Alle inzendingen over dode wind

24252 resultaten.

Sorteren op:

scherpte is gemeen

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 853
stenen treden stap voor stap naar boven draait de trap in grijze steen de scherpte is gemeen en nat een kille tocht bedorven vocht strijkt langs mijn been de open lucht verschrompelt als ik kijk en vlucht beneden drijft mijn lijf ik vergelijk en spring…
wil melker13 december 2005Lees meer >

In de kraag gevat.

hartenkreet
2.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.837
gaan dan maar jij bent mijn enige echte houvast het leven is zo eenzaam en zwaar laveloos van drank en verdriet zijn hoofd diepgestoken in zijn `kraag` schuimt hij straten af achter het stuur de lantaarnpaal stond als hinderlaag gebroken door de manier van leven de hals genekt door vriendje fles geen bloemen geen speech bij zijn graf dood…
Maria Johanna14 december 2005Lees meer >

stilte op je wang

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 899
ik wil doder zijn dan jij ook kouder de bloemen koelen ouder ben jij dat witte die zo rust kus de stilte op je wang ik ben te warm en niet bang huil graniet en steen ik ben alleen maar zo alleen met jou…
wil melker14 december 2005Lees meer >

Afscheid bij de zee

hartenkreet
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.981
Uiteindelijk eindigt alles bij de zee op een eiland eerder dan daarbuiten De trage veerpont overbrugt het afscheid en wij lopen golvend mee brengen het koude leven naar de wijde dodenzee Wanneer de witte meeuw duikt in het donk’re water gaan wij weer aan land van de zee de eindeloze zee…
Gerardo20 december 2005Lees meer >

schaduw wordt nu uitvergroot

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 844
hakken tikken door de straat bomen kijken wie daar gaat gewaarschuwd door de vogels muren kaatsen terug een raam vertoont gezicht ziet haar op de rug wie is er op de loop in het ritme van haar passen de schaduw wordt nu uitvergroot ze danst op gevels het tikken is gesmoord gestopt in het geluid van remmen portieren knallen haar…
wil melker29 december 2005Lees meer >

Oudjaar

snelsonnet
3.7 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.537
Al is het jaar straks officieel voorbij Voor velen was het eerder afgelopen. Daarom sla ik de krant eerbiedig open En zoek naar de portrettengalerij En sta nog één keer stil bij al diegenen Die dit jaar uit het wereldnieuws verdwenen.…

daar lag hij, de kist was open

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.656
iets anders, ik kwam voor Wim een oude vriend die helaas te vroeg gestorven was een rijtje mensen schuifelde mij voorbij in mijn lange jas gestoken leek ik meer op een doodgraver dan op een bezoeker behalve de kleur deed mij afzonderen van de stoïcijnse mannen die hun werk toch telkens naar behoren deden daar lag ie, de kist was open en dood…
elze30 december 2005Lees meer >

zwemmer

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.162
De zwemmer heeft de kant bereikt licht hijgend klimt hij er omhoog het water glijdt zo van hem af hij staat daar recht en naakt en droog. het bestaat niet dat hij weer terug zou gaan opnieuw dat grijze water in hier vaste grond en nieuw begin want hij heeft nu de kant bereikt een mantel wordt hem aangereikt.…
F. Omvlee1 januari 2006Lees meer >

Terug naar zee

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.874
Ik hield mijn handen open voor jouw tranen en wiegde je zachtjes als de zee en op de toppen van het duin stond de dood te grijnzen we liepen er voor weg wij twee ik hield je hoofd gevangen aan mijn borst zodat je niet kon gaan het zout van tranen prikte op mijn huid we hadden nog een lange weg te gaan en achteraf was het…

Gelukkig maar

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.772
haar open raam Tijd - ‘t jonge en ’t oude jaar De pijn, het lot, wederzijds genot Het bitter verder gaan en kreupel door gemis Het wijken van gevaar Niet meer bent, nooit meer is, - nooit meer Samen waren dagen suikerlagen Op het zure brood Nu dan slechts voor deze ene keer Stel ik zachtjes hier mijn vragen Waarom…waarom toch ben jij dood…

schijnwereld

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 766
ik tracht de lucht te vangen met de palmen van mijn hand adem de zucht van jouw verlangen op het godverlaten strand ik verhaal mijzelf op schijnende dromen zie in het licht van de deinende zilte zee waar ik je naakte lijf voorbij zie stromen je ogen vragen mij, ga je mee ik stap met grijpende handen dieper weg heb geen weet meer van vaste…

het eind in zicht

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.624
het licht van de lentezon zo kaal nog maar viriel strooit tranen in je ogen staalt de kern van je blik geen jaren meer te gaan de maanden weken de liefde houdt je wakker telt de donkere uren samen in een verenigd ademen de troost zijn trots te zijn geen winter meer te vrezen de weken dagen je lijf legt zich langzaam af in de armen…

een soort fantoompijn

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 823
(voor Harrie de Jonge) 'de verschrikkelijkste beelden laten mij niet meer los zei hij met angstige ogen' slapen doe ik allang niet meer want zelfs het dromen doet mij zeer en dat was hem aan te zien ook vanaf die dag in zijn bestaan heeft hij geen treintje meer gereden zijn angst werd werkelijk tot fobie dat hij met niemand durfde delen…

dag opa

netgedicht
2.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.079
de Grijze komt soms op visite, hij neemt dan wat sprankel met zich mee als hij weer Herwaarts gaat en laat nog wat over voor zij die achterblijven een hand om vast te houden ogen om licht in te zoeken herinneringen ter vervanging van ontbrekende woorden spiegels op een toekomst maar bovenal niets meer dan jezelf daar tegenkomen afscheid…

Opnieuw..

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.357
Duizenden sterren hoog in de lucht Intense gevoelens in vogelvlucht Compleet is het leven, leeg is de dood Het leek fantastisch, maar voelt idioot Treuren is zonde Er is weinig tijd Nooit meer samen; eenzaamheid Iemand verliezen, een traan op de wang Snel weer doorgaan, het maakt mij bang Groot is mijn dank, voor wat jij mij gaf Aanvang…

Beter luisteren

netgedicht
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.101
Je speelde de dood en het meisje zoals ik het nog nooit had gehoord. Je zei: vraag niet zoveel, je zou beter luisteren. Je zong dat je stierf, maar het was niet echt, want hebben we niet op de receptie nog gepraat met je neef en je tante? Je hebt het altijd in je gehad, zeiden ze, en jij was blij. Later wel echt.…

Zandloper van een zoekende

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.229
D iep zit de angst .O m dat wat .. O ok een .... D oel .... G eeft .. A an jou .A ls mens toch N ooit in te zien.…
steven3 april 2007Lees meer >

Zalig uiteinde

snelsonnet
3.7 met 26 stemmen aantal keer bekeken 2.050
Sint Petrus trok bedachtzaam aan zijn baard En sprak, toen aan de poort was aangebeld En hem de laatste paus trots had gemeld Dat hij op aarde zalig was verklaard: “Tja, als ze dat beneden al geloven Dan kan ik u niet weigeren hier boven.”…

Gevouwen

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.439
In vervagend avondlicht zag ik een bloem de bladeren vlijen rond het hart voor zij haar hoofd boog in de nacht ik zag d’r dromen drijven op de wind en huilde toen haar morgen niet meer kwam stil heb ik haar naar zee gebracht en aan de golven toevertrouwd biddend dat de oneindigheid haar blaadjes weer ontvouwt…

Zeepbel

netgedicht
3.4 met 23 stemmen aantal keer bekeken 3.588
Je handen hangen als gieren boven het blauwe kind, je adem stokt. Het is vreemd te leven in deze kleurige sfeer, de kromming van de buitenwereld is niet te bevatten. Je schuilt in het witte licht, het water breekt en je ademt. De reis begint.…

Pretpark

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.465
Wij bezoeken als Dodo`s een klinkklare Disney-world, eenmaal voorbij sluitingstijd wil je na zo`n ervaring rijker naar huis, moe maar voldaan heb je een fata morgana en een wildwaterbaan doorstaan. van huisuit zoetbesmeerde broodjes in holle-bolle-gijs gekieperd, papier- hier, dank u wel, dikke bult zo gezegd zo gedaan het is een fijne…

Het kan zomaar gedaan zijn

netgedicht
3.4 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.034
De dagen zijn te kort om van te leven de dagen zijn te kort om van te geven. Dagenlang denk je eraan wat te doen met dit bestaan maar denken is zonde van de tijd want je bent het leven zo maar kwijt. Leven is een gave genieten is een "must" Leven is zo heerlijk het moet voelen als een lust. De zekerheid van sterven is een ieder wel…

In het godenhuis

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 675
treed nader in het godenhuis schamp de botten voel je thuis kerken en de zerken al voorbij we etaleren u de vlerken op een rij afgegaan en simpel afgedaan rest niets meer dan merités na een dodelijk pleuritis breng spirit in ons hemels leven de engelen zijn zoet maar kunnen toch dat tikkie aardse net niet geven…

Medische missers

snelsonnet
3.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.669
En toen mijn vrouw laatst toch een arts ontbood Dacht ik verschrikt: o jé, die wil mij dood!…

De laatste traan

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.923
Terugkijkend op het leven en de tranen die hij liet in zijn zee van wanhoop Zij vielen in het niet Bij die ene traan Die viel Op het sterfbed Van de dromer Bespot en veracht Eenzaam en verguisd Een illusie armer en dan... de dood Een laatste traan En het besef Dat hij niet geleefd had Maar gedroomd…

Een schrijven...

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 757
Op het zijdezachte papier ontstaan kostbare, dynamische woorden. Letters dansen, vervagen door het vallende traanvocht. De pen is ter ruste gelegd… bedroefd, draai ik het papier tussen mijn handen. Een rol ontstaat, gefixeerd met rood satijnen lint. Zorgvuldig, gekoesterd in sierglas met kurkdop. Een schrijven over niet vergaande liefde…

De vlakte kaalt

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 823
de kersenboom was vaag geen tak draagt nog het prille groen zoals na bloesems lente de vlakte kaalt ooit grepen handjes naar verboden vruchten ruiste wind de rijpheid die alleen de vogels lustten en ondeugd toch de kersen haalt in horizon is nog herinnering de stam niet uitgegraven misschien dat nieuwe loten hier ooit weer kersen…

mijn lieve mandy

hartenkreet
3.0 met 32 stemmen aantal keer bekeken 3.389
Liggend op je kussen probeerde je sterk te zijn. Zoveel pijn had je het maakte je kapot. Al je kracht gebruikte je om je laatste gebaar een lik te laten zijn. Een lik die je me gaf op m´n neus als teken van dank dat ik niet bij je wegging dat ik je niet verliet. Die lik betekent zoveel voor me je gaf om me en ik om jou. Mijn gebaar aan…

Het postuum gezelschap

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 770
hoor de pilaren verhalen murmelen in voorbij gaan aan luister naar het stenen fluister van daar eeuwen staan zij vestten rijk op roomse grond torenden hemel aarderond wij zochten crypt en catacomb het postuum gezelschap sloot eerbiedig onze mond in stilte van de geest zijn wij met hen voor even dicht bij god geweest…