Alle inzendingen over mijn eeuwig lief

13770 resultaten.

Sorteren op:

Sterven

hartenkreet
3.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 980
De nacht wordt steeds groter in mijn hart mijn ogen worden steeds zwaarder nevel daalt over de resten van wenende dagen zwarte schaduwen overvallen mijn lege vragen ik loop doelloos rond in volstrekte kou en adem een pijn in zo blind en zo grauw ik zwijg een eeuwig zwerven de dag gaat langzaam sterven…

Heloise en abelard

poëzie
2.4 met 165 stemmen aantal keer bekeken 33.919
Liefde die geknecht moet strijden wordt eens luide en openbaar; eens dekt ons dezelfde baar die voor eeuwig zal bevrijden. Alles had ons moeten scheiden...…

Samen

hartenkreet
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.785
samen staan we stil aan het strand, de wind grijpt mijn haar, jij mijn hand, Mijn haren gaan stil, achter de wind aan, toch blijven ze bij me, net als ik bij jou, Je drukt me tegen jou aan, De wind, laat het water bulderen, over het strand, nog steeds voel ik jouw warme hand, Zo zou ik eeuwig kunnen staan, Altijd, zonder weg te gaan…

afscheid

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.424
ik zag tranen in jouw ogen van oprechte smart je hebt me nooit bedrogen en rust nu in mijn hart we waren beiden samen maar jij vertrok voorgoed het eind kwam als het amen een gebed dat deed me goed nu sta ik alleen op aarde ik blijf je eeuwig trouw mijn leven heeft zo geen waarde want ik denk nog altijd aan jou…

Kloosterling

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 719
Een tel, tot eeuwigheid gesponnen uit draden van geluk.…
Wim Boeser24 september 2002Lees meer >

Rozen waken in de nacht

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.116
Ze tuiten hun fluwelen lippen en houden eeuwig de wacht met één wens: zonnelicht nippen.…
ORFO3 augustus 2004Lees meer >

de lelie kleurt paars...

netgedicht
2.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.132
waar fluisterende wind hun kreten draagt het eeuwige lied der gevallen tranen siert de lelie hun laatste blazoen in haar kleuren wit het strijdtoneel aanvoelt de nacht die ijskoude rilling waar doden herleven diep in ons hart verloren zij samen hun laatste gevecht de lelie gesloten zij kleurt paars…
danny cant.11 januari 2005Lees meer >

parel

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 551
buiten kijk je meer dan levensgroot naar binnenhof en ridderzaal denk je in de verte misschien wel delft waar je kleuren en mysterie zacht gloeien tegen de duistere achtergrond van je tijd waar de onschuld van je jeugd vecht tegen ontluikende gevoelens een eeuwige parel schittert in den haag springlevend in stille tijdloze schemer…

Altijd met jou

hartenkreet
1.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.979
Wij zijn voor eeuwig verbonden. De meesten noemen jou mijn spiegelbeeld. Maar misschien ben jij het oorspronkelijke beeld En ik de weerspiegeling?……
Julia T.25 september 2007Lees meer >

Thuis

hartenkreet
2.9 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.008
Je hebt me voor eeuwig losgemaakt om te geven te ontvangen en te leven. I'll find my way home.…
Carry5 oktober 2007Lees meer >

de deur valt dicht

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.213
verdrietig zie ik hoe de deur zich sluit en niemand vraagt waarom ik wou je zoveel tonen nog van mijn gevoel, gedachten en neen, ontgoocheld ben ik niet - hoe zou ik ’t mogen zijn zelfs nu er niet meer is dan slechts een kleine spleet waardoor een streep verlangen valt naar eeuwigheid jouw mond die zwijgt en zachtjes valt een deur in…
sunset22 oktober 2007Lees meer >

Afhankelijkheid

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 974
Afhankelijkheid Als minuscuul object Bewegend tussen massa’s massa Doorlopend van een lang traject Niet wetend van de causa Oneindig einde van de tijd Gevangen in haar eigen dogma Vertwijfelde hoop op zekerheid Verstrengeld met het kosmische magma Eeuwig vragend naar het waarom Verlangend naar de moederschoot Uitdijend tot het wederom…

verlichting

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 786
ik schenk mezelf iets, door het jou te geven, zachte woorden van satijn als eeuwige momenten van even zij komen uit overdadig niets de eigen pijn verlichten door de ander het goede toe te dichten waar tranen drogen door een milde lach zo groeit een droomwens langs rozenbogen tot een mooi en bloeiend mens en raak ik…

De zee

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.481
of grijs verwoestend of rakend aan het paradijs verkwikkend, helend of beukend op de kust een grillig monster of fenomeen van rust Een spiegel die een vlak slechts toont de blik daaronder die de snorkelaar beloont Uitbundigheid van kleur en leven verwondering dat ons dit is gegeven een zee van rust, een zee van tijd de oceaan, een eeuwigheid…
Ans Wiersma12 oktober 2005Lees meer >

stiekem uit het zicht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 854
lees het verhaal achter schoonheid geniet pracht en praal in paleizen en kerken vind je de werken van de gewone man een leven in dienst van anderen om tijdelijk in eeuwig te veranderen in ornamenten vind je hun gezicht stiekem uit het zicht de beelden zijn heren hun schaduwen lijken de eeuwen te regeren dat is er niet meer…
wil melker2 januari 2006Lees meer >

Doodsnadering II

poëzie
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.800
Ik weet niet of zij bitter zijn of zoet, Ik weet niet, of het zachtkens in mij schreit, Of in mij lacht - het zingen van mijn bloed, Het klinkt zo stil, en 't ver geruis zo zoet Heer, van Uw eeuwigheid.…

eb en vloed pijn

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.276
De mens is maar van vlees en bloed geen kansen maar wel het eeuwig moedig zijn tot de dag dat men het licht ziet veel verdriet en pijn toch is er nog zoiets als hoop een groter iets in het geheel geloof en geschreeuw tussen alle tranen door geeft de liefde eens weer gehoor luister naar je tranen om de les des levens te leren zonder al…
marcus neuborg10 september 2008Lees meer >

De kleur van lippen

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 734
zag je hand de vingers wenken kleine kootjes ongeduld nagels nog verguld met rode lak de kleur van lippen in je lach altijd zo innemend maar gaandeweg steeds meer bevelend met het laatste van je kracht nog dwingend spelend tot jij wilt gaan met ogen licht van eeuwigheid handen open en vingers eindelijk gespreid…
wil melker12 september 2008Lees meer >

Eenzaam op Rijksweg 7

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 507
Vliegt alles aan je voorbij val je als voor eeuwig stil buiten je hoogst eigen wil laat die van god nog terzij Kijk op welke A je staat zeg midden op de Zeven men moet het wel opgeven wetend hoe het daar toegaat Wekt gebed hier nu respekt liefst dient uw hoe nog ontleed er heeft al iemand gerekt menend dat-ie auto reed…

ritme

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.059
in een eeuwige beweging verpulvert mars de lente slaat de slinger van de tijd in hersens en weke lijven stille velden beplant met witte kruisen verschijnen na gas en massale dood stenen doodsbloemen met namen de hete tranen van hun geliefden druipen langs koud kil marmer in de beschaamde aarde…

glazen zerk

netgedicht
4.0 met 51 stemmen aantal keer bekeken 2.208
als het hemels dak, vochtig grijs en alles omhullend, het ademen beperkt vraag ik me af of zich nu reeds de contouren vormen van mijn zielverlaten glazen zerk, al doende het ongewisse met eeuwigheid vullend het uitzicht draagt niet verder dan heden morgen, wat dat ook zij, lijkt een beeld uit een verleden een woord in…

Jij bent mijn gedicht

netgedicht
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.301
we proefden zinnen smolten voor elkaar tot woorden stolden in context gevangen komma's en punten zij markeerden de rust waarin onze verlangens warm werden gesust jij bent mijn gedicht lees poëzie in je liefde wij literaturen nu samen want onze relatie kent eeuwig licht…
wil melker31 januari 2008Lees meer >

Duister leven

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.630
Ik verdween in het verleden Verdwaalde in mijn utopie Waar zekerheid illusie was Vond geen ‘mij’ hier in het heden Voor eeuwig dwaal ik nu rond In het duister van mijn geest Levend tussen vervlogen schimmen Is het waar ik uiteindelijk erkenning vond Het licht laat ik nu achter mij Omarm de kille leegte Die mij langzaam doet verstenen…
MVE11 februari 2008Lees meer >

Wonen in broekland

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 709
Het peil is stabiel en de geur en de dampen de dood verwekt lichte walging is eeuwig als wroeging die leven bewijst als een last zuur scheidt zich af uit vochtiger delen en etst teveel grijs in dit drama diep en te breed als een gang Broekland bewijst zich zompig als spijt als deuren knarsend vallen in sloten.…

Neon

hartenkreet
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 889
Ik blijf de neonborden als vertrouwd en eeuwig zien Al zijn verkeerslichten geen bomen, ze zijn vaak even groen. De gezichtlozen, dichtgeplakte ramen, de anonieme koplampen zonder ziel vormen de bedreiging en beschutting van mijn stad.…
sterre21 maart 2004Lees meer >

Gloed

hartenkreet
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.469
De ochtendbries verwaait de eenzaamheid van de nacht die je het gevoel geeft verdwaald te zijn in het dichte woud buiten jezelf waar krachten strijden met je hart het ochtendgloren betovert de stilte van de vroege ochtend geeft inzicht in de passie die op een dag je hart doordringt om eeuwig te blijven branden een…
carin5 februari 2006Lees meer >

JIJ

hartenkreet
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.236
Je opent mijn ogen met je fantastische blik er onstaat een nieuwe wereld dat geeft mij een kick je neemt me mee naar een heerlijk paradijs we vertrekken met z'n 2 op een misschien eeuwig durende reis In het leven is er slechts 1 ding dat ik 100% zeker weet en dat is dat ik je mijn hele leven nooit meer vergeet…
sheri16 februari 2006Lees meer >

spruiten

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 801
vanwaar ik zit, met uitzicht op klei zie ik een vergeeld dekbed uit het raam van de weduwe dan weiger ik te bewegen om slechts te kijken naar haar over de akkers vol spruiten nadert uit het westen, wind en regen zij haalt de waslijn leeg en ik zwijg voor eeuwig morgen zal mijn bezoek zijn mijn pak hangt klaar ik weet wat te zeggen over…
erik19 februari 2006Lees meer >

leven

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 749
genagelde handen verkrampt op het ruwe hout totale eenzaamheid roepend in het duister een bang kind verlaten door god en mens voor de nacht valt maken ze hem los na een dag van spot en diepe pijn de balsem geurt handen zijn gevouwen het leven ter aarde besteld zal eeuwig vrucht dragen…

Vuurtorenwachten

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 535
Het licht dat nooit dooft, baken in zee, houvast in de chaos van wat begin, midden en einde verhaal is van Genesis tot Openbaring, van woeste leegte naar het Eeuwig Licht. Gedicht naar het gelijknamige boek “Vuurtorenwachten” van Jeanette Winterson.…