7647 resultaten.
Waar ging Homeros heen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
731 Stemmen in zijn hoofd schrijen stil, verstomd
chaos door wedloop geschapen
heengang futiel, ondoordringbaar vermomd
Reizend schrijvend stiltecentrum
ijverig die ene klank verzoekend
vangt hij essentie in een woord
Ergens weerklinkt de finale versie
romantisch en lyrisch vertaald
stervensver weg op een hemelse wolk
Vakkundigheid?…
ik val
hartenkreet
1.4 met 15 stemmen
2.049 Ik val en val
dieper en dieper
gedachten vliegen langs me heen
een wervel storm waait in mijn hoofd
Ik val en val
dieper en dieper
ik wens een bodem
dat de storm gaat liggen
leegte.…
De historische werkelijkheid
gedicht
2.7 met 23 stemmen
12.929 Men rook niet lekker, men was in het algemeen
in geen enkel opzicht leuker, men sloofde wat af,
er werd in god en honderdduizend gedetailleerde zonden geloofd,
men slachtte varkens om te eten en vreemden
omwille van de rust in het hoofd?
---------------------------
uit: 'Dakruiters', 2000.…
Ik zag vader
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.153 De zomers daarbuiten
verkorten
en leggen stof op de foto's
in je hoofd binnen
en de klok
die het tikken vertraagt.
Er is iets met de dagen
en je kijkt
naar de andere, de lege stoel
of moeder dat ook vindt
Vanuit het verre vroeger
kijk je ons aan
als we komen,
dankbaar je mond
omdat we terug op je knie
een verhaaltje vragen.…
Ik ben van nacht ontwaakt
poëzie
3.7 met 10 stemmen
4.070 Toen heb ik liggen staren in die nacht,
Met grote ogen, met verwezen blik,
En naast mijn hoofd, daar telde een zacht getik
Mij de uren voor, die ‘k zó heb doorgebracht…
een vale droom was in mijn slaap gekomen
En heeft mij jaren vér doen gaan,
Mij mijn verleên verteld met schor gefluister.…
Sprekend blauw
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
887 baant
-gelijk de regen druilend uit haar buien traant-
denk ik spelend met het slot van dit kwatrijn
de buurman buigt voorover uit het raamkozijn
hij roept me toe zeg op mijn scherpe blik afgaand
verdient je waskunst niet het predikaat hoogstaand
mij lijkt dat todje enkel nog als vaatdoek fijn
de dichterlijke woorden kleven in mijn hoofd…
Een kus van de kikker.
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.851 prinsheerlijk met gekruiste benen
zongenietend de handjes onder het hoofd
lag hij te mijmeren waar moet het henen
zonder prinses die in mijn kus gelooft
daarom kwaakte hij een kikkerlied
zijn wangen met lucht volgepompt
brulde, een koude kikker ben ik niet
als jij maar in mijn slootje komt
zijn kusjes voelden kwaaklekker aan
haar oestrogenen…
Nachten
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.509 heen, één voor één
de slaap is ten einde gegaan
Nachten waarin dromen niet bestaan
gedachten vol en soms verdrietig zijn
weer een nacht die is heen gegaan
waarin geen rust mocht zijn
Nachten lang wakend lijden
waarin vreemde hersenspinsels ontstaan
die een eigen leven gaan lijden
tasten de bron van het leven aan
Nachten waarin mijn hoofd…
verdwenen stilte gilt hysterisch terug
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
640 wereld lachte naar je voeten
tenen krulden na applaus
hatend klapten ze hun handen
vergaten zelfs hun dank voor jou
kwetsend schudden ze hun hoofden
fluitend jouwden ze je uit
je wilde ze meer warmte geven
maar ze schreeuwden je de kou
ogen blikten slechts jaloers zijn
woorden haakten in je hart
pijn die je toen voelde leek
alsof de…
bezopen diagnose
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.382 aan de kruip
een tikkie helderziend
scherp ja met de oren
opzij en niet van voren
graag de vleugels uitslaan
piepend met de fluit
op de juffertjes uit
tegen ochtendgloren breekbaar
zweverig hunkerend naar rust
de wereld staat op zijn kop
wordt veel te licht
voeten zonder houvast
zoeken grip van boven
lijf en leden gebogen
het hoofd…
met opener bedekt contact
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
604 jij niet alledaags
onrust in mijn ogen
blikken zwoele lust
vreemde gedachten
zomaar aandacht stelend
door mijn hoofd
ik was er wel meer niet
maar toch vergeten dat ik leefde
want ieder ging zijn eigen gang
samen maar toch naast elkaar
zo dat ik niemand tegenkwam
weg was ik dichter bij haar
tastend naar je huid
met opener bedekt contact…
schouder ietsjes afgewend
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
656 je hoofd wat scheef
schouder ietsjes afgewend
het was die houding
die steeds bij mij bleef
je ogen keken donker
haren langs je hals
oor en oog in schuine lijn
je kon zo heel uitdagend zijn
lichaam in een warme draai
uitnodigend naar mij
mijn arm rond je schouder
gelukkig waren wij
in woordenloze stilte
is het misgegaan
we leefden…
en over ons
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
736 deze dag zal anders zijn want wij bestaan uit meer
dan handen en voeten – mijn hoofd, het jouwe
doen mee, als onze harten kloppen voor twee
(of meer, even) jouw buik ademt op en neer
en ik kus je navel om erbij te kunnen zijn
adem mij, adem jou, adem ons, zucht het leven
terug naar waar wij ooit begonnen en breek me
(niet weer) zo lief als…
Tentdoek
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
687 Op de drempel van de morgen ligt het beeld
dat eens de verste einder overspande
en met één enkel woord mij kreeg geheeld
in stukken: torso hoofd en losse handen.
Zingend groet mijn Roosje vroeg de dag
en spant een tentdoek met haar kinderlach.
31 december 2001 - 29 april 2009…
Eerlijkheid
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
733 Billy Joel
Honesty , warme rillingen
bij het horen van dit lied
jij en ik bij het dansen
in maanlicht
wandelend langs het strand
mijn hand in de jouwe
mijn hoofd op je schouder
honesty....herinneringen
aan dromen
weer even luisterend
naar ons lied
dat zoveel jaren lang
bij ons hoorde
tot we beiden
niet meer eerlijk waren…
GELUK
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
873 schiet het door mijn hoofd
Is dit nu geluk?
Kogels die mij missen
terwijl overal om mij
heen granaten ontploffen
mensen gillen kermen schreeuwen
overal bloed en stukjes mens
kinderen zwijgen
in shock
De haat bezwangert
de atmosfeer
er is geen plaats
voor vredelievende woorden
is dit nu geluk?…
Verdwaald in tijd...
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.222 De wereld om haar heen vervaagd
in een mist die haar innerlijk verbleekt
Zij denkt slechts alleen nog in raadselen
Al haar woorden vervagen als zij spreekt
Steeds herhalen zich de beelden in haar hoofd
uit een tijd dat zij midden in de wereld stond
De liefde en passie liet zij samensmelten als vuur
en haar vrouwzijn tot diep in haar ziel verstond…
Moed
poëzie
3.4 met 22 stemmen
6.253 Zie 'k heb mijn hoofd weer opgeheven,
Ik wil een dappere kerel zijn,
Ik wil weer vechten met het leven
En lachen in de zonneschijn!…
Astrid
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.383 Ik krijg jou niet uit mijn hoofd,
want ik denk aan je, iedere minuut van de dag.
En er is niemand die mij gelooft,
als ik ze vertel over jouw hemelse lach.
Zal ik luisteren naar de stem,
die mij zegt jou nooit meer te laten gaan.
Of trek ik aan de rem
om te wachten tot we sterker staan.…
Een hand
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
660 Mijn hoofd bonzend van smart.
Zo had ik nergens rust gevonden.
Geen mens die zag ’t lijden.
Geen mens die dit begrijpen kon.
Nergens vond ik een bevrijden,
terwijl steeds meer strijd ontspon.
Maar in de diepte van mijn ellende,
voelde ik plotseling een hand.
Een stem die ik reeds zolang kende,
mij vrede bracht in hechte band.…
De Kluis
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
751 Hij had geld en een briljant idee
maar wreekte zich en nam het mee
voor eeuwig begraven in zijn graf
met lachend dodenmasker een straf
De zonderling beoordeeld door velen
het kon niemand ook gek veel schelen
knettergek niet goed bij zijn kale hoofd
hij had hen al meer miljoenen beloofd
Na zeven jaren werd het graf ontruimd
de delver neuriënd…
Duizendzee
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
1.401 Mijn hoofd lag dicht bij jou
in zand - ontdaan van aardse zorgen
heel ver weg waar niemand ons kon zien
voorbij de evenaar
waar wij een duizeling ontwaarden
bij het drijven van de wolken
in die volle duizendzee
zo ver verwijderd van de maan
Voorbij de schaamte die ik dacht
trok zij haar mantel uit in duister
en gaf alles - en nog meer
van…
“Inner child“
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
823 Winden om haar slapen, haar
hoofd baadt in glanzend licht
en in de schoot van wilde zwanen,
haar ongetemde ritme - in houten
klos met zwierig touw -, schrijft
cirkels in de hemelboog, ze kust
in tegenwind de dieren, drijft
ze aan tot goede daden, in relatie
tot de schoonheid van haar wezen,
in haar zelf gevonden, zich niet
bewust van…
Geluk zit in een klein hoekje (zaterdag)
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.142 Voor je er erg in hebt
Heb je het te pakken
Dat ongrijpbare kleine grootse
Het slaat toe wanneer je het niet verwacht
Juist dan is geluk in haar ultieme pracht
Het brengt je van je stuk
Maakt rommel in je lijf
Maar brengt je een gevoel zo mooi
Het vult je hoofd en hart
En de toekomst is deel noch part
Geluk is een zaterdagochtend…
Monte Perdido
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
637 Oude stemmen bouwen monumenten
in post scriptum; dopen oeroude hoofden
in vloeibaar goud. Zij overzien de gespleten tong
in de waas van de eeuwigheid, en de waan van
eigen heiligheid. Helden worden vastgehouden
in de spanningsboog van eergisteren tot overmorgen.…
Onwetend
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.444 zekerheden
Zaken die vanzelfsprekend leken
Waar ik nu zomaar om maal
Roepen zoveel vragen op
Heb ik goed geluisterd
Heb ik goed gekeken
Voel ik mij gelukkig
Of is wat ik voel juist eenzaam
Groei ik wel als mens
Of blijf ik nukkig
Onvolgroeid
Halverwege steken
Er zijn tijden
En vraag niet hoe
Soms vaak
Soms een enkele keer
Ben ik in mijn hoofd…
Moeilijke dagen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
578 de dag zeurt
al aan mijn hoofd
nog voor ik het licht zie
mijn ogen ontwaren enkel schemering
maar ik tast niet in het duister
de weg is mij bekend
de eerste pijnlijke vraagtekens
worden weggespoeld
met enkele kopjes warm geurende koffie
de morgen ontwaakt
traag, vreemd en raadselachtig
gaat bleek en peinzend
naar de middag
mijn gedachten…
Gedachtengang
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
547 Gedachten als een orkaan wervelend,
flitsend, bliksemend door het hoofd
van elke tederheid beroofd.
Bereikend de volle rijpheid
van volgroeide appel
"diepe schaamteloze blos"
Ragfijn spint het levensweb zijn weg
het mysterie volgend.…
Ware passie?
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
617 Geloof in ultiem verzet,
moest daarbij de hoogste
tol betalen, niet te mogen
omzien, wat de Goden hadden
geroofd, door de minstrelen
bezongen in de tijden, dat
die de wonden zou helen is
onzin die we nog altijd delen,
die gedachte kost ieder het hoofd.…
AL BELEEFD
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
542 eerste keer
voor duizend jaren
of nog meer
een vissersboot, een dorp
de haven met de vissengeur
steeds meeuwen om me heen
we varen uit
zes in getal
de wind heeft kracht
we vliegen voort
de storm neemt toe
reuze gekraak
de mast knapt af
valt over boord
het roer onbruikbaar
nog eenmaal overstag
de boot tolt rond
ik stoot mijn hoofd…