Alle inzendingen over ver

8947 resultaten.

Sorteren op:

Diminuendo

netgedicht
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 911
De beste dingen worden zó gegeven, je hoeft er echt niet heel ver voor te gaan; geniet gerust en laat je dromen leven, en laat het onkruid ook nog even staan.…
Adeleyd26 maart 2007Lees meer >

Dierenlogica

netgedicht
3.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 838
De luis is voor de kleine spruit De vliegende rechter Zegt verbaasd echter Die pruimenboom is groot En is blij met hun dood Van luis en worm In elke vorm Dus vogels verdeel En laat zijn bloesem heel Verspil geen tijd met vechten Ik moet dat al berechten Ik ben wel razend snel Maar vogelnijd beslechten Is voor mij een brug te ver…

Bevrijd de duivel

hartenkreet
3.8 met 36 stemmen aantal keer bekeken 3.555
Je praat met de engel Je lippen weven elk woord De duivel ligt te slapen Maar elke zin wordt gehoord Je danst met de engel Je schoonheid een lied zonder eind Veren trillen van genot De duivel geeuwt, z’n slaap verdwijnt Je flirt met de engel Elke streling een avontuur De duivel wordt wakker Door de hitte van je vuur Je verleidt de…

PREPARATIE

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.086
Zijn ogen puilen uit, hij huilt of lacht, telt op z'n vingers, dit is pas het acht- ste vers, nog zes om zich op te verheugen.…

romig ijs

hartenkreet
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.007
koude gedachten aan romig ijs koelen mijn hoofd iedere stap onder bloedhete zon groeiend verlangen een visioen drie gifgroene bollen romige pistache krakend vers hoorntje druppels smeltend ijs hangen afwachtend wanneer komt die bevrijdende lik de tong?…

Koningsmasker

gedicht
2.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 6.820
Het zijn maar lichte spreuken, van de regen ver weg, achter zijn rug, een grijs bewegen - een koningsmasker zijn gezicht.…

Ontaarde troostprijs

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 665
ramen valt sigaretten gaten hebben gebrand in dromen zo dronken en waardeloos verdomme whiskey droog en liefde loos krijst uit getande monden halleluja kogels genadeloos de door God verlaten mensen doorboren en bedelven onder bagger en puin misgeprezen ligt verloren bonhomie in blinde staar van hun onbegeerde zielen hoe ver…
six29 februari 2008Lees meer >

kakelvers

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 862
kukelekuuuu 4X oh neen hè, moet dat nu drie keer is meer dan genoeg het is toch nog veel te vroeg de hennies zaten nog op stok tegen elkaar aan in het kippenhok en schrokken zich een kakelhoen waarom zou een haan zoiets doen zijn lellen en zijn hanenkam lilden toen hij een kippetje nam hij pikte haar enige veren uit de nek tokje…
klavier5 maart 2008Lees meer >

Straal de lente

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 716
Geconcentreerd licht hemelgoud heeft van het kille wit gewonnen groet aan pook en kachelhout stralend golven de fotonen vluchtend door de atmosfeer in sprankelende geuratomen barstend zeepsop in de lucht is opgelost in warme nevel open trekt het landschap uit vernis zuchtend slaakt verlichting leven ontwaakt door de verse adem lief…

Catharsis

netgedicht
4.2 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.158
zijn benen stappen door beemden en bossen en dragen de ballast van voorbije dagen handen keren elke steen tussen gras en mossen op zoek naar het antwoord op talloze vragen hij zal zich wassen in het woeligste water zuiveren met zout uit de diepste meren luisteren naar het kristalhelder geklater als hij stroomafwaarts drijft op eigen veren…
Hanny24 juni 2008Lees meer >

vragen maakt onvrij

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.350
vrije wil voor de zeventiende keer al tussen massa’s anderen op een uitgestippeld parcours de drieëntachtig gepasseerd vlogen ze hem aan uit Tel Aviv hij treinde meteen weer terug dank u ja nog gezond en vief met na zijn pensioen weemoed naar het oude werelddeel waar hij mee was vergroeid zijn vingers wezen naar gene zijde van nijmegen ver…

Sonnet

poëzie
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.946
De wereld is dezelfde; overal De blauwe hemel en de grauwe steden, Drijvende wolken en, daar vér beneden De velden en de mensen; morgen zal Deze aarde mij niet anders zijn dan heden En dan zij gisteren was; en zonder tal, Trekken bij zonneschijn, bij regenval De dagen verder, als zij altijd deden.…

Kussensloop, beddenlaken en vaderlijk gezag

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 899
De man verklaarde, dat 't hem berouwde, dat zij bij heren in de veren kroop. Daarom besloot-ie haar in huis te houden. Ze werd gewekt: ze hoorde iemand fluiten. Het bleek een man. Om hem te kussensloop ze stiekem door d'r kamerraam naar buiten.…
Aubrey22 augustus 2008Lees meer >

HOEVENZAVEL

gedicht
2.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 6.694
Soms staat men voor een horizon als voor een hek, maar de straat wordt een dorp en de stad de wereld die ruikt naar sjasliek, shish kebab en moussaká, naar al dat elders van te ver en van te velen. En men verlaat zijn straat, op zoek naar een dorp.…

DIT WAS EEN DAG

poëzie
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.332
Zoals een vogel wegduikt in zijn veren, Door ’t eigen trillend hart in slaap gesust, Een ademende zachtheid, onbewust Van alles wat zijn argloosheid kan deren, Gaf ik mij onvoorwaardlijk aan u over. Daar is geen schutsel dan uw liefde om mij. ’t Liederlijk leven, wrede rauwe rover, Jaagt onophoudlijk aan mijn rust voorbij.…

Sinterklaas blijft goed

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.551
als eminent handelsland is het ons altijd gelukt een veelheid aan produkt te leveren binnen zeer korte tijd fris vers met exportkwaliteit dat schept vertrouwen en een band verbazen doet het dus niet dat landen die Sint en Piet via ons zien binnen voeren - oneerbiedig gezegd - altijd lekker boeren Sinterklaas en Pieterman zijn na ons…

Hoe zacht en teder

netgedicht
4.8 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.879
Zalig wie het antwoord hier toch vindt en zich ver houdt van wat enkel rijken kan behagen.…
Adeleyd22 december 2006Lees meer >

MedeLIJDEN LEIDEN

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.224
zijn weigeren Te erkennen Uw geur Uw kleur Uw licht Uw uitstalling Uw unieke leven Iedere MENS die sterft Is een bibliotheek die verdwijnt Hoe kan ik die volledige bibliotheek kenen Als ik grootste gedeelte van mijn bibliotheek al vergeten ben Hoe Kan Ik medelijden uw pijn voelen Mede leiden Kan ik wel Ver…

IK DENK SOMTIJDS...

poëzie
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.163
Daar midden, geurend en fleurend in, uw schoonheid, de schalke, de blonde: Och neen, ‘t geluk lag niet ver, mijn kind, toch hebben we ‘t niet gevonden. De zoetgekruide wijn, hij laat in de beker bittere droesem, en telkens laat die herinnering meer bitterheid in mijn boezem.…

Halsbandparkieten

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 901
sprak zeer ontstemd het Haagse CDA dat kan toch zo niet doorgaan, denk eens na wat doen zij meer dan stelen en bedriegen hun luid gekwetter is toch al te dol ze luieren, ze eten en ze vechten ze fokken maar, bedreigen onze spechten het luchtruim in Den Haag raakt overvol verwijder a.u.b. dit groen gespuis al hebben zij dan mooi gekleurde veren…

Vanuit de verre Filippijnen

netgedicht
4.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.039
Zo ver van huis, waar ook de hanen kraaien, de honden blaffen en de kinderen zingen, de mensen eveneens verlangen naar het licht, en waar ze - net als thuis - met veel te veel gewicht de daagse dingen doen. Hoe kan het anders?…
Adeleyd5 februari 2007Lees meer >

Open raam...

hartenkreet
3.8 met 25 stemmen aantal keer bekeken 3.062
… Vogels laten zich meedeinen op de zachte adem van de wind Je ogen stralen in het schemerlicht Even voel je jezelf het kleine kind De angst voor je laatste reis is weg Genietend neem je afscheid van de natuur Nog één keer glijden je ogen de hemel af in deze ogenblikken van dit stervensuur Je ogen nemen nu afscheid Laten zich dalen ver…

In de rechte lijn de werkelijkheid voorbij

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.097
Maar zijn vrees zou zich bestendigen, zijn trein spoorde een brug te ver. Hij kon niet anders meer dan het traject volgen, want de trein zou alsnog kunnen ontsporen.…

Viswatertje

hartenkreet
3.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 2.550
Nauwelijks te merken, meer een gevoel Een lichte tik en daarna niets Voorzichtig opstaan uit mijn stoel Ja toch,… ik voel weer iets… Gespannen als een strak gewonden veer Begin ik zachtjes terug te trekken Dit keer ontkom je me niet meer Met een ruk sla ik het haakje in je bek en… Oh nee,…vergeet het… niet deze maal Ik heb al teveel met…

Winterruis

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 847
Nachtuilen vinden weer trots puffen veren tot winterkleed vleugels wenken tot wijze stilte wieken ronden ijl, ijler, hoog. Zo droom ik late avonduren zonder tijd, zonder doel, zomaar. De winter ruist al in het hart, hoop blaast mijn vingers warm.…

Hartslag

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.046
lied van hoopvolle dagen Een vlindertje danste, bij elke slag Het kind dat bezorgd in haar armen lag Volgde de vlinder, en telde de slagen Om altijd met zich mee te dragen Wat zij haar kind bij haar afscheid gaf Ging er ooit een slag verloren Door geliefden gegeven, in tijden van nood Hoe lang is het lied van de liefde te horen Hoe ver…

Samen!!

hartenkreet
4.2 met 26 stemmen aantal keer bekeken 3.904
Met mijn hoofd in mijn handen Duw ’k vandaag heel ver weg IK hoor wat je schreeuwt! Maar JIJ niet wat ik zeg ’k Word er helemaal daas van Een treurig gevoel Waarom kan het niet goed gaan Jouw begrip mist elk doel JIJ ging al veel verder Dan ik zelf had bedoeld Onze liefde Hoe pril ook Is danig bekoeld Wat was toch de reden?…
winkebinkie19 januari 2008Lees meer >

een geboren einde

netgedicht
3.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.321
er is een tijd van komen de eerste stap van gaan een poging tot scheppen om dat weer los te laten ja, ik was met veel begaan maar het meeste bleek al in een ver verleden verlaten of tot stof te zijn vergaan torens van gestapelde beelden bouwde ik om me heen het was slechts mijn gegeven tijd inkleuren het waren de momenten van stilte…

Natuurlijk

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 720
Ik wroette diep in moeder aarde vond verse vruchten in m’n hand de blanke kernen van het leven die gekiemde groeikracht geven en zich ontworstelen aan ’t zand Het liet mijn werken even rusten diep verzinken in mijn eigen zijn vragend of ik wel weet wie ik ben het diepste van mezelf echt ken de draad volg van m’n levenslijn Ik hoor het…