24252 resultaten.
scherpte is gemeen
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
853 stenen treden
stap voor stap
naar boven
draait de trap
in grijze steen
de scherpte
is gemeen
en nat
een kille tocht
bedorven vocht
strijkt langs
mijn been
de open lucht
verschrompelt
als ik kijk
en vlucht
beneden drijft
mijn lijf
ik vergelijk
en spring…
In de kraag gevat.
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
2.837 gaan dan maar
jij bent mijn enige echte houvast
het leven is zo eenzaam en zwaar
laveloos van drank en verdriet
zijn hoofd diepgestoken in zijn `kraag`
schuimt hij straten af achter het stuur
de lantaarnpaal stond als hinderlaag
gebroken door de manier van leven
de hals genekt door vriendje fles
geen bloemen geen speech bij zijn graf
dood…
stilte op je wang
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
899 ik wil doder zijn
dan jij
ook kouder
de bloemen
koelen
ouder
ben jij
dat witte
die zo rust
kus
de stilte
op je wang
ik ben
te warm
en niet bang
huil
graniet
en steen
ik ben alleen
maar zo
alleen met jou…
Afscheid bij de zee
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
2.981 Uiteindelijk eindigt
alles bij de zee
op een eiland eerder
dan daarbuiten
De trage veerpont
overbrugt het afscheid
en wij lopen golvend mee
brengen het koude leven
naar de wijde dodenzee
Wanneer de witte meeuw
duikt in het donk’re water
gaan wij weer aan land
van de zee
de eindeloze zee…
schaduw wordt nu uitvergroot
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
844 hakken tikken door de straat
bomen kijken wie daar gaat
gewaarschuwd door de vogels
muren kaatsen terug
een raam vertoont gezicht
ziet haar op de rug
wie is er op de loop
in het ritme van haar passen
de schaduw wordt nu uitvergroot
ze danst op gevels
het tikken is gesmoord
gestopt in het geluid van remmen
portieren knallen
haar…
Oudjaar
snelsonnet
3.7 met 16 stemmen
3.537 Al is het jaar straks officieel voorbij
Voor velen was het eerder afgelopen.
Daarom sla ik de krant eerbiedig open
En zoek naar de portrettengalerij
En sta nog één keer stil bij al diegenen
Die dit jaar uit het wereldnieuws verdwenen.…
daar lag hij, de kist was open
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.656 iets anders, ik kwam voor Wim een oude
vriend die helaas te vroeg gestorven was
een rijtje mensen schuifelde mij voorbij
in mijn lange jas gestoken leek ik meer
op een doodgraver dan op een bezoeker
behalve de kleur deed mij afzonderen
van de stoïcijnse mannen die hun werk
toch telkens naar behoren deden
daar lag ie, de kist was open
en dood…
zwemmer
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
2.162 De zwemmer heeft de kant bereikt
licht hijgend klimt hij er omhoog
het water glijdt zo van hem af
hij staat daar recht en naakt
en droog.
het bestaat niet dat hij weer terug zou gaan
opnieuw dat grijze water in
hier vaste grond en nieuw begin
want hij heeft nu de kant bereikt
een mantel wordt hem aangereikt.…
Terug naar zee
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.874 Ik hield mijn handen open
voor jouw tranen
en wiegde je
zachtjes als de zee
en op de toppen van het duin
stond de dood te grijnzen
we liepen er voor weg
wij twee
ik hield je hoofd gevangen
aan mijn borst
zodat je niet kon gaan
het zout van tranen
prikte op mijn huid
we hadden nog een
lange weg te gaan
en achteraf was het…
Gelukkig maar
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
2.772 haar open raam
Tijd - ‘t jonge en ’t oude jaar
De pijn, het lot, wederzijds genot
Het bitter verder gaan en kreupel door gemis
Het wijken van gevaar
Niet meer bent, nooit meer is, - nooit meer
Samen waren dagen suikerlagen
Op het zure brood
Nu dan slechts voor deze ene keer
Stel ik zachtjes hier mijn vragen
Waarom…waarom toch ben jij dood…
schijnwereld
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
766 ik tracht de lucht te vangen
met de palmen van mijn hand
adem de zucht van jouw verlangen
op het godverlaten strand
ik verhaal mijzelf op schijnende dromen
zie in het licht van de deinende zilte zee
waar ik je naakte lijf voorbij zie stromen
je ogen vragen mij, ga je mee
ik stap met grijpende handen dieper weg
heb geen weet meer van vaste…
het eind in zicht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.624 het licht van de lentezon
zo kaal nog maar viriel
strooit tranen in je ogen
staalt de kern van je blik
geen jaren meer te gaan
de maanden weken
de liefde houdt je wakker
telt de donkere uren samen
in een verenigd ademen
de troost zijn trots te zijn
geen winter meer te vrezen
de weken dagen
je lijf legt zich langzaam af
in de armen…
een soort fantoompijn
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
823 (voor Harrie de Jonge)
'de verschrikkelijkste beelden
laten mij niet meer los
zei hij met angstige ogen'
slapen doe ik allang niet meer
want zelfs het dromen doet mij zeer
en dat was hem aan te zien ook
vanaf die dag in zijn bestaan
heeft hij geen treintje meer gereden
zijn angst werd werkelijk tot fobie
dat hij met niemand durfde delen…
dag opa
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
2.079 de Grijze komt soms
op visite, hij neemt dan
wat sprankel met zich mee
als hij weer Herwaarts gaat
en laat nog wat over
voor zij die achterblijven
een hand om vast te houden
ogen om licht in te zoeken
herinneringen ter vervanging
van ontbrekende woorden
spiegels op een toekomst
maar bovenal niets meer
dan jezelf daar tegenkomen
afscheid…
Opnieuw..
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.357 Duizenden sterren hoog in de lucht
Intense gevoelens in vogelvlucht
Compleet is het leven, leeg is de dood
Het leek fantastisch, maar voelt idioot
Treuren is zonde
Er is weinig tijd
Nooit meer samen; eenzaamheid
Iemand verliezen, een traan op de wang
Snel weer doorgaan, het maakt mij bang
Groot is mijn dank, voor wat jij mij gaf
Aanvang…
Beter luisteren
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
1.101 Je speelde de dood en het meisje
zoals ik het nog nooit had gehoord.
Je zei:
vraag niet zoveel,
je zou beter luisteren.
Je zong dat je stierf,
maar het was niet echt,
want hebben we niet op de receptie nog gepraat
met je neef en je tante?
Je hebt het altijd in je gehad,
zeiden ze,
en jij was blij.
Later wel echt.…
Zandloper van een zoekende
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.229 D iep zit de angst
.O m dat wat
.. O ok een
.... D oel
.... G eeft
.. A an jou
.A ls mens toch
N ooit in te zien.…
Zalig uiteinde
snelsonnet
3.7 met 26 stemmen
2.050 Sint Petrus trok bedachtzaam aan zijn baard
En sprak, toen aan de poort was aangebeld
En hem de laatste paus trots had gemeld
Dat hij op aarde zalig was verklaard:
“Tja, als ze dat beneden al geloven
Dan kan ik u niet weigeren hier boven.”…
Gevouwen
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.439 In vervagend avondlicht
zag ik een bloem de bladeren
vlijen rond het hart voor zij
haar hoofd boog in de nacht
ik zag d’r dromen
drijven op de wind
en huilde toen haar morgen
niet meer kwam
stil heb ik haar naar zee gebracht
en aan de golven toevertrouwd
biddend dat de oneindigheid
haar blaadjes weer ontvouwt…
Zeepbel
netgedicht
3.4 met 23 stemmen
3.588 Je handen hangen
als gieren
boven het blauwe kind,
je adem stokt.
Het is vreemd te leven
in deze kleurige sfeer,
de kromming van de buitenwereld
is niet te bevatten.
Je schuilt in het witte licht,
het water breekt
en je ademt.
De reis begint.…
Pretpark
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.465 Wij bezoeken als Dodo`s
een klinkklare Disney-world,
eenmaal voorbij sluitingstijd
wil je na zo`n ervaring rijker
naar huis, moe maar voldaan
heb je een fata morgana en
een wildwaterbaan doorstaan.
van huisuit zoetbesmeerde broodjes
in holle-bolle-gijs gekieperd,
papier- hier, dank u wel, dikke bult
zo gezegd zo gedaan
het is een fijne…
Het kan zomaar gedaan zijn
netgedicht
3.4 met 21 stemmen
2.034 De dagen zijn te kort
om van te leven
de dagen zijn te kort
om van te geven.
Dagenlang denk je eraan
wat te doen met dit bestaan
maar denken is zonde van de tijd
want je bent het leven zo maar kwijt.
Leven is een gave
genieten is een "must"
Leven is zo heerlijk
het moet voelen als een lust.
De zekerheid van sterven
is een ieder wel…
In het godenhuis
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
675 treed nader
in het godenhuis
schamp de botten
voel je thuis
kerken en
de zerken al voorbij
we etaleren u
de vlerken op een rij
afgegaan en
simpel afgedaan rest
niets meer dan merités
na een dodelijk pleuritis
breng spirit in
ons hemels leven de engelen
zijn zoet maar kunnen toch
dat tikkie aardse net niet geven…
Medische missers
snelsonnet
3.3 met 13 stemmen
1.669 En toen mijn vrouw laatst toch een arts ontbood
Dacht ik verschrikt: o jé, die wil mij dood!…
De laatste traan
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.923 Terugkijkend op het leven
en de tranen die hij liet
in zijn zee van wanhoop
Zij vielen in het niet
Bij die ene traan
Die viel
Op het sterfbed
Van de dromer
Bespot en veracht
Eenzaam en verguisd
Een illusie armer
en dan... de dood
Een laatste traan
En het besef
Dat hij niet geleefd had
Maar gedroomd…
Een schrijven...
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
757 Op het zijdezachte papier ontstaan kostbare,
dynamische woorden. Letters dansen,
vervagen door het vallende traanvocht.
De pen is ter ruste gelegd…
bedroefd, draai ik het papier tussen mijn handen.
Een rol ontstaat, gefixeerd met rood satijnen lint.
Zorgvuldig, gekoesterd in sierglas met kurkdop.
Een schrijven over niet vergaande liefde…
De vlakte kaalt
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
823 de kersenboom was vaag
geen tak draagt nog
het prille groen
zoals na bloesems lente
de vlakte kaalt
ooit grepen handjes
naar verboden vruchten
ruiste wind de rijpheid
die alleen de vogels lustten
en ondeugd toch de kersen haalt
in horizon is
nog herinnering
de stam niet uitgegraven
misschien dat nieuwe loten
hier ooit weer kersen…
mijn lieve mandy
hartenkreet
3.0 met 32 stemmen
3.389 Liggend op je kussen
probeerde je sterk te zijn.
Zoveel pijn had je
het maakte je kapot.
Al je kracht gebruikte je
om je laatste gebaar een lik te laten zijn.
Een lik die je me gaf op m´n neus
als teken van dank
dat ik niet bij je wegging
dat ik je niet verliet.
Die lik betekent zoveel voor me
je gaf om me
en ik om jou.
Mijn gebaar aan…
Beademend
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.270 Handen op het hart
mond op mond
ik heb je lief…
Het postuum gezelschap
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
770 hoor de pilaren
verhalen murmelen
in voorbij gaan aan
luister naar
het stenen fluister
van daar eeuwen staan
zij vestten rijk
op roomse grond
torenden hemel aarderond
wij zochten crypt en catacomb
het postuum gezelschap
sloot eerbiedig onze mond
in stilte van de geest
zijn wij met hen
voor even dicht bij god geweest…