18345 resultaten.
Het eerste fietsje.
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.318 witte sokjes met rode schoentjes
gekleurde strik in 't haar
beentjes strekken zich onwennig
beducht voor vallen en gevaar
vader houdt haar vast aan 't zadel
ze trilt nu van spanning en plezier
opeens heeft ze ’t door
rijdt weg; lachend en fier…
Naar het verleden
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
489 In gevangenschap
Te weinig tijd,
In vrijheid
Ineens te veel -
Wat door vijandschap
Verdrongen werd
Vecht zich in herwonnen vrijheid
Een weg naar boven,
Pijnscheuten die al lang
Naar het verleden waren verbannen
Duiken weer op
In het weerbarstige heden,
Steken de kop op
Terwijl jij en ik
Het hoofd laten hangen…
Grensganger
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Vluchten over grenzen heen
Het eigen huis verlaten
Op weg naar een ander,
Nieuwer, thuis -
Misschien volkomen leeg,
Of anders veel te vol
Nergens meer veilig
Nergens meer thuis -
Vogels vliegen in
Eeuwig ritme over,
De lucht is onaangedaan
En kleurt hemelsblauw…
Heet van de naald
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
485 Dit jaar wint Overijssel dus de cup
Voor vrouwen met de allergrootste borsten
Bh's waarin zij deze joekels torsten
Gaan zelfs van D tot F en 'running up'
Dit hete nieuws heeft menigeen verrast
Verkeer op weg naar Zwolle loopt al vast!…
Laat maar
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
518 Ik koester mijn dromen
Laat ze maar komen
In helderheid en duisternis
Bij tevredenheid en ergernis
Zinderingen
Tintelingen
Vanuit een liggend niets
De realiteit stroomt weg
Vervaagt en vervliegt
Ik wil de tijd nu niet aankijken
En doe mijn best ze te ontwijken
Even niets meer weten
Even expres alles vergeten…
morendo
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
541 waar huist een
gestrande vogel
die de nacht met
zwijgen vult
wat zing je zonder
libretto in het donker als
het laatste woordenspel
onhoorbaar wordt
hoe ontmaskert het
transparante licht
dwars door alle kleuren
de weg uit het landschap
als de nachten
zich verdichten is
de dood dichter
dichter bij dan ooit…
Wisselen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
656 Nog net aan het
laatste velletje
flubbert hij vaster,
hij wil niet weg,
is aan mij gehecht.
Toen een elleboog, niet
expres, van zusterlief,
tand in wasbak
en in mijn mond
een gapend gat.…
Over leven
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
665 Als gapend gat
een steen op het pad
ver gezocht
niet weg te denken
wat er onderliggend
speelde
emmers vol
fijnkorrelig zand
ooit geschept
een kinderhand
rustplaats
voor de schijndood
houdt het levend
asfalt wacht
betonnen muren
bikkel bikkelhard…
Moedertjelief....
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
625 Ik kon
slechts van je komst
dromen
Daarin heb ik
me een weg gebaand
door struikgewas
Zette
ik stoelen
in koele schaduw
luw, uit
de wind
aan de zomen
van het lentebos
waar je
je onbespied waant.…
Het geuzenlied
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
588 Heb het geuzenlied gehoord
in mistig ochtend dralen
kwam met geluid van zee
wierp een schaduw over daken
verbloemde duistere zaken
versnelde op weg naar de haven
van een onbewoond eiland
ijl gekrijs uit zilte lucht
het geuzenlied gehoord
kwam zonder woorden.…
Besef
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
630 Alle vreselijke pijn
valt soms weg
door het besef,
dat jij nu 'jij’ niet bent.
De stilte in de morgen
schreeuwt pijnlijk
in mijn hart.
Ver van jou vandaan.…
sneeuwvlokje
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
634 dwarrelend,gedragen
kom je naar beneden
begeleid door zachte wind
beland je in mijn hand
ik sluit mijn hand
maar ook mijn ogen
ik maak een wens en
prevel mooie woorden
maar je was weg...
toen ik opende mijn hand
was er enkel één druppel water
op de plaats van wit kristal!…
Narcissus leunend op een voet van marmer
poëzie
3.3 met 7 stemmen
2.796 kijk daar staat Narcissus geleund
op een voet van marmer zodat
het haast lijkt alsof hijzelf van marmer is
zijn mooi lichaam wil ik in mijn armen
nemen maar het is van marmer en
als een lijk vertroebelt zijn beeltenis
mijn ogen en drijft weg.
Narcissus leunend op een voet van marmer.…
Tenten
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
493 wind ruist
was wappert
sneeuw dwarrelt
wolken varen
tenten staan
wolken vliegen
tenten waaien
wind snijdt
sneeuw ligt
was bevriest
sneeuw blijft
was valt
tenten slapen
wind blaast
wolken weg…
In samenleving
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
587 Toch zal ik ooit vinden
de weg waar ik zoeken moet
hopelijk niet eenvoudig
laat ik mij klakkeloos binden
aan gemak en aan zoet,
verwend en eigenzinnig.…
Verstoffing
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
509 De zwaartekracht van de tijd;
uit de bodemloze zandloper
vloeien de herinneringen weg
de namen onder haar vingers
de ruimte tussen de stenen
en wie ze niet meer is.…
Fragmenten
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
671 Wat kan nu weg
wat moet blijven
wat mist het hoofd
raakt het hart
of is pas over een aantal jaren afgesloten
om dan te verdwijnen
Fragmenten van ver
en dichtbij verleden
gaan door handen
stuk voor stuk
blijven korter of langer hangen
in een moeizaam proces
dat opruimen heet…
Haar tuin
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
488 Hij is stil,
het enige wat ze hoort,
is het kraken van haar knoken,
wanner zij zich traag buigt,
om wat onkruid weg te plukken.
Onkruid moet niet denken
vrij spel te hebben, hier in haar tuin.
Zij is de baas.
Deze tuin heeft zij ontworpen,
bomen en perkjes met bloemen
en haar rust plekje.
Dit is haar rijk.…
Wassend water
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
481 Het wassende water
zoekt zich
een weg, een uitweg
'r bedding verlaten...
De kaden
huiveren
bij het zien
van zoveel spektakel
dat zich niet
laat weerhouden
door paal, hek of heg
ze zullen niet baten
Het schijnt....
de God Neptunus
die het water
als 'n hellehond
heeft losgelaten.…
Zonderdag
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
480 Je probeert te leven bij de dag
maar die is ineens niet meer zeker
als gisteren vandaag weer inhaalt
lijkt morgen verder weg dan ooit
bijzonderdag wordt regendag
je blijkt een schijngestalte
van wat je zou willen zijn
op deze maandag zonder zon
glijden woorden langs je heen
je hebt ze niet eens gehoord…
in de maalstroom
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
578 met rommelende onderbuiken
draaien wij ondersteboven
In de maalstroom en terug
verstrikt in het web van het zielloze zijn
de altijd hongerende onrust
schreeuwt naar alle moeders
maar de borsten van de moeders
zijn allang opgedroogd
in de zo ontstane kraters
verschuilt zich de valse slang
vluchten kan niet meer
en er is geen weg terug…
euforische liefde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
522 Ze kijkt me aan
Ik ben niet in haar buurt
Door als een goede macht gestuurd
blijft ze staan
Ze is heel ver weg
Maar altijd overal
Zij is de oerknal
Alle woorden die ik zeg
met een euforische toon
Haar overweldigende aanwezigheid
Haar ongeëvenaarde schoonheid
Haar schenkende liefde op een godentroon
regerend met alles helend machtsvertoon…
Verweesd
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
443 's Avonds zakt hij weg
voor vierkante verbeelding.
Een druppel en de emmer loopt niet over.
Hij gaat slapen in de nacht,
met zijn vrouw,
bemoederd.…
streetview
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
553 straattaal verdrijft doofheid
het luchtledig lest woorddorst
vloedlijnen verleggen grenzen
meerdere wegen leiden naar Rome
een knoflookpad is een dier
naast gebaande paden lonkt
het onbegaande, met voeten getreden
hoeveel verwondering zou ik hebben gemist
zonder verkeerde afslag…
Liefde
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
616 Liefde
Als het stormt in je hart
door de liefde en het
raakt
je ziel,
dan is er geen weg meer
terug.
Dan fladderen de
vlinders
en speelt de
verliefdheid voor een
bepaalde tijd.
Als de liefde echt
bewaarheid wordt,
verdwijnen de vlinders,
maar komt daar echte
liefde voor in de plaats.…
het is
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
426 het is zwaarte
die bootjes over
zeeën stuwt
een voetstap die
een onbetreden
landschap zoekt
het is duisternis
die de waarheid
naar het licht zingt
een luikje dat
opengaat naar een
verdrukt verleden
het is de bitterheid
die de omgekeerde
weg aflegt
jouw gezicht
dat zich wendt
naar de zon
het is de schaduw
die dan…
d'Olle Grieze
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
480 Onmiskenbaar troont d'Olle Grieze
Hemelwaarts vanaf de Oosterstraat
Vertrouwd gezicht voor mij,
al moest ik kiezen
Voor 'n stad waar thans
de Westertoren staat
Geliefde Grote Markt en Zuiderdiep
Gedempt de weg waar ik zo dikwijls liep…
Vogelvlucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
564 Jij vloog weg van mij
op geen vleugels gedragen,
onze vlucht was voorbij
in de dood verslagen.
Nog in het winterlicht
een toekomst beloofd.
Met de lente in zicht,
nieuw licht al gedoofd.
Nu ben ik vleugellam,
poets geen veren meer.
Toen jouw einde kwam,
stortte ook ik hard neer.…
Gereserveerd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
465 Het leven is van de organische natuur
in bescheiden liefdesschijnbewegingen
wakker worden door het zonlicht
op nauwlettende dauwdruppels
door het ochtendnieuws in tranen
nerveus als een trillende bloem
ver weg van het verheven hemelse
door deze virale hel op aarde
gereserveerd, op veilige afstand
totdat de avondmaan verhaalt.…
baudet
snelsonnet
4.0 met 4 stemmen
681 maar noodgedwongen thuisblijft (niet op weg)
bezorgt de mensen meestal pijn (geen pret)
hoewel: er is een goede kant (echt waar?)
hij toont zijn Waalse afkomst (zonneklaar)…