8157 resultaten.
Zij die verdwenen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
519 Ontheemde zielen naar
waar geen mens hen meer ziet.
Zij verloren stem en een vaste
plaats in het leven. Geen teken
van leven; over hen wordt nog
slechts in herinneringen geschreven.
Zij waren bij het leven betrokken
tot op zekere dag; toen hun verdwijnen
een wanhoop baarde dat slechts in
verdriet voorzag.…
Angst trekt niet de morgen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
431 Staat daar
een bereidwillig mens die zich aan
zijn medemens verplicht.
Angst kent niet de morgen.
Wees dus dankbaar met de hele dag.
Als de schoenen beginnen te knellen,
zoekt het hart steun waar het ruimte
vindt in het vooruitzicht dat het
vrolijk leven mag.…
De taal.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.358 De mens te kennen, is des mensen wetenschap;
Maar nimmer kent men hem uit klaatrend schoolgeklap,
Door meesters 't ekstrenbroed in 't kooitje voorgebrabbeld,
Terwijl 't, ontroofd aan 't nest, op de ijzren tralie knabbelt.…
Zon en regen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
588 Genieten van warmte iedere dag
Of baden in zee achter duinen
In de week of een mooie Pinksterdag
Maar toch klinkt ook die zomerdag
Geruis van regen door het blad
En schrikt men op door donderslag
Of wordt verrast door hevig stortbad
De zomer richt zich niet naar onze wens
Geeft zonneschijn maar ook regen
En is niet alleen ten gunste van de mens…
Paardenbloem
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
607 stenen op ons terras
groeide je op in de maand april
op een onooglijke plek dicht bij de muur
achteloos liet ik je er staan
Nu in mei besloot ik het onkruid te wieden
ik kwam je tegen als een steel
met een pluizige bol erop
een ronde vorm met punten en draden
Een fijn weefsel glinsterend in het licht
ik keek in dit kleine heelal
dat geen mens…
Zelfeinde
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
586 leven aan ons
Het recht op dood
Willen
Een zelfgekozen einde
Haalt het strijdbare uit de maatschappij
daarin zijn we niet vrij
Kan onze
Moderne samenleving
de beschikking
Over ons eigen leven geven
om zelf ons einde te bepalen
voordat de dood ons komt halen
of blijft er een toeval een lot
het is aan degene die geloven in een god
om de mens…
Vooruitgang
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
500 Zonder handige dingen
kan geen modern mens leven.
Zonder leuke spullen in huis
is een woning ongezellig leeg.
Spullen van gisteren
gebruiken we misschien nog morgen.
In ieder geval is het zonde
om ze zonder schuldgevoel
zomaar weg te doen.
We puilen ze uit op zolders.
We bewaren ze in kasten en in schuren.…
Gezag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 aarde aanstuurt
Die ons begluurt
Het onderliggende
Het niet uitgesprokene
Zorgt voor de diepste verdeeldheid
En is de grootste confrontatie
Van deze tijd
Ieder koestert zijn eigen gedachten
over het grotere iets
De een bestrijdt de ander
Met een lachend gezicht
De vraag heeft op aarde
Heel wat aangericht
Ook tot stand gebracht
ieder mens…
Adam en Eva
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.466 het ochtendblad was blank, de ether zweeg
geen mens op straat, geen auto was te horen
de telefoon had het contact verloren
de schappen in de winkels bleken leeg
de trams en bussen stonden als bevroren
vanuit de onbewogen singel steeg
een dichte muur van damp, ik keek en kreeg
het vreemde beeld opnieuw te zijn geboren
het oude leek bij…
Tijd sonnet
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
709 Jaar heeft zijn oude jas weer uitgetrokken
en een splinternieuwe aangedaan
hij heeft er flink voor moeten dokken
doch die oude heeft wel dienstgedaan
afwachten geblazen wat die nieuwe doet
het ziet er allemaal wel lokkend uit
maar het dragen zorgt ook voor tegenspoed
geen mens heeft een flinke olifantenhuid
zijn oude jas zat vol met grote…
Muze van zang en minnedicht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
489 schoonheid bezingen
Muze van zang en minnedicht
Schijn je licht op alle mooie dingen
En laat ze klinken als een gedicht
Vertaal ze in de schoonste melodie
En metrum als een gedicht betaamt
Een welluidende muzikale fantasie
Dat mijn diepste gevoel beaamt
Geef ze vleugels in de hoogste wind
Spreidt ze uit over heel de aarde
En toon ze ieder mens…
Een macroscopische wereld
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
445 mijn kosmische
eendagsvlucht dadelijk
toch nog honderd
aardse jaren duren
wij waren aan het sparen
maar door de deflatie
van arbeid en voeding
bleek het onmogelijk een
goed rendement te halen
we hebben het voor elkaar
de aardse maatstaf is
wat soepeler gebleken en
in het geheel van universele
tekens slechts een peulenschil
de mens…
Lichtjesavond (1)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
794 Gelukkig zorgden fakkel, kaars en gel
Voor passend eerbetoon, serene rust
Ik werd me van een gitarist bewust
Die zachtjes hallelujah zong, dat wel
Ik hoorde harten breken om me heen
Dus, organisatoren dezer zaken
Geen feestje maar wat meer devotie graag
Zo niet krijgt u van mij een flink pak slaag
En reken maar dat ik dit werkelijk meen…
Medium
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
544 En opgewekt hervat de mens zijn queest':
het stersignaal naar binnen laten stromen..…
Wachter
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
534 Zou ooit die wachter, net als wij
een mens van vlees en bloed,
een glimp der eeuwige
oneindigheid hebben bevroed?…
Allemansvriend
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
516 over mij,
als ga je over een ander heen,
alsof je in je hoofd al
alles meegemaakt,
eraan voorbij gegaan
maar ook alsof
je het niet erg,
dat die of die en dat en dat
er ook nog wel bij kunnen
iets milds
wat ik aanvankelijk niet vond kunnen,
daarover denk ik nu,
hoe genereus, sociaal,
wat een liefde heb je
voor het leven, voor de mens…
Nieuw leven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
954 Wordt leven manenglans en zomergloed
in deze bijzondere november tijd vol moed
met een mooi wisselkleed uit sterrenpracht
wat verweven nu een mens ter aarde bracht.
Want nu is er inderdaad dat nieuwe leven
met herhalende zielenvreugd voor de boeg
een stamhoudende zoon die ik negen maanden
verlangend verheugd steeds droeg.
©19-11-1980…
vlam des genode
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 het vuur bevroedt niet eens
hoe ze zich zal voeden, zonder
mensenhanden is ze de kou
die van het genot is ontvreemd
en zie, hij de mens die blaakt
van een wellustig denk patroon
wijl een schapenvacht gelegen
voor het aanstormend vuur zich
ontkreukeld voor het
komend lustig avontuur
en op de hoek van de mantel
floreert een fles wijn met…
Het liefst wil ik met mijn woorden je liefde geven
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
545 Mijn woorden zeggen soms niks
Je kunt mijn woorden omdraaien maar ook verbeteren
Je kan tegen mijn woorden zijn
Maar ook mee eens zijn
Ik kan met mijn woorden je beïnvloeden
Maar ook je manipuleren
Het liefst wil ik met mijn woorden
Je liefde geven want dat verdiend elk mens
Zo vaak zeggen dat je er toe doet
Dat je niet enige bent!…
De ochtendstond
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
396 Als mens moet je zo min
mogelijk inspanningen
verrichten.
Verkoeling zoeken
is de beste optie,
als het kan in het
water of aan
de waterkant.
Één ding is zeker:
gebruik wel je verstand,
want je gezondheid
staat voorop.
Iedereen wens ik een
mooie dag maar ga er
wel bedachtzaam
mee om.…
wandelvriendinnen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
489 zon, blad,pad
schoenen, sokken, stokken
langs
's Heeren paden
sjokken
na afloop
koffie mèt
vandaag
kletskop
op een prikker
maakt je
misschien ietsje
dikker
maar dan ga
je weer
lopen
op je
schoenen
met sokken
eventueel
stokken
op het pad
met veel
blad
zon
op je toet
doet een mens
verschrikkelijk
veel goed.…
Amantes Amentes
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
479 Die is dus verloren
want wat is 't geval,
hij is zonder geest,
a-mentaal, al met al
Amantes beginnen
a-mens aan het minnen
en worden Amentes
zonder te bezinnen
Dwaasheid is eigen
aan wie bemint,
liefde het hoogste doel
al maakt zij blind…
TROOSTEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 hoe kan ik je
nee ik kan het niet
niemand kan het
met die gedoodverfde woorden
die menen weg te kunnen slijpen
jouw intens verdriet
troost rijdt
op het oude paard van tijd
ze komt stapvoets
voorzichtig
soms een stukje in galop
zo verwerk je verdriet
tijd en oude paarden
kun je moeilijk dwingen
om snel te komen
het is jouw tijd van…
Verwekte gedachten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Een mens is een heilig dier.
Of een laaghartig beest.
Een bevruchte eicel is spontaan
haar eigen gang gegaan.
Vanzelf gaan cellen delen.
Geest neemt lichamen in bezit.
Daarna worden we geboren
uit doodgewone vrouwen
die onze moeders worden.
Ons sterfelijk lichaam leeft,
totdat het afgebroken wordt.
Onze geest leeft rustig door.…
Sluimert een lach
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
402 rond haar mond
sluimert een lach
in een open gezicht
ik weet dat zij
het licht heeft gezien
in al zijn kleurige en
uitnodigende verlokking
de vragende hand
voor een eerste
ontmoeting in een
warme begroeting
het tasten en raken
van energieën en info
volledig verbonden
niet te doorgronden
er is overgave
omdat de impact
voor een mens…
Even boom zijn
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
427 Geen mens of serafijn maar gewoon eik of een den
ritselen op de wind, dat beschrijven met mijn pen.
Ik hoef niet zo nodig een hele hoge kroon
mijn benen als takken bewegen vast loom.
Ik wil wel dansen op de wind gelijk een klein kind,
ik heb geen behoefte als zodanig in een sprint.…
President Trump getroffen door covid 19
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
512 het niet goed want het is bitter van smaak
Trump de 45ste President van de Verenigde Staten
Een optimistische man die van levenslust blaakte
Vijand Corona hield ook hem en zijn vrouw Melanie in de gaten
Het virus dat velt de kwetsbare maar ook de sterkste held
De multimiljonair en de dakloze zonder geld
Politiek voor of tegenstander we zijn mens…
Corona
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
716 Geruisloos vult de eenzaamheid
de stilte om mij heen,
te midden van die eenzaamheid leef ik,
oud mens, al maandenlang alleen.
Eenzaamheid die mij beschermt,
mijn oude lijf en dus zo kwetsbaar,
ver van het giftig virus daarbuiten,
het Covid 19 gevaar.…
Hartelijk leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
414 Leven, dat ooit spontaan ontstond,
menen zoekers die nog twijfelen.
Leven, geloven goedgelovigen,
dat een verdienstelijke schepper,
ons ooit van ganser harte gaf.…
Rimpelwoud
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
668 beklimmen samen
in een droombestaan
dode bomen
geworteld
in een oneindig bos
waar klatergoud lokt
voor de verloren kinderen
je laat mijn hand niet los
peutert handig uit jouw neus
roept wat vlinders om versterking
en in het bij je zijn klinkt een lied
over hoe jij jezelf bent gebleven
onder het maanlicht
van de nacht
ben jij de mens…