24369 resultaten.
Herdenking
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
571 De dichter slaapt op een wolk
boven miljarden lijken
verdronken door de wellust
en welvaart van de rijken
honderden kinderen gaan
zonder ontbijt naar school
terwijl we herdenken
miljoenen mensen vluchten
voor armoede en oorlog
plantensoorten sterven uit
dieren worden misbruikt
natuurrampen verschijnen
en we herdenken
want zonder herdenken…
De radio van twee opa's
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
540 Samen kunnen we weer jong zijn.
Samen gaan we weer lekker spelen.…
Ontmoeting.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
564 Of we de brokken zullen lijmen,
beelden retoucheren. Maar een omkeerfilm
is enkel positief en altijd transparant. Dag
blijft dag en kleuren houden de warmte
van de bron. We zullen dragen wat nu is :
een puzzel met veel lagen. We openen
de raampjes en stapelen de filmpjes.
Blokkendoos van kinderen die droomden.…
Rookgordijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Laten we zeggen
Dat het meevalt in de wereld
Dat er ergere dingen zijn
Je zult geen geld hebben
Voor die nieuwste Iphone
Dat is vele malen erger
Dan honger, ziekte, pijn
Laten we doen
Alsof het alle dagen feest is
Niemand moederziel alleen verpieterd
Je niet verder kijkt dan je neus lang is
Iedereen de boel besodemietert
Laten we zeggen…
heimwee in de kast
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
624 wat ben ik eigenlijk nog voor jou
geen klank meer uit je mond
een gezicht tot op de grond
je hart zo kil en koud
eens waren we goede kameraden
maar dat was al vele jaren geleden
we waren met zo weinig tevreden
ook sterk zelfstandig en vastberaden
we hielden van de gouden zon
maakten reisjes naar die landen
waar ik hoopte dat die zon, je…
Coalitie
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
593 we gaan naar een nieuw soort nederland
de opbouwers
waren de doordouwers
de gevestigde elite draait
om de stem van het volk te eren
hoe kunnen we oud en nieuw
op een goede manier hanteren…
Surrealistisch de ontlading
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
521 ik heb je gezien
uitzinnig in beminnen
het steeds maar weer
opnieuw willen beginnen
door de spanning van het spel
we schilderden verleden
op doeken die we kleedden
met het prille groen dat
eerste lentebloesems deed
ontluiken in het tedere toen
magisch waren de nachten
die meer uren telden
in het wachten op elkaar
surrealistisch de ontlading…
Die speciale kast
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
520 Tot we verhuisden, deed ze dienst voor al mijn schilder gerief.…
verregende lucht
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
718 we voelden
dat koele briesje
over ons heen
zeiden dat dit alles was
wat we nodig hadden
deuren en ramen werden opengezet
onze zomerziel zong wrevel weg
we beantwoordden elkaars vragen
stil soms verleidelijk
tussen de nergens eindigende lakens
van de nacht
maar ach, wat wisten wij
van elke schakeling, spanning
samen
en nooit meer…
Einder
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
791 soms bij maanloze nachten
volgen we een vallende ster
denken weer aan hem
voelen even aanwezigheid…
Groei
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 we dan nog van de blauwe lucht
En zien we de bomen wel groeien als iedereen voor zijn problemen vlucht
Ik zie alleen maar rozen bloeien,
verwelking groeien.…
Druppels
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
409 want samen vormen wij
die zegenrijke waardevolle regenbui
allen zijn we van evenveel waarde
op onze aarde
daarin zijn we in principe
allemaal gelijk…
Verjaren is
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
715 Maar ons wacht eindeloze vreugde
al zien we dat ook hier nog niet;
de voorsmaak ligt in wat verheugde
wanneer we zingen ’t levenslied.…
¡No pasarán!
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 de klok
die niemand wil horen
We overschrijden onze grenzen
en niemand houdt ons in de hand…
1 april
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.326 we luisteren
het voorjaar is pril
alleen de vogels zingen
1 april…
‘k Laat het u nog weten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
597 Waarom meid zo ver gereden,
waarom blijven we niet lekker thuis,
thuis ben ik ook tevreden,
waarom begeven we ons in ’t gedruis.
Thuis heb ik het vaak zo fijn,
met ons eigen bed en mijn boeken,
en ons dagelijkse glaasje wijn,
waarom zouden we ‘t elders zoeken.…
Wat is achtergebleven
gedicht
3.3 met 3 stemmen
1.734 We hadden een episode.
We rustten in een hooiberg, we
dansten op een scherpe pagode.
Ik draag je mee in mijn knoopsgat:
bloemenpracht, bloemenmacht
op mijn verraderlijk,
mijn vergeetachtig hart.…
Domweg gelukkig zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 Dat wij mensen een gedachte zijn,
die we zelf hebben uitgedacht,
zoals een bedacht gedicht.
Dat we zijn wie we denken te zijn,
zijn ongelofelijke wetenschappen.
Zoals theologen die god kennen,
als een zelfbedachte grap.
Dat mensen zichzelf begrijpen,
is een belachelijk vergrijpen,
aan een onbegrepen waarheid.…
Blije gezichten vanwege de zon!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
588 We winnen terrein
zonder kogels of schieten
we zullen het winnen
anders zijn we niet te genieten
En dat laatste mag je
niet vergeten
Want de zon schijnt,
dat moet je wel weten.
Zolang je ‘t gelaat naar
haar op kunt heffen
haar warmte voelt laat
‘t je beseffen:
Het komt goed!…
Tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 Wat is tijd,
staan we erbij stil?
Nee, hij is alweer verleden.
Één minuut, zestig tellen
met een zucht ertussen.
Één uur, lang als je wacht
kort in gelukkige uren van de nacht.
We plakken slechts een etiketje,
een terugkomend ritueel
de tijd gaat gewoon verder
Ja, weet hij veel…
Dagen, jaren, eeuwen
we kijken erop terug.…
Ondertussen in de stad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 We lopen niet weg voor de waarheid
van onze ontdekkingstocht
door de stenen jungle van de stad.
Er worden nieuwe dromen geboren
harnassen uitgetrokken, slaven ontketend
vrijheid is onze ultieme missie.
We volgen de passie
van onze harten en onze hersenen!
Nooit geven we op
zonder opnieuw
te beginnen.…
Mensenmens
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
439 plukken
in de stroom van onze adem
die tevens andermans adem is
terwijl we volledig opgaan
in onze aanwezigheid…
Hologram van het heelal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Alle elementen die we schikken
in het Periodiek Systeem, de allereerste
bacteriën en ook wij, mensen
zijn scheppers van het heelal
In tijd en ruimte veranderen we
de energie en schrijven we mee
aan de onvergankelijke feiten
aan de randen van zwarte gaten
Die informatie bestond al
als de Schepper
die er met een oerknal
ruimte en tijd aan…
Panta rhei
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
474 We zoeken en vinden
maar moeten loslaten
om vast te kunnen houden,
want je kan geen water bewaren
in een vuist.
We komen en gaan,
al worden we ook honderd jaar
of nog veel ouder.
Alleen de liefde blijft
en houdt het uit tegen alle verdrukking in.
Alleen liefde geeft
aan het leven zin.…
Strijdkrachten
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
541 Wil je geen kop koffie en een peuk
Vijf dollar misschien, we doen geen kwaad
Of vind je ons sarcasme niet zo leuk
Anders gooien we wel een handgranaat
Dus klimt hij vrijwel naakt uit zijn bunker
We bevinden ons in Zuid Libanon
En iets maakt los in hem een hunker
Naar de genade van een zoon van Zion
Zijn leven laten of hem laten leven
Het…
proloog
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
523 we baadden in kolossaal water
zij gaven ons namen
er waren nog geen luchtspiegelingen
geen buren, geen besef
van gisteren of vandaag, van
het kloppend huis, dat
ons lijf belichaamt, ons zicht
op zaken, dat geest bezielt
we traden in voetsporen
weken van zijde, verlieten
de buurt van brandgangen
we voelden ons enkelmuurs
omringd…
De eisen zijn verlaagd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
566 Meldt u an
Een jeugdzonde is geen probleem
Daar kijken we overheen
Kom gerust op gesprek
met een klein gebrek
Ben je goed in gamen?
De Drone-divisie zal je claimen
We zijn inclusief van A t/m Z
met genderneutraal toilet
Er mag en kan veel
De verdiensten zijn royaal
Maar op één punt zijn we principieel:
Geen eigen doden!…
VAN VOORBIJGAANDE AARD
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
415 Verschijnen doen we maar voor even
Voorbijgaand zijn we van nature
Ons lichaam moet ter elfder ure
Zich aan de leemgrond overgeven
We lijken wel op zandkastelen
Nabij de vloedlijn te bekijken
Met één verschil, de hemelrijken
Verschijnen vluchtig ten tonele
Nog spiegelen de zoute plassen
Op aardse stranden onze lijnen
Een verre zee…
De boot is vol
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
377 Tot ons middel zitten we op de top
van de berg midden in de zee
waarin onze huizen borrelend
en het vee blatend en mekkerend
verdwenen, de vogels moe
in neerstreken en doornat
gezonken zijn
Mijn dochter houdt haar baby
voor zich uit, de voetjes zijn nat
Ze dompelt hem onder
Het zal niet meer lang duren
dat we verdrinken, we willen niet…
Filosofisch probleem
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
219 De mens, en met haar
Bijna alle leven, vergaat,
Als we doorgaan op
De ingeslagen weg en
We ophouden ons
Te verwonderen
Over het wonder,
Dat we leven noemen.…