9769 resultaten.
Vaderdag
hartenkreet
3.4 met 99 stemmen
10.660 Die oude man, het is mijn vader,
goedaardig, zorgzaam en positief.
Wat geniet ik nog graag van hem,
blijf nog een tijdje alsjeblief!…
Hoorn
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
969 Bruisend van leven, oude tijden
een stad verrassend elke dag
bankjes op havenhoofd altijd bezet
mannen bijna der dagen zat
herleven hun sterke verhalen
in Latijnse visserstalen
uren zijn ze beurtelings de held
elk verhaal al honderd keer verteld
gebeurt in geur en kleur opnieuw
met weer een nieuwe held
de tijd vergeten, ze zijn op zee…
TERUG
poëzie
3.4 met 18 stemmen
4.488 Boven die vodden zijn
blommen gesprongen;
onder die vodden zit
volk en gezin:
blommen van vrede, zo
ouden, zo jongen,
blommen van buiten en
blommen van bin.
Daar is 't dat moeder zat;
daar is 't dat vader
vond die hem arbeid en
herte bracht; daar
knielden wij, kinderen,
handen te gader,
baden wij, kleinen en
groten te gaâr.…
Dementie
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
2.200 Heel soms vind ik haar een oude zeur
Kan ik niks met haar gedoe
Heeft haar hoofd een rode kleur
Schudt ze geagiteerd zo af en toe
Soms kan ik niks met haar gevoel
Inleven heeft totaal geen zin
Ze blaast en bromt zonder doel
En we gaan er niet meer tegenin
Maar soms, dan heeft ze een goede dag
Dan lacht ze is vrolijk en blij
Vraagt of ik…
- Tijd gaat de groene bomen vellen -
netgedicht
4.8 met 45 stemmen
607 Je oude boomringen deden groei afdwingen.
Men dacht dat het oude bos al dood was,
door de aanhoudende zure regen.
Mensen vellen, kappen en bederven
laten het omhakken en het doden toe.
Mijn zuivere grote hoogstammige groene bomen,
de vernieling maait als een zeis, in stilte.…
ik spot met oneindigheid
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
953 Wij worden tegenwoordig oud en mag verdriet nog
er is geen echt geluk zonder verdriet het mag er zijn.
Leven het gaat over mensen soms over wat goed is
over gezondheid en ook armoede over tal van kaders.
© 10-12-2000 Annemieke Steenbergen…
De wandeling
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
708 Een slechte bui drijft mijn bewuste binnen, schildert de
wereld grauw, negatief gevoel omwolkt herinneringen,
destabiliseert mijn leven, ik zoek afleiding en wandel de
binnenstad in, de oude stad waar niets verandert trek ik
aan als ‘n warme jas, ze is helende pleister op kwellende
littekens; ik herdenk Kees P op de binnenplaats van het
Burgerweeshuis…
Ieder jaar
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
683 tijd, voorbijgegaan voor je het weet
tijd is als je levensrefrein neuriën
zacht streel je over oude herinneringen
heel behoedzaam…weemoedig
we dansen nog steeds op lievelingsmuziek
romances, in dagen van weleer
nestelen zich tevreden in mijn ziel
rustiger en bewuster ga ik om met tijd
willekeurige beelden van jeugdherinneringen
de koepel…
Het vervallen middeleeuwse kerkhof
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
984 De Romaanse kerk is reeds
vele eeuwen oud. Het
er naast gelegen kerkhof is
zeer verwilderd en verlaten,
tot prooi vervallen aan de elementen.
In de zerken en muren
zitten scheuren en gaten.
Oude graven die opduiken in
het dorre gras, geven het kerkhof
een surrealistisch aanzien.…
Fan van Vincent
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
624 te zien
hoe Jeroen als een kind zo blij ons
meeneemt langs de belangrijke plekken
waar Vincent van Gogh geleefd heeft
de grote filmheld toont ons op sublieme
wijze zijn kwetsbaarheid en spontaniteit
door eens idolaat te zijn van een ander
die hem bovendien verre te boven ging
qua kunstenaarschap en levenservaringen
als een gerijpte, oude…
TERUG
poëzie
5.0 met 8 stemmen
3.303 Is er wel iemand, die 't
ooit kon beseffen
wat gij, oud hof, mij nu
zegt, mij nu doet?
Zalige lieden, al
te argloze mensen,
weinig begeerde gij,
groot was uw hert!
- Kon het maar helpen, met
wenen en wensen,
weer at ik roggebrood,
naast u, aan 't berd!
28/1/1879…
Hortus Botanicus te Utrecht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 De oude Hortus aan de Nieuwegracht
kent ook nu vandaag nog zijn Regiustuin,
die met zijn uiteenlopende planten en kruiden
lering biedt over de medicinale kracht van
een in dit opzicht veelzijdige natuur in zijn
volle pracht.…
Van een jongetje
poëzie
5.0 met 2 stemmen
4.270 Zijn moederken was oud en stram
En moe van arbeid en van jaren;
Ze leerde 't leed: in pijn te baren
Kroost dat de dood weer spade ontnam.
Dan zag ze 't hoofd van 't huisgezin
Een morgen van de drempel dragen.
Toen stapte een rei van donkre dagen,
Vertwijfling, schaamte en armoede in.…
Hier geniet zij oeverloos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 Wat haar linkerhand toont vergeet de rechter
ze heeft wel gezegd oud te worden, heel oud.
Kent de natuur binnen en buiten rechtvaardig
getuigen, echt de kroon op werk van mensen.
II
Vergetelheid spant al wekenlang de kroon
er zit geen knop aan haar herfstdenkgetijde.…
de houten bank
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
152 Langs het kronkelend pad, verborgen in het groen,
daar staat een oude bank, die alles heeft gezien.
Met knoestige armen, uitgestrekt en wijd,
biedt zij rust aan wandelaars, die even uit de sleur zijn.
Met fluisterende bladeren als haar zachte stem,
vertelt ze verhalen van wandelaars, als een waardevolle schat.…
het mysterie van DNA
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
135 Oplossen van Oude Moorden
In de schaduw van het verleden,
waar duistere daden ooit zijn gepleegd.
DNA onthult de waarheid,
rechtvaardigheid die nooit vergaat.
Verloren Ouders en Kinderen
Een kind dat zoekt, een ouder die mist,
met DNA als gids, wordt de waarheid belicht.…
Ontbijt anders
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
647 Daar zaten we
in jouw al meer dan
veertig jaren oude tuin
door jullie saam
gezaaid, gepland, en aangelegd,
de slingerpaadjes, bogen
geënte boom, de varens
We praatten over asverstrooiing,
‘t bootje, verpakt weer in
kartonnen boot
en jullie in je zeilboot
Dan ging het
over een vakantie in Majorca,
waar zij twee keer met man,…
ode aan mijn Kerstboom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0 Dus hef ik mijn glas, op mijn oude vriend,
de kerstboom die altijd een plekje in mijn hart vindt.
Met humor en liefde, versierd met flair,
laten we samen genieten van een kerst vol sfeer!
Claire Vanfleteren ©…
Pik meer arrest
snelsonnet
3.8 met 63 stemmen
6.457 De nieuwste rage, lik-op-stuk-beleid,
gericht op hufters en op asocialen
die flinke boetes moeten gaan betalen,
is weer een melkkoe voor de overheid.
De overheid piest zelf óók naast de pot
maar blijft juridisch lekker buiten schot.…
Gruwelijke kunstzaken.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
689 Een standbeeld moet er gaan komen voor de archeoloog.
Die weigerde om .IS. juist te informeren.
Waar Palmyra’s kunstschatten thans verkeren.
Maar daarentegen zijn ontvoerders met woorden bedroog.
Gaf niet toe tijdens martelingen en het wreedste verhoor
Wist natuurlijk dat hij toch na ondervraging zijn hoofd verloor.…
Opa weet wel beter
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
599 Ja, vroeger was alles beter”
nou dat hoor je dan niet exact mensen zeggen
maar wat kunnen ouderen praten over vroeger
over de vijftiger, de zestiger, tachtiger jaren
en die jongere ouderen over de negentiger
en zelfs de super jongere over de jaren 10 van deze eeuw
wat een enorme onzin, onwaarheid, onwerkelijkheid, want
alles is nu in veel…
Droom maar
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
2.210 haar
Melodieus geluid van een gitaar
Van salsa in een druk café
En vul daar dan je dagen mee
Droom Spaanse passie, gitzwart haar
Maar als de zon ‘s ochtends verschijnt
En je droom al snel in ‘t niets verdwijnt
De werkelijkheid je wakker houdt
Een slapend silhouet naast je ligt
Rustig ademt in het ochtendlicht
Word je samen langzaam oud…
Boorziek mensdom
gedicht
3.5 met 26 stemmen
7.555 Huizen zouden uit hun windsels
moeten kunnen vallen, traag
en statig in het gazon
op hun knieën zakken,
zich openen als een vrucht
weer bos en rots worden,
een landschap als een oude zolder.
-------------------------------------
uit: 'Onhandig hart', 1998.…
Alles blijft
gedicht
3.5 met 72 stemmen
30.771 Ik plantte een fruitboom in mijn oude tuin.
Die werd geasfalteerd. Vijf meter diep
Houdt zich een wortelstronk nog grommend koest.
Vijf eeuwen lang desnoods. De Spaanse griep
Landt ooit op Mars omdat ik heb gehoest.
Er was een vriend aan wie ik heb geschreven,
Een rots waar ik mijn naam in heb gekerfd.…
Als
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
3.855 Haar oude lichaam
overgegeven aan de tijd
ogen vol van herkenning
lichten op alsof
ze wordt bevrijd
uit een innerlijke strijd
Ik plant me naast
haar neer en we
luisteren naar elkaar
als de ander vertelt
luisteren heeft ze
altijd al gedaan maar
woorden gaan voor haar
nu te snel
Zij is voor mij
de goedheid zelve
liefde draagt ze
bij…
Diezelfde trein
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.332 Het oude station ligt er verlaten bij
een jaar geleden zeiden wij vaarwel
ik zie nog hoe je zwaaide naar mij
alles ging zo verschrikkelijk snel
Jij nam de trein en liet mij alleen
voor één keer volgde je jouw verstand
ik liet je gaan maar merkte meteen
dat ik in onzekerheid was geland
Ik mis je nog steeds en wacht op de dag
dat diezelfde…
je gelaarsde benen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
926 toch kende ik je niet
het was het ritme van je voeten
je gelaarsde benen die
constant mijn aandacht vroegen
want ik liep achter je
je lijf vertaalde in bewegen
wat jij had weg te geven
ik was op slag verliefd
in draai en zwaai
vergist het toeval zich
jij wist dat ik het was
uit tal van vorige levens
samen gaan we weg
laten de oude…
Verjaardag
gedicht
3.7 met 38 stemmen
25.639 Hij had een oude broek van me aan toen
hij daar ingespannen zonder stropdas
voor me kroop, langzaamaan. Zijn linkerschoen
plat en de rechter loodrecht. Het gekras
was niet van de lucht. Een gezwollen ader
leek op springen te staan. De rimpelhuid
boven zijn sok had een vreemde kleur wit.
Er was toen iets mis met zijn kunstgebit.…
roert diep in hun schoot
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.052 hoor ze kakelen
hun oude vetes
weer oprakelen
ze snavelen macht
krabben aan normen
pronken met pracht
een glimpje bloot
roert diep in de schoot
kwijlt al bij voorbaat hormonen
ze eisen hun deel
van het genetisch geluk
willen een vrouwelijk stuk
ze kraaien plezier als
haar lach hen iets geeft
zijn bezig met eigen vertier
zij…
Verleden land
netgedicht
2.5 met 12 stemmen
993 voel een vlaag
verhalen in het woud
met zo’n diepe, donkere geur
omringd met beelden van een oud
verleden land
en het is alsof knoestige stammen
mee knikken in het
zo wuivende gras
hoor een hand-
vol stemmen in de lucht
emoties vormen
als geblazen glas
vlammen
de eeuwen aan de horizon
tijdgeesten zwerven
aan het begin
van een…