1787 resultaten.
Biljart
gedicht
3.0 met 69 stemmen
29.163 Ik bots tegen de rand en door die ander
te kussen bereik ik jouw kant.
Wij naderen elkaar volgens een wetmatig verband.
God glundert als ik bij jou stilval
grijpt naar het krijt ondertussen.
-------------------------------
uit: 'Speelgoed', 2000.…
Licht
gedicht
2.8 met 69 stemmen
23.402 Vaak slaat het licht dwars door de huizen
maar niemand lijkt iets te zien
mensen blijven gewoon zitten, lopen rond
met een poes of een handdoek of staan
voor de spiegel iets te doen, eten iets
uit een kast of gaan gewoon met de lift mee
intussen slaat het licht door hun oren heen
en door hun boezeroenen en hun botten.
-----------------…
Pantser
hartenkreet
3.2 met 15 stemmen
1.203 Geboren in een groot gezin
Met als hoofdzaak overleven
Waar gevoel niet aan de orde was
Heeft hij zich met een pantser omgeven
Emoties die schuil gaan
Onder het eelt op zijn ziel
Uit hij vaak op botte wijze
En dat werd zijn vaste stiel
Toch zit er achter dat boze masker
Een warm en gevoelig hart
Waar je pas achter zult komen
Als je in…
sporen op 't asfalt
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.399 voetsporen op nat asfalt
weggewassen herinnering
en eenzame wegen
nog waagt geen zonnestraal
zich door diepblauwe wolken
maar vogels zijn zachtjes begonnen
weer van zomer te zingen
een boot schommelt stil
op de eindeloze zee
niet echt iemand te zien
die mee uitvaren wil
slechts een vage gestalte
tussen oeverbomen
en eerste sporen
op…
helder
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.412 het was één lange nacht
van opgaan in elkaar
die ons zuiver licht bracht
het vloeibaar worden
een helder
weldadig stralen
bereikte alle cellen in het lichaam
trok vuur uit alle botten weg
naar waar het nodig was
om te zweven naar de top
je warme gloed
reist mee in mijn oneindigheid
geeft nog elke handeling zin…
Verwonden
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
982 Ze verwond zich, tot bijna op het bot,
heeft echter niet in de gaten dat ze niet
de enige is die hierdoor pijn lijdt.
Haar omgeving staat machteloos aan de kant,
het is een schreeuw om hulp, die eindelijk
wordt gehoord.
De hoop dat de behandeling zal slagen mag
niet de grond in worden geboord, want dan
is de schade niet te overzien!…
Kou
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.016 nu gaan ze weer trekken
de scheuren op zijn taaie lijf
maar alles beter
duizendmaal beter
dan die geur van verbrand vlees
van verse botten waarop vlammen lekken
die hem zomer's soms doet gruwen
ook al vloeit er dan drank
knallen er slechts kurken
een geur die hij nimmer heeft geroken
zo hoort hij keer op keer
waren het maar gekken…
Woede!
netgedicht
3.2 met 36 stemmen
2.899 Zwart voor mijn ogen
Een kolkende brij in mijn maag
Adrenaline stijgt gestaag
Ik voel me bedrogen
Wie heeft het lef om
buiten mijn vertrouwen om
mijn ziel te verscheuren tot
op het bot?
Zonder schuldgevoel, zonder pijn
Probeer ik moedig te zijn, innerlijk zo klein
Want mijn hart is zwaargewond.…
vurige waanzin
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.332 ik probeer
de vlammetjes te pakken
ze lekken aan mijn hand
branden in mijn huid
tot waterige vlekken
het vuur gaat er niet uit
de hitte heeft me beet
zet tanden in mijn botten
vlees wordt veel te heet
het is een schande
kijk nu mijn verbrande handen
vlammen spelen om me heen
ze vinden me heel aardig
loeien door elkaar…
Antarctica
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.562 rode gloed in de horizon
zeevaarders zeilden in de ochtendzon
deden nevelige verslagen van land in zicht
tuurden voortdurend naar je glinsterend licht
maar de sfeer werd grimmiger
modernere boten meerden aan
en iedereen weet hoe het je verder is vergaan
je ijskappen smolten, een nieuw station verscheen
de wetenschap zegevierde
en je rode…
WACHTEN
poëzie
3.4 met 9 stemmen
4.968 Jouw boot is van sterk hout.
Deze stroom is nog lang niet
De woeste Yang Tse*, en toch ben je bang.
Kom je niet?
------------------------------------------------
Yang Tse, Jangtsee: langste rivier van Azië
gelegen in de Chinese volksrepubliek…
Ochtend in Cádiz
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
942 Aan de kade
ontwaken de stemmen van vogels
en het licht wacht op een kans
om boten, huizen en kerken
te overspoelen.
Van de haven,
op het geluid van golven,
komen de zingende vissers
met hun last van oesterschelpen.
De Atlantische wind
speelt met de molens op de heuvel,
met het haar van vrouwen,
met stof en met bloemen.…
Gedroogde bloemen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.267 Botten en vel zijn bijna een.
De druk van het leven
gestempeld op je lijf.
Maar zoals altijd
blijft het blauw van je ogen
de jongheid van je geest veraden.
Een lang vervlogen tijd huist
in de gedroogde bloemen in je haar.…
levensader...
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
659 Schepen bevaren me
varen de stroom
op en neer
beladen en onbeladen
Schepen bevaren me
kennen mijn nukken
onvoorspelbaar toch
mijn daden
Schepen bevaren me
wind en ontij
mijn handlangers
mijn trawanten
Schepen bevaren me
ik doe ze schutten
en sluizen van
ondiep naar dieper
en omgekeerd
kennen mijn ruwe oevers
botte kanten…
bewaarheid.
hartenkreet
0.8 met 8 stemmen
1.705 Zo ook zal langzaam het vlees,
Verdwijnen van jouw botten.
Al liggend in je kist,
Met mensen erboven denkend aan jou.
Een mens een madeliefje.
Zij de blaadjes, wij het vlees.
Een in leven een in ziel,
Zoals beide er geweest.…
De steen te ervaren
gedicht
3.3 met 18 stemmen
6.183 Het gelukkig moment
de steen te ervaren
als een bot van de aarde,
voornamer dan ieder gewicht
dat de geesten scheidt.
---------------------------
uit: 'Veerstraat', 2001.…
Ondermaans
gedicht
3.7 met 7 stemmen
5.064 In de slapende zee was een golf te zien
Een golf
maar vlak voordat het zo genoemd
of voor een bruinvis die de kop opstak kon worden aangezien
was het niet meer de golf
Het was ondergedoken aldus de man in de veerboot
die in een kromme lijn
van het land op het eiland aan schommelde
Het was dag en de man in de boot zag de maan
als de glimp…
Eilandvriend
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
784 Blauw repeteert stilte
over golven van zee
vrij naar zin van leven
in jouw brief
groeien huizen
naar ruimte
omgeving
stelt zich voor
aan bomen, tuinen, leegte
beweging
neemt niets terug
in kamers, zolders, kelders
op een droomminuut afstand
ligt een boot op bodemloos water
te wachten op jouw nieuwe droom.…
Meer
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.793 De boot voer voorbij
en ook de deining verdween.
Nu nog wuiven heeft dat zin?…
in het voorbijgaan
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
596 we hebben elkaar ontmoet
aan de buitenkant
je bracht de zee
en tussen gesprekken door
het blazen van de boten
omdat er op dat moment
geen woorden waren
of te groot of te klein
we draaiden naar de duinen
het pad dat, ook in schaduw,
oud had kunnen worden
was ik, of jij al gestorven
bleven we staan
in alles wat er te weinig was…
Westkapelle
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Weer zo’n
boot.
Een doos van ijzer
met een vermoeden
vol
dat auto’s
nu naar Schotland gaan.
En hier op de dijk
zet de regen in.
Wordt zijn iPhone nat, de fietsers
en de vissers met de hengel en
wacht De Valk
op zijn zin in koffie
bij de bordkartonnen
Toorop.…
vluchtelingen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
512 mijn vriendin is vluchtelinge
dus als ik het zeg dan zeg ik
dat mijn grote liefde
hier niet had moeten zijn
nu ik al die wankele boten
vol mensen zie oversteken dan
denk ik ook dat dit niet door kan gaan
maar toch zit daar mogelijk je grote liefde
die je zult missen
zonder dat je het weet
maar ik weet het wel…
Dit was het nieuws
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
696 Kinderlijfjes spoelen aan
Van boten die zijn vergaan
Mensen met de moed der wanhoop
Voor een oorlog op de loop
Crisis Europa voorbij
Koppen alle kranten blij
Alsof we blij kunnen zijn
Mensen verdrinken per dozijn
Hoe moet ik dat met welvaart rijmen
Hoe kunnen we de wereld lijmen
Hoe komt het ooit nog een keer goed
Ik weet echt niet meer…
Ruist de zee?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
549 Vandaag opnieuw beluisterd wat
gisteren opgenomen is, woorden
zinnen van jou en mij, en zelfs
hele gedichten, jouw aura gevangen
en die van mij, zit nu in ons bot
Geprobeerd om de vlekken op jouw huid
te hertalen in hoe toekomstvoorspelling
zich vervullen laat, de symmetrie
van links en rechts uitgedrukt in
evenveel, want het hart maakt het…
meesterschap (dick bruna 1927-2017)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
564 ik oefen voor het meesterschap
in het vinden van het
onzegbare dat ik
tot op het bot
ontkleden wil
ik wroet met beide
handen in dorre
aarde naar wat niet
gezegd kan worden tot
de kale essentie het
daglicht verdragen kan
zal ik snoeien en temmen
met schaarste moet ik haar
voeden totdat een kleurrijke
helderheid zich ontpoppen…
De uitvergroot
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
504 ik keek me aan
lachte verbaasd
toen ik mezelf zag staan
er was iets onbekends
misschien wel ooit gezien
maar nooit verkend
in ouder worden
draaien films door je
proeft de tijd in het decor
verschillen in de
uitvergroot maar essenties
missen niet de boot
het lijken oppervlakkige
momenten maar toch
wankelen er fundamenten
nog…
Dierindustrie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
610 Biggen in dichte schuren worden tot de dood gekweld
door gehersenspoelde beulen die hun botte koppen
in gouden Rabo-stroppen stoppen
Biggen martelen kent geen taboe
Politiek correcte zwijnen staan het toe
Bedrogen beulen zet uw kap af, wendt het roer
gooi uw deuren open, wordt weer boer…
Het Onstuimige Kind (De lente begint)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
480 Oude mensen verstarren
Ze eten steeds minder
Dat is het begin
van hun einde, maar ik wil vooruit
Ik kruip en waggel tot ik rennen kan
en ondertussen tover ik mezelf groot
Ik ben onstuimig, op zijn minst
in de verlangens die uit mijn ziel
botten, ongeacht het seizoen
Er laait een hongerige groei in mij
Ik eet om te blijven eten, er is…
Nattigheid
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
652 Half gezonken boot-
in de kajuit zwemmen
zilvervisjes.
Visser
telt niet zijn jaren
maar de vangst.
Twee zwanen
zwemmen met de golfjes mee
-altijd samen.
Niets dan regen-
katten haten water maar
zijn gek op vis.…
Zonder uitschieter
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
428 lachte
minzaam naar
het stukje glas
ja ze was niet
echt knap
maar het vleugje
onberekenbaar
maakte haar
buitengewoon
interessant en
aantrekkelijk
niet gewoontjes
maar juist dat
aparte kan
van alles een
spannend
avontuur maken
zij kan je tot in
het diepst van
je hart gevoelig
raken en met
behoud van
waardigheid
tot op het bot…