618 resultaten.
Septembermiddag
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.009 reden
dat er iets was in plaats van niets
en waarom hoge bomen licht zochten
niet meer van richting veranderden
die regenachtige septembermiddag
toen we niets zeiden, en toch jouw stem
in mijn gedachten eenzaam klonk
alsof een vreemde mijn bestaan volgde
mij vanaf grote afstand iets toefluisterde
wat tussen muren besloten, en niet
voor dove…
Prille liefde in de knop geknakt
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
828 Juist liep mijn ziel weer vol van liefdevol gevoel
Liet ie dan toch bewust het prille vuurtje doven
Heeft hij expres zijn blik en aandacht stil verschoven
Beleefd en vriendelijk maar wel een beetje koel
Ben ik hem dan misschien een tikkeltje te zwoel
Om zich in te verlieven en voor uit te sloven?…
Waar de hemel is
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
724 Onze ego's zie ik doven als een kaars.
Ik zie ons ongevraagd geboren worden.
Ik zie een zieke die genezing vindt.
Ik zie de schakels van de liefdesketting,
die de moeder met haar kind verbindt.
Ik zie ons ongevraagd sterven gaan.
Ik zie de laatste dag zoals de eerste is.
De wegen die we tastend vinden.
Het leed dat we doorstaan.…
Oriana en de Dalai Lama
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
577 Zijn amandelogen goudomrand geslepen
Hadden tussen de rozen reeds begrepen
Dat ik een vrouw ben zonder pausen of goden
Over het verleden sprak hij en de doden
En hoe hij vergeefs zijn lusten dacht te doven
Door metergrote kolen te verbouwen in de moestuin
En dat hij graag monteur had willen worden
En over de Baby Austins en de Dodge
Die…
Gekend worden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
374 Je hoeft niet met alle winden mee te preken,
of je eigen kleur te doven in een grijze lijn.
Toch vraagt vriendschap ook om een helder gezicht,
zonder schaduw die vals in de stilte blijft lopen.
Blijf trouw aan jezelf, op de waarheid gericht,
zo blijven de deuren naar de eigenwaarde open.…
Liedeken
poëzie
3.4 met 22 stemmen
5.084 Wat baat mij dan mijn klagen
Nu gij de dove slacht?
Ik zal 't geduldig dragen,
Ik wens u goede nacht.
Adieu, Prinsesje jeughelijk,
Mijn vrouw van mijn gemoed:
Adieu en droom geneugelijk,
En slaap gerust en zoet:
Ach 't is mij zo onmeugelijk
Te rusten als gij doet!…
VREDE
poëzie
3.9 met 12 stemmen
3.032 Het licht
verschrok de dove.…
oudjaar
netgedicht
4.7 met 16 stemmen
2.619 uitgeblust
en moegestreden zwarte aarde die gewillig
gelijk een geduldig minnaar wacht
een devote goudsbloem
in zijn late bloei versierd door restanten
oudjaarsvuur blinkt als het opgepoetste
voornemen uit een vergleden jaar
goudgeel vergeten figurant
een minuut slechts
lijkt de wereld brandhaard, smidse van
de menselijke geest
maar doven…
Het astronomische dispuut
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
454 dronken te maken
ik drink met Grieken, naakt
en in het midden van de kamer
valt het nachtlicht door het raam
we dansen als sterren rond hemelse lijven
ik blijf bij dit inzicht, jij bent als de maan
de radio naast jouw ziektebed
geeft een overzicht van alle zonden
we gaan naar bed met onze naaktheid
zonder het licht blijvend te doven…
De recidivist (Een smartlap)
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
433 En elke keer als hij weer uit de bajes kwam
dan zat ie strijk en zet toujours bij de penoze
en sprak dan af met Dove Daan of Manke Bram,
om zich een nachtje in een bankkluis te verpozen.
Hij nam zich telkens voor de misdaad te verlaten
wat hem nooit lukte, hij ging steeds weer in de mist.…
Zomerlandschap
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
492 Gepaard met verblindend licht van de opkomende
zon die zich voortbeweegt in ritme en tempo naar een ongekend
hoogtepunt ergens midden op de dag om uiteindelijk langzaamaan uit te doven
naar een diepte van schaduwen en kleuren die nooit egaal donker zijn gedurende de nacht.…
Roze morgen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
723 Hoe het linnen kreunt onder spanning van verlangen,
dat mijner ribben vuur, o hout dat zingend brandt—
zelfs nu de gloed moet doven, blijft de hitte hangen.
Roze morgenlicht dat door de oorschelp breekt,
wit als schuim waar oogwit golven kust.…
Gezondheid; Waardigheid
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
421 Waardigheid, een goed gedicht;
men beseft niet wat men aanricht,
de strijd die ik niet kan veroorloven
zal stranden in de oren van de dove
platstampers van de enige ware reden:
we vergaan onder geldbeleden gebeden.…
Contemplatie is nu gepast
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.011 wat moet je nu eigenlijk geloven
waar kwamen die krachten toch vandaan
wie weet hoeveel potjes nu nog doven
tot die ook nummer één komen te staan
hielden we het eerst op godswonder
vertrouwend op wat hoog van boven kwam
nu wisselt bloed via Magiërs per gram
er wordt gelekt en geel krijgt gedonder
in steden werd gelachen om Gino il Pio…
Morgen ben je jarig
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
1.964 Samen met al die engeltjes daar boven
zal jouw hartlichtje nooit meer doven
Morgen vieren wij jouw allergrootste feest
met je halfbroer, halfzus en ik zij aan zij.
want een eenheid tussen hemel en ons dat ben jij
Samen zullen we je heenzenden naar het licht
vragen aan God dat hij zijn liefde op je richt.…
Van opstand tot genade.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 Toen Jezus hier kwam
- geboren als mens -
wist Hij dat Hij voor míj moest lijden
om te doven de vlam
van de wraak; ’t was Zíjn wens
om míj van díe straf te bevrijden.
Na Zijn dood aan het kruis
- gelegd in een graf -
werd een steen voor de ingang geschoven.…
Uitvalswegen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
586 Zeven zonnen
zeven manen
dunne draden
dikke tranen
Holle wegen
witte nevels
diepe duikers
blinde hemel
Groene vingers
tamme ratten
witte muizen
zwarte katten
Klokken tikken
lampen branden
dove muren
scherpe randen
Grote ogen
kleine dromen
gouden dochters
godenzonen
Lange vingers
rappe tongen
zoete monden
zoute wonden…
Heet is de zomer 1 juli
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
740 De zomerzonnewende, tropische dagen
pieken van temperaturen
ultraviolette stralen
bloeigetijden
dorstig wordt de grond
't daglicht opgerold
Zonnebrand, droge mond
lommer toont de schaduwzijde, donkere kant
levenskracht dat naar water smacht
lichtspiegels doven langzaam uit
herfstperiode voorbereid.…
- Als duizend gouden sterren -
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.299 Heb wel naar de wolken gestaard
het laatste uur,
waarneembaar als een lichtflits
gaat het warme licht naar zolder,
herinneringen maken dat windstoten,
bij momenten het kaarslicht doven
het is vrijwel bar koud hierboven,
als duizend goudene sterren
fluist'ren ze een wondermooie droom.…
AVOND-BESPIEGELING IN EEN BOS
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.526 Waar werelden ontstaan, en werelden verzinken,
Waar zonnen doven, en weer nieuwe zonnen blinken,
Blijft gij dezelfde, staag der Eedlen lof en vreugd,
De schrik der Bozen, en de toevlucht van de Deugd.…
voor het slapen gaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 van pijn
dan vertelt wanhopig hun moeder mij
dat met al die spanning en het lawaai
de kinderen zo nooit slapengaan
de kleintjes zelf fluisteren echter
nog eentje papa voor het slapen gaan
elke avond nieuwe verhalen willen ze
die mij een kikker maken die kwaakt
een leeuwerik soms die zingt
een sluwe vos ook of bange bange kip
ik speel de dove…
Traandamp
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
851 Elk gebrek wil ik verdragen,
behalve de jongen die zijn vlam laat doven,
zich verslikt in een duister fortuin.
In spinsels van bedrog gevangen.
Geef me de mens die de vloer durft kussen,
dansend op het blinkend ijs,
met de daver in de ader.
Laat de mens natte klei zijn
of vaardige vingers die de klomp kneden.…
Dag lieve, mooie, wijze vrouw
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
2.491 Er was voldoende levenslust; die liet zich nog niet doven,
maar ’t lichaam protesteert steeds meer en elke dag verwordt tot strijd die niet te winnen valt; ’t is klaar.
’t is eigenlijk de hoogste tijd.
Dan volgt de planning met de artsen, de familie en de wensen,
wie doet wat, wanneer en hoe.…
Bassin aux nymphéas
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
627 Ik proef de zilte smaak van jou,
tranen drijvend op mijn huid,
terwijl vuren weigeren te doven,
en woorden smeulen in de nacht,
nog ongesproken, brandend luid.
In die zwoele, stille hoop
raakten wij elkaar nog aan,
niet alleen, nooit echt alleen,
want in de bliksem, helder wit,
hebben we elkaar verstaan.…
- Wandelwegen door de Regen -
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
538 Alles zou ik doen en geven.. voor liefde
als lijkt het glas de scherven niet te geloven,
mijn stille wandeltocht doet elke glimlach doven.
Ken mijzelf.. want ik ben de keuze,
ga tot het universum en terug ..…
Verrotte kleuren.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
777 Straks is alles stil en doven de kleuren door duisternis.
Grote insecten en kleine dieren verzamelen zich nu
Voor etenstijd, ik wandel fluitend verder naar morgen.…
BRUTUS' VISIOEN
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.262 het stervend licht der lampe,
de moede geest vol droeve beelden van
zijn stortend oud gemenebest, zijne omgebrachte vrienden,
de uitslag van de allerlaatste strijd,
die 's anderendaags in gindse veld alleenheerschap en vrijheid
om Rome en om de wereld zouden strijden;
toen al met eens uit 't schemeren van de twijfelende donkeren
hij ene dove…
De tango
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.541 En daar stond Greet, ze had mijn partner afgetikt
Ik kon niet terug, nee nee, ik moest er aan geloven
Daar sta je op je vrije avond met zo'n dove
Het vette haar was in een paardenstaart gewrikt
Och lieve help, wat was ze houterig en stijf
Dit werd een zaak van even heel diep ademhalen
Die rose kousen en dan ook nog die sandalen
De gele bloemenjurk…
zondag in september
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.020 De vleermuizen worden schaars
Ze spelen nog wat in het dove duister
Je raadt hun gepiep…
Hun zwenkende vlucht
Nipt zwichten ze voor de hindernis.
Niemand heeft in de gaten
Hoe ze een winterbed vinden
Achter een vermolmde luik
Op de vuurtoren lazen wij vreemde tekens
Kreten van verf. Kladwerk.
Buiten het bereik van ons verstand.…
Meiklokje II: ondergang & verrijzenis
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
631 Dove kerselaar
al hopen jaarringen geleden
zijn nutteloze oorschelpen
als pluizige meiklokjes
onderaan ratsvergeten
Bladeren woelen scheuren los
en trillen als losgelaten snaren
harmonieus tot onbekende melodieën
in mijn witgekrulde oren
Die muziek rafelde me uit
tot ontsponnen wol
zeven wereldwinden sleepten
mij uiteindelijk tot hier…