15018 resultaten.
Ouder
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.740 Ouder worden is niet erg
ook al zie je er tegen op als een berg
weer een rimpel er bij
de zoveelste op een rij
allemaal grijze haren
dat komt zo met de jaren
het is voor mij geen hinder
een walletje meer of minder
ouder worden heeft ook zijn charme
op je schouders rust een paar armen
en je zegt tegen elkaar
hopelijk mogen wij samen nog een…
de supermarkt voorbij
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.401 ik had er even
geen boodschap aan
direct links, C1000
Volendamlaan recht
doorfietsen
richting Ockenburg, want
mijn ouders liggen daar
mijn moeder voor de eerste keer bovenop
eindelijk zijn zij klaar
en ik vind rust in visite
mag de stilte genieten
op de weg terug
waar ik node koop
om te overleven…
Fantasie
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
1.556 In haar dromen heeft
haar beschermengel echte vleugels
omdat hij rust kan brengen
in haar klein meisjeshoofd
daarom blijft ze
dromend fantasie maken
op haar pad vindt ze genoeg
om zelf liefde uit te delen
toch verlaat ze
af en toe zijn hoofd
om zijn hart te raken
heel eventjes maar
hij blijft steeds
niet begrijpend achter…
Heldin
netgedicht
3.6 met 27 stemmen
2.268 het meisje in de kamer naast
slaapt naakt onder een witte deken
haar borst gaat op en neer
de tepels in rust bewegen
haar hand kruipt onder haar kussen door
ontspannen vuist kruipt naar buiten
zakt omlaag en de rand van het laken
vlecht zich tussen de vingers uit
dat meisje maakt geluid…
Je koude lijf
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
711 je rotst
en brandingt
veel te vroeg
je koude lijf golft
al de warme kusten
zag het schuim
waarin je overslagen
rusten toen zij de
hete stranden kusten
met de afgelopen winterkou
de onverlaat die
nog een pootje baadt
trekt zich snel weer terug
de kilte is door tijdgebrek
van lentes zon nog niet gevlucht…
Uitgesproken
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
2.067 ze raadt de dagen nog in vlagen
ziet geen licht of donker meer
levend heeft ze zich begraven
en daar leg ik me bij neer
heel lang heeft ze zich verzet
ging niet voor, maar achteruit
het te strak knellende korset
werd steeds meer eigen huid
nu haar ogen uitgekeken zijn
kan ze het leven laten rusten
vertrouwend op een duisternis
die níet…
grafschrift
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
590 op het gezicht
hij springt, hij richt
zijn woede op de wereld
die hem nooit begrepen heeft
het geluid van de stilte
stuurt hem door het leven
de wijn en ander venijn
achter hem de rust
dagen worden maanden
jaren en decades
hij heeft alles gewist
doods tot in de kist
er staat te lezen
hier ligt het wezen
eindelijk geveld
door eigen…
ik kan je pijn niet voelen
hartenkreet
3.4 met 85 stemmen
17.782 Ik kan je pijn niet voelen
Ik kan je pijn niet dragen
Als dat kon dan zou ik het van je pakken
Om je een moment van rust te geven
Zodat je je weer op kunt laden
Ik kan je alleen maar blijven steunen
Je een luisterend oor geven
Een moment van stilte om
samen aan hem te denken
Een anekdote over hem
daar we samen om moeten lachen
want hij…
Verbinding
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
2.819 Nee
Net op tijd,
schuil ik voor de wind
en vind rust bij jou
pfffff
mag ik leegstromen?…
hallo in 12 regels
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
8.620 Nooit schrijf ik geen gedichten meer
heb ik mezelf ooit beloofd
en inderdaad ik doe het weer
van al mijn rust beroofd
ik plaats de woorden hier en daar
maar waar ik ze ook zet
het blijven woorden naast elkaar
niveau niet je van het
toch heb ik dit voor jou geschreven
en als groet aan jou bedacht
in de hoop dat je heel even
of iets langer…
Met liefde bereid
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
1.494 je woorden aaien langs mijn wangen
strelen zich een weg naar beneden
blijven rusten vlak voor mijn mond
die ik plagerig
voor je open
en dicht
om te proeven
in welke saus
je de zinsneden
hebt gedrenkt
ik taal naar dat delicate ingrediënt
dat boekdelen vol bestek spreekt
maar ons de laatste strofe laat…
Mijn eerste lentebloemen
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
957 mag ik jou
lentebloemen geven
jij zag ze ontkiemen
de bollen wist al het leven
ik rooide ze in
zomers blaken ze droogden
we lieten ze in onze rust
hun kleur weer herverdienen
het is nog vroeg in tijd
maar deze winter heb ik
alles voorbereid mag ik jou
mijn eerste lentebloemen geven…
De kleuren van de regenboog
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
973 De vrede en de rust
die nergens zijn te vinden,
maar die we scheppend toch vermoeden
in kleur en beeld en woord,
in tederheid van mededogen.
Bij een kunstwerk in glas van Annemiek Punt.…
‘Afscheid in Auschwitz’
gedicht
4.5 met 87 stemmen
18.669 Eenzaam staart een vrouw
Naar het rimpelloos water
Van een plas in het veld
Vocht vult ook haar ogen
Waarachter herinneringen
Zich geleidelijk opdringen
Het verleden rust als as
Op de vruchtenloze bodem,
Haar hemel blijft zwart
Als de rook van toen
En haar tweede afscheid
Fluistert lieve woorden:
“Dag moedertje…”…
Moe
hartenkreet
3.8 met 21 stemmen
1.147 ‘k Sluit mijn ogen,
mijn gedachten rusten
op tafel.
Mijn hand wil
niet meer,
niet meer bewegen
weigert,
weigert te spreken.
‘k Ga er niet tegen in,
ik wil het ook niet meer.…
Brekend licht
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
784 Eenmaal in zee, me zorgeloos wentelen
in zilveren dagen van rust - wachten
op de dingen die komen gaan.
Is er een kans dat het zonlicht
in mijn waterdruppel breekt
en ik weer terug ben, onbevreesd
weer al mijn kleuren ken?…
Vaarwel zomeroogst
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
1.142 als het verkleuren
van de blaren
nog voor de val
een aanvang neemt
en het najaarsgrijs
de rust inluidt
om aan dood
en opstanding
te wennen
geraakt de mens
vaak snel ontheemd
van zomeroogst
en zal wellicht verval
schielijk herkennen
morgen bestaat
alleen nog in hoop,
woord en dromen
wordt hij enkel zo door
de verstilling…
In opstandige vloed
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
762 voelde zand
van het strand
in een rusteloos glijden
heb de golven
laten betijen in
opstandige vloed
ik pakte je hand
vond de schelpen
die jij had ontmoet
ze vertelden van leven
hun vrucht reeds gegeven
het huis op de vlucht
neem nu je rust
kom terug want morgen
is er weer vloed te beleven…
Rêverie
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
1.009 Kom dan kleine melodie
speel nog eenmaal je maanlicht
op mijn bevroren vingers
geef je nachtkrijt aan mijn dromen
bedek het wit, het wit van stilte
op maat gezwegen, eenzame
uren van voorbije levens
laat de geplooide tijd weer spreken
tot de essentie in mijn adem rust
bewaar me.…
Ode aan de dichter
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
645 je laat mij wonen in je woorden
als ik ontheemd
mijn plek niet vind
me thuisloos waan en
in de wereld sta als vreemdeling
de ochtend neem als sprakeloos
de avond als voorgoed verdaan
als blinde in het licht moet kijken
dan geef je rust met al je zinnen
beland ik in een veilig nest
de duivel en mijn zieledeuk
voor even weg…
Opletten
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
2.121 ’k Zal op je wachten
Je hoeft niet ver
Ik weet het
Toch vraag ik het je maar
-
Je let wel op
Rust in je ogen
Het wordt geen wereldreis
-
Maar let die ander
Hier vlak buiten
Ook echt wel goed
En dus terdege
Op mijn eigen
Lieve kleine meis?…
rozen op een leeg graf
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.665 Donderdagmorgen
Een stralend kind
Mama vangt het geluk op
Warme ochtendknuffel
De tijd kent nog geen pijn
Een schoolwandeling zonder retour
De verwachte stem blijft in de toekomst
Draaikolken vegen de rust weg
Het opgejaagde hert vermenigvuldigt zich
De onbezette plaats stelt steeds dezelfde vraag…
De vlinder op haar lijf (2)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
680 Innerlijke rust en stilte
spreken meer dan verbeelding
waar geluk zichtbaar is
toch niet altijd zo voelt.
Kleuren mengen zich
op de zachte huid
van vrouwelijke contouren
vol met overgave.
Het beeld blijft hangen
waar geluk
meer dan eens
fladdert door de ruimte.…
smeulen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.066 Wit geboren
Beschreven naar luisteren
Stil gemaakt
Prikkels tokkelen op zijn ziel
Gedachten smeulen in elke cel
Zwijgen in de groep
De schrijver bij hoge emoties
Complimenten voor intense empathie
Zoektocht naar de rust van het oog in zijn tornado
Zijn gekozen weg wordt afgeremd door de rationele denker…
Dwingt de tijd (Stappenteller 8)
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
707 zo schijnbaar achteloos
als hij me inhaalt
een loopje met mij neemt
zelfs op de hielen zit
geen voorsprong toestaat
en mij vóór de sprint al
laat versnellen
zo dringend dwingt de tijd
om pleisterplaatsen in mijn leven
op deze plek een plek te geven
de foute routes af te snijden
om na de loop
in redelijke rust te kunnen einden…
Schouwspel
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
452 Schouwspel
Op excursie door zijn leven;
een schouwspel,meer niet,
als een afgelegde huid:maak
de geest los,spreidt haar uit,
zoals vleugels fladderen in volle
vlucht door de vrije onbegrensde
ruimte;naar zee,op zee:
uitgemergelde vrede van het
woelige water,niets meer dan zee:
hetzelfde als een doodsverlangen;
rust,van de wijde watervlakte…
mijn ijzeren grillen.
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
491 Geef me rust! Laat me
gaan slapen en laat de
maan bij me zijn, voor-
dat het te laat is, en ik
voorgoed wakker word. -…
gezandstraald
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
500 lopend door de duinen
de schuimkoppen ruikend
van een steeds woester wordende zee
zie ik de lucht gejaagd kleuren
oorverdovend zwart
gezandstraald weggeblazen
door storm en krijsende meeuwen
kom ik thuis weer langzaam tot rust
alleen m’ n stoppelkoppie
is nog wat zoutig en verward…
Schaduwzijde
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
1.102 aan de maanzijde leggen bomen
zich te rusten op de stenen
van het weggetje langs de zomen
waar de weegbree is verdwenen
aan de zonzijde liggen bidders
lakenlang de luim gestrekt
ingekuild als ridders
hun reptielenhuid bevlekt
aan de keerzijde slaapt een kind
dat niets van dromen weet
van warmte en bemind
tot het zijn naam vergeet…
nat zand
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
976 gebonden aan een touw
en de kracht van de maan
langs duizenden sterren
in de hemel gegaan
in aanzwellende stormen
van geweld
op zoek
naar haar held
zonder naam
zonder weet
van haar bestaan
in de rust van de nacht
onder een hemel van sterren
schrijf ik mijn naam
in het nog warme zand
ik geef haar mijn hand
en weet
dit is goed
het is…