoeken en beven
terwijl vage beelden ernaar streven
verlicht op vaste rotsen te springen.…
regen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
853 duizenden spikkels
zacht en koud
net tranen van goud
ze vallen zachtjes op mijn gezicht
ze smelten
en vermengen zich met tranen
aan de hemel is geen plekje meer licht
precies zoals ik vanbinnen ben
ik voel me een slappe plas siroop
en niemand houdt van me, die ik ken
ik ga het liefst nu dood
kon ik de uren maar terugdraaien
want voor regen…
Krimpt de tijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
479 feesten maar niet stopt
want de beesten zijn nog los
maar in demping
van gevoelens krimpt de tijd
tot een meedogenloos vervelen
omdat niets je meer kan schelen
bent je dieptepunten kwijt
in de roetsbaan van het leven
ook de hoogtepunten zijn vergeven
wat blijft lijkt slechts eentonigheid
wat is jou de medicatie waard
als hel en hemel…
De liefde slaapt in haar hart
poëzie
4.2 met 6 stemmen
5.469 in het dorp waar ik nu overnacht
schijnt morgen een schuimende zon
in een hemel met palmen bevlagd!
geen regen, geen schaduw, geen sneeuw,
geen dooiende schemering
die als een zwavelen zon
in de rafels hangt van het weer,
drijft mij terug naar het vuur
van haar kamer, haar rode haard.…
Laag bij de grond
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
580 handen spitten in kruimig krijt
weg van gonzende gedachten
sluiers van de geest begraven zich in lijfelijke aarde
laag voor laag, tot onzichtbaarheid
ik weet niet wat ik was, ontaard misschien
ik hef vuilgerande nagels armsgewijs ten hemel…
Crescendo
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
489 De zon brandt de wolken stuk
de blauwe hemel kraakt het wit
de lucht strekt zich lui uit
de horizon valt uit het aardse bed.
Ik voel me ijler dan de wind
stijg tot ongekende hoogten
smelt bergtoppen van ijs vrij
waar alle woorden stil vallen.…
Sporen van sprookjes
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
550 je bent nooit overladen
met bloemen en grote cadeaus
jij wilt het kleine
verwondering over het fijne
een wolk die
aan de hemel zeilt
krijgt een warme lach
terwijl je ogen zich verblijden
hand in hand
zomaar lopen onder bomen
open plekken ontdekken
sporen van sprookjes op mos
het weidse zicht genieten
in scheiding met de hei
nog…
As Sweet As It Gets
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
615 hooggespannen druk
zowel voor de hapjes
als voor deze bijzondere kunst
Objecten staren ons net niet aan
we proberen te vatten
waar deze indrukken naartoe willen gaan
Het blijft zwoegen en zuchten
gelukkig schijnt af en toe een straal
en maken prachtige robes hemelse geruchten waar...…
Haar lichaam lijkt de volle rijke aarde
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.842 Haar lichaam lijkt de volle rijke aarde,
En als de hemel zijn haar blauwe ogen,
En als de ronde bergen zijn haar hoge
Borsten en buik, die nu een Mensheid baarde,
Een Mensheid, van een oneindige waarde
Van Vrijheid, en een oneindig vermogen
Van krachten, die zich nu op haar bewogen
Als in van 't paradijs de zaalge gaarde.…
Vleugels
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.583 Hemelse geluiden uit lichte harten.
Nergens, maar hier te vinden....…
In de Marges
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 Ze maakte me wijs
met mooie christologisch
filosofische termen
dat God altijd
in het centrum staat
om zich over mens
en wereld te ontfermen
een soort levenspolis
de hemel in het verschiet
als een soort hoofdprijs
maar zolang de mens
in vrome religie steeds
vluchten gaat
met opgewekte liederen
en spirituele gebeden
doet…
Schuilde en verloren leek
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
480 leiden naar
de open vrijheid van het vlakke wad
ik maan je energieën niet
maar laat je gaan
om in de onmetelijkheid
zelf het kleine te ontdekken
de warmte van leven
dat schuilde en verloren leek
weer opnieuw te voelen in het
zich openen omdat jij er naar keek
zo gaan wij samen
ieder hinkend op eigen gedachten
stilte van wolken en hemel…
Waarom?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
564 Daarom luister ik,
naar de roep van het vragend leven,
terwijl de hemel nog glinstert van de dag
en mijn ogen blind zoeken in het verstilde licht,
waarbij elke schaduw
als een doffe hartbons
strompelt door mijn lijf,
woorden nog nagalmen,
mat, doof, leeg, zwervend verloren,
sleuren en trekkend,
uiteindelijk geknakt en totaal gebogen,
tot…
Zo te kunnen schilderen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 Geel klatert klinkend langs lichte vlakken
ze tinkelt over blauwe wateren en langs
de toppen van een dicht-groen woud
waarin zware dampen hangen
adem van aarde, blad en hout
Het stervend licht penseelt paarse vegen
zachte schemer langs de hemel
spreidt de stilte uit
waarin helder opklinkt het geluid
van een vogel vlak voor de nacht
Rood…
De Schepping 2
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
449 Genesis 1 - 6:8
Het water stond tot aan het dak
De golven liepen hoog
Ze rolden van het oppervlak
Tot in de hemelboog
En Jahweh ging weer aan het werk
Dit keer met pomp, al gauw
Verdween het water uit het zwerk
De Hemel kleurde blauw
Beneden was het nog wel nat
Maar boven lekker droog
En God zei: ~ ‘k Ben op ‘t goede pad
’t Is netjes…
Lachte zacht mijn naam
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
521 je schurkte tegen mij aan
lachte zacht mijn naam
vingers speelden hun spel in
het omstrengelen van hemel en hel
ik volgde je ogen
maar jij dook steeds weg
niet in ontwijken maar
juist door mij te doen kijken
jouw blik ging
van binnen naar buiten
verder dan ruiten en horizon
raakte een weids perspectief
ik had je zo eindeloos lief…
Merel
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.003 op een dag zo licht en zo hoog
aan de hemel dat je denkt, er is
geen reden om binnen te blijven
en te gaan twijfelen, tekent
met een droge tik van de tijd
een ster in het venster de
helderst denkbare nacht
en een merel in het gras
een vogel voor de kat
plots zit er een barst in ons
geheugenverlies, het huis waarin
wij verloren gewoond waren…
Op de zonnewind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
454 de ruimte scheurt
in jouw perspectieven
kun je eindeloos dwalen
zacht vibreert het verre heelal
zijn eerste scheppingsverhalen
als jij op de zonnewind zeilt
ligt het melkwegstrand
altijd binnen direct bereik
voor nachtenlange feesten
om daarna in rust en stilte
samen de sterren te rapen
die ons zijn gegeven om
van dit leven een hemel…
God
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
500 onmetelijke heelal
zijn we meer en meer alleen
en roepen we harder en harder
misschien beseffend
dat we niet eens bestaan
of hoogstens als een trilling
in de kromming van de ruimtetijd
Oh, God, oh Allah, oh Jahweh, oh Dieu,
zeg ons wat te doen,want wij weten het niet
we luisteren het heelal af
met onze apparatuur gericht op de hemel…
Het vileine geel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
489 voelde je krachten
zag hoe licht verschoof
van geel naar rood
zich spreidde en jou
oplichtte in duister blauw
jij kon niet meer
de spiegel zijn van
het nachtelijk vergeten
waarop jij eonen lang in
koele rust hebt neergekeken
pas als de nacht
zal stokken en de zon
ter kimme stijgt geef jij
de vage kleur weer prijs
die altijd aan de hemel…
Een innige mortale kus
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
476 en wit van een gezicht
maar de laatste tijd
maak jij toch min of meer een
ongepaste inbreuk op mijn leven
waar cultuur haar mooiste
kanten toont zie ik jouw hand
die vergankelijkheid beloont
jij oogst volop natuur
en zeist naar hartenlust
met een innige mortale kus
nog spelen wij quitte
gunnen toeval een vrij spel
ik leef mijn hemel…
Denk mijn ziel
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
574 De middernachtelijke dromen
over vagevuur en hemel
naast eeuwig branden
in het helse martelvuur
Rust mijn ziel
er zijn geen andere goden
dan de stemmen
in je eigen hoofd
Dat stemmetje dat zegt:
je zou beter moeten weten
je hebt toch een geweten
om gewoon te kiezen
tussen goed en kwaad
zonder schuld, boete,
overgave, beschikking,…
moeras
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
527 ik loop onder de zwaar bewolkte hemel
herken me niet in ‘t rechtopstaande riet
‘k ervaar voortdurende bescherming
van prikkeldraad, maar ook weer niet
ik voel water tegen mijn oever klotsen
mijn golven kabbelen steeds voort
plots geeft een vierkant blok
een wending in mijn lijn
vele ronde palen trekken mijn
prikkels naar de einder…
Een blauw gedicht van Vincent.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
570 Aan een diepblauwe hemel wolken
van een dieper blauw dan het
blauwste blauw van zuiver kobalt,
en wolken van een helderder
blauw zoals het blauwachtig
wit van de melkweg.…
blinde liefde houdt niet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 waar heel nederland
als de romeinen ooit
onder een hemel vol sterren
smachtend lonkt
naar een blinde afspraak
met kennelijk verzwegen liefde
nestel ik mij
in het zeker weten
van vurige hartstocht
doorheen de jaren
die zich vlammend wakkerde
tot zekere geborgenheid
waar in cupido’s vizier
met rozerode romantiek
de geschoten pijlen…
In de Marges
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
410 Ze maakte me wijs
met mooie christologisch
filosofische termen
dat god altijd
in het centrum staat
om zich over mens
en wereld te ontfermen
een soort levenspolis
de hemel in het verschiet
als een soort hoofdprijs
maar zolang de mens
in vrome religie steeds
vluchten gaat
met opgewekte liederen
spirituele gebeden
doet het…