Alle inzendingen over rust,land

15018 resultaten.

Sorteren op:

Magerman

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 649
hij dacht niet aan oeverloos water toen hij de zee zag verder dan dat dreef de chaos, het wrakhout druipend van taan en olie af en aan spraken vissen met open mond over volle netten zilte kaken, koraal en dronken land een windvlaag strijkt door zijn haar Caramba! Isabella even is daar het weten van dat, wat hij ooit heeft liefgehad…
Hanny1 september 2010Lees meer >

Hemeltranen

netgedicht
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 712
de storm rukt het vale herfstblad rolt over hobbelige keien tussen de hongerige honden hun valse tanden in gescheurde lompen likken ze etter en bloed uit wonden van de bedelaar zittend aan de hemelpoort de zon houdt zich schuil achter sinistere grijze wolken terwijl hemeltranen het land teisteren…

domaine privé

netgedicht
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 479
volg het geëffend pad waar onuitgesproken woorden de voetstappen dempen waar ontfluisterde bomen onvoltooide zinnen vormen waar linten van zwijgzaamheid achter huizenhoge heuvels van misplaatste trots als leestekens de grens bepalen juist daar in het land van zeggen en schrijven spreekt men de taal van dichters…

Alras terug

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 499
Een Berliner bol mag niet geconsumeerd, Duitse Herders moeten het land verlaten. Moeten Herdwickschapen straks Hollands blaten? En wat als de Spaanse griep mij infecteerd? Ik weet een volgend punt voor de PVV: een inburgeringscursus voor Engels vee!…
Theo Treurnis18 februari 2011Lees meer >

Orkaan

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 750
Hoge golven op woeste zee opgezweept door razende stormen met schuimende branding langs kusten hoge rotsen beukend op het weerloos land bulderend over dichte wouden vergrijpend aan vlakke velden over akkers gebroken graan wervelend met loeiende krachten getekende onrust in menselijk bestaan.…

De zee van bloemengeel

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 462
jij streelt het land en zet de zee van bloemengeel naar eigen hand kleurt heuvels en valleien met je warme gloed en laat de einders trillen zont de huid van rood naar bruin en brengt pigmenten weer tot leven nog wachten vruchten op wat lange zomerdagen om in de herfst hun mooiste oogst te kunnen dragen…
wil melker14 augustus 2011Lees meer >

Eenzaamheid

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 487
Onder een grijze massa zinspeelt een roerloosheid van welbehagen vluchtend naar de velden huilend van angst verwilderd van verwachting snakkend naar verlichting verreweg hangt een droom dansend op de asem van de zon lost op in het niets hij huilt de regen kwam in veelheid van overvloed en voedt het glooiend land verkoelt zijn aangezicht…
Hein Pierik6 september 2011Lees meer >

De terugkeer

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 548
Dwazen die dolen door jaren aan een ander bestemd, iemand die dood is, de dagen varen kleurloos en ongewis van land. In volheid van vergane tijd, wens ik te verpulveren maan en zon, te grijpen en uit nijd te doven, ster. Alles eraan.…

Smeltende kristallen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 577
ik voelde dat je ontdooide hoe warmte je hart ontplooide zag de laatste vlokken vallen sterven in smeltende kristallen ogen helder door een klare lucht je lach lengde de dagen vogels vlogen in v-vorm terug nam je koude hand in het voorbij zijn van de winter ontdekte lente op het land…
wil melker13 februari 2012Lees meer >

lila herinneren

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 747
telkens ze bloeien, de terugstap in tijd op het verwarde land verschijnt een kievit als reusachtig, nu mijn wereld anders is en waar een vogel thans zijn eigen naam roept vind ik niets dan lege stappen alle grappen over spruitjes of iets dat nog veel viezer is verdwijnen in de mijmering van groene velden waar ik steeds mijn vader mis…

rondom 't volmaakte

netgedicht
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 731
het doet er niet toe maar het klinkt als water zei je toen je mijn gedicht vasthield jouw vingers lispelden golven over me heen reikend tot aan de zee, met de nacht vertrouwd en op dat moment terwijl jij voet zette, wind werd onder vleugels dreven we mee naar het land dat in ons was buiten adem, in alles wat er wel toe doet .…

Bij nader inzien

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 505
U zag hem fanatiek zijn pleepot gooien En hij werd ook nog eens de kampioen Nu had hij dat ineens niet moeten doen Vanwege sanitair in arme landen De Rhenenaar die hem de beker gaf Veegt aan die uitspraak beide billen af. -------- Kroonprins Willem Alexander verklaart achteraf met gêne te hebben deelgenomen aan het wc pot gooien tijdens…

Je sprankelende glans

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 653
zie je glinsteren zonnetjes spiegelen tegen de kant in het voorbijgaan koel je de hand die ik naar jou heb uitgestoken jij watert af van grote hoogte helder als een beek betaamt maar in je gaan langs stad en land dooft je sprankelende glans ondoorzichtig en vervuild stroomt het menselijk visitekaartje schaamteloos het zeegat…

Sla

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 930
Ons land moet nodig eens in therapie De Tour en het EK gingen verloren De zomer is zo kil als nooit tevoren Nu ook nog kaalslag in de poëzie Mijn jonge sla hangt slapjes naar beneden Vandaag is Rutger Kopland overleden ----------------- Na Gerrit Komrij is nu ook dichter Rutger Kopland overleden. Zijn bekendste gedicht is 'Jonge Sla'.…
trawant15 juli 2012Lees meer >

Het brakke water

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 409
Wenkbrauwen fronsend afdruipen naar een binnenwaterend land zonder ongerijmde kusten. Lonkend naar woorden van identiek karakter, overigens geschreven met allengs verwaterde inkt. Maar ach, het blijft stil rondom de borrelpraat naar het zilte zoet. Omdat ik niet wil, maar vroeg of laat toch drinken moet.…
Iniduo28 juli 2012Lees meer >

De vroege vormen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 483
warm glijdt zand door mijn handen op het eindeloze strand zag bergen rotsen en rivieren in trage stroom passeren deeltjes kwarts door zee gedragen en aan land gebracht nog vol herinnering aan hun bestaan de vroege vormen vergaan stukjes uit de scheppingstijd opnieuw geboren delen in dit tropisch paradijs…

Ultieme vrijheid

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 564
ik heb nooit als vogel gevlogen die ultieme vrijheid gekend wilde altijd wel naar boven beneden was ik gewend draaien en keren zweven en scheren in tijdloze vlucht duiken en stijgen landen en krijsen in koud warme lucht geen auto of huis maar een tak in de boom ‘s nachts een zorgeloze droom…

Collaborateurs, wegkijkers en verzetsmensen

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 516
Toen ik hoorde Dat je vandaag Heen was gegaan Vanuit je cel Zwevend naar de Eeuwige verdoemenis Moest ik opeens Denken aan de mensen Die jou omringden, Toen jij in jouw land Je macht misbruikte - Collaborateurs en massale Aantallen wegkijkers, en Daarnaast ook verzetsmensen Die probeerden waar te maken Wat het geschenk…

Een eigen lauwerkrans

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 509
bladeren van de bomen plukken voor een eigen lauwerkrans zij vielen als vanzelf in mijn hand een godsgeschenk maar kleurden in opstandigheid tegen mijn witte huid ik had niet de serene blik van uitverkoren mensen mijn armen waren ongeschikt voor het geven van genade en geschenken dacht een profeet te zijn maar weet in eigen land…
wil melker11 oktober 2013Lees meer >

Landschap en geheugen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 470
Ik was haar vergeten, De hoek van golvend Graan waarin ik Geboren ben - Zo lang daar Vandaan al, Meer dan veertig jaar, Maar tegen de tijd Dat ikzelf mijn eigen Ik was kwijtgeraakt, Nog royaal voordat Alzheimer kan toeslaan, Merk ik dat het land Met het goudgeel graan Mij nog niet verloren is Ik sta in haar geheugen…

Je lach van kristal

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 502
ik heb je zien dansen dollen en sjansen met je lach van kristal was je ineens overal drijvend en draaiend op vlaagjes wind uitbundig verwaaiend zo speels als een kind ik wilde naar buiten zag je nog dwarrelen met anderen scharrelen vlakbij de ruiten je landde voorzichtig op het glas van het raam smolt in ons afscheid als druppel…
wil melker9 december 2014Lees meer >

Optimist

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 545
Aan het begin van de hel het einde van de regenboog land zonder hoop Hoe wanhopig moet je zijn of hoe optimistisch? Hoeveel brokstukken denk jij aan elkaar te kunnen plakken?…

Langzame gesprekken

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 428
Langzame gesprekken Hebben we, jij en ik, Aan de bedding Van de beek Die meanderend door Het oude land de tijd Ongemerkt door zich Heen laat stromen, In een vastberaden poging Het moment vast te houden Verglijdt ze tussen onze vingers In eindeloos ritme van komen En gaan - het landschap En het stromende water Laten ons…

Op verdorde aarde

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 442
Leven niet meer zichtbaar, Verzonken in verdorde aarde, Oppervlak alleen nog dor en doods - Slaapt ongezien nog in de diepte, Waakzaam tot het uit de dood Weer op zal staan - opstanding Die immers mogelijk blijkt Als grote volle druppels Vallen op het verschroeide land En het nieuwe leven ontkiemen zal Vanuit het allerdiepste dal…

Verleden....

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 658
Zo komt verleden aan het licht van 't heden: Het dagelijks leven gebruiken op 't land van de stad gewoonten Kruiken, gebarsten de oortjes gelijmd, geplakt Schalen waarop ooit etenswaren, lekkernijen Verborgen, verpakt in de dikke schil van aarde Je herkent, erkent de waarde van vondsten aan het nu prijsgegeven.…

Aan Donald in Trumpland

snelsonnet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.000
Het zegt een boel dat jij kon zegevieren Ja, met de smerigste campagne ooit Je hebt met zwaar vervuilde grond gegooid Nu heb je ’t druk, je moet een land bestieren Het vrouwvolk is voorlopig reuzeblij Vooreerst heb jij geen pussy-handjes vrij!…

Plovi, Plovi

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 594
een visser vaart uit ver van het land in een wrakkig bootje zijn hart draagt liefde mee op de grote dobberzee het water, water zee zo diep kleurt als de ogen van Anka blauw, zo blauw zijn wonderschone vrouw “bootje, bootje breng mij veilig naar de haven met mijn vissenmand naar het thuisland” * Naar een Dalmatisch volksliedje…

November

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 530
Maar nu eist het najaar zijn eigen plek op, laat de wind over het land razen en de takken eerbiedig voor zich buigen. Voor het blad geen houden meer aan. Nauwelijks tijd om te kleuren worden het in oneindige dans op grote hopen geblazen, rusteloos, onstuitbaar……
Cees Sleven16 oktober 2020Lees meer >

Angst en moed

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 507
Vliegen, wanneer land is weggeslagen. Opstaan, wanneer je diep gevallen bent. Gaan, waar je niet kunt staan. Leven is moedig durven voortgaan. Is vrees met open ogen zien. Is angst verslaan. Angst maakt mensen zelfbewust. Vrees kan nooit de bedoeling, van ons aller leven zijn.…

onderweg

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 563
als ik dan toch onderweg ben naar zachte zanden woeste wateren blauwe bergen en dan toch beland per ongeluk misschien op een lome landweg een donker dak of een brakke boot en als ik dan toch weer op weg ben naar sacrale stilte verdronken verlangens en vergeten verhalen weet ik dan dat ik in eindigheid landen zal in bed…
J.Bakx28 juli 2021Lees meer >