7647 resultaten.
Bewaard
gedicht
3.6 met 5 stemmen
3.431 Ter zelfmoord trok ik naar de spoordijk op,
kroonde mijn hoofd met rails, deed bielsen aan:
de aarde dreunt, de helling een vulkaan;
wat nu volgt, dacht ik, schrijf ik niet meer op.
Vlak voor mij trokken de rails weg, luchtop
de hemel in waarin ze niet bestaan;
de wind ging onderdrukt gemurmel aan
dat ik verstond. Ik kwam omhoog. Rob!…
Alleen nog oude tijd
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
572 Zo jong als wij waren,
Het voorjaar, en later
Alleen nog de zomer in het hoofd,
Stormden wij schrijvers de wereld binnen,
Herauten van een nieuwe tijd
Waarin alles anders moest
Dan het ooit geweest was,
En vooral beter, waarin wij
Alle oude meuk in een
Ongekende voorjaarswoede
Hadden opgeschoond -
Nu de ouderdom gekomen is,…
Een zomeravond
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.473 . -
Dan lig ik stil met half geloken wimpers
Te staren, waar ik telkens nog de lach
Dier ogen meen te zien en 't blonde haar
Half over 't voorhoofd - dan zijgt zijwaarts af
Mijn hoofd in 't kussen en ik slaap in 't licht.-…
Marco
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
644 Ben jij weer terug in mijn hoofd waar je ooit ook al zolang heb gezeten.
In andere tijden met meer levenslessen komen wij weer bij elkaar.
Als vanouds zitten wij met elkaar te praten.
Loze woorden die weg vallen in de aantrekkingskracht.
Die chemie tussen 2 mensen een onvoorstelbare kracht.
Wat er ooit was is er weer.…
VAN EEN DICHTER
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.100 Er is een dichter gestorven: hij had 'ne goede naam;
nu komen de andre poëten luid jammerend te zaam;
zij strooien as op hun hoofden en zijn in rouw gehuld,
hun oog is met zilte tranen, met weemoed hun hart gevuld.…
Onder Wijs
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
594 We wisten het als kinderen al zeker:
Naar school gaan is beslist verloren tijd
Het heeft geen zin je hoofd tjokvol te proppen
Dus ging je zoeken hoe je keet kon schoppen
Of raakte je je motivatie kwijt
Je kreeg toch geen medaille of een beker
Nu, na zo’n vijftig jaar, wordt toegegeven
(dat zegt ‘t Centraal Bureau voor Statistiek)
Dat wij…
De Asla
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.357 De wind kwam en as waaide over het koren,
er stak een hoofd ui, maanwit en blootgesteld
aan formules bedacht in een cirkel
waarbinnen alles gehoorzaamde aan het oog
dat van vuur was, van koolsteen en sintels
en ons bijeen hield in vrees en geloof.
Ik ging met de asla naar binnen,
ik ging met de asla over het erf.…
Meedogenloze vossenjacht.
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
939 uitgestrekt ligt ze in dekking in een droge sloot
het fiere hoofd iets opgeheven
urenlang is ze reeds opgedreven
gevaren zijn nog steeds levensgroot
sloten en hekken heeft ze getrotseerd
vele kilometers ver hard gelopen
tot tweemaal toe met hagel beschoten
is aan haar flank reeds licht geblesseerd
voorlopig heeft ze even rust gevonden
ligt…
gedichten uit hart en ziel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.035 Gedichten uit hart en ziel
Ik schrijf uit mijn hart en mijn ziel
Ik hoor woorden in mijn hoofd rommelen
Woorden uit mijn hart die door mijn ziel naar buiten worden gebracht
Woorden die zinnen vormen, zinnen die een gedicht worden
Soms hoor ik iemand praten en woorden weten mijn hart te raken
Ik voel de pijn, ik voel het verdriet, ik begrijp…
Wanhoopsdaad.
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.133 Zijn hoofd wat gebogen, de ogen betraand,
handen omhoog geheven.
Alsof hij hulp van boven aanroept voor
zijn daad, terwijl zijn lichaam staat te beven.
Nog eenmaal slaat een schuimende woeste
golf zeewater over hem heen, laat
hem wankelen op de gladde stenen blokken.
Het doet hem de adem stokken.…
Investeren
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
626 Investeren
Toen ik een kind was, werd ik opgevoed
Met ’t vraag en antwoordspel der Catechismus
Dat stampten we in ons hoofd; broeder Simplismus
Moest zorgen dat ’t geprint werd in ons bloed
Om Goddelijke zekerheid te planten
In de rode achtbaan van ’t Interne Boek
Beschikbaar op de virtuele Nook:
De Geest die ons omringt aan alle kanten…
vriendje
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
489 en
glijd vol tranen naar omlaag – blauwe druifjes
laten vaag een wit bevlekte hemel zien
nu dan zonder jou, mijn benen voelen leeg
en langzaam veeg ik nog
de laatste haren weg, ik leg je
in het kleine graf dat vierkant hard
mijn liefs verwart
met stugge stukken aarde
ach
jouw waarde speelt voortdurend in
mijn hart, m’n armen en mijn hoofd…
Het is niet goed.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.028 Het is niet goed, door 't leven te gaan,
met hoofd en blikken omhoog gericht,
omhoog, - ter glanzende starrenbaan,
ter eeuwig stralende lichtsfeer.
Het is niet goed op een hoogte te staan,
wel vele duizenden in 't gezicht,
hoog boven het slijk, midden storm en orkaan,
waar de kiem van worstelen en strijden in ligt.…
Ons witte doek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
530 Naar het witte doek in ons hoofd,
waar gedachten komen en weer gaan.
Dat stille witte doek. Dat zijn wij!
Waar heden en verleden samenkomen.
Waar mogelijkheden worden geboren.
Waar bewustzijn heerst.
Onbelast en vrij.…
Mannenhaar
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
545 te denken
Bij zijn geboorte is ie meestal glad
Da’s makkelijk voor in het babybad
De kraamhulp kan hem zo geen haartje krenken
Maar na een tijdje groeit er toch wel wat
Op ’t schedeldak en brauwen om te wenken
De oksels gaan rond dertien schaduw schenken
Tot slot de baard dan heb je ’t wel gehad
Na jaren komt tersluiks de ommekeer
Het hoofd…
VREEDZAME ANGEL
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
885 De wesp gonst rondom het wakende hoofd,
geeft de bestuurder bange berusting,
die dankzij sprekend verstand langzaam dooft.
Vastbesloten handen zijn sterke leiding
voor het voertuig, dat behouden reis belooft:
mogelijke steek is een zegening.…
HET MISDRIJF
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.433 Ik buk het hoofd: ik ben uw knecht, uw slaaf.
Gij zult het nooit, nooit in het stof vertreên.…
Het eerste sneeuwfront.
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
971 spookachtig, groots, nadert onbevangen
dieren zijn reeds in holen of nesten gekropen
keurt kennelijk het landschap beneden haar
is gereed haar last te laten vallen; terstond
daalt reeds de temperatuur op de grond
ze kreunt, drukt haar wolken wat in elkaar
haar sluipende aankomst zal vast
heel zeker enig opzien baren
als ze zich boven onze hoofden…
het leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
760 Dat zijn de dingen die gratis zijn in het leven, waardoor we rust in ons hoofd en lichaam kunnen creëren.
Hou de moed in het leven, want het leven is ons maar 1 keer gegeven.…
Tienminutengesprek
gedicht
4.0 met 6 stemmen
8.554 Nadat de onderwijskrachten met man en macht
op vrouwelijk zuchtend voorovergebogen begrip
simulerende wijze waren uitgewoed – en weet
dat daar woede bij zat, banieren grof rood door
het hoofd, intonaties die intenties uit koers rammen –
hadden de van schrik en noodlottige toekomsten
verstijfde tegenover de krachten op hun verzoek
aan knielage…
ze zijn het niet (voor H.G.)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
566 ze schudde het hoofd:
ik rende heel hard weg
ik verstopte me in de bloemenkas
een pijnlijke botsing tussen
toenadering en vlucht
ze zouden elkaar niet vinden
zoveel jaren later maakt
een kunstenaar haar portret
oude stukjes hout zoekt hij
in het geborgen huis
hij schildert, boetseert, maakt haar gelaat
van doorleefd verhalend hout…
Noem mij hypocriet
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
504 Dan fluister ik vergeefmijnietjes,
sla kruisjes in mijn hoofd
en strooi zout over mijn schouder
gewoon voor de zekerheid.…
Nachtleven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 In gedachten die in mijn hoofd ontstaan.
In boeken die op nieuwe lezers wachten.
In het branden van een kaars.
Na een uur loop ik de trap weer op,
en gaap.
Ik hoor de stilte in onze kamer waken,
en val stilletjes in slaap.…
Gevangen in oorlog
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
610 gevangen in een wereld
die eens de jouwe was
waar vrijheid ooit op straat lag
geen vuiltje aan de lucht
tot machthebbers botsen
over de hoofden van al degenen
hier geen zeggenschap over
hebben
breekt er een niet gekozen
oorlog aan, waarin schaarste
van alles de grootste
gemeenschappelijke deler is
onveiligheid rukt op
mensen die…
Lesbos
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
584 Even daar zie ik de geest van Sappho zwaar
depressief langs de vloedlijn lopen, haar
beeldschone hoofd geknakt als een rietstengel.
Sappho's borsten leggen het af tegen de deining
van de woeste zee, die alsmaar meer uitschot
op inhumane wijze uitkotst als drakenvuurgespuw.…
Buitenkerkelijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
388 willen horen
hoe we willen bidden
wat we willen zingen
niet begrijpen
hoe we willen vrijen
de taal die we spreken
al die pastores, paters
bisschoppen heiligen
verloren hun ziel
in schone schijn
ik ben niet weggegaan
maar de kerk uitgekeken
erken mijn pijn
al hun binnenkerkelijkheid
is zo vreselijk mis
God schudt Zijn hoofd…
Ander beeld
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.092 De vraag is in mijn stem het boek ontstegen:
de schone lachte en schudde koel het hoofd.
Ik heb haar hand genomen toen; zij keek
of ik mijn nagels had geknipt; waar bleek
van niet, riep zij een roodverlakte doos te wapen.
Blinkende punten, wat gekriebel en een knap
bij iedre tel... Zij was zo wijs en knap!…
Afscheid van mijn lichaam
gedicht
4.0 met 5 stemmen
13.306 Waarom bleef ik zo koppig tronen in mijn hoofd
en woonde ik mezelf zo hevig uit?
O ja, ik hield van wijn, van zwaar doorrookte feesten,
lucide kaders en oneindig gulle lakens.
Zo leefde ik verlicht mijn tijd aan stukken.…
Voorlopig
gedicht
3.6 met 5 stemmen
3.519 Hij buigt het hoofd.
Het onweert in de verte.
-------------------------------------------
uit: 'De rotonde', roman in verzen, 2016.…
Uitwaaien
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
551 De wind waait dwars door je hoofd.
Alleen nog positief alsof de wind je verdooft.
Uitwaaien heerlijk bij die ruwe zee.
Die harde wind neemt al je zorgen mee.
Schelpen zoekend aan de waterlijn.
Konden we maar altijd hier op het strand zijn.
Ja of het nu eb is of toch vloed.
Bij die grote zee zijn dat voelt pas goed.…