15018 resultaten.
Magerman
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
649 hij dacht niet aan oeverloos water
toen hij de zee zag
verder dan dat dreef de chaos, het wrakhout
druipend van taan en olie
af en aan spraken vissen met open mond
over volle netten
zilte kaken, koraal en dronken land
een windvlaag strijkt door zijn haar
Caramba! Isabella
even is daar het weten van dat,
wat hij ooit heeft liefgehad…
Hemeltranen
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
712 de storm rukt
het vale herfstblad
rolt over hobbelige keien
tussen de
hongerige honden
hun valse tanden
in gescheurde lompen
likken ze
etter en bloed
uit wonden van de bedelaar
zittend aan de hemelpoort
de zon
houdt zich schuil
achter sinistere grijze wolken
terwijl hemeltranen
het land teisteren…
domaine privé
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
479 volg het geëffend pad
waar onuitgesproken woorden
de voetstappen dempen
waar ontfluisterde bomen
onvoltooide zinnen vormen
waar linten van zwijgzaamheid
achter huizenhoge heuvels
van misplaatste trots als
leestekens de grens bepalen
juist daar in het land
van zeggen en schrijven
spreekt men de taal van dichters…
Alras terug
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
499 Een Berliner bol mag niet geconsumeerd,
Duitse Herders moeten het land verlaten.
Moeten Herdwickschapen straks Hollands blaten?
En wat als de Spaanse griep mij infecteerd?
Ik weet een volgend punt voor de PVV:
een inburgeringscursus voor Engels vee!…
Orkaan
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
750 Hoge golven op woeste zee
opgezweept door razende stormen
met schuimende branding
langs kusten hoge rotsen
beukend op het weerloos land
bulderend over dichte wouden
vergrijpend aan vlakke velden
over akkers gebroken graan
wervelend met loeiende krachten
getekende onrust in menselijk bestaan.…
De zee van bloemengeel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
462 jij streelt het land
en zet de zee
van bloemengeel
naar eigen hand
kleurt heuvels
en valleien met
je warme gloed en
laat de einders trillen
zont de huid
van rood naar bruin
en brengt pigmenten
weer tot leven
nog wachten vruchten
op wat lange zomerdagen
om in de herfst hun mooiste
oogst te kunnen dragen…
Eenzaamheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
487 Onder een grijze massa
zinspeelt een roerloosheid
van welbehagen
vluchtend naar de velden
huilend van angst
verwilderd van verwachting
snakkend naar verlichting
verreweg hangt een droom
dansend op de asem
van de zon
lost op in het niets
hij huilt
de regen kwam
in veelheid van overvloed
en voedt het glooiend land
verkoelt zijn aangezicht…
De terugkeer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
548 Dwazen die dolen door jaren
aan een ander bestemd, iemand
die dood is, de dagen varen
kleurloos en ongewis van land.
In volheid van vergane tijd,
wens ik te verpulveren maan
en zon, te grijpen en uit nijd
te doven, ster. Alles eraan.…
Smeltende kristallen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 ik voelde
dat je ontdooide
hoe warmte je hart ontplooide
zag de
laatste vlokken vallen
sterven in smeltende kristallen
ogen helder door een klare lucht
je lach lengde de dagen
vogels vlogen in v-vorm terug
nam je koude hand
in het voorbij zijn van de winter
ontdekte lente op het land…
lila herinneren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
747 telkens ze bloeien, de terugstap
in tijd
op het verwarde land verschijnt een kievit
als reusachtig, nu mijn wereld anders is
en waar een vogel thans
zijn eigen naam roept
vind ik niets dan lege stappen
alle grappen over spruitjes of iets
dat nog veel viezer is verdwijnen in de mijmering
van groene velden waar ik steeds
mijn vader mis…
rondom 't volmaakte
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
731 het doet er niet toe
maar het klinkt als water
zei je
toen je mijn gedicht vasthield
jouw vingers lispelden golven over me heen
reikend tot aan de zee, met de nacht vertrouwd
en op dat moment
terwijl jij voet zette, wind werd onder vleugels
dreven we mee
naar het land dat in ons was
buiten adem, in alles wat er wel toe doet
.…
Bij nader inzien
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
505 U zag hem fanatiek zijn pleepot gooien
En hij werd ook nog eens de kampioen
Nu had hij dat ineens niet moeten doen
Vanwege sanitair in arme landen
De Rhenenaar die hem de beker gaf
Veegt aan die uitspraak beide billen af.
--------
Kroonprins Willem Alexander verklaart achteraf met gêne te hebben deelgenomen aan het wc pot gooien tijdens…
Je sprankelende glans
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
653 zie je glinsteren
zonnetjes spiegelen
tegen de kant
in het voorbijgaan
koel je de hand die ik
naar jou heb uitgestoken
jij watert af
van grote hoogte
helder als een beek betaamt
maar in je gaan
langs stad en land
dooft je sprankelende glans
ondoorzichtig en vervuild
stroomt het menselijk visitekaartje
schaamteloos het zeegat…
Sla
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
930 Ons land moet nodig eens in therapie
De Tour en het EK gingen verloren
De zomer is zo kil als nooit tevoren
Nu ook nog kaalslag in de poëzie
Mijn jonge sla hangt slapjes naar beneden
Vandaag is Rutger Kopland overleden
-----------------
Na Gerrit Komrij is nu ook dichter Rutger Kopland overleden.
Zijn bekendste gedicht is 'Jonge Sla'.…
Het brakke water
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
409 Wenkbrauwen fronsend
afdruipen naar
een binnenwaterend land
zonder ongerijmde kusten.
Lonkend naar woorden
van identiek karakter,
overigens geschreven
met allengs verwaterde inkt.
Maar ach,
het blijft stil
rondom de borrelpraat
naar het zilte zoet.
Omdat ik niet wil,
maar vroeg of laat
toch drinken moet.…
De vroege vormen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
483 warm glijdt zand
door mijn handen
op het eindeloze strand
zag bergen
rotsen en rivieren
in trage stroom passeren
deeltjes kwarts
door zee gedragen
en aan land gebracht
nog vol herinnering
aan hun bestaan
de vroege vormen vergaan
stukjes uit de scheppingstijd
opnieuw geboren
delen in dit tropisch paradijs…
Ultieme vrijheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
564 ik heb nooit
als vogel gevlogen
die ultieme vrijheid gekend
wilde altijd wel
naar boven
beneden was ik gewend
draaien en keren
zweven en scheren
in tijdloze vlucht
duiken en stijgen
landen en krijsen
in koud warme lucht
geen auto of huis
maar een tak in de boom
‘s nachts een zorgeloze droom…
Collaborateurs, wegkijkers en verzetsmensen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
516 Toen ik hoorde
Dat je vandaag
Heen was gegaan
Vanuit je cel
Zwevend naar de
Eeuwige verdoemenis
Moest ik opeens
Denken aan de mensen
Die jou omringden,
Toen jij in jouw land
Je macht misbruikte -
Collaborateurs en massale
Aantallen wegkijkers, en
Daarnaast ook verzetsmensen
Die probeerden waar te maken
Wat het geschenk…
Een eigen lauwerkrans
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
509 bladeren
van de bomen plukken
voor een eigen lauwerkrans
zij vielen als
vanzelf in mijn hand
een godsgeschenk
maar kleurden
in opstandigheid
tegen mijn witte huid
ik had niet
de serene blik
van uitverkoren mensen
mijn armen waren
ongeschikt voor het geven
van genade en geschenken
dacht een profeet te zijn
maar weet in eigen land…
Landschap en geheugen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
470 Ik was haar vergeten,
De hoek van golvend
Graan waarin ik
Geboren ben -
Zo lang daar
Vandaan al,
Meer dan veertig jaar,
Maar tegen de tijd
Dat ikzelf mijn eigen
Ik was kwijtgeraakt,
Nog royaal voordat
Alzheimer kan toeslaan,
Merk ik dat het land
Met het goudgeel graan
Mij nog niet verloren is
Ik sta in haar geheugen…
Je lach van kristal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
502 ik heb je zien dansen
dollen en sjansen
met je lach van kristal
was je ineens overal
drijvend en draaiend
op vlaagjes wind
uitbundig verwaaiend
zo speels als een kind
ik wilde naar buiten
zag je nog dwarrelen
met anderen scharrelen
vlakbij de ruiten
je landde voorzichtig
op het glas van het raam
smolt in ons afscheid
als druppel…
Optimist
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
545 Aan het begin van de hel
het einde van de regenboog
land zonder hoop
Hoe wanhopig moet je zijn
of hoe optimistisch?
Hoeveel brokstukken denk jij
aan elkaar te kunnen plakken?…
Langzame gesprekken
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
428 Langzame gesprekken
Hebben we, jij en ik,
Aan de bedding
Van de beek
Die meanderend door
Het oude land de tijd
Ongemerkt door zich
Heen laat stromen,
In een vastberaden poging
Het moment vast te houden
Verglijdt ze tussen onze vingers
In eindeloos ritme van komen
En gaan - het landschap
En het stromende water
Laten ons…
Op verdorde aarde
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
442 Leven niet meer zichtbaar,
Verzonken in verdorde aarde,
Oppervlak alleen nog dor en doods -
Slaapt ongezien nog in de diepte,
Waakzaam tot het uit de dood
Weer op zal staan - opstanding
Die immers mogelijk blijkt
Als grote volle druppels
Vallen op het verschroeide land
En het nieuwe leven ontkiemen zal
Vanuit het allerdiepste dal…
Verleden....
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
658 Zo komt verleden
aan het licht
van 't heden:
Het dagelijks leven
gebruiken op 't land
van de stad gewoonten
Kruiken, gebarsten
de oortjes
gelijmd, geplakt
Schalen
waarop ooit
etenswaren, lekkernijen
Verborgen, verpakt
in de dikke schil
van aarde
Je herkent, erkent
de waarde
van vondsten
aan het nu prijsgegeven.…
Aan Donald in Trumpland
snelsonnet
4.0 met 7 stemmen
1.000 Het zegt een boel dat jij kon zegevieren
Ja, met de smerigste campagne ooit
Je hebt met zwaar vervuilde grond gegooid
Nu heb je ’t druk, je moet een land bestieren
Het vrouwvolk is voorlopig reuzeblij
Vooreerst heb jij geen pussy-handjes vrij!…
Plovi, Plovi
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
594 een visser vaart uit
ver van het land
in een wrakkig bootje
zijn hart draagt liefde mee
op de grote dobberzee
het water, water
zee zo diep kleurt
als de ogen van Anka
blauw, zo blauw
zijn wonderschone vrouw
“bootje, bootje
breng mij veilig
naar de haven
met mijn vissenmand
naar het thuisland”
* Naar een Dalmatisch volksliedje…
November
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 Maar nu eist het najaar zijn eigen plek op,
laat de wind over het land razen
en de takken eerbiedig voor zich buigen.
Voor het blad geen houden meer aan.
Nauwelijks tijd om te kleuren worden het in oneindige dans
op grote hopen geblazen,
rusteloos, onstuitbaar……
Angst en moed
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
507 Vliegen,
wanneer land is weggeslagen.
Opstaan,
wanneer je diep gevallen bent.
Gaan,
waar je niet kunt staan.
Leven is moedig durven voortgaan.
Is vrees met open ogen zien.
Is angst verslaan.
Angst maakt mensen zelfbewust.
Vrees kan nooit de bedoeling,
van ons aller leven zijn.…
onderweg
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 als ik dan toch
onderweg ben
naar zachte zanden
woeste wateren
blauwe bergen
en dan toch beland
per ongeluk misschien
op een lome landweg
een donker dak of
een brakke boot
en als ik dan toch
weer op weg ben
naar sacrale stilte
verdronken verlangens
en vergeten verhalen
weet ik dan dat
ik in eindigheid
landen zal in bed…