13808 resultaten.
Dominerende spreuken
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.925 Ik was laat, het koper
Van de nacht roodde nog roder dan mijn
bloed doorlopen ogen, ik had mijn
hartstocht verloochent aan de
stenen in de straat
in het inherente bestaan
van mijn ik, mijmerde ik
dat de regen mij kon drogen
en de wind mij kon laten
zeilen zonder zeil en mast
ik domineerde de spreuken
van mijn ziel en weersprak
de schoonheid…
torenzand
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
572 het is daar
dat ik mezelf verlies
uit liefde voor de meeuwen
en op hen wacht
zoals de kerktoren
die de eenzaamheid wegslingert
op mijn mond
en me terug bindt aan
hallucinerende seconden
het is daar
dat ik stemmen hoor die schelpen ruw
wegdrukken naar nevel
uit nachten
en naar lichamen
waaruit schaduwen van water
lopen…
Zoals een hond, verdrinkend in zijn redders handen bijt
gedicht
2.3 met 320 stemmen
44.027 Zoals een hond, verdrinkend in zijn redders handen bijt,
bijt mijn gevoel de reddende gedachte,
dat deze nood voorbij gaat en dat zulke nachten
eenmaal weer zullen blussen in de tijd.
Het eerst verdronkene is de verwachting,
de hoop zieltoogt. Maar de herinnering
vecht het hardnekkigst. Lieveling!…
Zelden is er blauw
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
884 je blaast nog
altijd toekomstwind
tracht de wolken
om te vormen
die eeuwig aan
je horizon verschijnen
nooit verdwijnen omdat
jij ze aardig vindt
zelden is er blauw
in het strak van
heldere hemel wit je
soms wat tintjes grauw
in het zwarte van nacht
rond je zacht je dromen af
want morgen blaas je
weer de toekomstwind…
einde
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
524 er waren de dagen
van grote gebaren
van nachten doorwaakt
het leven doorzien
gedachten van wereld
omvattend vermogen
van minnen en haten
tot dood er op volgt
of eeuwig en altijd
van nooit meer een ander
maar leven gaat verder
onstuitbaar en dom
nu zijn het de uren
voorzichtig genoten
want elke minuut
is een teken
van…
het verzenkind (II)
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
704 het lijkt nog nacht
en het kind weet: ze gaan weer
komen
de woorden
en de schaduwwachters
die door de deur naar binnen sluipen
een onherstelbare droom vullen
met vermommingen en beeld na
beeld
leugen na eeuwigheid
na leugen
luid
eeuwig
in een te klein kasteel
van witte lakens, wollen beesten
en onderaardse, dichtgestopte…
Voor wie haar wil kennen
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
941 hier ontwaakt de jonge vrouw
tussen stof van gisteren
en een minnaar met zijn voet tussen de deur
lichaamstaal raakt verward in het laken
ze lacht, de nacht gelaten bij de maan
schampt de dag haar grijze ramen
gedachten verbergt ze tussen lingerie
voor de naam die haar wil kennen
ze moet gaan, voorbij het oude vuur…
Dode rozen
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.065 Vertel mij
over dat geloof
dat de mensheid
uitblust
vertel mij
dat u beter schrijft
jij ook weer blij
Vertel mij
alles wat ik al weet
dat u recht schrijft
en ik zo schreef
Vertel mij
dat de taxichauffeur
ff wacht
Stappen wij uit
in het maanpark
deze nacht
Vertel mij
dat je kunt lachen
in dit leven
zonder te wachten
Op…
je wandelt voort...
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.183 Je loopt door de nacht,
een eindeloze, propvol
met sterren: in een hoed
probeer je ze te vangen.
Je gedraagt je als een
zwerver voor een winkel.
En je bedankt als je iets
van hoop ontvangt. (je
doet een diepe buiging)
Dan ga je weer verder of
er niks aan de hand is.
De wind waait hard.
Keihard. Hou je vast!…
Onbekende bestemming
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
540 Toekomst omhulde mijn gevoelens
na een nacht van donder en vuurwerk
werd ik door God verlaten wakker
met een lege zolder in mijn hoofd
zonlicht inspireerde me
deze ochtend van sneeuw
smolten oude gevoelens
je laat me nooit alleen
lijkt vaak voorgoed
voor eeuwig bij me
maar soms overwin ik je
met wat simpele woorden
kan ik je in dromen…
De stad verlaten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
664 Zal de stad maar verlaten
omdat ik jouw ademhart voel
in al het onvergetelijke denken
o troosteloze nacht zonder doel
ik vertrek, maar heb geen antwoord
of zwanenzang voor onze vriendschap
niet iets als een duurzame oplossing
voor het duister dat je meedraagt
in het verlangen naar ontsnapping
misschien in het diepste van mijn voelen…
On uit gesproken
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
557 gisteren fluisterde de wind
haar woorden toe
na een warme nacht
vielen ze als rijpe vruchten
in haar schoot
de zaadjes van het goed luisteren
hadden wortel geschoten
juist het on uit gesprokene
werd koesterbaar
in de palm van hand en hart
liefde straalde uit
twee paar mensen ogen
zo mild en zacht…
DE LIEFDESZEE
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.249 Ik dein mee
In een zee van Liefde,
Dat is de Goddelijke Kracht
Ik dein mee
In een zee van Liefde
Hier is geen dag
En ook geen nacht
Ik dein mee
In een zee van Liefde
Hier is geen haat
En ook geen macht
Kon ik hier altijd
Maar vertoeven
Zou ik maar niet meer
Naar de wereld hoeven
Maar ik heb nog wel eens
Iets verzaakt
Zodoende…
De stukjes rode draad
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
538 ik spaar
de stukjes rode draad
die braken in mijn leven
niet altijd
was het rechte pad
voor dag en nacht te gaan
daar waar
het juiste spoor ontbrak
dacht ik vrijheid met een lach
maar ongebonden zijn
weeft geen patroon
blijkt slechts een irreële droom
ik heb de draad
weer opgepakt het rood geeft
mij nu richting en houvast…
Naar de hemel en terug.
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
617 ik herinner mij duizend en één woorden-
ze vliegen in mijn oren en flitsen voor mijn ogen
alsof de donkere nacht me meeneemt.
ik val vanaf de hoogste toren die ik ken
zo de diepte in en vang mijn eigen gedachten.…
Zon, zee en strand
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.270 Als de zon haar kracht
heeft verloren
maar haar gloed nog even
de rimpeling van de zee
zacht streelt en laat gloren
verdwijnt zij langzaam
achter de horizon
golfjes kabbelen
ongestoord
op het strand
zij wissen alle sporen van de dag
uit het zand
alleen het geluid
van de branding ruist zacht
en de avond gaat
over in nacht…
De eerste traan
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
984 Geen slaperige glimlach
Geen fonkeling in je ogen
Iets van de afgelopen nacht
in je hoofd geslopen
Dwalende gedachten
maar moeilijk te ontcijferen
Na een tijdje wachten
toch naar buiten sijpelend
Een oplossing voor de puzzel
lag eigenlijk voor de hand
Een luisterend oor en een knuffel
alles wat nodig was
Deze eerste traan
ontstaan…
Kun je me halverwege ontmoeten?
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.241 ik ontmoet je dan
precies op de grens
dat is dan waar ik wacht,
op jou
ik zal naar je uitzien,
dag en nacht
Het brengt
mijn hart tot het uiterste
dit is
waar ik zal zijn
ik kan niet verder gaan
dan dit
ik wil dat je zo graag,
het is mijn enige wens
Trouwens:
De Zwart Oog Erwten
hebben het ons immers
al voorgezongen…
Geheim
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
997 Geheim
Ik heb een stil geheim
dat ik stiekem heb en niemand mag het weten
weggestopt in een verborgen kamer van mijn brein
zodat ik het niet zal vergeten
het zit daar warm en fijn
Dat geheim is alleen van mij
en niemand mag er aankomen
elke nacht laat ik het even vrij
in mijn dromen
want dat geheim ben jij
nov [c] 2010…
maanlicht
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
870 diep gegraven
in de kraters van een ziel
dieper
niet te doorgronden
hoe ik viel
in diepe wonden
oude zonden
gekerfd in mijn hart
ving jij
een gevoel
zo diep begraven
en ontwaakte mij
maak me niet wakker
laat me toch
ik sliep
met je armen
om me heen
zo zacht
droomden wij
het licht van de maan
de nacht
voorbij…
zonsondergang
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
721 en ik dwalende ziel
stort mij naar voren
in vol geloof, dat
jij de waarheid bent
maar in je kleurige jas
open je de hemelpoort
waarachter je verdwijnt
mij laat je staan
als een eenzame ster
in een donkere nacht…
Een hond met ijzeren ogen
gedicht
2.6 met 30 stemmen
10.143 Dagen en nachten in
zijn ogen zag wie van ons sterker scheen.
-----------------------------
uit: 'Daar ligt het', 2003.…
spijt
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.645 Uitkijken naar iets
Nooit ontsnapt uit het niets
Nachten gevuld met tranen en pijn
Reiken naar iets dat er nooit zal zijn
Wanneer het vervagen een begin maakt
Heb ik jouw hart nog steeds niet geraakt
Waarom heb ik toen niets gedaan?…
Diva
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
768 lang hebben wij nagedacht
stille nacht
verdwenen is de kracht
waarom rennen?
wil je de waarheid?…
Verder voorbij
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.709 Zoek jij mij ook zoals ik jou
in alles wat veel verder gaat
dan het voorbij
of slaap je zacht in mijn berusting
droom je met me
als de nacht ons album openslaat
hoor jij mij ook zoals ik jou
om antwoord vragen
in de echo van oneindigheid
en schreeuw jij dan
net zoals ik
het stille van jouw naam
*Zoals elk jaar…
Moord
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.198 Wring je iemands nek om, direct in de doos
Pest en tergt men je dag en nacht, niets loos.
In gezelschap, best een aardige knul en wat joviaal
Je slachtoffer vernederen en kwetsen, meestal verbaal.
't Laat geen bewijzen na, voor de dader erg handig
Een bloedend hart, dat nog amper klopt, 't is moord!…
Mystieke vogels
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
568 Meer spreeuwen dan ik tellen kon
verzamelden zich boven een hoge kerk
vol onbezonnen kinderdromen
en een lachende maan achter de bomen
een tante die ik nooit had gekend
stuurde een blonde kinderspiegel
in een brief zonder postzegel
naar een vriend, die mij bijzonderde
mystieke vogels vlogen die nacht
naar een onbestemde horizon
met veel…
Een beetje mij voor jou
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
594 hoe je als een zwaluw
vol zomerverlangen
telkens zoekt
door de wolken vliegt
naar warmtebronnen
ver van je heem vandaan
in jouw ogen
lees ik steeds de onrust
speur nog naar een schittering
die is er vaak niet meer
ze is geleidelijk
verloren gegaan
*
zie de ster
die ik je wees
in die donkere nacht
in de glinster van je traan…
Vergezicht
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
665 Tijd is jouw stem, die een deken legt
van woorden, zinnen en betekenis
Wij ontmoeten, gaan uit elkaar
twee trams in de nacht passeren
Waar ben jij dat ik slechts kan reiken
mijn hand tast naar een herinnering
Jij met een dunne sluier om je heen
geeft licht als een vale, verre maan…
Met strepen grijs
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
515 de deur al op een kier
schoorvoetend komt ze binnen
het ochtendlicht in eerst kwartier
ze vaagt met strepen grijs
waarin het rood
al naar de hemel wijst
stoeit met resten zwart
die uit de lange nacht
maar langzaam willen wijken
dan kimt de zon
schijnt met warme stralen
de laatste kou uit nevelige dalen…