7024 resultaten.
Bevrijding
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
910 Ik heb mijn lier aan de wilgen gehangen,
ik heb genoeg van al dat gemiereneuk
met al dan niet rijmende woorden
en geshow met flitsende beeldtaal.
Ik ken de kneepjes van het vak,
maar dat zorgt niet voor geneugten.
De woordroofdieren zijn in de meerderheid
en het residu wekt enkel hilariteit op.
Het is om je rot te schateren van meligheid…
Ouder
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
663 Haar milder gezicht vergeet soms het nu,
vertrouwder met het verleden
Verloren ondeugd in zacht grijze ogen,
stiltes eeuwig vermeden
Voorzichtige glimlach vertelt wie zij was,
beminde vriendelijkheid
De waas in haar weten is nog maar pas,
herinneringen raken kwijt
Sproetjes van tijd op sierlijke handen,
ooit een passende ring
Haar…
Verborgen schoonheid
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
834 Gedragen over gladgestreken water
met gevoel van kilte zonder windvlaag
zo opent haar nieuwe pad in bloesems
en leven de diepe gevoelens gestaag.
Twee zwanen dobberen trapsgewijs
en geleiden de processie tot het kanaal
waarbij de stilte het geloof van spijt
je sluiert rondom jouw schoonheid.
Een waterweg van een dynamische fase…
in gedachtenis, Wim Brands
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
738 toch doet het telkens zeer
als een dichter de nacht opzoekt
om de ochtend te mijden,
heb zijn ogen
niet zien lijden
hij had wel iets dat mij raakte
en heb vaak zijn rug zien buigen
ook diepte in zijn woorden gehoord
die zijn lippen teder maakten
was het een mokerslag van de duivel
op een wellicht niet verwacht moment;
de muur…
Lieve Mammie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
651 Zag ik je weer gisteren
Wat een klap zo door die val
in september nog zo helder
Hoor je muziek nu
Zie je dieren overal
Wat ben je snel veranderd
Van kordaat en zelfstandig
Naar afhankelijk van zorg
Kan je zomaar zijn vergleden
Is er op een dag geen morgen
Nog geniet je van het leven
Van een bloem en van de zon
Van de kaarten, lieve…
Eens had ik het
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
824 Nu je het gemaakt hebt mijn lieve kind;
kan ik je het niet kwalijk nemen,
want wie niet waagt, die niet wint.
Ik wil je zeggen een ding of twee.
Het echte geluk draag je niet
altijd met je mee. Zó, bid ook voor
morgen, dat de dag je kust;
dat je beter dan ik voor het echte
geluk bent toegerust.
Eens had ik het!
Tot dat zij zei;
'jij…
Aan stukken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
524 ik snij een stuk
van mijn hart
daar waar jij
tot dusver vertoefde
dat stuk zal
langzaam afsterven
daar er geen ruimte
meer is voor jou
er zit nu een litteken
dat na verloop van tijd
zal helen op de
tonen van de wind…
ouderhuis
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
669 nog eenmaal was ik in het huis terug
het oude huis waarin mijn ouders woonden
waarin zij mij hun binnenwereld toonden
met alles op zijn plaats, zijn eigen lucht
het was het huis waar zij hun vrede vonden
en wilden blijven tot hun laatste zucht
de akkers brachten hen voldoende vrucht
en veel meer bloemen dan zij plukken konden
ik was er kind…
Stilte van de winter
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
601 Als ik oud ben,
haal de klok
uit de kamer.
zet mij in de
stoel bij het raam,
om na het geluid
van de lente, het
leven van de
zomer, het sterven
van de herfst, te
wachten op de
stilte van de winter.…
Hij was mijn broer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.043 Hij was mijn broer
Hij was mij broer,
6 jaar ouder dan ik.
Hij was mijn broer,
72 jaar oud toe hij overleed.
Hij was mijn broer,
Een bijzondere broer voor eeuwig opgesloten in mijn hart.
En met een prachtige gouden randje om zich heen.
Hij was mijn broer,
Als een zonnebloem gekomen op deze wereld
En als een zonnebloem heengegaan.
Hij was…
Spreken met vader
gedicht
5.0 met 1 stemmen
13.933 Vader, wij hebben u begraven en de grond erkend
zacht om te slapen, zacht om te vergeten:
zand dat vervloeit en water, ongeweten,
herinnering en droefheid voormaals onbekend.
Gij zult niet eenzaam zijn, maar slapen slapen
met sterren ’s avonds een onblusbaar vuur
en, rond uw eiland, het traagstromend water.
De bomen wuiven tijdeloos en ieder…
De volgers
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
633 ik heb de schrijvers en hun schrijfsels
allang naast mij neergelegd
ze raken mij niet meer
ik ben er aan gewend
het zijn de schaduwen op straat
rond mijn bestaan
zij volgen al jaren mijn passen
de straten weten hun afdrukken
het papier kent hun gezichten
de winkels weten van hun komen
alle klokken staan gelijk
en mijn jas verbergt de…
Hier of daar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
620 Als de doden harder huilen dan de weduwen,
was het hier dan zo goed?
of is het daar dan zo naar?
Als de doden harder huilen dan de weduwen,
fluister het me maar.…
Rauw tot op het bot....
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
740 De schors van haar keel
verhardde elk woord,
onuitgesproken kale taal
werd niet begrepen, niet gehoord.
Het hiaat tussen haar en mij
werd een vluchtpunt van niet meer voelen,
blindelings op de tast zoekend
van wat elk woord zou kunnen bedoelen.
Zo bitter, bitter zoet
werd het bed opgedekt
glad-gestreken elke plooi in 't laken
en in kettingreactie…
Stringent
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
575 elke dag
loopt ze dezelfde weg
naar daar waar haar
voorland is
waar zij
haar geliefden achter
heeft moeten
laten
stringent houdt zij
vast aan haar rituelen
meer dan ooit
om niet te vallen
in dat diepe gat…
Sporen
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.052 Langs platgetreden paden
keren we terug
slaan een nieuw pad in
duwen wat takken weg, ze kraken
en nieuwsgierig bewandelen we
het nieuwe levenspad.
Stapje voor stapje
diep inademend, de geur
van hout en zon en vrijheid.
Natte bladeren liggen
weggemoffeld in de modder van de berm
nadat ze hun afdruk op de weg gestempeld hebben
enkel gezien…
Boeket voor een stervende
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
804 elke bloem een gedachte
van vriendschap en verbinding
om jou op te beuren
nu elke dag zo zwaar is
je lijf je in de steek laat
denken wij aan jou
we weten van jouw moed
nu je dit pad moet gaan
tot je levenseinde
elke bloem een gedachte
van vriendschap en verbinding
om jou op te beuren…
Nieuw leven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
695 Haar droge hand
slap en ruw,
verrimpeld als het ribbelkarton
dat ik eens kreeg in een knutselpakket,
klemt zich vast aan de houten leuning langs de muur.
Haar kleine mond
week en uitgezakt,
lippen die ze vroeger stijf opeen perste
als ze het nergens mee eens was
hangen nu willoos geopend.
Haar dagen gevuld
met rondjes rijden,
door…
Ontheemd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
880 Hier handhaaft de rechterlijke macht
Wie hooggeacht de wet verkracht
Voor een witgeboorde dief
Is mijn landje veel te lief
Hangturken terroriseren winkelpubliek
De politie mag niets doen
Het woord racist beschermt de kliek
Mijn landje stikt in haar fatsoen
Een aso krijgt drie begeleiders
Twintig bejaarden slechts één
Wie klaagt moet…
Zwagermans laatste
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
668 noem het het hoofd
laten hangen
maar dan toch ook
het lichaam en om
wat het verbindt...
ik schrijf niet
over het diepere
het licht zonder geluid
ingenieus draagt het informatie
terug over de Styx
vormde zijn geleidebrief
die hij achterliet
zogenaamd vergat
waaraan hij met jou werkte
zonder dat je het in de gaten had…
mijn huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
663 in dit huis heb ik gewoond
verhalen gehoord
het erf zien sterven.
het is een gedeelte van mijn leven
waar ik jeugd en kattenkwaad
aan de kapstok hing
ik voelde mij er vrij
zat aan de tafel
keek naar de kerk
en drogisterij
nu sterft het in het dorp
dat ooit een zomers ansicht was…
Dat wat resteert
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
726 Wie kon weten dat de tijd zou komen
met handen vol zwarte bloemen en
verscholen in zijn mantel het noodlot
dat zijn ijskoude adem zou leggen over
het gelaat van unieke schepselen
maar onaangeroerd bleven de herinneringen
standvastig in hun soliditeit als een
erfenis van waardevolle schatten
op het witte doek van gedachten
soms, als in een…
Verwardheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
675 Emoties door het hoofd
gevoelens in het hart
met overtuiging van je laatste kansen.
Herinneringen van toen
door het gevoel van leven
in vrijheid als vliegende ganzen.
Nu een ongedwongen reis
naar het zonnige oord
als het inademen van frisse lucht.
Tijdens mijn afwezigheid
stopte jouw verwardheid
door uit te ademen in een zucht…
Zal ik je stilletjes laten?
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
958 Kon ik maar de regen zijn
die de zachtheid van je huid benat,
die dichter bij je mag komen
dan de aanraking van mijn hand.
Ben ik jaloers op de regen?
Kon ik maar de wind zijn
die fluisterend speelt en streelt
die door jouw kleren heen je huid aanraakt
en nog dichter bij je mag
dan je eigen schaduw
die wegzinkt in het licht van…
Verlichte straat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
733 In de schaduw van haar silhouet
verdwaald in het blauwe uur
tolt mijn gedachte in herinnering
Mijn gevoel verlicht de straat
als een dansend vuurvliegje
gepakt door haar laatste streling.
Dierbaar met een vurige obsessie
deelt zij haar bezielde gemis
gekend in verontschuldiging.
Een verlangen dat identiek schijnt
met…
Lost in paradise
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
805 Drank, gewoon een zeer moeilijk te temmen beest.
Gluiperige en gewiekste moordenaar.
Er persoonlijk tegen gevochten, mijn klauwen wijd open
Bloed, zweet en tranen, wees maar zeker.
Net twee zeer lieve lotgenootjes zien kreperen aan de troep
Een zachte en serene uittocht is heel wat anders.
Lieve aardige luitjes, nog erg jong
Dat is dan…
Logeerkamer van de dood
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
682 In de week die geen dagen kende,
de week die hing, zoals zomerkampen en kerstvakanties,
in een tijd van kauwgom.
Hoe ik reeds in de gang, door een diepe kleilucht heen,
de rotte longen boven rook.
Dat alle ramen en deuren openstonden, voor geen enkel zuchtje wind,
in de week van de hittegolf. Die geen dagen kende.
Hoe de stilte werd opgevuld…
Ten dode opgeschreven
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
718 Als de dood een sterveling ter sprake brengt
spreekt het meisje voor haar beurt
in een gedicht dat om het leven komt
woorden tussen troostende witregels
blijven uit
om wit te kunnen dragen
legt zij zich onder de zonnehemel neer…
De kater die ik mis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
820 Zoals alle mensen samen
onze mensheid vormen,
vormen alle levende katten
een onsterfelijke kattenziel.
Sinds mijn wijze kater dood is,
groet ik alle onbekende poezen,
omdat elke eigenzinnige poes
de kater voorstelt die ik mis.…
Afwezigheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
873 Afwezigheid
hoor mijn protest
tegen afstand en leegte
tegen het on-weten,
hoor het in mijn stille zwijgen
geworteld in mijn leden
en laat de nachtschade
mijn vrolijkheid zoeken
in de botten van mijn lijf
zo ik lach
bij het wakker zijn bij dageraad !…