11284 resultaten.
Koude schoonheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
464 Een maagdelijk witte nacht
geschilderd door van Gogh
met duizenden stippen
in reflecterende verf
geluiden dempen hoorbaar zacht
en in de verte bast een hond
wind streelt het dorre hout
langs contouren van boerenerf
van zilver schijnt de grond
in licht van wassende maan
die glans gaat in verstijfde water door
alsof alle leven stil blijft…
Het unieke verhaal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
530 een vleugje blauw
wat wit en grijs
een warme wind
waait door mijn fotoboek
geen palmen
en heet zand of
bikinimeisjes op het
strand van verre oorden
in eigen woorden
vertellen mijn plaatjes
het unieke verhaal
van deze zomer
waarin jij de hoofdrol speelt
het licht verdeelt en
zelfs de choreografie
ongemerkt van mij overneemt…
Besluit
gedicht
2.7 met 81 stemmen
25.253 Toen sprak hij met een dode stem,
(de blaren ritselden achter hem):
Ik kom u zeggen dat ik ga -
Nooit keer ik weer waar ik nu sta -
Hij zweeg; achter zijn duistere wil
viel de wind in de blaren stil.
--------------------------------
uit: Gedichten 1911 - 1976…
Een ogen blik dacht ik
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
504 Ontsproten licht
kiert door ochtendvensters
wijl een glimlach
over de polder gaat
met een breed gebaar
het goedemorgen humeur
in de gordijnen plooit
gedachten hangen
aan de nachtnevels
handen in gedachten
warmend aan het kosmisch lichaam
rinkelend vallen glazen stuk
doorkijk raakt verbroken
wind murmelt een gebed
sluit de luiken schatje…
Ze moest eens weten
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
929 Golvend bruine haren dansend op de wind
diep blauwe ogen schitteren tegen de zon
ze verblindt
als ik eens in haar gedachte kon komen
ze moest eens weten.
Ze gunt me een blik, maar geen blik waardig
ze moest eens weten.
Zoveel liefde om te geven
niet voor even
voor een heel vol leven
ze moest eens weten.…
Gedreven herfstblad
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
471 Ik wil dobberen op de stroom
drijven in de wind
getrokken als een magneet
naar de plaats
waar ik jou vind
gaan we dan samen die weg
van liefde en gelukzaligheid
als twee herfstbladeren
die kringelend gaan
met opgewonden blos
vleien aan het einde van ‘t pad
teder tezamen naast elkaar
moe van zwieren in het mos
daar in gedempte zonneschijn…
Ik wil zijn..
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
656 als een natuurlijk blad
vlinderen op de wind
in de zwaarste storm
het sneeuwklokje
dat zich een weg weet te banen
door de ondoordringbare aarde
als de merel, de klanken,
de reikwijdte van haar toverfluit
verstaanbaar, vol van waarde
de sierlijke schelp
een symbool van vertrouwen
voor wie haar treft
als de rietkragen
wuivend in…
Elze
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
663 hij kent het wad
zijn grillen en
de lach in ademen
verkent het pad
van leven barend geven
dat eb heeft blootgelegd
roept de wind
en storm waait
door zijn krullenkop
rust op het duin
met puin dat aan
zijn voeten vrede vindt
toont in buitenkant
wat op zijn ziel
met pijnen is gebrand
weer een jaar voltooid
jouw cirkel in een…
ZEE
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
482 wijds en krachtig ben je
onoverwinbaar en groots
je golven slaan in de branding
de prachtigste stranden bloot
je diepte en je hoogte
je stilte en lawaai
ik huiver
als ik voor je sta
wie ben je toch
want je bent zoveel
ik wil je vangen
je omarmen
bruisend ga je voort
ik voel de wind in mijn haren
er is vrede
voor wie het hoort…
Vanmorgen nog
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
3.083 Vanmorgen nog
Zweefde er een
Veertje voor me neer
Gewoon een veertje,
Zo klein, zo puur, zo teer
Dwarrelde zo maar
Voor mijn voeten neer
Bukken deed ik,
En raapte het op
Stak het in
Mijn hemd
Als wilde ik
Het geluk omklemmen
Na twee stappen alweer
Zweefde het weg -
Gedragen door de wind
Op zoek naar een
Ander gelukkig…
Buizerd
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
765 De vleugelpunten trillen zacht
bewogen door de warme wind,
waardoor hij draagkracht vindt
voor het volvoeren van de jacht.
Plots duikt hij, stil, poten gestrekt
als een baksteen naar de grond.
Een veldmuisje weet zich verloren.
Het lijden wordt niet lang gerekt.
De warme prooi verdwijnt terstond.
Er was en is niets van te horen.…
Verlangen
hartenkreet
4.3 met 14 stemmen
1.829 Maar de wind zingt,
waait over de zee
die is prachtig azuur.
waait verder, naar daar,
waar niemand nog luistert.
Verloren haar greep.
Rust eindeloze rust,
in mijn hart, mijn zijn.
Onvindbaar verlangen,
dat op de klanken van
een troostend lied,
misschien vindt...
De rust.…
Moment van hart tot hart
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
629 jou te mogen omringen
in het lied van de ochtend
klanken van vreugde
moment van hart tot hart
de wind strijkt zich als adem
over tere bloemenkleuren
zweeft zwoele junigeuren
over een blaadjesschoonheid
passie cirkelt rond
in een stil vertrouwen
een wonderlijk samenzijn
ogen sluiten zich voor de tijd
*
ik zal de dag dromen
in ons…
Onuitgesproken ontstaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
535 Geen verwachting meer
van woorden
oneindig
onuitgesproken
ligt de fragiele grens
ver weg aan de horizon
waar eens mijn leven begon
in pijn van eeuwige leugens
daar vermengde bloed
groep met groep
in onzeker onzichtbaar bestaan
hoe kan ik verder gaan
als wind niet meer ademt
in balans tussen dag en nacht
regen het zilte zout niet meer…
UIT EN VOORBIJ
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.032 Een opgetogen gebaar;
een wind harteloos stil
Ik ben nu met jou klaar
en doe weer wat ik wil
Een onwezenlijk koel;
een toorn in mijn hart
Weg is ‘t liefdesgevoel
pijn week uit mijn hart
Een nacht vol kommer
ligt nu niet meer klaar
Ik vind je nòg stommer
na al welhaast een jaar
Een herinnering week
als schaduw voor licht
Toen die…
Als het stil wordt
gedicht
4.0 met 1 stemmen
7.055 Enkel de wind speelt nog door het net
dat op het veld bij de haven droogt.
Zon valt door de wolken, slaat
een ogenblik door de mazen, het
water spiegelt je wijsheid voor.
En van achter de rietkraag zet je
met iets van verbazing
de brasem terug in de vaart.
De vis slaat met zijn staart.…
De dood is verbleekt
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
522 gaf mij de pen
met het gifgroene gal
strijdbare woorden
waren er al
venijnig krassend
schreef ik een
vlijmscherp betoog als
monoloog aan de dood
fileerde gevoelens
tot op het bot
versneed lange jaren
hakte relaties kapot
als helse apotheose
hing ik mijn testament
zonder eeuwigheidzegel
in het leven te drogen
door waaiende wind…
In felle bliksemflits
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
464 zacht vlaagt
een eerste koele wind
langs de verdroogde haag
het donker
stapelt zich ontlaadt
in felle bliksemflits
nog is het drukkend stil
de laatste vogels vluchten
met een verbaasde gil
dan opent hemel
in opkomend suizen
haar grootste sluizen
het begeleidend
gedonder overstemt
al snel dit regenwonder
waar het droge land…
Schoen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
478 Zie de wind op de golven
fel blazend op de kust
De kustlijn van ontzettend veel schuim voorzien
met daarin verwrongen schatten van de zee
door schepen
gelost, gedumpt, maar bovenal verloren
zijn eenlingen, zoals daar is die schoen
versleten zool en zonder veters
Wit van het zout; ietwat uitgeslagen
helemaal niemand meer die hem past…
De rood gestifte mond
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
463 voorwaar ik idealiseer
de benen zonder haar
het kruitvat en de lont
de rood gestifte mond
t-shirts die als jurkjes vallen
strak en zonder zwier
alleen de wind
waait op in speels plezier
met het kleurig trippelen
op kingsize hakken laat je
ongemerkt de ander zakken
kijkt neerbuigend om
maar ik heb je herkend
jij bent in cool passeren…
Uitvissen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
496 zou ik verder dan ver kunnen zien
varen op de golven van de tijd
zeilend op de snelheid van de wind
de plaats misschien bereiken…
waar zou ik willen zijn?
is er wel dat blanke strand
dat land vol evenwicht
zijn er wel die schelpenhuisjes
om in te schuilen
vind ik nog de schoren?…
Takken kalen in de kruin
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
467 zie de meeuwen zeilen
driftend op de wind
bladerbruin vlaagt knisperend
tot het eindelijk luwte vindt
weg is de warme lach
en tekent kou
verbeten trekken op
deze bijna winterdag
kleuren zijn vervaald
takken kalen in de kruin
waar bomen buigen
voor het stormachtige venijn
het botst weer
na de zonneharmonie
we trotseren voor even…
Bezwering van een paardenbloem
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
576 Maak je geen zorgen na vandaag
mijn vleugels doen het prima
moet nog wel wennen aan de wind
de temperatuur in de hogere lagen
Hoef alleen het gemis maar los te laten
kleurenfoto met pluisjes van de pisseblom
de smaak van gele bloemblaadjes zoetbitter
het eten van salade op een wit balkon
Adem me maar weg als je kunt
het zaad is…
voor Michaela
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
534 ze trotseert
stoffige woestijnwinden
hagelstenen hameren op
het kleine weerloze lijf
zo vaak verwond
maar niet verslagen
droomt ze van
de dansende fee
trappelend slaat ze
haar krachtige veren uit
moeizaam en vastberaden
ontstijgt ze de zwaartekracht
in de vlucht strijkt
de wind langs
haar vleugels
en doet hen zingen
zwevende…
Contouren vervagen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
627 Daar lig je dan
Stad van mijn
Dromen die ik
Liefhad en gehaat
Heb, torenhoge
Kerken met op
De achtergrond
Het cruiseschip
Helemaal van deze
Tijd - 'k rij
Achter je langs
Op nog geen kilometer
Of twee en zie dat
In de ruige wind van
Deze morgen de
Toppen van jonge berken
Jouw contouren doen
Vervagen - de paarden
Hier…
Eeuwige sneeuw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
568 schijn
verder niet iets om bij stil te staan
bij waterdruppels hoog in de lucht
maar dan wazig en buiten bereik
ben liever voor regen beducht
zo gaf men van zorgen blijk
ik dacht in mijn onschuld
dat het bergtoppen waren
in zwijgende nevelen gehuld
of drijfijs, op drift naar open zee
nu blijf ik naar boven staren
om te dromen met de wind…
Priemgetal
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
544 twee is niet alleen, doch samen
gesmeed tot som der delen
om tot mens-zijn te bekwamen
want alleen gaat zo vervelen
twee is symmetrie, geen vrijheid
van bladeren in matige wind
als door de rede wijdverspreid
die chaos in getallen ontbindt
laat me aan enige orde vastklampen
om de verwarring tegen te gaan
die ik uit mijn hoofd wil stampen…
De toekomst van vandaag
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
534 daag voorzichtigheid uit
zet stokslagen en steniging
op de tocht om te verliezen
de frisse wind
die af en toe waait is de
verzegeling waard van oude gebruiken
nog heeft rode lak
de zachtheid van de middeleeuwen
hebben wij misschien te lang gewacht
zij gaan als lichtend voorbeeld
langs het firmament
de goed opgeleide jonge vrouwen…
Dal van de manen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
642 In de alles verhullende uren
tussen twee zonnen
spelen onder schuilnaam
manen op het water
onder de nachtbedekking
is de beweging van de wind
gestreken en gesteven
het kristal is klaargelegd
voor een verse morgen
de eerste menselijke karkassen
doemen uit de ruimte op
langzaam zwelt het natuurleger aan
iedereen spreekt gladjes en…
Buitenaards leven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
625 Kus me als de wind
maak me nat met je regen
voer me,
voer me weg
weg als, als met regen
stromend ’t putje in
en laat me vreemd, achter
ontmoet me achter
op een onbekende kruising
bekoor me daar als vriend
al is dat misschien niet
misschien wel, verdiend
leid me naar avontuur
waar ’t uur geen toezeggingen doet
en waar de stand van…