Alle inzendingen

Ik zat waar zon op 't warme water scheen En gele bloemen bloeiden aan de kant; Het grazend vee ging door de weiden heen, De zomerlucht hing walmend over 't land. De wilgen waren zilverbleek en stil Voor 't stralend blauw, van wolk en nevel vrij; Een glazenmaker vloog, met lichtgetril Op ...

stokstijf als de dood ijzig turend naar leven splijtend het water 2010

Er is een heel klein diertje, het helpt je tegen pijn. Welk diertje zou dat kunnen zijn? Want je verslindt hem wel met huid en haar. Ja, griezel maar een beetje, maar het is toch echt wel waar. Nee... het is heus geen lolletje. Het is een paraceta... molletje.

Als ik het geweten had, had ik beter naar je geluisterd als ik het gehoord had had ik anders gereageerd een ding heb ik nooit geweten, dat jij je niet met mij wilde meten nu blijkt het tenslotte jouw geweten, dat altijd op de voorgrond trad eind goed, al goed jouw geweten had ik moeten...

Liet me meevoeren door het water en de wind stroomafwaarts met de rivier tot in de andere wereld waar geen grenzen zijn afstand niet bestaat tijd slechts een moment is die z’n adem even inhoudt daar zag ik jou weer jong en mooi als toen wind waaide ons samen de rivier werd ons bed ...

Beducht zijn wij voor deze lucht Sinister zeilen er kapotte wolken die regenbui naar bui laten vallen als door het valluik De kruik van 't verdriet gaat zolang te water Er is geen later alleen een nu: onheilspellend vertellend: het verhaal van 'n hel en verdoemenis.

Een aardmannetje dicht bij de koude grond spreidde zijn bedje 's nachts heel gezond tussen die zoet zacht rode vruchten met zwarte pitjes; soms nog niet rijp maar waterig witjes. Overdag bij zonnige zomertijd hield hij met hark en schoffel zijn bedje bij héél toegewijd. Na gedane arb...

een papier samen met de stilte tussen de woorden en een paar penselen is alles wat ik nodig heb in het klaarduister wil ik jou schilderen de donkere schaduwen verdrijven we naar de achtergrond bang ben je om te verdrinken je houdt van roze van springen op de trampoline en van jarig zij...

Top-10 Netgedichten 1. de Fladderende schoonheid 2. is zonder woorden 3. met Apotheose 4. en zielenpijn Afscheid van een vloer 5. op Zomerse zondag 6. te Benaderen 7. door hartstocht omgeven 8. tijdens Boeket voor een stervende 9. welke Soms 10.te vinden is langs het tuinpad.

wij vallen in het niets bij de zee die aan mijn voeten ligt waarin we kunnen zwemmen varen naar andere continenten in het hele grote niets

vroeg of laat weet je gaan we allemaal dood maar liever laat toch dan vroeg hanteer daarom de sleutel van jezelf zijn want wat jouw zuiver hart doet is mooi - altijd mooi wat jou in goed geweten beweegt is juist - altijd juist wat jij onderneemt met vreugdevolle ziel verbreidt zonder...

de oude hoeve wordt met stempels gestut de linker zijkant is door lucht vervangen een gapende muil heette ooit voordeur vensterglas door tijd gebroken onbenut, hier woont vergankelijkheid boerenland vol leven, vee, boterbloemen in de slootkant een verlaten nest in de vensterbank landt de...

In de avond verspreidden zich de geuren zoals de jasmijn van mijn geboorteland Jij was een zeemeermin pas aan land gekropen met gladde, nieuwe benen in plaats van een vissenstaart Ik mocht je leren goed te lopen van Lotje in de lange Lindenlaan In de schaduw dichtbij een vijver schuilden w...

Toen ik begon als dichter, wilde ik vragen stellen en antwoorden geven. Nu ik op gang ben gekomen, wil ik antwoorden stellen en vragen geven.

Voordat we werden geboren, kenden we nog geen verdriet. Maar tussen wieg en graf, zullen we verdriet ervaren. Angst en pijn zal een deel, van onze blijdschap zijn. Tussen wieg en graf, moeten we leren leven. Tussen wieg en graf, moeten we leren geven. Tussen wieg en graf, en zullen ...

Helaas! helaas! de wrede smart Wil zelfs geen dichter sparen- Dat moest mijn teder vaderhart Op bitt're wijs ervaren. Hij, die ons allen heeft gewrocht, Zo wijs en goedertieren, Hij heeft ons ditmaal zwaar bezocht; Ons Jantje lijdt aan klieren. Ik vreesde 't vroeg, ik zag het l...

ik zag bladeren dwarrelen maar voelde geen wind wist dat zon scheen en miste zijn koestering van voorheen geluiden genoeg helaas sprak niets me aan voelde als leven zonder bestaan jij voor even weg kende je verbondenheid met alles dat in jouw omgeving was de vonk ontbrak die ...

Wie is die zak die lage cijfers geeft Waar anderen dit rijm wel hoog waarderen? Een lage zes is amper te verteren, Daar dan een piekfijn cijfer kansloos sneeft. Waarschijnlijk vindt u dit ook driemaal niks, Een zesje dus, bedankt hoor Mister X.

Hoewel hij: Dominee Wielie Elhorst liturgisch uiterlijk vertoon niet schuwt is hij: Wielie ten principale een man van de eenvoud Wielie: klein, licht, tenger, teder, teer maar vooral tof en taf omdat hij, Wielie er als mens, als man, als homo mag zijn en vanaf vandaag moet zijn als LHTB-...

Hij zit met zijn pet Op het bed Rookt een sigaret En in diepste overtuiging Van zijn gelijk Is hij rijk In zijn hart In zijn binnenste Zijn tragiek Het is wereldmuziek Geschreven in de diepe stilte van de kosmos Waar zacht fluweel Op het tranendal Wacht op degene die In de rij van d...

intense stilte alleen het tikken van de klok aan jullie/u Shalom aleichem gewenst nu ga even rustig zitten ogen sluitend alstublieft lief mens/kind bedenk jij/u bent zeer geliefd in mijn gedachten ga ik jou/u omarmen zeg dag starend naar de prachtig ogende wolkenweel...

Waar je gaat over stranden de schelpenpaden beukend tegen de wind turend naar de horizon soms over asfalt Bomen flitsen voorbij de tijd ook en woorden zoet, zilt en zacht begrijpend liefdevol mis ik je

Alles moeten we lossen, alles laten gaan waar we eens onze hoop op stelden, waar we fier over waren maar ook wat ons berouwde: de misverstanden, het kwaad en de stilte, de haat en de hoon. Alles moeten we lossen, alles laten gaan wat ons maakte tot ik, tot die ene die we zijn of dachten...

en dan rollen er tranen zijn ze van jou of zijn ze van mij tranen der herkenning het diepe gevoel van er alleen voor te staan ze is maar één telefoontje ver

toen zag ik het droeve door uw dagen het zware slepen van uw voetstappen op het spoor het broze levenspad het benarde worstelen eindeloze tobben ik zag, luisterde wat kon u nog vragen… wat bleef er van uw bewondering over de vrije natuur de zonbeschenen bomen van dauwdru...

vaders, weet je zijn beeldhouwers die uit geliefde blokken aan hun been de verborgen beelden houwen vaders, weet je raden hun kinderen niet zij zijn het voorbeeld in het goed en het kwaad vaders, weet je doen domme dingen soms om jou de kans te geven te laten zien dat jij beter bent ...

zoals de bewegingen van het water is daar de onveranderlijkheid van de dingen van rusteloze mensen die komen en altijd weer gaan er is het weerloze weten van de immense schoonheid van het bestaan hij schreef haar: het weten van liefde dát is geluk er is het herhaalde weten van me...

Juni is halfweg. De langste dag komt eraan. Weemoed vult mijn hart.

Ik heb een zon voor op de dag en een maan voor in de nacht Sterren die aan de hemel staan water van een oceaan een foto aan de muur van Mars en bubbel belletjes in een cola glas een lichtje uit een gekleurd buisje wellicht zelfs een klein huisje ik geef je regenbogen en intieme dagd...

hoor hoongelach zie de saters in hun ogen verdampen zij hakken hoofden af nog rijgen snoeren gebeden aaneen rult heet zand woestijn onder voeten schalt het oosten roept op tot gebed in de zinderende ruïnes van moskee en minaret in strijden voor de leer moeten ongelovigen verdwij...