24252 resultaten.
VASTGESCHROEFD
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.604 Door het heden
blijvend afgetroefd
zit zij onbeweeglijk
staart bedroefd
naar een beeld
ver in de verte
ogen in één richting
blijvend vastgeschroefd
Slechts een ader
klopt op haar hand
als teken van leven
Hoe communiceer je
met de schaduw
van een schim
van een mens
met haar hoofd
reeds in de hemel
en haar lijf nog
op de aardse…
je ogen dodend mooi
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
991 dodend mooi
je greep mij
toen ik kwetsbaar was
mijn wil gebroken maar nog
lachend naast je zat
jouw ogen lazen regels wit
die zwart het rood van liefde geven
ik wilde langer blijven om met jou
een echt gedicht te schrijven
je bent gevlogen
mond met warmend rood
ik reed naar huis en
voelde liefde langzaamaan
veranderen in stukjes dood…
verstild graf
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.207 als het
omhullend hout
langzaam zakt
en de gedachten
ver reiken
voel ik de
onoverbrugbare
afstand
zo dichtbij
ook al raak ik,
naast mij,
jou en jou
het is slechts
een zwevend daar zijn
een speelfilm zonder titel
flitsend zonder beeld
als het zand
de holle klank bezingt
en de echo in de
gegraven diepte
stervend verzinkt…
Van Gogh je groette me nog
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
964 we Franckendaelde park
groette oog in oog
jij met je hond
en ik de fiets
vannacht karde ik nog daar
je weet wel waar
zwaar over dat zelfde rode pad
langs de gedwongen bocht
die mij sterk liet voelen
dat jij er nog steeds ligt
onder waxine bloemenzee
waarop veel emoties dreven
en de indruk wekte
dat jijzelf niet bent gezwicht
teneergeslagen…
Weg in angst
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
713 Weg in angst
ineengedoken
weggescholen
pijnlijk gevoel
in het niets
-nacht-
dag ster
maanlijk verlangen
tot rust.…
Ring
gedicht
2.5 met 153 stemmen
71.171 Wil je mijn ring zoeken, vraag je,
mijn vingers worden zo smal.
We zoeken eenzelvig, beangst
om wat ons ontglippen zal.
Je gaat staan naast het bed
op leden zo dun en onmachtig
dat je er niet op kunt staan,
maten ooit zo krachtig.
En je valt in mijn armen
als ooit, onvindbaar alleen,
en ik leg je weer neer, gebroken
een ring om je heen…
Moeder
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.995 Dit lichaam je geboortehuis
ergens onder dit zwijgen
de eerste zin geschreven
uit jouw leven, de opgang
uit niet-bestaan, hier
scheurde je afwezigheid
open in alle flanken als
een mysterie uit het vlees
waarna haar warmte
armen om jou heensloeg
dat begin, kleiner nog dan
je smalste herinnering,
blijft jouw thuis want je
ontstaan…
mijn kleine wereld
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
971 ogen richten steeds op mij
waarin de rouwkaarten al geschreven staan
in een stilte waarin mijn mond niet meer tot woorden komen
maar armenfladderend licht de wind mij op
en mijn doodsboot verkoos het duister
de zwartheid vernietigend
en het terug voorbij…
Buitenaardse overwegingen
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.026 Er komt een dag dat wij niet meer bestaan
Dat anderen de plaats van ons innemen
Want niemand kan onsterfelijkheid claimen
We zullen als die tijd komt, moeten gaan
Hoe zal het zijn als wij er niet meer zijn?
Gaat dan de mensheid toch nog eeuwen voort
Of wordt ze spoedig door een gek vermoord
Of door de vinding van een superbrein?
En waar…
leven is geen langzaam sterven
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
794 zacht is de kleur
die de straat
in verrassing geeft
dat wat anderen
verwerpen is
bij jou niet dood
groeit en bloeit
in schoonheid
door verwerven
streel de kleur
proef de geur
leven is geen langzaam sterven…
Groen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
942 Zijn ogen dof van eenzaamheid
volgden een vallend eikenblad
dat neerstreek op z’n wandelpad
waar het zich vlijde in ’t tapijt
van al gestorven loofgenoten
die hem -in eeuwigheid gesust -
voorgingen in de diepste rust
met ’n cocon van dood omsloten
de oude man sprak toen bedeesd:
dat ik dit nu nog moet ervaren
nooit eerder ben ik in mijn…
je bent een seriemoordenaar
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
826 ik wilde niet dat je het zag
de chaos in mijn ogen
je bent een seriemoordenaar
die gedachte kwam steeds boven
het mes lag voor de hand
ik zag het bloed al vloeien
mijn stem is dan verlamd
jij zal me eerst gaan boeien
de kamer is niet fijn
de deur moet open blijven
mijn ontsnappingskans is klein
omdat ramen steeds gesloten zijn
ik…
Weg
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
910 We bellen nog
drie woorden
één futiele zin
Maar hoe ik ook wacht en luister
het is alles wat nog tot mij komt
je lach, je geur, de blik in je bezielde ogen
ze lijken nu al eeuwen heen
Men zegt: je sterft als je bent vergeten
ijle lucht – slecht doorbakken bovendien
je bent weg
drie woorden: al wat blijft in ommezien
Toch kan ik jouw…
Liquidatie…
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.632 In Sicilië is deze term al ingeburgerd
en schrikt men niet meer van bloed
Het woord maffia is al jaren een begrip
die zich als een parasiet voordoet
Nederland is door bloed wakker gekust
Dit kleine land is doordrenkt met haat
Zeg maar “nee” dan krijg je een kogelzee
dat een ongekend bloedspoor nalaat
Vier lichamen worden ter aarde gelaten…
REQUIEM VOOR EEN DICHTER
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
2.126 al wat de dichter weet
tot de dood hem vindt
is dat het leed hem kleedt
in hem doodt het fiere kind.…
Graf
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
934 ik lees het marmer
vandaag eerst zonder tranen
zie het onkruid - nu…
Droomden over gisteren
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
948 het kruis iets groter dan normaal
centen konden ons niet schelen
zon staat hoog
vogels fluiten zomer
en weer is er ik de kou
die ik altijd voel bij jou
we droomden over gisteren
hoopten steeds op morgen
jij zag leven als een feest
ik ben er nooit geweest
na jaren ben ik hier
maar kan je niet bereiken
je gezicht is leeg je hart is dood…
de gekozen hymne weent voluit
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
862 kaarsen zijn voor je gaan branden
licht valt gelig op je huid
wierook zal je geur veranderen
de gekozen hymne weent voluit
jij staart kijkt stil naar boven
geloken ogen je mond is dicht
de vingers heeft iemand gebogen
Je lijkt wat somber bij dit licht
Je hoort ze praten mild van toon
een hand een traan het raakt je aan
ze zeggen…
AETERNUM VALE
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
2.496 Ik kijk naar de poel, de poel van mijn leven
De poel waar ooit mijn dromen op dreven
Als groene bladeren jong en teer
‘K zie nu pas haar diepte, ik kijk er op neer.
Voorover gebogen, mijn blik op het water
Op zoek naar mijn vroeger, niets is meer later.
Wat is verdwenen, wat zal nog dagen?
Veel is vergeten, veel ook begraven
Ik zink naar…
woont in de stilte
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.082 ik haal je zerk
niet om
jij rust in vrede
maar spookt nog steeds
in mijn gebeden
woont in de stilte
van mijn lijf
woorden zijn er
nooit gesproken
tijdens jouw verblijf
ik wilde graag
de kleur en
fine fleur van leven
die jij aan anderen
wel wist mee te geven
zelfs in je afscheid
is die afstand er gebleven
maar in het beven…
Illegaal gestrand
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
740 Leeg, door blik ontzield
lig je stil op zompig asfalt
oude kleren, plastic slippers
naamloos lichaam in de nacht
Wie ben je
hoe kwam je hier terecht
wie verloor zich in je ogen, daar
waar nu slechts straatlicht valt,
- is er iemand die nog op je wacht?
Traag zoekt je bloed de afgoot
verdwijnt in het beloofde land
van zoete kou en gouden…
Weggemaaid
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.313 oranje laait over de kaaien
in ocht’lijk duister, dag en dauw
en aait de messen van de maaier
die scherend ’t bermengras verkauwt
tegen de nagloed van het tuig
beweegt eenzaam een silhouet
die ingetogen wacht en buigt,
geknield een verse bloem neerzet
het kruisje met het rouwgedicht
herinnert hoe een meisje viel
in vluchtmisdrijvend achterlicht…
In memoriam Wim Keursten
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
3.082 wat bijblijft zijn
een krakende stem
een lang lichaam
borstelige wenkbrauwen
een warm zangerig accent
de uren die we hebben gesleten
met praten over de verschillen
en overeenkomsten van een landsaard
het hart verloren in Nederland
teruggevonden in Brazilië
voor altijd daar
hier rest de koude
van een meteorologische winter
en het geloof…
Laatste aria van Gaya
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
866 de hoogste noot
brak in applaus
haar echo
kaatste leegte
tussen sterren
de dirigent
sloot toen
het firmament
stilte
kwam van verre…
Twee golven
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
989 Misschien de zee
Een lage maan, een eerste ster
hardvochtig zand, koel en fijn
stap na stap weer uitgewist
alsof wij nimmer ergens zijn
Misschien de zee, waar speelse wind
de leegte vult, haast zinvol lijkt
zelfs zonder jou en al die anderen
door tijd vervaagd en mij gemist
Ja, aan zee heb ik er soms,
twee golven lang
een vleugje…
ik schreeuw nog steeds
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
982 ik zag ze springen
lachend
hun verlossing tegemoet
medelijden
spatte op de tegels
in grote druppels bloed
verlammend
werkt de dood als
afgrijzen de benen neemt
we hebben
samen overleefd
ik schreeuw nog steeds…
Dodemansoren
hartenkreet
3.1 met 17 stemmen
2.675 Alleen gedachten kunnen mij nog laten zien
wie je was en waarom je zo bijzonder bent
het is verleden tijd, jouw leven dan
de herinnering leeft voort, in gedachten.
Je hart klopt niet meer, sterft zelfs af
wordt opgegeten of mogelijk zelfs verbrandt
er is maar één ding dat ik zeker weet
je geest en ziel krijgen ze niet te pakken.
Ik schrijf…
ze bloedloos uit mijn lichaam snij
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
849 ze peuren en peuteren
met vingers in mijn geest
ik voel hun koude adem
ze zijn al eerder langs geweest
haken aan gedachten
dreigen angst en geven pijn
laten me geloven dat
je hier niet hoeft te zijn
een duik een sprong
een stapje meer opzij
je gaat zo naar de overkant
het is heel snel voorbij
ze duwen en dwingen
krijsen wanhoop…
Mijn hart valt stil
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.608 ik kan niet meer
En ik laat mijn armen hangen
Ergens hoop ik nog wel
Ruimte lag er voor me
Alleen bergen zag ik
En mijn hand wees naar de top
Ergens denk ik nog wel
Dat maakt dat dingen kloppen
Maar mijn hart valt stil
En met armen opgeheven en gelaten kop:
“Mijn God, ik heb opgegeven
Deze weg is mij te zwaar
Ik heb mijzelf ten dode…
Ave Christus! praemortui te salutant*
poëzie
3.4 met 9 stemmen
3.138 Dit is ons laatst verlangen
In onze laatste nood,
Nu harten en gezangen
Zijn volgestroomd met dood:
O Christus, dood gebloed!
Zie, hoe wij moeten
Ons bloed boeten
Om uw bloed!
Nu bréékt het leven open,
Een vrucht van rijpheid rot.
Wij stellen onze hope
In 't uiterst nòg op God!
O Christus, opgestaan!
Open uw paradijzen!…