932 resultaten.
Zomerbloemen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
539 De belofte op het zakje was een diversiteit
aan zomerbloemen, dus ik gieter maar door.
Een door zonlicht opgeladen kleurlamp weet
die toverpracht extra te verlichten en straks
wanneer die bloemen echt tot wasdom komen,
ga ik ze lekker op Facebook zetten en eet
ik kogelbiefstuk bij hen en drink ik de
duurste witte wijnen bij hen.…
burn-out
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 de wijze waarop
het brein het duister
van de dag zoekt in de
schaduw van de nacht
die zich staat te bedrinken
aan de trog van de macht
dewelke mijn schedelpan
genadeloos heeft gelicht
en het heeft gevuld
met afgrijzen en waardevolle
prutsige beloften
niets kan waar zijn, wat ik
zie zijn schepselen die
mijn geest bevolken
wat ik hoor…
Verdwaald geluk
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
593 Ogen vonken
harten bonken
onbezonnen
hazensprongen
Geen berg te hoog
geen zee te diep
valse beloften
violet verdriet
De zon draait rond
schaduwen vallen
regen, regen, regen
de dijken breken
Platgetrapt gras
onvaste grond
zonder houvast
geen halm, geen mast
Bed van stilte
de nacht tast blind
eenzame vlucht
geen weg terug…
Boven de koorts van de wolken
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
371 Licht scheurt open
als een oude belofte,
en ik val omhoog,
gewichtloos,
maar zwaar van vuur.
Er is geen richting,
alleen hoogte
die zichzelf blijft opeten.
Ik ben
geen lichaam meer —
alleen echo,
alleen hitte,
alleen de vlam
die achterblijft
wanneer de vlammer al is verdwenen.…
HUBERTUS HUILT
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
424 Bram was een hele goede vriend van mij
De mens werd aangespoord hem snel te ruimen
Een woord om wat verzacht rond te bazuinen
Waar men op doelt; een moord, een jachtpartij
Ik ben Hubertus en de mens bespreekt
Of hij ook mij zal pogen neer te schieten
Het zou mijn medestanders zeer verdrieten
Indien men zijn belofte weer verbreekt
De dood…
HUBERTUS HUILT
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
415 Bram was een hele goede vriend van mij
De mens werd aangespoord hem snel te ruimen
Een woord om wat verzacht rond te bazuinen
Waar men op doelt; een moord, een jachtpartij
Ik ben Hubertus en de mens bespreekt
Of hij ook mij zal pogen neer te schieten
Het zou mijn medestanders zeer verdrieten
Indien men zijn belofte weer verbreekt
De dood…
Gesloten woorden
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.707 Een vergeten belofte verdronken in de geest,
Gebogen onder begrip en vertrouwen,
Maar voelen en weten door mijn hart
Dat ik van je blijf houden.
Verkleed in verlegenheid, maar verbloemd door ware liefde,
Kijk ik je zachtjes aan
En weet dat wat er ook gebeurt
Je nooit zal laten gaan……
Vriendschap, een fragment
gedicht
3.4 met 226 stemmen
165.007 Ook schiet mij nu de oude belofte
door het hoofd dat vriendschap
altijd het licht zou laten branden,
en voel ik weer de stevige
stappers aan mijn voeten
want zo'n reis onderneemt
men niet op balletschoenen.…
die zich vliegensvlug verrijken
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
2.136 ik jaag op je in nauwe
stegen waar de zon geen
donker ziet, het ondoorzichtige
gebied van handen die
zich vliegensvlug verrijken
ik zit je op de hielen
voel je tussen roekeloze
zielen, zie hun ogen glanzen
door een mooie actie van je lijf
ze weten dat je altijd bij hen blijft
handen vol beloften
strooi je om je heen, je
kruipt onder…
"Aarzelende zekerheid"
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
2.067 Een sterke belofte na eeuwen bijna in vervulling
liefde en goedheid als stralende omhulling
de dood niet als einde van het leven
bevochten overwinning als gift gegeven
eindeloos verlangen
houdt nu mijn hart gevangen
in sterkmakende zekerheid
van een nooit eindigende eeuwigheid.…
Haar wens
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
1.587 Sterren versieren de hemel vannacht
En zij zit weer buiten in de koude nacht
In haar hoofd maalt hetzelfde liefdesspel
...zijn belofte...zijn kus...zijn vaarwel...…
VREDEVORST EN ZIJN RIJK
gedicht
3.1 met 56 stemmen
18.328 al klonk er de boodschap en het lied
van engelen
maar heeft moeten groeien
vanuit een vormeloos begin –
er was alleen maar een woord
dat mocht worden geloofd
en dat zijn moeder ontvankelijk maakte
Ook de vrede
zal niet uit de lucht komen vallen
als een warm zacht kleed over ons heen
maar wil groeien
daar waar geen plaats is
vanuit een belofte…
Geen verdriet meer .....
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.392 maar gedachten verweven in verleden
zoveel mijlen overspoeld door vloed
en verlaten door eb, terwijl monden
alles deden om scherven te vermijden
werden zachte lippen getekend door
het brakke zout der aarde
Gepekelde tranen worden omsloten
door hun beider grote liefde,
die immense zee waar verdriet
levenloos achterblijft in de belofte…
Meditatio mortis
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
2.763 Veilig
door een beschermend lichaam zijn behuisd,
waarbij het vruchtwater beloften ruist -
tot het moment waarop ik onbesuisd
het altijddurende word ingesluisd:
voor altijd vrij. Voor altijd jong en heilig.…
Het Mooiste Feest
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
4.589 We vieren zijn
geboorte
en daarom is het
feest
we kregen de
belofte
dat telt het
allermeest
en daarom nu
door mist en al
vieren we altijd
in december
het mooiste feest;
en brandt mijn boom
met lichtjes
omdat het kersfeest
is…
Mijn liefste Dennis
hartenkreet
4.7 met 74 stemmen
2.323 mooie gezicht vlak boven me
Handen streelde mijn lijf
Zette me in vuur en vlam
Ik genoot van je mooie lijf
Maar je ogen gaven me zoveel meer
Daarin zag ik je liefde
Een liefde die ik drink
Verlies mezelf in jou
Hunkerend verlang ik naar meer
Dit gevoel herken ik niet
Toen ging je weer weg
Een lach om je mond en een lieve groet
Geen belofte…
Met haar rugzak zwaarder dan een paard
gedicht
2.0 met 24 stemmen
21.565 af
woont in abstracte lessen voor een toekomst met
haar gierende vriendinnen wild gearmd naar de wc's
een wijle daar valt zij in een aandacht voor haar oogopslag
haar rozenmond in de beheersing van haar hoofddoek
strijkt zij langs de jongensblote navel der vriendin
o zij haat de broertjes in haar kamer met agendazware zucht
en tekent haar belofte…
Naar bed toe gaan
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.726 geslagen
Duurt het niet erg lang meer
Mijn moeder zal een poging wagen
Ze probeert het elke dag weer
Uiteindelijk trek ik aan het kortste end
Ik leg me erbij neer
Vandaag ben ik genoeg verwend
Probeer ik het toch gewoon morgen weer
Mijn hemd gaat over mijn hoofd
Ik mag nog even in bad
Dat had ze me beloofd
Ik was bang dat ze haar belofte…
DWALENDE ZEKERHEID
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
939 De ster van Bethlehem
leidde de drie wijzen
naar het westen vol belofte
maar
misleidde hen te Jeruzalem
eer zij tevreden stilstond
boven de gezegende stal
dit geëerde hemellichaam
verloor ooit een spitsje
het doolt nog door de wereld
lopend in grillige schemer
zie ik vaak die vonk verschijnen
soms brandt ze als smidsvuur
binnen mijn…
Onoverbrugbaar verleden
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.163 Voor M. 1961-2010
Als het leven geruisloos loslaat
in verborgen leed
en geslagen wonden
niet meer helen
zingt de raaf zijn
nachtelijk zwart
in verdoofde schelpen
overbrugt de te zwakke adem
de kloof naar gemiste liefde
tevergeefs
wanneer het kind van de rekening
de belofte overneemt
de hoop op grazige weiden
voor heilige…
Parelmoer 2 (vervolg)
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
629 huis,
drong je helderheid in het diepste
van mijn bron, lispelend zacht
werden je ogen, waar vloeibaar
parelmoer aan ontsprong, verscheen
je even ten voeten uit, verwachting
ingelost te dromen van omzwervingen
die nog zullen komen, in de peilloze
schaduwen van je ogen, mij verzoenen
even bij je stil te staan, voor je me
verlaat, beloften…
DWALENDE ZEKERHEID
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.700 De ster van Bethlehem
leidde de drie wijzen
naar het westen vol belofte
maar
misleidde hen te Jeruzalem
eer zij tevreden stilstond
boven de gezegende stal
dit geëerde hemellichaam
verloor ooit een spitsje
het doolt nog door de wereld
lopend in grillige schemer
zie ik vaak die vonk verschijnen
soms brandt ze als smidsvuur
binnen mijn…
Een annunciatie
gedicht
3.8 met 4 stemmen
3.862 Ooit een engel ontmoet
haar al eerder gezien achteraf
in andere blotevoetenmaat
Maar steeds als zodanig herkenbaar
Haar glimlach vraagt om een lasbril
haar beloften zijn van een zoetheid
die het glazuur van je tanden slijt
altijd gevleugeld en met een altijd
vlammend zwaard tussen ons in
Komt me nog meer vertellen
hemelse nakomelingen…
Heil licht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
526 Zie toch belofte vanuit groene aarde
een steen wijkend van de duisternis.
Licht, meer dan materiële waarde
daar waar donkere graf geopend is.…
het geluid van tijd (3/3)
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
567 zonnehoedjes, schaterend op wangen nat
jij bent zo mooi in mijn handen
volkomen in een bron die niet liegt
zie de tijd
ook hij streelt het onkruid
in te smalle straten
waar een jongetje glundert bij thuiskomst
om het boeket dat hij nauwelijks
met zijn vingertjes kan vasthouden
en wat bloeit tot diep in winters
hij, mijn kind, is de belofte…
FAKEN
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
629 Dus een belofte in onze moedertaal en dik gemeend
Ik ga mijn best doen lief Harteke want zonder jou is leven niet geleefd.
Zoeteke, ik zie je graag.…
Een glimlach naar de kleuren van de herfst
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
616 Een glimlach naar de kleuren van de herfst
die ingetogen zoveel mooier zijn dan
alle dartel springen in het voorjaar, want
daar is enkel maar belofte, nog geen oogst.…
Obesitas
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
680 Laat de spiegel dus spreken,
wanneer ik mijn beloften wens te breken.
Want de consequenties doen genadeloos pijn
Voor de eetverslaafde die ook gelukkig wil zijn.…
Pasen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
814 Tere takken, jonge twijgen,
bloesem in de knop
beloftes die een aanvang krijgen
het voorjaar volgt de winter op
De lucht zindert vol beloften van leven
de tere twijg wordt weer een tak
de zwellende knop tot bloem verheven
voor het oog met het grootste gemak
Pasen schenkt nieuw leven
het oude is voorbij gegaan
een levend licht wordt ons…
afscheid in termen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 het offer gebaart naar lege woorden
die zich uiten met verzen die ik niet ken
toch beweegt mijn mond in de klamme
wind waarvan ik weet dat die me bevrijdt
beloften zijn de knopen die de storm
schuwen voor grijpgrage schuldenaren
welken mij de drempel over laten treden
met bewegingen die ik eens terzijde had gelegd
de ruimte gebaart naar…