5887 resultaten.
Ergens langs een rivier.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
730 Veel groen en af en toe rode en rieten daken.
Een gehucht ergens langs een rivier waar je
in de winter het vriezen hoort kraken.
In de verbeelding spreekt Anton Pieck en je
ziet de boer op zijn land met zeis en riek.
Op het erf het grint waarover kippen kakelend
heen en weer lopen, terwijl een kater ligt
te soezen in de zon.…
Macht
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.486 In z'n vuisten, zat 'n tange,
die 'n gloeiend ijzer greep
en het, lijk 'n rode kreefte,
tussen heure benen neep.
En hij kleunde, met de moker,
op de hoepel van 'n wiel,
dat het grijmsel, door de daver,
van de zolderribben viel.…
Drank maakt meer kapot dan je lief is.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
921 'k Merk het 's ochtends in mijn kop,
de rode ogen en een droge strot.
Ik heb weer eens te veel gezopen.
Ik heb weer eens te veel gerookt.
Ik ben weer veel te laat in bed gedoken
en 's ochtends staar ik naar een spook.
Hij kijkt mij aan met bloeddoorlopen ogen,
blaast z'n rotte lucht in mijn gezicht.…
Winterkind
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.655 Haast heilig oogt de kerstster prachtig
boven aller aard', rood
Brengt knusse winterse kerstsfeer,
gezellig kersttafereel, schitterend
in huis en ook aan haard.
IJskoud de mooiste
IJskoud de stilste nacht,
mijn winterkindje, zo lang werd jij verwacht.…
Reizen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
730 nog steeds tart
Huilen doen de dolfijnen die mijn leven hebben verrijkt
Lachen doen de meubels die mij zacht omhelzen
De regen is thuis gebleven
De zon geeft liefde als honderd egelpelzen
Vechten doe ik nog steeds
Al is het maar voor even
De Jordaan vindt haar weg wel
Net als een naakt leger van Chinezen
Soms denk ik wel eens
Zal de rode…
De Hemel binnen handbereik
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
521 Lopend langs de polderwegen met aan beide zijden sloten
vol met lelies, wit en rood en op de oevers gele lissen
waarin karekieten wonen en een reiger loert op vissen
vallen lasten van mijn schouders. ‘k Voel me blij en onverdroten.…
Arcanum XIII De Dood
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
688 de zon kleurt de einder rood
.in het teken van de roos
op een maagdelijk witte merrie
rijdt de dood,
die nooit gehaast is,
gezapig door het landschap
zwart geharnast en ongenaakbaar
gekroond
met de witte kroon van Osiris
die heerst over de onderwereld
rondom hem dansen geraamten
obligaat hun knekeldans
de zeis hakt knopen door
en…
De wind
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
490 De zon spiegelt de zee rood
En goud de witte stranden.
Met mijn handen maak ik een gebaar,
Mij niet bewust van elk gevaar; wenk ik
In een poging om te beminnen de onstuimige
Zilveren zeemeerminnen.
De wind heeft mij gebracht naar het
Land van de onmogelijke dromen. De
Maan reflecteert het blauw van het
Meer tussen de bomen.…
levensgenieter
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
511 hij pikt kruimels en minuten
hij hoort kraaien, hij hoort futen
hij ruikt aan gras en graan
hij raakt paddenstoelen aan
praat met rode mieren
proeft water uit de put
ademt in het naakte nu
worstelt niet met later
slaapt op bladeren van bomen
in een vies verrotte jas
wast zich in de regenstromen
spiegelt zich in glazen plas
schrijft…
tien voor tien
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 in een natuurlijke ovaal
tussen dikke beukentakken
beweegt een houten mast
met vage wimpel zonder vlag
waarschijnlijk een toeristen tjalk
die voor even in de haven mag
in het zonlicht, in de schaduw
van de vol gegroeide kronkeltak
door het ritme van de rode pannen
en het hangend groen gebladerte
ervaar ik op balkon met koffie en gebak…
Ga terug naar je eigen land
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
608 “Ga terug, ga terug naar je eigen land”
Maar mijn mijn land is het land waar mijn mijn mensen wonen
Waar mijn oude huizen staan, waar ik de rode straatstenen ken
Mijn mensen hebben niet allemaal mijn kleur, mijn kleren, mijn taal
Mijn mensen hebben niet allemaal mijn geloof, mijn haar, mijn ogen
Maar ik kan ze verstaan en ze verstaan mijn lach…
het jaar verlaten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
498 doch
zonder zucht naar enig overtroeven
wel is mijn weg terug naar huis
om mij heen groeien, soms traag,
soms ook onverwacht snel
bomen naar de eindige top
ook zij gezegd; de waarheid vertelt
dat ik steeds meer alleen mijn schouders draag
en de rug meebuigt in een verder gaande wind
maar voorwaar, ik zeg u, mijn gerijpte ranken
met rode…
Vrouwenliefde
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
2.500 vraag je zachtjes bij het uittrekken
van mijn rode lingerie
waarop ik lach, en knik
Ja, ja, het is goed
ik zoen zachtjes op het weggetje
tussen je prachtige borsten,
verlost van het blauwe kant
Jij bijt harder op je lip
en ik ook
op je oorlel, je sleutelbeen
dip langs je navel naar je liefde
Je heuvel, je zachtheid,
je mooie, groene…
HET ZONNELICHT IS NEERGEDAALD
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.463 ‘t Was rood eerst, helder peers weldra;
en, blauw- en blauwerwendig,
door al de hemelen heerst daarna
één duisterzijn bestendig.
Noch nacht en is ‘t noch dag: het vier
der zonne is schaars geweken,
of, helpzaam wordt de keerse hier,
daar de avondzonne ontsteken.…
de koude wind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
601 takken alsmaar meer doen verliezen
de macht die heerst
is vaker groter dan een mens alleen
raakt ook vaak hele volksstammen,
het oerwoud hebben we gemeen
het komt en gaat
vroeg, laat of verlaat
dan stolt het bloed,
stoot zelfs anderen af
de warmte rolt naar benee, verwordt daar tot steen
vaak de mens eigen, voelt het als straf
omdat rood…
Kop voor keel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
535 Steile wanden en vismogelijkheid
Twee voorwaarden van de ijsvogel
Met een in de steile wand slim-gegraven
nestgang
voor vervolg van kleur
Met lichtbruin-oranje gevederde buik
witte hals en scherpgepunte snavel
is het beestje, opvallend, verdwenen van Rode Lijst
Als echt één van de mooiste vogels die
werkelijk zeer fascinerend, door zowel…
Het vooral altijd maar ‘moeten’ van anderen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
897 O.k., ik geef toe, ik geef het toe
ik spring van de hak op de tak
als een aap, een rode aap
in het oerwoud van moeten
ik moet dit nog
ik moet dat nog
ik moet zoveel
ik had gisteren
ik wil morgen
ik zal overmorgen
volgende week, maand, jaar
moeten, moeten, moeten
Als een aap in het oerwoud van moeten
slinger ik mij chaotisch ogend een…
Roos der rozen
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
611 Je imponeert me niet met je rode petalen schoonheid,
mijn remmen gooi ik los, aanbid je gave volmaaktheid.
Je zwartrode knoppen wil ik titsen, zacht fluweel,
sieraden van je lichaam, een oneindig speldeel.
Mijn handen strelen, mijn vingers proeven,
sensaties bronnen, heftige emoties stijgen.…
Gemorrel in de marge?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
410 Uit de mythes en sagen
door alle eeuwen heen
gedragen door de wind waar
ieder individu voor openstaat
vertaald een leidraad in alle
metaforen als rode draad van
moraal, religie en ideologische
overdaad, afhankelijk aan
welke kant je staat, ook als
onbevangen kind die haar eigen
fantasie beheren wil, daarin
bestaat geen goed of kwaad…
Alsemgeest
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
467 hagedoorn
en kamperfoelie
waait een verraderlijk
kwallige wind
aflandig strandend
op zand langs de zee
daar woelt het monster
het gele torpedoboot-
jagerseskader
van de alsemgeest
't vaart er voortvarend
want ja, navigare
is puur maritiem gezien
nodig geweest
z'n eigen koers
naar gevaarlijke golven
van Aden, door Rode…
het land van de onmogelijke dromen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
388 De zon spiegelt de zee rood en
goud de witte stranden.
Met mijn handen maak ik een gebaar.
mij niet bewust van elk gevaar;
wenk ik in een poging om te beminnen
de onstuimige zilveren zeemeerminnen.
De wind heeft mij gebracht naar het
land van de onmogelijke dromen.
De maan reflecteert het blauw van het
meer tussen de bomen.…
Er komt een man…..
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
583 Er komt een man die
zijn luie stoel verlaat,
zich kalm verheft, zich
naar believen kleedt,
z’n baard herschikt en
zich verdiept naar eigen
traktaat en met zijn hand
de uitstoot van het jaar
behoedzaam van de rode
mantel slaat, hij maakt
zich even vrij om een
nieuwe gesp aan zijn
broekriem te maken,
elk jaar komt er een
gaatje…
Stikvallei
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
559 geslacht
uit Tasjkent
in 1914 gesneuveld
als soldaat
in dienst van de tsaar
Haroun groeide op
bij zijn moeder Zanitta
een Pools-Russische
bolsjewiek
die naast sociologie
chemie had geleerd
Via Petrograd trok zij
naar het zuiden, Tblisi,
en vandaar naar Brussel -
trouw aan het Sovjetregime
Haroun werd lid
van de rode…
Donkere dagen.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
775 Maar dan poeft de waakvlam en likt
dat metalen staafje rustiek rood.
Na, voor de zekerheid nog even drukken
Denk ik, nu zal het wel lukken...
En de eerste donkere dagen
rollen gierend van het dak
Ik hoop zo dat ze niets breken
maar wel dat ze blijven liggen.…
Herman Tjeenk Willink, informateur
hartenkreet
4.1 met 18 stemmen
662 Ik mag Herman zeggen
Omdat we elkaar kennen
sinds een kampeerweekend
In Limburg eind 1979
Ik was speciaal uitgenodigd
Door mijn eerste grote liefde
Hij, Herman was er met een collega
De secretaresse van meneer Van Agt
Ik vond het interessant
Zij waren zeer interessant
Ik luisterde met rode oortjes
Hij vertelde wat Haagse geheimpjes…
Het grote iets
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
630 Er kwam groen en geel, blauw en paars, rood en grijs
zwart en oker, er kwamen wolken, volken, er kwam meer
steeds maar meer er ontstonden steden, landen de aarde was een feit
Het grote niets was voor altijd zoek, zeg maar kwijt en met de volken
kregen we ziektes, oorlogen, narigheid en liefde
we kregen van alles wat na dat grote niets, maar:…
boomschors
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
558 dwaalspoor ontsporing
ontsproten verstopping
stapsgewijs wijsgeer hovelingen onderdanen
Denen Finnen ontginnen
piloten grenadine tuimelaar moedermelk
zoogdier rust bewustzijn fijn fijnzinnig
rijp vrucht tijd gewichtsloos loos alarm
sterrenwacht noodlanding
maanwandeling aalmoezenier witbier
promillage
villawijk woningnood wit rood…
DE KERSTMAN
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.102 aan zijn zilveren baard mogen ze niet trekken
zijn rode puntmuts niet rechtzetten.
even proeven van het lekkers in zijn mand
en die braaf zijn krijgen nog een hand
dan deelt hij koek en snoepjes uit
en roept zijn honden toe: allé vooruit!…
Mahakali
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 Extatisch demonenbloed slurpend, dronken,
naakt dansend, stampend ten strijde trekkend
tegen onzuiverheid, disbalans, Mahishashura,
ten einde de ijzeren tijd te behoeden voor prayala
door bewustzijn, inzicht, moksha; haar witte tanden
bijten de rode tong tot bloedens toe;
Bhadrakali Kalimata.…
Litteraturalia
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
448 Bekoorlijk exemplaar van Lancelot
Der boerenduvels en der keerlen god
Verwijlend in Gruuthuuse manuscripten
Ligt in rechtschaepen naeckte adamsglorie
Vast aan de boei der duivelin Quisitie
Om droefheyt der melancholie te weren
Die schand der zucht tot lustigheyt verschromen
Ontsloten int Latijn de Ysengrimus
En Reynaert, fellen metten roden…