8372 resultaten.
Oud ivoor
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.883 dat hij gaat overlijden
Doktoren kunnen niets meer voor hem doen
Angstvallig pratend over nu en toen
Proberen wij de toekomst te vermijden
Morfine kan zijn pijnen iets bestrijden
Zijn zieke lijf gepind aan een harpoen
Ligt hij gebed in smetteloos katoen
En tracht zijn geest van angsten te bevrijden
Grauw licht valt binnen uit bewolkte luchten…
je zinnen smeulden vuur
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.725 ik zag je zwaaien
je hoofd omdraaien
voor een laatste groet
tijd vergoedt geen afscheid
lucht ging vonken in
een spel van ademloze woorden
je bracht me bloemen die al
zomerend nog bij de lente hoorden
ze kleurden ogen
met de warmte van je lach
in hun glans zou de uitgestelde
hemel ook op aarde mogen
je hebt het paradijs
maar afgebeld…
Kust
gedicht
3.4 met 30 stemmen
12.929 Elk ontstaan is op grensvlakken
druppels van de ene wereld uitspattend
en aanpassend aan de andere
toen het water stil werd en koeler
ontstond door de inval van licht leven
en waar de zee het land kust
(dans van eb en vloed, elke golf herhaalde paring)
beginnen telkens nieuwe landdieren
en ook de terugkeer van land naar zee
van lucht naar…
Bekeerling
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.094 vroeg Arie zich toen af,
want schrijnend werd de stroming van de lucht.
Hij voelde zich ook verre van in orde.
Z'n snelle reis ervoer-ie als een straf,
waarop-ie bijgelovig is geworden.…
winteruur
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.449 voorbij de nachten van plezier
vol heilig vuur gespeeld genot
verzopen vertier zonder zorg
de slaap van onschuld, heel soms
klopt het duister schuchter
overuren hand in hand met
het vallen van de nacht
tango van het winteruur
spoedig zal het tij weer keren
de dagen op hun lange barrikade
vol licht en lucht en vrijpartij
in het hooi, de…
Stil geweend
netgedicht
4.9 met 9 stemmen
939 ik heb de stilte ontmoet
niet achter in mijn tuin
waar de buurvrouw onbarmhartig
haar woorden laat veren
slordig uit de bodem geschraapt
zo denk ik, rechtop staand
zonder bewegen
onder de late lucht
het is nu zomer en met
vlinderfladderende armen
snijd ik vogels en
paarse wolkjes uit
het licht omlaag
vol gedragen bruidsvluchten
die…
Zoiets moois gezien
hartenkreet
4.3 met 21 stemmen
1.678 Een blauwe lucht met soms een wolkje
daar tussendoor een stralende zon
vogels hoorde ik hun wijsje zingen
en ik genoot zoveel als ik kon.
De mensen leken blijer dan gisteren
en de trieste dagen daarvoor
ik maakte met velen een praatje
en had voor ieder een luisterend oor.…
ogen fel blikkend
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
729 in grauwe gezichten
zie ik lente oplichten
ze lopen minder gebogen
hun houding is lichtelijk verbaasd
minder gehaast
de hakken zacht tikkend
ogen fel blikkend en in de lucht
een onbestendig gebrom
de eerste insecten
op het groen en de honing
de bekroning van bloemen
door het nijvere zoemen
alle ramen gaan open
mussen benutten…
hekel zijn genadebrood
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
683 nooit zichzelf ziet
vreet alleen gedachten
zal de zwaksten onder
zijn publiek genadeloos
verkrachten want hij is ziek
gunt de ander geen bestaan
je moet zijn wegen gaan
in lauwerkrans dat lijkt
jouw kans om mens te zijn
zing maar zijn refrein
dan ben je veilig voor venijn
maar hekel zijn genadebrood
zijn leven is gebakken lucht…
Anti-climax.
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.288 De avond valt in romantiek
verliefdheid tijdens nachtmuziek
ze schenkt zichzelf een rode wijn
zijn zoen voelt zachter dan satijn
een climax en dan slapen gaan
om `s morgens samen op te staan
ze ruikt de ongepoetste lucht
van drank en trek terwijl hij zucht
zijn kussen smaken naar het gelag
waar zij hem voor de eerste keer zag
teruggeworpen…
TOEN IK ROZEN KREEG
poëzie
3.1 met 14 stemmen
4.956 Rozen, uw wit en rood,
Fel in de lucht opbloeiend,
Schijnt mij géén morgenrood
Van nieuwe liefde, ontgloeiend.
Maar toch, ik vraag: Bloei door,
Bloei door in mijn nabijheid:
't Is of 'k u fluistren hoor
Het gouden woord van Vrijheid.…
blijven over zonder haar
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
711 de kastdeur kraakt
klok verstaat het
tikken van zijn slag
tijd telt uren rustig af
op tonen van oneindigheid
zon verschiet in kleur
laat stofjes dansen
in willekeur van lucht
geur van lang geleden herinnert
weer aan vluchtig ziekverdriet
zijn stil gevangen
in broos lijden
lippen smakken in het
delen van de dorst een zuster
drenkt…
Sabbatsrust
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
700 Zacht
keert lucht - ook aarde - weer tot sabbatsrust.…
Toe, lach nog eens
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.542 komen
de natte snoeten van nieuwsgierige
kikkers tussen het groene blad
de begeleiding kwaken
je bruist muziek in elke beweging
danst het kabbelende water als
een volleerd ballerina moeiteloos
tot een spetterend ballet
druppels swingen in het rond
kleine parelende blikvangers
die je vrolijkheid terugkaatsen
je echoot je schater in de lucht…
Wat zou ik graag
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.097 Maar nu de herfst met grauwe luchten
van wind en regen over alles giert
moet ook mijn hart in onmacht zuchten
en weten dat de stilte soms ook siert.
De aarde gaf alweer haar vruchten,
heeft luid in 't lover 't afscheidsfeest gevierd.…
Aan mijne moeder.
poëzie
3.9 met 14 stemmen
5.395 Zoals daar ginds, aan stille blauwe lucht,
zilveren-zacht, de half ontloken maan,
bloeit als een vreemde bloesem zonder vrucht,
wier bleke bladen aan de kim vergaan;
zo zag ik eens, in wonderzoet genucht,
uw half verhulde beeltnis voor mij staan,-
dan, met een zachte glimlach en een zucht,
voor mijn verwonderde oogen ondergaan.…
Heb mijn stekels opgezet
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
571 een vallend blad
zijn tijd gehad
bijeengeveegd met velen
jij zag dat mijn kleur
anders was de vorm
meer kartels had
ik heb mijn stekels opgezet
toen ik begon te krimpen
het pril al eerder afgelegd
groeide langzaam en
ben lang heel groen gebleven
volwassen word ik nooit
koos verkeerde luchten
zag herfst voor winter aan
verwisselde…
Onder het groene dak
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
728 Alleen maar die rust
Juist door deze innerlijke rust
en frisse lucht lijkt het alsof je droomt.
Je wilt nooit meer ontwaken.
Je hoopt voor eeuwig in deze ‘groene long’ te mogen ademen.…
Heimwee naar Coldplays tweede
gedicht
2.3 met 39 stemmen
16.373 van het leven uit gemis
in de opmaat van een stralende eentonigheid
werd ons een pijnlijk groot geluk beloofd
als de grote drieklank soms bij Schubert
wij stegen met het bloed op naar een hoofd
in het bruidsveld van de waarheid waar je
op de pijngrens van het zijn alleen staat
terwijl je toch gearmd en ruisend samengaat
aan het open raam de lucht…
De tuin
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
735 Hoor hoe de luchten luid klinken, gevuld
met vogels die droomverloren ergens
niet meer thuis zijn, maar toch hun weemoed
niet de boventoon laten voeren. Hoe ze
al is het nog niet zo heet op dit ogenblik,
vertellen over het zonnige zuiden en hoe ze
over enkele maanden daar weer naartoe trekken.
Hun hart is nu al onderweg. Luister maar.…
Ikaros opnieuw
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
815 het wit gemaakt
vullen zich met vers en zacht
vlokken kosmische deeltjes
Geen weg terug
hemel en aarde even blank
Het grote verdwijnen
kan gaan beginnen
Er groeien vleugels zachtaardig
met donzige veertjes uit de huid
De zon geeft licht en is ver weg
Aarde en warmte duwen hem omhoog
De zee spint haar teerste weefsel
vermengd met lucht…
Lachen, gieren brullen
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
877 U hoeft niet naar theaters voor een klucht
en voelt zich door de spotprijs niet genomen:
de regen komt met bakken uit de lucht!
_____________________________
Noot:
Ga erheen en doe in uw broek van het gieren.
Hahahahahahahahahhahahahahahahahahaha!!!…
Een heel klassiek gedicht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
795 Een heel klassiek gedicht dat kan bevrijden,
met beelden die de lucht weer blauw doen zijn,
wat zou ik graag daaraan mijn woorden wijden,
hoe vreugdevol zou zo'n gedicht de pijn
van velen toch en beetje ooit verzachten,
wat zou de wereld blinken in het licht!…
een bede
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
752 'waar is de waterput
waar vogels zich kunnen laven met vrolijk
gefluit'
ik probeer te kijken
naar bergen, naar blootgelegde zeeën,
zoiets als lucht, woordenblauw
naar weggebrachte pijnen tussen dikke boeken
lege kamers, steeds krommer
in armen
leg ogen, onbekend, in volzinnen
in weerkaatsende verzen
die niet verder kunnen gaan…
Nat uur
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
466 De frisheid in je longen
is van damp, is van dauw
Morgen door merel bezongen
Wij samen alleen tegen kou
Een uur overdag, een avonduur,
een uur nat, een uur droog
maakt je vrij, opent wegen
Geen grens, deur of muur
De akker glanst in gloed
van avondrood en zomerzwoel
Schemer door reebok begroet
We weten: straks is het koel
De lucht…
Langs de highway
gedicht
3.0 met 40 stemmen
10.013 Sommigen erlangs in dunne kleren,
geliefden, glimmend, argeloos
in de ijle lucht een weg op die zij kennen.
En keren terug naar het ogenblik,
de vrouwen boven de sturen - alles wat
zich afspeelt, het hele leven door, have en
goed één richting uit, godvergeten oorden.…
Wie dacht
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
791 Wie dacht dat hij de waarheid kon ontvluchten
Het leven naar zijn handen zetten kon
Wie dacht dat na een dag met straaltjes zon
Een fase kwam met louter blauwe luchten
Wie dacht ik heb echt geen gevaar te duchten
En als ik dorst heb vind ik steeds een bron
Wie dacht ik reis voorbij de horizon
Waar ik niet hoef te klagen of te zuchten
Die…
VERLANGEN
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.496 Wie...zou niet
naar zo'n vrouw verlangen
zo'n goddelijk wezen
half vrouw, half vis
Wat is
met zo'n verlangen mis
verenigt ze niet twee elementen
water en lucht en omgekeerd
Misschien voelt zij
zich wel vereerd
doel te zijn
van dit verlangen
Elke zeeman
kent haar zangen
haar goddelijke leest en...…
Zo vrij als een vogel.
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.756 Ze willen me plukken,
m'n vleugels afrukken,
Mensen vallen soms tegen
in weer en geen wind
Mensen voelen zich anders,
ze zijn soms behaarder
Het Rijk is nu armer
de Rijken zijn rijk
maar armer dan een vogel
zo vrij in de luchten
Ik ben slechts één vogel
en ook kogelvrij.…
Vroege herfst
gedicht
2.5 met 31 stemmen
14.045 's Ochtends nog september, 's avonds diep oktober
trekt in augustus al het najaar door de lucht.
Of 't blad nu is verzameld aan de voet
of zich als dichte kroon verheft, voorgoed
blijven de takken zichtbaar in de bomen.…