Alle inzendingen over wachten

8773 resultaten.

Sorteren op:

Springend van de tak op de hak

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 789
Ik hoor het je al zeggen, An, dat zet je fout maar dat doe ik even totaal niet, wacht maar tot je het einde van deze kreet ziet. Een gewoon mens zou springen van plezier, dat doe ik allang niet meer, maar wat ik wel doe: waar ik me op betrap, ik spring letterlijk van de hak- op de tak.…
An Terlouw29 september 2015Lees meer >

ezelin van de geschiedenis

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 392
klik de ene foto na de andere en vergeet het jongetje in de kolenmijn met zijn vrolijke lach van 'arm maar gelukkig' het dode meisje na de bomaanslag haar open ogen 'gericht naar de hemel' de overstroomde rivier na de zwaarste orkaan het water klotsend tussen 'vrolijk gekleurde huizen' de ezelin wacht buiten met haar…

Lege ochtendstond

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 795
in mij gevangen als de bloem in zijn knop niets kan dat vervangen bron droogt nimmer op dromen drijven in duister passie is slechts een lust niets vlucht weg in luister als jij mijn lippen kust als alles is vergeven tijd om weg te gaan niets om voor te leven blijf ik nog even staan verstervend in de verte ontvlucht de overkant wacht…
J.J.v.Verre13 oktober 2015Lees meer >

Oktobernacht, lang geleden...

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 587
Een nazomerse zachte nacht had zich van seizoen vergist, met je ogen, zo klaar zonder mist, waarin de rijzende maan op liefde wacht. Het speelse spel beroeren elkaars lippen, aarzelende golven van harten strelen. Hoe broos, zachte woorden te prevelen. Je zwak belicht gelaat zal mij nooit ontglippen.…

Het apocalyptisch lijden

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 481
sneeuw die steeds hoger klimt hechtend aan huis en haard zelfs voordeuren niet spaart glitters in een aardedonker buiten de greep van vorst op beslagen ruiten het krakend passeren van hen die kou moeten trotseren warm knettert het vuur in uren die in stroperige traagheid verlopen scherts en lach houden de ogen nog open de wereld wacht…
wil melker29 november 2015Lees meer >

Kerstlicht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 897
Als de donkere dagen zijn gekomen, en de kerst reeds op mij wacht; wordt ik geestelijk meegenomen door het wonder stil verwacht. Als de donkere dagen zijn gekomen kan ik op weg naar het kerstlicht gaan; dat onschuld teruggeeft door de duisternis ontnomen en in een engelachtig licht opnieuw in het leven kan staan.…

Alleen, met jou

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 682
ben In een aura van Eenzaamheid Je vraagt wel, Uit beleefdheid Ik vervaag wel Maar ik blijf erbij Want ik kan je niet vertellen Ik schreeuw het van me af In een ruimte Op een plek Waar jij me niet horen kan Omdat ik weet we zijn familie En verbonden met elkaar Maar verloren in de tijd Van het uitstellen en wachten…

Ons bed

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 866
Het leven kan ik ook vandaag weer aan, wetend dat mijn bed, waar ook ter wereld, trouw op me blijft wachten. Dat warme hol waarin ik mij geborgen voel. Zoals gisteren, vandaag en alle nachten.…

Strijd

gedicht
5.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.520
kunnen maken de onmacht steeg me langzaam naar de strot de vloeren van mijn vesting bleken rot en gingen vaag, doch onheilspellend kraken Geloof me maar, van strijden was geen sprake het was berusten in een helder lot het lichaam spande stiekem een complot met cellen die verwoed de kop opstaken Vergeet de termen ‘winnen’ of ‘verzaken’ (al wacht…

Wijze Domheid

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 896
bereid je af te laten beulen door wind en kou en regen, stil als steen Je hoofd een koepel met twee hemisferen de binnenwand van engelen bekleed waar het gezang weergalmt, het exulteren van heel de schepping die zich heilig weet Zo dom: geen redenering, geen gedachten zo zonder zelfbesef, zo transparant geen oordeel; onbevangen af te wachten…

Strijd

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 11.504
kunnen maken de onmacht steeg me langzaam naar de strot de vloeren van mijn vesting bleken rot en gingen vaag, doch onheilspellend kraken Geloof me maar, van strijden was geen sprake het was berusten in een helder lot het lichaam spande stiekem een complot met cellen die verwoed de kop opstaken Vergeet de termen ‘winnen’ of ‘verzaken’ (al wacht…
Daan de Ligt16 augustus 2026Lees meer >

Jager & Jager

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 672
En wachtte liggend op de hond of hem die jager was, hij droeg zijn lot en wenkte nog met laatste kracht van een, zijn trotse vleugels.…
Evert de Boer31 augustus 2016Lees meer >

Een fotootje van het autootje

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 584
van het autootje nog in zwart-wit Het was een autootje met pit maar pet:de koeling De zomerdag deed ons smelten de wind niet meer dan bries De rook uit de uitlaat van onze voorganger stinkend vies Plots begon ons autootje te roken kon voor noch achteruit Zelfs de slinger kon 'm niet bewegen en er was nog geen 'wacht…

Verder weg

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 748
het dan over loslaten of over verliezen het kan ook zijn dat mijn bewegende buitenring allengs stopt in mijn brein en ik enkel nog verhaal van wat is in dit moment en was en immer meer over een verleden zing zeker is dat mijn pad versmalt en de komende tijd samenbalt maar hoop dat achter mijn gedachten vermeerderd inzicht ligt te wachten…

Het maakt ons kleiner.

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 494
de mauwen vult het bitter de dorst tot aan de lust brengt het vuur tot aan de schenen voedt de kleuren die zijn ontloken voor elke onbezwaarde bloem zijn deel het eigenlijke kind dat zich in ieder afvraagt of er termijnen bestaan of die uit het leven terug te kopen zijn, waagt zich tot aan de rand van de put waar zijn beker te wachten…
Pama8 december 2016Lees meer >

Toen zeiden ze, die hersens van mij

gedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.560
In greppels en holen wachten de verbanden tot het tijdschrift zich sluit. Zet ik mijn bril op, voor de zekerheid schrikken de duiven. Want de begrijpelijke zin verplaatst niet maar de onbegrijpelijke zin verplaatst. We hebben je tot de hemel gebracht, nu zoek je het zelf maar uit. ---------------------- uit: Ja Nee (2017)…

Alleen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 703
Het is alles waarom je wacht Tot weer de volgende nacht. Als je op de rand van je bed De wekker hebt gezet….…

Wie weet zwijgt

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
Het de dood, die vol vertrouwen op hem wacht. Wat blijft is het heilig niets. Is geest en sterrestof. Is mogelijkheid, die onmogelijk wordt herboren. Niets gaat nooit verloren. Wie weet? Wie niet weten stellen vragen. Wie de antwoorden kent zwijgt. Duister wordt steeds weer licht. Haat verandert in liefde. Wind verjaagt de mist.…

Glorie aan God

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 617
Glorie aan God, die ons lief heeft Want Hij is met ons, dag en nacht En houdt trouw over ons de wacht Hij die in ons hart Zijn vrede geeft. Glorie aan God, vertrouw op Hem En zeker niet op onze eigen kracht Van Hem mag het worden verwacht Laten we luisteren naar Zijn stem.…
Fedde Nicolai11 september 2017Lees meer >

de blauwe reiger

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 551
Majesteitelijk maar zonder veel luister zet hij zich naast een visser in het riet zo wachten ze samen op het duister een merel zingt zijn avondlied.. Lankmoedig kijk ik door het raamkozijn, terwijl de regen blijft plenzen op het water en zucht hoe zal het me varen later als zij er plots niet zal zijn ..…

Paradijselijke Papieren.

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 626
Maar wacht nog even met me te verdenken want er is iets wat me toch wel bezwaart: papieren kunnen veel voldoening schenken en 'k heb er ook al massa's van vergaard, maar voorzover ik heden kan bedenken zijn die waarschijnlijk toch geen stuiver waard..…
A. Rivesta15 november 2017Lees meer >

Vergeven.

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 750
't Zit soms diep verborgen bedekt met haat en pijn 't worstelt elke morgen met waarheid of met schijn 't Zit vol hoop te wachten op erkenning en op recht die het leed verzachten met de Liefde onderlegd 't Hart kan niet echt stralen door een wond die open ligt als 't recht niet valt te halen blijft vergeving onbelicht Trots zal…
Robert Doek28 november 2017Lees meer >

Voor Eva

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 505
'Vele Hemels boven de zevende' van Griet Op de Beeck) Voor Eva die ook ik nu graag zie Nee niet die listige uit het Paradijs maar voor u, de enige echte Geen vraag over het waarom de lezer kent het daarom Uw naasten misschien niet Lieve, zachte, meelevende Eva ook gij kreeg niet wat u verdiende dat beetje geluk U was het wachten…
c. ale5 januari 2018Lees meer >

Schaduwde tijd

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 506
passionele kracht in dwangmatige perspectieven doorstonden zij therapieën gingen niet door de knieën voor zorgende freaks die actief in de eerste uren van de dag onverwachts opduikend hun pupillen met raad verzuipen in een circuit dat bijltjesdag heeft gezien al voor de zoveelste keer misschien en toch op warme zorg blijft wachten…
wil melker29 januari 2018Lees meer >

Op kruistocht

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 549
vreemden zijn de kuddes gaan leiden hebben de ogen geblinddoekt en hun vrijheid verkleind huizen en steden zijn ondermijnd straffen en dwang maken mensen bang zij kunnen niet lezen worden onderwezen door herders voor eigen gewin het is een eerste begin naar de wereldheerschappij die in massaliteit al is voltooid alleen de herders wachten…

Echoot in het water

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 511
van bomen raast de takken af en dan op straat licht echoot in het water van de wallekant waar ook de zon zich glinsterend laat zien in de nog wat frisse ochtenddauw ik weet dat jij je nooit laat vangen omdat je nergens lang genoeg blijft hangen want jij moet verder met het openen van de dag omdat ook voorjaar op de lente wacht…

de stilte voorbij

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 531
pakken omhelzen en... en zoveel willen, in een ontvankelijke houding staan doch je ontwaart enkel lamme takken en het luchtledige is niet te verslaan op dat moment heb ik weet van het bestaan je voelt geen binding met het geluid achter de grens, zo lijkt je voeten verzetten geen stap, aast mijn hart weer op een valse wens het is wachten…

Die glinsterende maan

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 610
Wachten de dagen op een vonk, vrezen ze niet langer meer de kans niet het vuur dat eventueel ontstaat. Welke zinnen zullen we opschrijven wat laten we weg of kan echt beklijven. Van welke speerpunten maken we lijven.…

Verliefd

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 548
Het was nog vroeg die zondagmorgen, in blije spanning wachtte ik onbewogen tot ik haar in de verte zag komen, slank figuurtje stevig stappend een lachend gezicht met mooie ogen.…
Ruud28 december 2018Lees meer >