7673 resultaten.
Veroudering
netgedicht
4.6 met 32 stemmen
1.331 deze boom is uitgegroeid
minder buigzaam nu
gehuld in ringen eerder leven
dat de eigen bloei besnoeit
en langzaam op doet geven
krachten getrotseerd
gevormd door het verleden
te lezen in verharde lagen
die het tere binnen schragen
tot ze eindelijk zijn verweerd
de weerstand in het heden
het opgewassen zijn
vastgelegd in rimpellijnen…
Groene kerst?
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
2.121 Ik doe boom geen pijn.
Het is een mooi gezicht.
Hij vindt het zeker fijn,
dat ik de pijn verlicht...
Ik wil dit leed voorkomen
en daarom roep ik luid:
'Moet u zo nodig bomen?
Neem deze dan met kluit!'…
De wraak van de jungle
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
540 nadat het land is leeg geroofd
het levensvuur is uitgedoofd
bomen massaal zijn gekapt
de rivieren zijn afgetapt
en aarde is verzand
wordt aan het werk van mensenhand
de duurzaamheid ontnomen
geduldig wachten de kiemen van bomen
op een mensloze tijd
slaan dan hun klauwen uit en komen
als overwinnaar uit de strijd
Cambodja 2007…
Het rijp omlijst de bomen...
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.180 In een serene stilte laat koning winter
de bomen met een ijsmantel aankleden
Langzaam verlicht de ochtendzon het ijsrijp
en begint tot het witte landschap toe te treden
Het is een wonderlijk schouwspel van ijzige kleuren
aan een azuurblauwe lucht die zich wijds uitstrekt
De wind laat de bomen zacht kreunen onder de ijsdeken
en hierdoor zo nu…
psychologie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
649 ik mijd de niet
dicht opeenstaande bomen
-op korte afstand, in de nabijheid
zijn ze in tweeën gesplitst-
naar beneden stappend
doe ik afstand van
een kabel of touw zonder
priesterlijke zegening,
voor de gek gehouden
in een zachte zuidwestenwind…
Er hangt een groene waas
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
686 Er hangt een groene waas
verwachting rond de bomen
en duizend krokussen in 't gras,
de lente wiegt mijn dromen.
Er speelt een zoele wind
van wandeling en kijken;
de winterogen nu vol licht
zover de einders reiken
en dank vervult mijn hart
voor wat er is gegeven:
mysterievol geschenk te zien
hoe alles is verweven.…
Osmotische oases
netgedicht
3.9 met 201 stemmen
412 ik lag
in het gras
aan de voet
van de boom
te luisteren toen
jij in tedere
omarming zacht
tegen haar fluisterde
je vingers haar
groeven in de
bast volgden
smaller naar hoog
breder naar beneden
waar zij het warm
pulseren van
leven voelden
in de cryptische
communicatie
kon ik jouw taal
nog verstaan maar
voor antwoorden
zou…
zomer
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
729 het zuchten van de bomen
kreunend in de wind
de regen valt met bakken
onaangenaam en kil
het einde der seizoenen
tijd voor een nieuw begin
de dagen worden langer
de grassen worden groener
iedereen gelukkiger
het is zomer…
Wandeling
poëzie
3.3 met 11 stemmen
2.785 Lief is ‘t mij te lopen dromen
in de laan,
als door ’t lover van de bomen
koelten gaan.
Beuken zijn ‘t, rood-donker-bruine,
flonker-goud,
als men vindt in buitentuinen,
eeuwen oud.…
Kastanje in blad
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
739 Je groeit uit in parasolletjes
van vlinderende bladeren
die het voorjaar strelen in de wind
waarna ze loom de zomerzon begroeten
donkergroen op termiek rustend
schaduwbloemen vormen op het gras
en dan verdrogen in hun vlammenspel
als parachutes bolsters begeleiden
die bezwangerd zwaar vallen…
Het einde
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
2.740 Aan het einde van het pad
tussen bloeiende bloemen en
verdorde bomen
ligt het einde.…
Dit mág toch niet
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
985 de boom is hoog en dik
al menig jaar oud
een prachtig stukje hout
kappen dus
de botte bijl gaat erin
scherp als een mes
het woud huilt in bes
een geldklus
na ons de zondvloed
zo wordt er gedacht
verloren gaat de pracht
onder een stille zucht
kale plekken in het woud
bomen met wonden
macht is niet gebonden
ze stelen onze lucht…
Na de storm
hartenkreet
2.2 met 24 stemmen
2.462 De boom heeft net zoveel bladeren
Als ik herinneringen heb aan jou
Als manieren waarop jij lachen kon
Als lieve woorden die jij zei
Jij was net als die boom
Na de storm waren de bladeren verdwenen…
De maan hoog en licht
poëzie
3.1 met 14 stemmen
3.178 De bomen van bladeren dicht.
Een vogel er in zingende,
Ik er onder van angst rillende.…
bomenbedrog
hartenkreet
4.9 met 17 stemmen
788 Het enige wat ik er nog van weet,
is dat ik hard tegen een boom reed,
die m'n gezicht nogal drastisch vervormde.…
Mistig dromen regenbomen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
661 De stadse parkrand
dampt het risico
drinkt uit de oude sloot
vochtlevende dieren
verschrikken verbazing
onder boze wolken, zou het God zijn
die moet huilen, of alleen maar ongeluk
dat niet kan schuilen, bomen buigen zichtbaar
onder regen met de voeten van de wind
alsof jij een nachtvlinder bent, je ademt
tussen mistig dromen, huilende…
dag
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.002 Een boom staat langs de weg
valt op, door zijn kronkelige takken
het heeft iets geheimzinnigs
De boom vertelt een verhaal
Een zielig verhaal
Wat het verhaal precies zal zijn
Zal ik nooit weten
Net als die dag
Want dat ben ik vergeten…
Herfstbomen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
742 De indianenbomen uit een vergeten jeugd
wringen, grilliger takken, dan weemoed
de zomer kwam, in puur en liefdesrood
zwijmelde razend, heftig in een ontvangen schoot
door dichtersklank en geest voorgoed genezen
vriendschap, door en door, in ziel, totale wezen
verliezen herfstbomen, blad, na blad, tot spijt
een dramatisch silhouet van dreigende…
Voorjaar
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
496 De botten aan de bomen zijn al daar
maar bloesems nog maar enkel in mijn dromen.
Toch hoor ik al wat vogels in de morgen
die zeggen mij: relativeer je zorgen.…
dansende beuken
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
640 dreigende storm
het bladergoud verdoft
de geur van de herfst
warrelt door het woud
raast over de bodem
de wolken sluiten en
verdonkeren deze plek
een veluws mysterie
woelt in de razernij
vannacht zal de legende
in ‘t zilveren maanlicht
nahuiveren door dit woud
in een onwezenlijke stilte
toelichting:
veluwse legende: de dansende bomen…
Vannacht dwaalde ik
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
574 water
waar het licht opnieuw geboren werd
de dageraad verlossend ademde
nevelsluiers flirtten
met de warme dromen van de nieuwe dag
ik kon geen gemoedsrust vinden
nu de bomen als treurige wachters
me gevangen namen
in dat waarvoor ik vluchtte…
Zilverberken
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
855 laatst wandelde ik in een laan
vol naakte zilverberken
en peinsde hoe of het zou zijn
om breekbaar in de wind te staan
ik vroeg de bomen mij te zeggen
wat het geheim was van hun kracht
ze fluisterden het valt niet mee
om dat zo even uit te leggen
na jaren stormen af te weren
groeiden onze takken krom
ze kraakten moe verloren moed
konden…
HEB MEELIJEN
poëzie
3.8 met 10 stemmen
4.468 ‘k Zie bomen, die gebonden staan,
in ‘s dwingers boze handen,
die nooit geen duimbreed af en laat
zijne ijzervaste banden,
maar, spannende en onroerbaar, al
dat leeft en roert in ‘t lijf
der bomen doet misdragen tot
een eerloos wanbeklijf.…
Kerstversiering
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
1.020 Ze versierde een boom
van een vent, die de vrouw liet genieten.…
Hun houten ogen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
443 als bomen naar me kijken
ik hun houten ogen
niet meer kan ontwijken
word ik panisch bang
voel de takken komen
die eerst nog naar me
reiken maar me later
onverbiddelijk grijpen
in het raken van de bast
hoor ik het kraken
van hun knoesterige lach
waarin de sappen stromen
las de oudste jaarringen
in het diepgewortelde bestaan
door…
Mijn speels talent
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
479 grote woorden
hebben me pijn gedaan
bevroren knoppen die
nog open moesten gaan
joegen stormen
door het groenend blad
kaalden de takken
die ik al ontwikkeld had
met scheefgroei
vocht ik voor balans
in afzijdig blijven
vond ik zo mijn kans
leerde in pareren
mezelf te verweren
liet kansloos verschijnen
mijn toekomst niet ondermijnen…
Tenietgedaan
hartenkreet
3.2 met 16 stemmen
1.635 Goed gekapt liggen de bomen
tussen het kreukelhout,
geschokt, te wachten op
een nieuwe bestemming.…
Wilg
gedicht
3.1 met 35 stemmen
11.037 De zon is opgekomen.
De wilg, nog zonder blad,
wordt in het licht gevat
en laat zijn takken stromen.
Traag breekt de middag aan.
Heeft iemand zoveel uren
met naar een wilg te turen
ooit vruchteloos verdaan?
De lucht trekt rose dicht.
Niets valt nog te verlangen
dan dat de wilg zal vangen
de laatste schilfers licht.
----------------…
Zuurstofsieraad
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
580 Misschien weet ik wel wat ik bedoel
maar zonder bomen geen gevoel
van lente en een stille droom
gewoon het natuurlijke dromen
van een statige berkenboom
zoals die in de stilte staat
gouden zonneschijn op het gelaat
grijze wolken rond de hoge kruin
een zuurstofsieraad in de tuin
die takken als zijn armen strekt
tot in het zuiver…
Dreumes
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
829 zijn stem klonk als klokjes
toen hij wees naar de bananen en zei:
kokosnotenboom
wees ik hem op bananen, zei hij:
bananenkokosnotenboom
soms laat je het maar hangen
klinkt de bel mooier dan zijn geluid…