6661 resultaten.
Lege lijst?
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
622 langs vreemde kamers,
passeer de mensen die
ik kende, hun verleden
getekend op onverlichte
muren, daar hangt nu een
leeg raamwerk,waarin een
favoriete droom werd
ingelijst, sta ik op dezelfde
vloer, alsof ik hem zelf
heb opgeborgen in een kist,
die men in de grond liet
zakken, dat moment draaide
knopen in de zakdoek van het
bestaan…
Gewichtloos ?
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
613 Herfstbladeren zo bros, er
waren tranen opgedroogd,
strijden stralen in zeeën licht,
gericht op komend seizoen,
de boezem van ander zicht,
gaat het gerucht dat de zomer
daar sterven wil, kiemt zaad
onzichtbaar uit de prille vrucht,
onomkoombaar voor elke vloek
of zucht in een bekend bestaan,
veegt de laatste zon de sproeten
van mijn…
Adri Frigge : schilder / etser
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
668 kunstlijnen op het doek
denkt zich door het leven heen
om eenvoud te ontdekken
in materie
en spirituele aspecten
door
gevoel
in denken
doen
en laten
is hij
naar het
voor ons
onzichtbare
op zoek
luistert vaak naar geluid van snaren
als hij in zichzelf vertoeft
om verlichte zielenroerselen
te vergaren
hij wil de kern van het bestaan…
Hand
gedicht
3.0 met 20 stemmen
7.997 Ik overdacht het
bestaan, het ritme ervan, de pitloze weekte, en besloot de
hand niet weg te slaan.…
afscheid
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
758 Ben weer gelukkig met een nieuwe liefde in mijn bestaan.
En voor mijn oude liefde laat ik niet meer een traan.
Hoop dat jij gelukkig gaat worden met die vrouw.
En pfff weet nu dat ik niet meer van je hou.
Het was iets heftigs in mijn leven en het deed pijn.
Maar ben nu heel erg gelukkig en dat voelt fijn.…
Ik ken
netgedicht
4.0 met 24 stemmen
611 ik ken het spuiten van de etter
uit een steenpuist op het spiegelglas
ik ken het knarsen van haar tanden
en de geur van sperma in het zomergras
ik ken het knielen op vermolmde banken
en de zinloosheid van mijn bestaan
ik ken het schreien van de boreling
en de scherpe pijn van ’t nabestaan
ik ken de gloed van de verovering
en het trillen…
Het is tijd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
687 Woorden die niet meer willen komen,
zinnen die niet meer bestaan.
Herinneringen zijn onzichtbaar geworden,
het verleden een onbekende in mijn zijn.
Slechts flarden van beelden schieten voorbij
niet te plaatsen, onherkenbaar voor mij.
Maar ergens, diep daar benee,
voel ik ze wroeten, klauwen, knagen.…
City of lights 1998
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
521 Lampen, de lichtheid van het bestaan
Licht over de gehele wereld
Hoeveel jaren korter zal de aarde leven
Doordat overal die lampen branden
Op straten, in winkels, in de cafés, de bordelen.
Zien zonder te kijken, meer licht, minder waarnemen
Niet meer voelen, geen geur
Al die computers
Geen gevoel, wel "contact"
Geen aanraking.…
Weggerukt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
946 meer,
Je hart kapot,
Je ziel uiteengescheurd
Niet bevatten,
Niet begrijpen
Hoe dit alles is gebeurd
Jaren later nog de pijn
Van alles wat had kunnen zijn
De tijd gaat verder,
verzacht,
en deelt,
maar deels doordat jezelf
zoekt en vlucht
naar iets wat je wonden streelt
nergens rust
steeds maar zoekend,
wat is de zin van het bestaan…
Blijf bij me...
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
927 Ben ik gehuld in eenzaam zwijgen
wachtend op de grauwe maan
weg zijn mijn kansen, mijn leven
weg mijn doel van bestaan.
Ik heb je nodig, kan niet zonder
jouw liefde om me te steunen
ik wil niet verder gaan
zonder jou.
De mensen zie ik lopen
ik hoor een dof geluid
maar niets dringt echt door
want het maakt niet uit.…
licht
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.539 er was eens een heel klein woordje
dat vond zichzelf maar zo gewoon
het plooide bij niemand een glimlach
voltooide zelfs geen enkele droom
een dichter kwam langs en vroeg:
"waarom al die tranen alsof ze komen
uit het merg van oude manen"
"ik wil zo graag meer zijn
voor een mens en zijn naam dan alleen maar
een betekenisloos bestaan"…
Hoe kan ik nu dit lentelicht verdragen?
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.330 Ons zorgeloos bestaan
het is voorgoed geweken. O God, zie onze droefheid aan.
Naar aanleiding van het vreselijke ongeval in Zwitserland waar Belgische en Nederlandse kinderen en begeleiders omkwamen. Mijn deelneming aan alle getroffen families.…
In Tweede Dimensie
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
581 foto's van vroeger trekken krom
vastgelegd verleden
met gerimpelde randen
in ogenblik van ratio
gevangen in tijd
sluimerend en vergeeld
trekt het leven aan mij voorbij
blijven gedachten verborgen
in een wazig stilleven
hoe intens was mijn bestaan
waarin alles een eerste keer
weer heel dichtbij
zijn de gesprekken van toen
een…
schaduw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
772 wolk
Die condenseert op mijn gezicht
Het alleen maar blijven staren
Met je lijf zo zwaar als lood
Eeuwig denkend, ruminerent
Over geluk, verdriet en dood
Soms een enkel zonnestraaltje
Bijna pijnlijk, hoe het was
Om maar nooit meer te vergeten
Dat zonder licht, geen schaduw was
Terwijl ik dans hier met die schaduw
Van mijn vroegere bestaan…
Verder dan de tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
595 niet een tiende
houd me vast
zegt het moment, laat me niet vallen
verdrinkend in de tijd
klinkt zijn echo na in eeuwigheid
dringend wil de druppel die
voortdurend in de stroom vergaat
gezien gehoord worden,
nogmaals, dat voortdurend sterven
bevalt me niet, wendt het moment zich
een korte stonde tot de wind
het doet me denken aan
niet bestaan…
De dood zij met ons
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
599 De aangeboren angst vanaf de eerste ademhaling
Bij gebrek aan besef bekommeren anderen zich hopelijk over je bestaan
Levens worden kundig ingericht volgens een wenselijke vertaling
Het leven dient het lijden zoals vorige generaties hebben gedaan
Bij gebrek aan besef sta je altijd openlijk vooraan
Zoveel angst ingeboezemd door eindeloze herhaling…
Van harte beterschap
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.588 van jou te houden,
jou te willen behoeden van pijn
jouw hand fijn te knijpen
om je nooit te laten gaan
zolang onze aardse band blijft bestaan
Mocht ik dan
aan alleen jou vertellen
uitleggen
je was er voor mij...…
Palmzondag
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
571 Liefde die altijd weer de kern is
van heel dit bestaan, van heel deze
dwaze en mooie wereld
die weer lentekleren krijgt
en herboren wordt,
telkens en telkens opnieuw.
Vandaag nog sneeuw, maar morgen lente?…
moeder
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.355 Ach, kon ik je nog heden, moeder,
verlossen uit dit aards bestaan.…
Niemandsvriend
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
671 waar dyslexie lezen moeilijk maakt
zonder horizon van smakeloze worst
voor de ogen van een vreemdeling
als schim verzonnen door het niets
geen slingers aan het denkplafond
wandelend in vacuüm van beweging
langs alles dat verdwenen is
in lethargie van eenzaamheid
terughoudend met persoonlijke informatie
op de kennismakingssite
bestaan…
herdenking slavernij
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
740 150 jaar geleden schafte Nederland de slavernij af
voor zwarten wel te verstaan
De slavernij voor blanken bleef gewoon bestaan
De boerenknecht, z’n vaar en moer
waren erfslaaf van de hereboer
Een arbeider in de katoenfabriek
stierf uitgemergeld aan een koliek
Z’n vrouw moest hoereren om niet te creperen
en de kinderen, zo had God verkozen…
Arrogant en dominant
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
937 In mijn geest staan vrouwen op: beheerst,
sterk en stevig bestaan wij op de barricade!
Geen enkel ideaal ging verloren,
voor in nieuwe samenlevingsvormen.
Er zouden andere normen komen;
ja, na vele pijnlijke stormen.
Bomen bleven staan, alles wat zich voltrok
had één enkel doel namelijk rok tot rol
doen veranderen.…
Rijpen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
679 rijpen
en plukken nagenoeg achter ons gelaten
we mochten de zon in druiven vastgrijpen
opdat zij in hout en met veel geduld
al gistend tot een nobele drank kan geraken
en op een zeker moment het glas
naar eigen geaardheid toont en vult
zo laten de bomen hun blaren gaan
nadat de stam iets is uitgedijd
een ring heeft toegevoegd aan zijn bestaan…
Wat heeft ze ...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
629 Als ze van een verte dromen,
die mooie ogen, hier ver vandaan,
zie ik een golf van wanhoop komen
en ook zie ik pijn in je bestaan.
Wat heeft ze mooie ogen.
Prachtig stralen ze de wereld in
en als ze lachen, zijn ze schitterend,
maar ook zie ik de pijn erin.…
Samen sterk
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.761 SAMEN STERK
Wat doe je bij tegenslag
gooi je het bijltje erbij neer
ga je in een hoekje zitten kniezen
met als motto; voor mij hoeft het niet meer
Wat is tegenslag
daar kan een groot verschil in zijn
het is niet altijd zomaar iets
soms doet het vreselijk pijn
Een scheiding is één tegenslag
blijvende gevolgen hiervan
het zeer blijft bestaan…
Het vuur van de hartstocht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 wulpse vrouwenlijven
maar wat ook deze klucht niet vermocht
was mijn bittere rouw te verdrijven
Verderop in een herberg werden mijn zinnen gesust
maar een diepere treurnis kwam zelfs hier niet tot rust
het verlangen naar wijn en het vermaak erom
zorgden niet dat de smart mij geheel verlaten kon
Ook de eenzaamheid, en de leegte van het bestaan…
Verliefd zijn
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.046 Problemen bestaan niet meer, zijn ondergeschikt.
Het samen zijn, vervagen van enig objectie.
Onvolkomenheden eenvoudig weggewuifd, weggeslikt.
Totale wanorde in het hoofd, gekte toegeslagen, jezelf verloren.
De wereld om je heen, waarschuwingen niets je kunnen bekoren.
Pijn angst voor het weer verliezen.…
Parkinson
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.117 weer doen net als een ander
ik ben Parkinson meer dan zat
Want ze kijken me maar aan
doe normaal of wat
wat zal ze mankeren
hoe vreemd doet ze dat
Maar wat is normaal
het gaat allemaal niet zo snel
het gaat eigenlijk steeds minder
dat ziet iedereen wel
Je kunt doen wat je wilt
je blijft achteruit gaan
langzaam of vlug
dat is mijn bestaan…
Bad
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
2.763 Je zult opnieuw leren ademen, drinken en leven
enkel dan wanneer ik jou laat gaan, bestaan
als we samengaan, in mijn diepe, stille wateren.…
Wat jij voor mij bent
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
821 Is een droom waar ik nooit in wakker word
waar verlangens blijven bestaan, telkens opnieuw
de hoop is geen nieuw begin, maar een oneindigheid
die komt tot leven bij jou weerzien
jij bent zoveel, een regen in overvloed
duizenden druppels, van zowel kou als van liefde
wat niet in woorden is uit te drukken
ben jij voor mij, wat ik niet kan bevatten…