19028 resultaten.
Uit de duizend talen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
755 het was niet
jouw muziek die felrood
doorkwam uit de achtergrond
zij lichtte op
uit een palet met
onbekende vergezichten
geroezemoes van stemmen
uit de duizend talen die
eonenlang al uitgestorven zijn
de mengelmoes van
angst en haat vergaard in
onbestemde kleuren van de dood
jouw muziek gaf hoop
maar verloor de strijd van
het…
Magnolia
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
711 zij staat er wat verloren bij
wat naakter dan voorheen
nu een verschoten krans van
fletse bloesem op het gras
haar zienderogen omringt
meewarig kijk ik toe hoe haar
lentepracht zo snel verwaait
en zij als boom weer gewoon
door het leven gaat, doch
ieder jaar opnieuw ontluiken
zal, mijn kleiner bestaan
haast tijdloos overleeft…
Leegte
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
515 de leegte die door mij stroomt
ontpopte op die groene heuvel
waarvan de naam mij is ontschoten
zwierden takken die kusten
de grijze nacht die hen
in evenwicht hield
zwarte vogels cirkelden
om de hoofden van degenen
van wie de zin verloren had
knaagden bevers zich een weg
door het onoverkomelijke
'n naamloze hief haar kelk op…
Perspectief
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
654 De wereld draait door
met verbittering
over verloren perspectief.…
Mijn Wad.
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
615 Langzaam sterft het Wad
een stille dood waar het
eerst slagvelden overwon van
het wassende water ligt
het sluisje er verslagen bij
waar eerst vissersboten
aanmeerden drijft nu een
leeg flesje bier
toch kom ik iedere keer
terug naar mijn Wad
en kom ik tot conclusie
dat ik hier mijn jeugd verloor…
In zand en steen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
537 ik heb geen
armen afgehakt
of benen afgekapt
van al wat leeft
ze nooit met dood bedreigd
of stil gezwegen
in negeren van
hun tijdelijk bestaan
ben met ze
omgegaan als vriend
in het verweven van
ons leven tot geschiedenis
de getuigenissen
zullen nooit verloren gaan
in zand en steen van aarde
zullen onze merktekens blijven staan…
Het einde
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
813 Een storm van gevoelens en
schreeuwende gedachtes
maar enkel de klanken van
de doodse stilte die volgt
Zwijgzaam stopt de zon
plots met schijnen en
vinden eenzame tranen hun
weg naar de kille grond
Beetgenomen door het donker
verstrikt geraakt in mijzelf en
de hoop verloren met de tijd
Omarm ik mijn verlossende einde…
Buiten de tijd
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
435 Tweehonderd jaar geleden
Ben ik geboren
Of was het honderd misschien -
De tel ben ik allang verloren
Opgevoed met
Het gedachtegoed
Van rond 1860 of zo
Van recentere datum
Heb ik qua gedachten
Niets meer overgehouden
Dan alleen liefde
Liefde alleen
Liefde die is van alle tijd
En ik, ikzelf, heb ongezien
En onopgemerkt geleefd…
Hot
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
535 Nou hadden we toch bijna een record
Maar ook door zuchten, puffen, steunen, hijgen
Kon u het kwik vandaag niet hoger krijgen
Ook Ell was even hot, maar het verloor
Gezegend is het volk dat dit soort zaken
Tot topic van een zomerdag kan maken.
----------------------------------------
Het Limburgse Ell wist het verwachte temperatuurrecord…
Vernieling
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
429 Iets waarvan we niet wisten dat je het waar kon nemen
Maar als het er eenmaal niet meer is
zien we het opeens
dat geen dat er eigenlijk altijd al was
Je denkt dat er iets is
Iedereen die met je meegaat, is er naar opzoek
De tijd verstrekt, ons geduld raakt op
Wie geeft antwoord op deze vloek
Onze reis is voorbij
De meerderheid heeft verloren…
Als water
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 Wie zich onderdompelt in dit water,
zal nooit verloren gaan.
Omdat dit water in hem is.
En Hij in het water is.…
Jaap Edenbaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
2.147 de Jaap Edenbaan
terwijl je schaatst
kijk je het nauwelijks aan
tot het moment
zoals vandaag dat de sneeuw
valt en je gelukkig bent
dankzij de sneeuw en de kou
ondanks vermoeidheid en een geeuw
is het: ik hou van jou
zo mooi het wit op de Jaap Edenbaan
en op zoek naar brood een verloren meeuw
was je er niet, was beter maar gegaan…
Ravenvriend
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
544 Na jouw dood
is de danszaal verkocht
er dansen nu geen schimmen meer
maar in de schaduw ligt de nacht
de struiken zijn verwijderd
verloren zaden gedroogd
bij een houtvuur
jouw geest is bijna verdwenen
de vogels wachten op het dak
totdat de herinnering is gestorven
en er niemand ooit meer nadenkt
over hoe het bedrog nooit heeft geleefd…
Sporen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Zo ga jij langs
Je nieuw gekregen
Dag, met de dood
In de hand van
Je soortgenoten
Die zojuist het
Leven verloren, ben jij
Vandaag opnieuw geboren,
In een prachtig kleed gehuld
Van rood met witte stippen
Toon jij je aan 's Heren wegen
Als toonbeeld van schoonheid
Met eindeloos geduld…
De klauw van kanker
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
514 ik spreid mijn vleugels
vlieg de manen terug
die dit jaar verschenen zijn
een gebroken vlucht
de wereld op zijn rug
in hun reddeloos verloren schijn
de existentiële pijn
van het onzichtbare bestralen
chemo’s die de metastases achterhalen
de klauw van kanker is gespreid
het verenkleed nieuw aangeregen
nu vliegensvlug terug naar het…
Met de rug naar de toekomst
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
526 Het mooiste, diepste
Verloren dat ik had,
Kind uit mijn eigen
Lichaam voortgekomen
Ten prooi gevallen
Aan zinloos verkeersgeweld
Geeft zwaarte aan mijn
Leven, ondraaglijk soms,
Laat mij voortdurend
Achterover hellen,
Het verleden dat
Mij zwaar naar achter
Trekt, met mijn gezicht
Naar haar toe, met mijn
Rug naar de toekomst…
Aandenken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
505 de nachten lengen tot rode wederkeer
naar 'n herfstige dood, wollig gekleed
in grondmist en doorregen met rag
op elk pad dat ik onwetend betreed
het lijkt alsof verloren stemmen in die
zachte, verstilde draden zijn gevangen
alsof iemand mij zegt dat dit eeuwig
leven naar eindigheid doet verlangen…
Binnenogen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
521 ogen kijken naar
het zienlijke en onzienlijke
ontdekken facetten van
gruwel en schoonheid
doorgronden mysteries
achter keerkringen
zelfs in het duister
ervaren zij het licht van Venus
mijn binnenogen kijken
speuren met een Argusblik
waakzaam ziend voorbij de randen
van het dagelijks bestaan
niets gaat verloren
in de oneindige Kosmos…
Bloemke
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
518 ik zag nog een bloem
daar aan de waterkant
wil je mij, was haar vraag
ik niet te flauw
nam haar in de hand
en fluisterde de woorden
je bent mooi,
ik doe je in een vaasje
ze was echter snel verlept
ik had haar nek gebroken;
en dan ben je het haasje
het was van korte duur
deze intieme vreugd
ik verloor de zomer, zo puur
had me nog…
sentimenteel
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
633 ik ga wat huilen
nou ja wat tranen
waarvan ik niet weet
waar ze vandaan komen
op tv zeggen ze iets
over het weer of over
een verloren liefde of
over aangespoelde dolfijnen
of zelfs over meisjes
uitgehuwelijkt in een
godvergeten kamp
wat ik niet wil zien
terwijl ik luister naar
bloed zweet en tranen
en een beetje huil
terwijl…
En weer: te jong, te vroeg.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
965 Het is een gevecht bij voorbaat verloren,
het is een ziekte die niet zou mogen horen,
te vroeg.
Het is een wedstrijd waarbij de winnaar
altijd al bekend is,
onoverwinnelijk onverwoestbaar
en mensonterend.
Kanker.
Te vroeg John, te snel,
een oneerlijk gevecht tegen
een oneerlijke concurrent.
Te snel te vroeg en zo unfair.…
woordbewegingen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
443 woorden
rennen wat rond
ze zijn een soort
kinderen op een schoolplein
maar dan opeens volwassen
zeggen ze dat ze stilstaan
en denken aan de lucht
en de vallende sterren en
met Kerst een volle maan
terwijl je in het Vondelpark
aan vroeger denkt en zo lekker
ooit een zoete Zatte in het proeflokaal
met een goeie vriend
die je verloren…
Waarom?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
607 Omdat er altijd iets is
altijd meer dan niets is
als alles is verloren
een nieuwe kans wordt geboren
daarom wil ik opstaan.
Omdat er altijd meer is
altijd weer een keer is
dat de lach het wint van de traan
daarom wil ik doorgaan.…
Besvestigen en vinden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
523 Het zijn niet onze omstandigheden
in verleden of heden verdriet en pijn
die ons verloren gevoel bepalen
ik denk dat de vervreemding van ons zelf
de tol opeist die we zelf steeds betalen
daarom moeten we vastbesloten zijn
om ons nog meer aan elkaar te binden
onophoudelijk blijven zoeken in blijheid
wederkerig steeds ontdekken
bevestigen…
Emily Dickinson
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
609 Zij zag de lelies bloeien
met kromme handen
maar met een geest zo scherp
wist zij hen te beschrijven
als Gods wonder
zonder dat geloof was haar bestaan leeg
zij hoorde zijn violen
zijn engelen koren
alles wat zij beschreef
kwam uit haar hart
tot zij haar pen niet meer kon houden
toen verloor de lelie haar blad
en alles wat voor…
slapen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
427 traag keert hij
de wereld de
rug toe
hemel noch
aarde kan hij
bewegen
hij wrijft
modderige aarde
over zijn gezicht
slechts een
korrelig spoor
blijft achter
in het veld van riet
vindt hij wat
hij verloren had
tussen weten en
voelen roerloos
op zijn plek
van wie is broze
eenzaamheid
ze is van niemand
zij is van…
Hoera het wordt weer lente
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
468 De strenge vorst heeft verloren.
Watervogels zwemmen zij aan zij.
Al wat leeft spreidt open al zijn
zinnen. De lente komt en doet ons
het nieuwe leven beminnen.…
verdriet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 Beelden vereeuwigen,
op het netvlies
van een vorig leven
Troosteloos verloren,
in diepe kloven
van een ontaard gevecht.
De schijnbare wrevel
is onnodig berecht.
Blijven geloven
kan niet meer.
Het is zelf verboden
één druppel herinnering
op te slorpen,
in de nederige geest.…
DE KOEKOEK ROEPT
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
517 en de koekoek roept
naar een gewenste liefde
of naar eentje die hij verloor
die hem ooit geriefde
en de koekoek roept
wat wij ook zouden
durven willen
maar nee wij
wij schrijven ons lijden op
in gedichten en laten
het verstillen
wees een koekoek
lucht je hart
voor je in ongeuite gevoelens
raakt verstrikt
verward…
Zoals we zijn?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
420 Uit het ziende oog
van de orkaan
wie hem raken zal
in afzienbare tijd
even een niet
waarneembare
kalmte in een
oorverdovende
stilte van
ingehouden
adem, achter
de on-aardse
schreeuw, verloren
energie komt
in vervoering
barst open, daar
openbaart zich
de onneembare
zwaartekracht uit
de diepzee geboren,
zoals we…