10626 resultaten.
Als wat geweest is komen gaat
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.653 Die blik over je schouder
nèt voordat de deur dichtsloeg
zal ik nooit vergeten
ik wilde jou de sleutel geven
maar moffelde hem weg
bij je afwerende gebaar
het was alsof je toen al wist
wat ik niet wilde weten
niet wenste te zien
maar moest beamen
in die kille kamer
naast dat hoge bed
waarin je elke dag
dieper wit verzonk
tot je…
De deur naar buiten blijft gesloten
hartenkreet
3.5 met 30 stemmen
3.016 maar vluchten naar buiten
De ruimte geheel leeg
Koude lucht omklemt mijn hart
Een bloedende traan die ik wegveeg
Levend in een wereld apart
Opgesloten in een gesticht
Want die is niet goed snik
Maar de pijn wordt niet verlicht
Mijn grootste vijand ben ik
Voor mezelf kan ik niet vluchten
Hoe graag ik dat ook wil
Mezelf kan ik niet zien…
Mocht het licht
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
1.079 Mocht het licht ons blijven leiden,
licht dat warmte brengt en gloed;
mocht het licht dat leven doet
onze horizon verwijden,
zien doen waar we moeten strijden;
licht dat ieder mens begroet.…
Verval
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
870 natuurlijk wil hij niet meer zien
hoe zijn zachte huid verrimpelt
en plooien trekt over zijn lijf
de spiegel toont meedogenloos
donkere wallen onder zijn ogen
de scheurtjes langs zijn wangen
de blauwgeaderde delta stroomt
binnenzijds langs beide de polsen,
vertakt in doorschijnend melkwit
zijn donkere krullen vergrijzen
de roze huid…
Begin de dag
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.206 Jouw oor
dat de wind
hoort en voelt
het is een korte
fluistering van troost
een nieuwe ingang
van hoop en liefde
Er schijnt
vandaag boven
jou de zon
ook als er wolken
over je heen hangen
schijnt die elke dag
je moet dat licht wel
vandaag willen zien.…
Notitie
gedicht
2.6 met 17 stemmen
9.353 in alle vroegte doodstil opgestaan
om nog eens het eerste licht te zien.
Wassen, oude kleren aan. Koffie
en dan leven voor het open raam.
De meeuwen draaien om wat brood.
De kinderen slapen nog aan later jaren.
De duif zit dagelijks in de dakgoot.
De wolken kijken werkelijk te varen.…
Ode aan een prachtkind
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
2.459 Je zuigt je nu volmaakte mondje rond
de volle borst
en kreunt
zachtjes van zalige zaligheid
teug je het volle leven in
stemmen en geluiden
ongedempt door die maandenlange wand van vlees
klanken
in je welgevormde oortjes
Als je je diepblauwe oogjes openspert
onschuldig
zie je
zou je kunnen zien
waar het Licht vandaan komt:
een meerkoppig…
Zo vreemd, die hunkering...
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.307 We rennen dan van hier naar daar
en voelen ons gewichtig door de daden
maar zien niet echt hoe alles ons gegeven is
en dat ons zwoegen vaak maar lucht is, ijdelheid.
We leven hier maar voor een korte tijd
en menen dat 't niet lang meer duren zal
tot alles is begrepen, ja verklaard.…
Het golven van een metafoor
hartenkreet
2.0 met 7 stemmen
1.329 Jouw woorden rond zien waaien
met een zachte zomerwind.
Ik zou schrijven tot je danste
op het deinen van die ene metafoor.
Schrijven tot je dansend,
langzaam dichterbij kwam.
jij zou lachen
Maar de golven doen jou dobberen
op een tergend eb-en-vloed.…
Naïef
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
673 Teveel cynisme is ook niet goed voor een mens
Ik zou je het heus wel door mijn roze bril laten zien
als je niet schamper de andere kant op blikte
Meld je maar aan bij Luck Ensurance BV en
verzeker je ervan dat er nóóit iets mis zal gaan
Misschien zie je daarna dan wel de zomer (en
de meeuwen en de kleuters en de kevers en de zee)
Of mekker…
Woordelijke vrijage
netgedicht
4.6 met 17 stemmen
1.098 Nooit meer
heb ik me zo sensueel gevoeld
als tegenover die enkele woorden
maak je haren los, ik wil ze zien.…
Jij bent de maan
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
1.476 Een gedachte gevangen
ontsnappend aan de tralies
van de werkelijkheid
Vanavond zijn de sterren
veel beter te zien
de aarde precies tussen
de zon en de maan
vanavond 4 mei 2004
omstreeks een uur of tien
Op een Chinese sterrenkaart
uit de zesde eeuw na Christus
staan de banen exacter beschreven
dan op de kaarten uit de Verlichting…
Normandie 44
netgedicht
2.6 met 24 stemmen
1.371 Zat ik op het strand met ogen zien
Mensen, het bedekt en rood glimmen
Zag ik branding mensen tillen
boten vagelijk ver opdoemen
Zandig tussen tenen, haren vol
Knieën op een rustoord leunen
Het vergaan, de resten hoor ik
Het gebulder van lopen schroeien
Man bloeden zonnig rood
Grijzend wolken levend dood
Materie arterie aorta
van eens…
DE GEWONE DINGEN
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
1.702 We zien de dingen om ons heen
maar het dringt niet tot ons door
alles is zo wezenloos
toch gaan we er weer voor.
We weten dat alles doorgaat
het draait niet om jou of mij
het is een ding van ons samen
en gaat over ons allebei.…
schoonmama
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
2.287 Twaalf jaar lang was je mijn schoonmama
zelfs na mijn scheiding bleef je dat voor mij
nu moeten we afscheid van je nemen
met zijn allen voor je in de rij
rust zacht en geniet van de rust
die nu voor je is gekomen
ik weet dat ik je weer zal zien
in het hiernamaals of in mijn dromen
Rust zacht lieve schoonmama
eindelijk voorbij het lange strijden…
Hoop
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
922 Staren uit het raam
Zon breekt door
Regenboog laat zich zien
Regenboog?! HOOP…
Er na
gedicht
3.0 met 89 stemmen
52.540 De glimlach, die wij op dingen kunnen zien, die nooit
kúnnen lachen: een boeddhabeeld, de maan,
de oostelijke horizon, zo vredig, dat
ik goddank er zelf niets van begrijp.
------------------------------------
uit: Verzamelde gedichten, 1988.…
Alles is gedaan......en toch
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
986 Daar zit ik dan en alles is gedaan
Midden in een puinhoop
Op de bodem van mijn bestaan
Ik sluit Mn, ogen en gedachten komen
Verlangens vermengen zich met stoute dromen
Mijn lijf is moe, m'n hart klopt snel
Maar mijn ogen kijken nog steeds fel
Ze schitteren zacht blauw groen
En zien nu zoveel meer als toen
Toen ik nog blind kon vertrouwen…
Als de mist optrekt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.206 Als de mist optrekt
kun je alles weer helder zien
de zon en hemel worden gewekt
het lijkt ineens zuiver en clean
Als de mist optrekt
krijg je wellicht weer hoop
het uitzicht niet langer bevlekt
een meer doorzichtige levensloop
Als de mist optrekt
verschijnt optimisme op het toneel
vleugjes plezier die je ontdekt
een onontbeerlijk…
Hou op!!
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.083 Hou op
alsjeblieft, stop
je doet me pijn
ik wil zo ook niet zijn
je noemt me lui
en altijd in een kwaaie bui
een beetje zitten mokken
en tegen iedereen bokken
maar terwijl je me uitscheldt
voelen je woorden als geweld
de tranen zitten van binnen
maar ik zal je niet laten winnen
en mijn gevoelens laten zien
dan maar een stomme trien…
Het koele meer...
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
900 Sereen zacht ademt het meer
De koele dampen langs de oevers
In het nachtlicht weven de sluiers
Een mistgordijn van zilveren rook
Langzaam versluieren de sterren
Het nachtlicht wordt in vaalheid gedoofd
De aarde is nu onderworpen
Aan de adem van het koele meer
Sereen in mystiek gehuld
Laat het koele meer zich dragen
Niets laat zich nu nog zien…
haren vonkten in mijn streling
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.580 je ogen legden al
de rode loper uit
ontkleedden me ondeugend
ik danste licht
vertederd door je hardheid
en de passie in je blik
ik had je handen vast
een lach liet jou
mijn witte tanden zien
je raakte mijn gezicht
lippen vol met hete kussen die
mijn tong verliefd ging blussen
je huid aaide fluweel
haren vonkten in mijn streling…
Landschap met wegspringende schaduwen I
gedicht
2.7 met 27 stemmen
10.113 Geef een ruk aan je hoofd en je zult zien
hoe de schaduwen van deze wandelaar
wegspringen de velden in en hoe
dat gedachtegoed in de beschutting
van het gewas de middaghitte overleeft en
met de schemering onze huizen binnentrekt.
-------------------------
uit: Ontfermingen, 1998.…
Heimwee 6 maart 2004
hartenkreet
4.0 met 16 stemmen
1.135 daar scheen de zon en hier
verschijnt de grijze mist
een nevel die me koud bedekt
de haren nat, glimmende huid
ik hoor hoe je stem verlegen
aarzelend klinkt, me roept
met een zachte, tedere lach
ik hou mijn handen op mijn oren
verdikke ik wil je niet meer horen
vanmorgen toen ik van Waasland
vertrok om boven West-Vlaanderen
de zon te zien…
Scheiding
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.654 De keren die ik op je leunde
lijken mijn oog voorbij te snellen
terwijl ik kalm tracht vast te stellen
hoe dikwijls je me ondersteunde
Ik voel de groeven; ingesleten
de jaren zijn je aan te zien
bekruipt me ’t gevoel.., misschien
heb ik dat wel op mijn geweten
ik kijk naar je en zie ’n rafel van
de schoonheid die je vroeger was
wat me…
je ziel straalt een hemel
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
772 ik wilde je lezen
in het strelen van huid
kraste met nagels
mijn liefde voluit
je voelde de pijn in
het zien van de sporen
jouw naam werd in rood
heel langzaam geboren
ik zocht naar je ziel
in onherbergzame dalen
we slechtten de bergen
om waarheid te halen
ik peilde je ogen
in een landschap verdriet
door het grijs van vergeten…
Dochter
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.733 Daar zat hij, in de stoel bij het raam
glazig kijkend, thee verliezend uit
zijn rechtermondhoek, weet ik nog
in lichtblauwe pyjama, als bevroren
kan je me horen -knikje- kan je me zien
knik.…
jouw basalt en mijn graniet
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
723 de beek is wild
we zijn van steen
naar steen gesprongen
hebben zo haar stroom
bedwongen op
een onbetreden pad
ademloos en nat
zien wij hoe kracht
en tijd zich
in de aarde vreten
om gelijkheid aan
het oppervlak te meten
ook jouw basalt
en mijn graniet komen
die eeuwige erosie tegen
maarin zachtheid
kent gevoel veel
andere…
Stop de perzen!
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
800 Zul je altijd zien.…
Kleine ode aan de grote Turkse vrouw
netgedicht
2.5 met 12 stemmen
3.644 Ze liet zien hoe ik moest kopiëren.
Ik keek nog even om; ze was al weg.
Mijn keel was een woestijn.
Ze stapte van haar roze fiets:
de grote Turkse vrouw met hoofddoek wenkte:
‘Hier, maak je lippen maar nat.’
Ik begreep er niets van, maar geloofde alles.…