5922 resultaten.
De kracht van bomen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
579 Van jaar tot jaar, klimaatverandering en seizoenen worden
doorgeworsteld met heel veel energie en een uitzonderlijke moed
Zonder tegenslag of nare gebeurtenissen zal je deze strijd niet verliezen
O lieve boom vol wijsheid, een fascinatie, inspiratie en meditatie, telkens weer.…
De omgekeerde wereld
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
591 Soms reis ik in gedachten
Even naar een andere tijd
Naar de omgekeerde wereld
Hoe het daar is dat wil ik even kwijt
De tijd gaat er niet vooruit
Maar hij gaat langzaam terug
De oorlog wordt weer vrede
Een olifant is weer een mug
De haat wordt weer de liefde
De ruzie is nog niet begonnen
Verdriet gaat terug naar blij
Verliezen verandert…
Portret van een boom
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
482 Van jaar tot jaar, klimaatverandering en seizoenen worden
doorgeworsteld met heel veel energie en een uitzonderlijke moed
Zonder tegenslag of nare gebeurtenissen zal je deze strijd niet verliezen
O lieve boom vol wijsheid, een fascinatie, inspiratie en meditatie, telkens weer.…
Bloedend hart
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
511 In de blauwe lucht
twee tortels droef uit elkaar
gebroken liefde
Wanneer zoute traandruppels
grote gebieden van mijn hart overstromen
zodat ze steeds meer heldere kleuren begint te verliezen
Het klinkt onbeschrijfelijk en onwaarschijnlijk maar het is de waarheid.…
Gelukzaligheid
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
453 Laatbloeiende roos
verstrooid met waaiende wind
vreugd van bloemblaadjes
In de orkestratie van het leven
waar melodieën vloeiend in elkaar overgaan
verliezen we wel eens de schoonheid in eenvoud uit het oog
Het zijn precies die niet gezongen schatten die onze ziel in beroering brengen.…
Diagnose: Labyrint der Groten
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
437 Beste denker der duistere kamers,
uw brein is een archief van ongelezen echo’s,
elk hoofdstuk een spiraal van schaduwambtenaren
die uw gedachten stempelen afgekeurd
(De inktvlekken op mijn muur zijn geen test meer—
zij worden poorten naar uw rijk van traag beton,
waar deuren groeien als tanden, en de klokken
hun wijzers verliezen…
Waar liefde stil ademt
netgedicht
2.4 met 18 stemmen
679 Je bent het licht dat niet verblindt,
maar zachtjes verwarmt, een fluistering in de
storm van mijn gedachten, waar woorden soms tekortschieten,
en ruimte tussen ons groeit als een veilige haven waar ik mezelf mag verliezen.
In je ogen zie ik de kamers van
mijn eigen ziel, elk schaduwspel, elke glimp van
hoop en pijn.…
Droom
hartenkreet
2.4 met 11 stemmen
670 Langzaam dobber ik naar een kust
van diepe rust, waar angsten en twijfels zich verliezen
in de horizon. Geluk komt zachtjes, zonder pijn, zonder wanhoop,
terwijl saaiheid en verveling voorgoed zinken in de grenzeloze zee van vergetelheid.…
Het ritme van holbooggewas
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
387 weet waar de mosterd
van abraham is
bezie dan de mens
in zijn eenmaal en andermaal
immer veranderend
cameraspiegelend
perpectiefwisselend
interactief tot de
verbeelding sprekend denkraamverhelderend
'noli me tangere'
zieltjes confronterend
GROTEMENSENVERHAAL
de mens die zichzelf zoekt
zonder vergrijzen
zich te verliezen…
Kom terug
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
383 stilte
verwond me met je afwezigheid
vertrap me als aarde,
die smeekt om jouw voetstap
maar kom terug
bestuif me als asregen,
uit een uitgebluste hemel
verstrooi me als licht,
dat door een prisma treedt
maar kom terug
verwens me tot de vele sterren,
die hun naam zijn vergeten
verduister me als een maan,
die haar glans niet wil verliezen…
Sporendiertje
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.161 Trein na trein
Stap na stap
Brein venijn
Het landschap
Raast voorbij
Slenter ik
Door straten
Keer op keer
Spoor naar spoor
Elk station
Gelaten
Zoek ik weg
Van wegen
Naar woorden
In steden
Met stegen
Zo smal dat
De muren
Bewolken
Het uitschot
Van de stad
De panden
Bevolken
Hun stemmen
Stil spreken
Gedaante
Verliezen…
Wat bleef
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
127 Kijk naar een kind
dat nog niet weet
dat er iets te verliezen valt,
dat lacht om niets
en de wereld aanraakt
alsof het elke ochtend
opnieuw begint.
Drie dingen die bleven
toen de tuin zich sloot:
licht dat niet oordeelt,
bloei die niet twijfelt,
een kind dat nog niet weet
dat er een buiten is.…
Bij het afscheid van Driek (29 januari 2009)
netgedicht
3.0 met 28 stemmen
1.841 Het zit erop. De taak is nu volbracht
van schrijven van gelegenheidsgedichten.
Je hebt vanaf vandaag niet meer de plichten
die men steeds van de DiDeVa verwacht.
Je dichterschap heeft veel teweeggebracht:
van zalen vol die voor jouw dichtkunst zwichtten
tot ‘kenners’ die hun pijlen op jou richtten
en jou (uit jaloezie?) hebben veracht.…
RONDJE ROND DE WESTERKERK, afscheid van de JordaanDichter2021
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
869 Nu Facebook Jordaan Kroniek afscheid neemt van
de dichter Jan Jacob Krediet van den Bos, zijn laatste bijdrage
Nog 1-maal richt ik mij als JordaanDichter tot u allen
en dat is niet alleen met tekst maar ook met gezang
Als bariton van het ProjectKerstKoor zing ik in de Kerstnacht
in de Westerkerk olv cantor-organist en dirigent Evan Bogerd…
Golden Bay Lover
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
493 Voor
eens voelde je weer de pijn van het afscheid,
inplaats van de drang om het onbekende te
omarmen.…
Eerlijk delen
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.508 die ander is blijven logeren
al weten we beiden: het is op
We delen vals herinneringen:
jij mag deze, die’s van mij
Wie had ‘t over eerlijk delen
kijk, ik krijg alle dozen pijn
We zijn zo vreeslijk samen samen
in ons verdriet om toen en nu
om wat zo gruwelijk mislukte
met om de beurt een deja-vu
Dus wil nog even buiten wachten
zo’n afscheid…
Waarde
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
828 haar grote absorberende ogen
vlogen over de straat
als bijen zoekend naar de honingraat
om het zoete te bewaren in gedachten
om het bittere in het hart te verzachten
maar bij het afscheid waren er kieren
die een glimp lieten zien
van gewezen leven en bestaande dood.…
Kater van een nacht
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
1.472 Ik hou je vast, kus je voorhoofd
en haal mijn hand nog door je haar,
verder zijn er geen woorden nodig,
want het afscheid is al daar.
Maar daar wil ik nu niet aan denken,
al had ik er niets van verwacht.
Toch blijft er één ding over
en wel de kater van één nacht.…
Zwoele mail
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
2.867 het tegendeel was waar
zodat het nog heftiger werd
Een ontmoeting gepland
vol spanning naar het café
elkaar direct herkent
dat viel 100% mee
Ze keken elkaar aan
hij pakte haar hand
ze zijn daarna spontaan
in zijn bed beland
De lichamen bezweet
de seks hard, zwoel en zacht
bij een climax een kreet
gehijg die gehele nacht
Het afscheid…
De tijd
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.073 De tijd heelt alle wonden, de tijd snelt voorbij
de tijd heeft me gevonden, kwam uiteindelijk bij mij
de tijd is onverwoestbaar, de tijd is supersnel
de tijd is onaantastbaar, de tijd is soms een kwel
De tijd is kort soms te lang als tijd van afscheid daar is
de tijd nemen zoals hij komt, er niet te lang denken aan gemis
de tijd is ons gegund…
vervloekt rood
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
975 toen je afscheid nam
was je op de vlucht
waarheid verstopt
doel mislukt
lopen in de spinselnacht
hak geluid weerkaatst
echo op asfalt
terug val
of antwoord
laat me vallen
ontwaak in mij
je maakt me kapot
maar toch voelt het goed
jou haat maakt mij zelfs blij
verlaat spinselstaat
ga mee
het is laat
elf uur elf
hoe lang
moet het bloed…
Credo
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
690 Met een hydraulische zucht wordt
hun onbestaande afscheid
voor de zoveelste keer de lucht in geblazen.
Na zoveel trainspotting
vervliegt zelfs mijn vrije tijd en
neem ik spontaan weer deel
aan het nachtleven in mijn verbeelding:
speels keilen gaslampen
gensters licht in voorbijkabbelende lucht
tot ze uitgemergeld en verdoofd zijn.…
Verdwaald
hartenkreet
1.7 met 7 stemmen
1.068 Verdwaald in een onbekende ruimte
Overal gevoel van angst
Niet weten hoe je eruit kan komen
Niet weten óf er een manier is om er ongedeerd uit te komen
Niet weten óf je er levend uit kan komen
Er kan van alles gebeuren
Er zijn gangen met rook
Ruimtes met water
Kamers met valkuilen
Zichtbare afscheidingen
Ook ónzichtbare muren..
.. begrenzingen…
Clown
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
927 Alsof hij in mijn leven is
een vriend, 'n mens zoals bedoeld,
elk afscheid een belevenis
met de muziek te diep gevoeld.
Vertrokken weer uit zijn woestijn
met mijn applaus als zijn oase,
blijf ik me mijmerend verbazen
wat hem beweegt een clown te zijn.…
Dat bordje 'oncologie'
hartenkreet
3.8 met 43 stemmen
2.753 gaan vandaag
dat had ik mezelf beloofd
Samen koffiedrinken in de wintertuin
weer dat bordje - oncologie -
'k verman mezelf, pak zijn hand
mijn zwager van bed drie
Nee, er lijkt geen hoop meer
't heeft ook zijn hersenen al aangetast
na twee uur wil ik vluchten
maar iets houdt mij daar vast
We praten en we lachen ook
nemen afscheid…
Ode aan Michael Jackson
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.529 “Ben”
terwijl de melodie van jouw lied
door de woonkamer klinkt
lieve Michael
denk ik terug aan de jaren van weleer
waarin jij toch zeker wel
de muzikale klanken
van mijn wereld kleurde
van de wereld van heel veel tieners
en volwassenen
ook die van mijn kinderen
bij het afscheid van mijn zoon
in de toenmalige zesde klas
vertolkten de…
Ergens halverwege dromenland
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
639 Het deed mij
geen verdriet aan haar te denken
zoveel vreugde had ze
mij ooit geschonken
met de woeste natuur
van haar geest en lichaam
maar ze wist
hoe moeilijk het was
een vreemde te zijn
ze nam van niemand afscheid
in al lang vergeten aardse steden
waar realiteit als niets meer
dan noodlottig was gebleken
zelfs mijn hond jankte…
Papa Bunker
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
532 Maar nog tikte de Friese klok op weg naar een
slagveld, wachtend op een ongelegen uur, min die
ene minuut van waardig afscheid nemen met de
woorden die Jezus ons geleerd heeft:
'Mijn vader die op een tak zit,
eindelijk knakte de nachtmerrie van het zinloos
paalzitten tot in eeuwigheid.'.
Einde?…
Bij de rivier
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
859 nachts waren we bloemen
en deden ons best zoals de rest
we spraken die middag af voor een verschil
ik zou het afgebroken woord weer terug
brengen met een zuinigheid die deed zingen
je nam mijn hand in de jouwe
en fluisterde over de maan die verkleurde
telkens wanneer we over de liefde spraken
kwamen we terug bij de rivier
om afscheid…
November
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
794 Enige maanden geleden
tijdens een novembervolle dag
met zijn twee gehoord
gezeten op een kil bankstel
wachtend op het afscheid
90 minuten gebeurde er niets
er was niets om voor te bereiden
geen waarschuwen voor de hel
of voor een onbehoedzame daad
hun leven zou veranderen
geen alarmbel
dan wat routine scheen
maar o zo nieuw was
in de…