8676 resultaten.
In flower powers piek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
524 regisseur riep draaien maar
de spelers niet geschminkt
in authentiek decor en
zonder spel wisselde het jaar
de buitenkant gordijnen dicht
deuren driemaal in het slot
samen eten van de geschafte pot
onzichtbaar bleef
de vrijheid die wij toch
in deze jeugd vergaarden
met wilde haren
kwamen kleuren en muziek
in flower powers piek
het terug…
Telraam
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
573 toch werd het veranderd op den duur
zonder er enige aandacht aan te schenken
hoofdrekenen is een enorme klus
zweetdruppels gutsen van het hoofd
vraag het maar aan de caissière bij de Plus
die blind het bedrag op de kassa gelooft
vraag niet of je er 15 cent bij moet passen
dat kan haar denkwijze echt niet aan
misschien moet het rekenen terug…
Niet toevallig
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
514 Losse tijdseenheden
Ogenschijnlijke toevalligheden
Van doen en beleven
In een mensenleven
Onze verklaardrang
Is al eeuwenlang
Zien is geloven
Gevoel ondergeschoven
Naast een waarom
Ook een welkom
Omarm de betekenis
Brengt terug naar de basis
In ons huist
Het onbewuste juist
Latente levenszin
Toen het waarom verderging
Weten…
De herinnering
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
732 Als een rode draad door je leven
in goede en slechte tijden
blijft die ene herinnering aan je kleven
niet in staat zijnde om het te vermijden
een herinnering van spijt misschien
één die je heeft gemaakt tot wat je bent
de uitkomst was niet te overzien
en je hebt het al die jaren ontkend
niet in staat om de tijd terug te draaien
zit je daar…
Een trouwe vriend?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.739 schoorsteen hangen
en nou vraag ik eigenlijk waarom
welkom in mijn huis
ontvangen gewoon eigen volk
gezellig eten een glaasje wijn
achteraf heel veel venijn
dat heb ik achter me gelaten
weet je ik heb medelijden met je
maar ik duld geen vos meer op mijn heide
mijn herten zullen veilig zijn
o ja de tak is afgebroken van de berk
er is geen weg terug…
Het haventje van Oud Beyerland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
921 Verslingerd aan de oude rivier
bij een keerpunt net buiten deze haven
raakt men vanzelf verder terug..
op een bankje langs de kade
bij het tikken van de touwen aan de masten,
ademt de tijd als vanouds door,
het bestaat nog..
een Hollands uurtje.…
Candlelight voor beginners (liedje)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Mijn bloemen sterven in mijn hand
heb heel ver moeten lopen
ik wil je terug, dus sta ik hier
ben bloemen wezen kopen.
refrein :
Dus lieve schat ik sta nu hier,
wanneer doe jij eens open?
(2 keer)
De regen valt bij bakken neer,
dus ben ik gans verzopen
de kleren plakken aan mijn lijf
en ja..., ik heb gezopen.…
Koud onthaal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
449 ontjeuken van huid, ontleven van heden
op het achtererf ontmoeten wij onszelf
de man met de hamer, blessureleed
de tuin ruikt naar naaldhout met peren
naar reeds beklonken aarde, houtskool
in de keuken rijst het bakmeel, ontleden
we tijd in verlenging of verloren uren
we proeven kou op onze kermislippen
rekken de dagen tijdens de weg terug…
IJle splinters?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
397 Verzinning, geef mij je woorden terug,
kwetsbare huid van perkament,
een lege windbuil op de rug,
om inzichtelijk in te lijven op
de blindheid op papier, het
is me aangepraat misschien,
blinddoek tot het zoveelste einde,
streven naar de juiste strofen
waarvan ik de inhoud nog niet zie
mij op de private tekst verlaat,
het ene verdicht…
En de zee was niet meer
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
643 De houten zee schep ik in blikken emmers
drenkelingen worden eruit gezeefd
sloepen en boeien werp ik terug
op de door eb schoongespoelde bodem
een zwoele bries blaast de kleuren droog
dolle meeuwen storten zich
op een zeekaart zonder water
duinen en dijken kijken werkloos toe
in het stuifzand dolen de schippers
er valt vers licht op eeuwenoude…
Een Oostvaardersdood
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
575 Over de zeebodem, ooit nijver drooggelegd
vloeit opnieuw treurig vocht
rond levenloze karkassen
- een mengsel van bloed en tranen -
langs bomen in vormen van catastrofes
een eenzame schelp treurt
om de gestolen liefde van haar godin
de mismaakte aarde komt woest en ledig
terug bij haar geboortestaat
wachtend op alles toedekkend hemelwater…
Merel
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.003 licht en zo hoog
aan de hemel dat je denkt, er is
geen reden om binnen te blijven
en te gaan twijfelen, tekent
met een droge tik van de tijd
een ster in het venster de
helderst denkbare nacht
en een merel in het gras
een vogel voor de kat
plots zit er een barst in ons
geheugenverlies, het huis waarin
wij verloren gewoond waren, keert
terug…
Bevlogen (deel 2)
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
543 Haar gif baant een koers naar mijn kloppende hart
door de explosieve stuwing is er geen weg terug
ze galmt als een surround systeem door mijn geest.
Haar wonder van de nacht sluiert door duisterheid
overheerst met ondeugende sprankelende woorden
wat zij als een toonladder voor de dageraad voorleest.…
HET en de ZEE
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
908 HET is zwaar
zuchtte zij
o ja - zei de ZEE
en verdrietig - snikte zij
en groot
en ook zo heel
veel te veel
ach welnee
zei de ZEE
leg maar neer
schuimde ze
en ze nam HET
met zich mee
op haar ziedende rug
rolde brullend en
proestend
en snel weer terug
dan sloeg zij HET
duizend maal
In druppels uiteen
op 't zand van…
Sonnet 1
gedicht
4.0 met 1 stemmen
7.647 Het sonnet voor het nieuwe huis
Wanneer ik rondloop, op de cirkel, mij voor-
stel dat het de navel van de wereld is,
het geboortebewijs maar niet het gemis-
te verlangen, begin zonder oorzaak, door-
gaan waar het begint, omdat alle woorden
mij zeggen dat ik terug moet naar beslissen-
de gebaren, niet de paring, maar er is
ook een andere…
Veroudering
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
570 Diegene die zo zijn geluk mag
Beleven, zal zich er ooit rekenschap
Van moeten geven, Dat inmiddels iets
Voorbij is gegaan dat niet toestaat
de weg terug in te slaan.
Onomkeerbaar, die rimpel in het
Bestaan; grijzende haren gaan iets
Vervangen van wat eerst onomkeerbaar
Leek, maar nu nog iets is van verlangen.…
Inhaalslag
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
503 mezelf naar achter deinzen
Wat later, moed en maling veinzend
Span ik het dichtpaard voor de ploeg
Waarmee ik eerder vrees versloeg
Doorvors mijn ziel en eindig peinzend
Ik heb nog veel te veel te doen
Dingen waarmee ik te lang wachtte
Ik werp mijn laatste mantel af
Die van een opgelegd fatsoen
Ik speelde vaak met de gedachte
Ze terug…
van groeiende naar bloeiende
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 met de vermoeidheid achter de rug
en 't verdriet en rouw van jaren
kom ik mezelf hard tegen en ik sla terug
net zo lang, tot ik kom tot bedaren
wie verlost mij van de pijn
om nog van de wrijvingen te zwijgen
zit ik in bepaalde verwikkelingen
wie had ooit gedacht dat 't zo zou zijn
weg met de wanen, weg met de tranen
weg met 't diepe…
Ansichtkaart
gedicht
4.0 met 4 stemmen
6.721 Terug van vakantie vlooi ik door de post.
Er is een ansichtkaart van mijn moeder.
Sinds de dood van mijn vader
gaat ze elke zomer naar het buitenland.
De Jura, dit jaar. Dat ligt tegen
de Spaanse grens,
had ze gezegd. Ik beaamde dat.
Ik spreek haar niet meer
tegen.
Ik bekijk de kaart.…
ouderhuis
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
669 nog eenmaal was ik in het huis terug
het oude huis waarin mijn ouders woonden
waarin zij mij hun binnenwereld toonden
met alles op zijn plaats, zijn eigen lucht
het was het huis waar zij hun vrede vonden
en wilden blijven tot hun laatste zucht
de akkers brachten hen voldoende vrucht
en veel meer bloemen dan zij plukken konden
ik was er kind…
Zorgen dat we kunnen blijven zorgen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
446 Want deze zorg
betaalt zich aan de hele
samenleving terug.
Door bereid te zijn elkanders
lasten te dragen herstelt een
ieder met enige aandoening zonder
te hoge herstelkosten razend vlug.…
DE PRECISIE VAN DE WERKELIJKHEID
netgedicht
4.5 met 61 stemmen
613 de anti-wolken botsen tegen de anti-zon
in de vijver zonder vooroordelen
de vogel en de boom en de wolken
en de zon en de vijver worden
zich in het moment van nu
schenken zich uit, vullen
alle mogelijke werelden
zonder moeite is alles, wat het is:
de precisie van de werkelijkheid
degene die zich -ik- noemde
ontwaakt,
kan niet meer terug…
De schuiten hebben de dag volbracht.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
826 Zij drijven terug naar de goede haven.
Achter de kim ligt de zon begraven
onder de troost van rode pracht.
Wind is er haast niet, maar de sterke vloed
draagt ze vriendelijk, alle gelijk, naar binnen,
de wijde, veilige mond tegemoet,
waar de hoofden hun wachtende omarming beginnen.…
Empathie.
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
680 Orders van dokter - wat gas terug nemen - kalmpjes aan doen
Op de bank wat hangen turen gluren, hemeltergend, ben ik een oen?
Uren wegsoezen dus relax total wat werd beoogd vast goed gepland
Dromend je vacht besnuffelend en in je ogen woestijnzand.
Pleonasme of tautologie
Venteke zo pure magie!…
Trekdamse bos bij 's-Gravendeel.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
575 Langzaam gaan de omgevingsgeluiden verstillen
ze doen me terug denken aan eeuwigdurende idyllen.…
De geur van hel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
499 voor even verboden
zag licht in vele
stralen traag neerdalen
in het schimmig koel bos
ik zocht het donkere op
verbaasd over de vele
verschillen in flora en fauna
waande ik mij al gauw
in een totaal andere wereld
waar duister zonlicht
als standaard verving
met poelen in dodelijk zwart
waar de geur van hel nog hing
snel ben ik terug…
Scherven
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
471 De tijd verstrijkt
Langzaam stopt het bloeden van je hart
Diepe wonden veranderen in littekens,
de herinneringen voeden je ziel
Langzaam vind je de weg terug
en vormen de scherven je nieuwe leven.…
Aan een wielrenner
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
719 Wordt wel gelauwerd
met bloemen als hij dan wint
en blij met een bos
die hij int op een verhoging
en met een blos
rijdt hij terug om
de volgende dag weer
te oefenen om zijn spieren
zijn lijf lenig en soepel
zijn geest helder te houden
om met de aarde mee te bewegen
aan de stroom, waarin we verzeild
en verloren toen we werden geboren
maar…
Gave maantjes
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.021 In een bad als een gemankeerde baarmoeder
kijk ik terug en reminisceer,
het gedaas, de grijperige maanden,
de hele winter of discontent.
Er was het meisje met de rode laarzen
de neuzen waren versleten maar
de maantjes van haar vingers waren gaaf
En later zat ik aan haar bed
en lepelde vermoeide wijsheden binnen..…
Paardenbloem
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
607 dicht bij de muur
achteloos liet ik je er staan
Nu in mei besloot ik het onkruid te wieden
ik kwam je tegen als een steel
met een pluizige bol erop
een ronde vorm met punten en draden
Een fijn weefsel glinsterend in het licht
ik keek in dit kleine heelal
dat geen mens zou kunnen maken
en nu in een vuilniszak verdwijnt
Jouw leven keert terug…