8372 resultaten.
De nadagen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
508 het was geen
majestueuze vuurbal die
aan de hemel verscheen
noch een ingetogen
stukje décor vol
nostalgie uit de nadagen
er vibreerde iets
tussen licht en lucht
dat ieder mentaal raakte
onontkoombaar schreef
een boodschap zijn letters
in de menselijke geest
een bericht dat voor
allen dezelfde inhoud had
door tal van beelden begeleid…
Hoera,het is lente.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
682 Dan kon ik fijn vliegen,hoog in de lucht,
Weer snel naar beneden,in een duikvlucht.
Want wat zie ik daar op de tafel benee,
Wat lekkere zaadjes ,ik pik er één mee.
Maar daar loopt ook de kat van de buren,
Hij zit achter de struiken te gluren.
Voordat ik het weet,springt hij op mij af,
Maar ik vlieg snel weg,dat is zijn straf.…
dit alles
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
859 weerleg mijn droefheid niet
wanneer het winterlicht langs
koude daken druipt
naar een stil woord dat
langs het raam omhoog kruipt
in de lucht staart
alsof het de vlucht van wolken
wil volgen
om vervolgens in mijn oog te breken
door een ijzige korrel
door jou, door mij
onuitsprekelijk verzwegen
nu is het duidelijk
hoe de tijd aan…
Zie! waarom mensen dichten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
979 www.albertweijman.nl,
vliegt als een vogel in de lucht!…
De avond valt langzaam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
689 Mijn lief, mijn lief
en ik vervelen ons
dagelijks, hij kijkt rond
op internet en ik oefen
om hem niet te storen
vingerzettingen in de lucht
ik zal weggaan, verhuizen
en hij?…
de geur van gras
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
422 onze dromen
vielen uit de
lucht op het pas
gemaaide gras
ze doofden als vanzelf
we harkten na
een tijdje gras en
dromen bijeen
een zanglijster
landde ritselend
in de groene wand
van het klimop
met een helder lied
riep hij ons op
niet te vergeten
we zwegen alleen
hij vloog naar de
groene vuilnisbak
en floot daar zijn…
Op weg
gedicht
5.0 met 2 stemmen
3.298 Mocht ik in het holst van het hart
van donkerste dagen te lijf gaan
achter al het uiterwaardse een stuk of wat
verlaten kusten onder razende luchten
waar albatrossen op hun wieken sinds jaar
en dag en eeuwen worden weggeblazen-
graag zou ik boven lege oceanen regen zijn
op reusachtige hoeven, zinnentuimel
van tempeest, het stormend…
Aldus gezwegen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
596 Dan een huis, naast een dijk,
laag, onder korenblauwe luchten.
Het is etenstijd, onverbiddelijk heden.
Het volk trekt over de velden.
Honger vindt de kliek opgeschept.
Genoeg voor picknickdagen, maar te karig
voor de velden
van verschroeiend licht en stugge aren.
Een oerbeeld van de eenvoud,
dat natuurlijk zelfbeeld is
en weinig.…
Totaal onthecht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
526 ik heb mensen zien staan
groepen met vage gezichten
op tal van perrons waarvan
wij nauwelijks het bestaan wisten
wij gingen langs
namen alles mee in een
nog niet ingepakt herinneren
door gehaast vertrek van overzee
proeven lucht in
duizend andere smaken
zien huizen en gebouwen
die wij thuis niet kunnen maken
stoppen op
vreemde plaatsen…
Stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
524 ging ons voorbij
er waren geen vlammen
wel ongekende emoties
niet op een rij maar
in chaotische werveling
waarbij de een
snel de ander verving
om gaten te vullen die
alles zouden onthullen
het was stilte die
joeg door ons bestaan
het steeds laten gaan
van niet te raken zaken
waar is de stop
die de strop van ons leven
weer lucht…
Als tegenpolen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
514 ik zag haar
zwaaien trager worden
voelde kou in
een steeds ijlere lucht
nog konden wij
elkaar niet laten
hebben nooit berust
in een levenslange vlucht
als tegenpolen
wisten wij de krachten
van het spelen op
het scherp van de snee
in samen leven
namen wij natuurlijk
ook het risico van
onszelf kennend mee
maar juist waar
haten…
op de kwelder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
562 het is de overvloed die het lijden
voedt met een onleesbare handschrift
wiens tekst mijn mijmering in
zwartgallige woorden in herinnering brengt
humor droogt de spade waarmee
het Wad haar prielen graaft, ze wil
leven wijl ze aan mijn hakken likt
en maatvoering ondermijnt
met het hoongelach van een
meeuw met het Downsyndroom
de lucht…
Onveranderlijk
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
594 de ontwakende zon
is er nog steeds
vonkt vurig in de lucht
ook het ritme van de vogels
bewoog met elkaar
vief als mijn diepe zucht
de haan kraait zijn kracht
kakelgeluiden van de hennen
steevast een morgenzandbad
warme regen druppelt
op mijn koude huid
en op het kinderkopjespad
lentebollen knikken
het lijkt alsof al die kleuren…
jouw stad
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
486 dit is jouw stad, wat ze ook zeggen
de stoeptegels zijn van jou
de ramen, de kleuren, de geuren
het bloed achter de ogen
de geboorte, het kind
elke straat, elke taal
deze plek is van jou
alleen van jou
jij bepaalt met wie je deelt
deze lucht is jouw adem
dit cement zijn jouw poriën
hier at je brood, dronk je verdriet
huilde je vreugde…
VERTEL MAAR
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
416 vertel me wie je bent
gooi de deuren en ramen
van je hart maar open
lucht jezelf
ik zal proberen te luisteren
natuurlijk niet lachen
niet huiveren op het
verkeerde moment
ik zal proberen te zijn als de wind
zo’n zwoele waar in de onderstroom zich
een behaaglijke en aangename zomer bevindt
maar een oplossing kan ik nooit beloven
vertel…
DE OUDE BOERDERIJ
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
922 dat alles blijft mij niet
zo lang meer bij
immers tijd heeft geen geduld
en met alles wat
de lucht nog verhult
word ik wis en zeker
langzaam opgevreten…
Plegers van lijders
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
579 Neem plaats in de wachtkamer
of op de brancard
fasten your seatbelts
want er heerst gevaar
er komt turbulentie
de lucht wordt zo zwaar
'k Wil klappen voor zorgdragers
dragers van zorgen
broeders van zieken
en zusters van morgen
Plegers van lijders
genezers die zweren
dat geen der patiënten
een bed zal ontberen
Te langen…
HOE SCHRIJF JE GEDICHTEN
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
432 zich aan de dichter op
ze willen leven brengen
in bijna levenloze lijven
het duizelt de dichter in z’n kop
rimpelingen in een stilstaande vijver
met de aan hem gegeven
gedachten en flarden van woorden
moet hij iets zien te laten leven en
in een fraaie vorm gegoten
aan de mensheid door te geven
hij moet de juiste wolkjes poëzie
uit de lucht…
Oh, wat hou ik van hout
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
478 lekker
oh wat brandt hout lekker
zelfs hou ik van de verrottingsgeur van hout
en heb de visuele schoonheid ontdekt
van de bruine kleurscharkeringen als de zon
haar licht laat schijnen op de kale boomstammen
en takken in de winter
dan laat ook het klevende mos aan de stammen
en takken haar mooiste kleurkant zien
als teken van de uiterste lucht-zuiverheid…
Oh, wat hou ik van hout!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
462 lekker
oh wat brandt hout lekker
zelfs hou ik van de verrottingsgeur van hout
en heb de visuele schoonheid ontdekt
van de bruine kleurscharkeringen als de zon
haar licht laat schijnen op de kale boomstammen
en takken in de winter
dan laat ook het klevende mos aan de stammen
en takken haar mooiste kleurkant zien
als teken van de uiterste lucht-zuiverheid…
Het luchtledige
netgedicht
5.0 met 228 stemmen
473 ik zag hoe
mensen onbewust
het luchtledige
raakten door
woorden te maken
zonder modulatie en
vibratie van lucht
het was
geen stikken
dat verwoede
pogen van het ikke
om te landen zelfs
met handen en
voeten lukte het niet
heel subtiel is
er in contacten
gesneden zijn
verbindingen ontkoppeld
werd het netwerk
uitgekleed en…
jazzist
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
718 mijn vrouw neigt zich nogal
lydisch uit te drukken
wanneer ik het spleen
van deze tijden verzucht
het fingeren met een kroontje
de vinger soms in de lucht
ze zet zich dan schrap
als een dorische zuil
de voet op mijn indolentie
en wijst me op mijn plichten
de gemakzucht de modaliteit
het verslijten van de fauteuil
als ik dan replikeer da…
Thuis
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
581 Een stipje, misschien
niet eens te zien
vanuit de lucht.
Een vage omtrek
in een snelle vlucht.
Het is mijn plekje, zo vertrouwd,
mijn dagelijks bestaan...
waar ik me thuis voel.
Nooit meer weg wil gaan.
Zo onbeduidend en zo klein.
Zo ver verwijderd
van strijd en pijn...
van het 'grote leven' dat
ergens moet zijn.…
Circulair beleven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
441 En jaar na jaar verschijnt het nieuwe leven
De haften dansen ritmisch in de lucht
Een perenboom gaat van de bloei naar vrucht
De eierschalen hebben het begeven
De wereld slaakt haar eeuwenlange zucht
In schoonheid vindt natuur zijn herbeleven
Door innerlijke drang steeds voortgedreven
Herboren lonkt de prille voorjaarsvlucht
Maar onderhand…
Onmetelijk blauw
netgedicht
5.0 met 29 stemmen
465 naar buiten krulde
las met de
glinsters in de
druppels op je
huid alle teksten
weer voluit
in kleine stromen
begonnen dromen
te vloeien uit de
ervaringen van
de plenzende bui
je proefde zee
in het vervliegend
water voelde kou in
onmetelijk blauw waar
regens worden geboren
straks keert
vocht weer terug
door opstijgende
lucht…
Zonder jou (2)
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.284 zonder jou, voel ik mij in rouw
zal de zon nooit meer zo helder schijnen
de lucht zal nooit meer hemelsblauw zijn
zonder jou
geen warmte, geen verblijden
zonder jou, voel ik mij in rouw
worden mijn dagen donker als de nacht
zonder vogelzang, zonder bloemenpracht
Zonder jou
geen lentedag, geen zomernacht
zonder jou, voel ik mij in rouw…
Narcistisch zelfvertrouwen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
471 ik heb het
oplaaien van de
branden in je
ogen gezien
de verschroeiende
hitte van het
immense vuur
in je ziel gevoeld
lucht waarde
rond met dood
vermomd als rook
en gloeiende as
zacht brak de
hemel in flitsend
ontladen rolde donder
uit gerafelde gaten
er was geen tijd
en plaats voor angst
het zintuiglijk bereik
herkende…
Hennie Stamsnijder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
526 Het onderlijf schrijft haast een manifest,
terwijl vanuit de lucht, gezeten op
een wolkje God en Satan nog eens Job
zijn kruisweg over willen doen. De test
betreft nu Hennie op zijn wielrenfietsje.
Vanuit de hoogte gooit het duo bak-
ken sneeuw op d’ aardse modder. Ongemak-
kelijk befietsbaar.…
Naderbij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
486 en wijl takken wijds zuchten verdelen
doorheen de ochtenddauw
naar asgrauwe luchten
en waardoor ik geenzins
enig lichtstraal aanschouw
mijlen ver, en warmbloedig dichtbij,
roep ik al wuivend naar de schaduw
de spiegel komt niet nader;
die was doorgaans al wat schuw…
Citroentje
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
642 De lucht is blauw
de wolkjes wit.
Een prachtig tafereel..
Ik kijk naar hem.
bewonder hem.
Zwaai maar wat overmoedig.
Zijn oog is klein.
Hij kijkt naar mij,
ik voel me heel reusachtig.
Hij is niet bang,
ach ja waarom.
Hij is nu blij te leven.
Ik heb een boek,
daar staan alleen
maar mooie vlinders in geweven.…