35277 resultaten.
De pracht van de zee
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
452 De roep van de zee
zijn geruis achtervolgt mij
tranen van water.
Hoe ik even de drukte ontvlucht op een mooi stukje
strand waar ik kan luisteren naar akkoorden en noten drijvend
in ongedwongen en vrijheid van een opklarende hemel terwijl opkomende
lichtstralen van een ster het glooiend duinlandschap zullen strelen met hun warmte.…
laten gaan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
469 in kleurenhoutsnede
zonder titel
varen we door
een stroomlandschap
we zien
stormschade
in olieverf
op doek
we kijken naar
de zwarte golfbreker
basalten wachter
aan zee op doek
hoe het water
beschrijven haar tinten
haar tonen met
blauwzwarte inkt
de schittering van
zilveren strepen
onder een tere
witte lucht
hoe…
Deze nacht
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
484 Deze nacht voeren stromingen mij naar open zee,
ik zie hoe Atlas de hemel op zijn schouders draagt,
hoor hoe lange armen muziek naar bergen en ravijnen leiden,
deze nacht zweef ik met Apollo boven het landschap zonder tijden
lig ik geketend in mijn windstille denkraam,
weet ik dat alleen vogels de taal van Aeolus verstaan,
glijdt Ariadne’s…
hangt zwart zijn tranen aan
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.101 basalt keert
oceanen
water schuimt
zijn woede weg
hangt zwart
zijn tranen aan
in springtij
dat in manenvloed
het water jaagt
op land
het strand
ontdaan van zand
toont zijn verdriet
aan woeste golven
die hun weg nog
ongestort vervolgen
van de branding
tot de horizon
witte kammen
deinen en
verdwijnen
als zij omslaan…
Zee Haiku
netgedicht
4.9 met 21 stemmen
526 De zee geeft antwoord
Op alle levensvragen
Voor wie goed luistert…
niet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
514 de zee is niet
het lijfbezaaide zomerstrand
de buiken verankerd in het hete zand
de zee is niet
hengelaars op de pier
hangend aan hun stok verstokt
de zee is niet
vissersboten zwalpend op de groene golven
gevangen in hun netten
de zee is zelfs niet
meeuwen die schreeuwen in de branding
of een zon die ondergaat in zee
de zee is alleen…
afscheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
560 voor altijd nu
het stof
het puin
de scherven
van wat eens
ons zonnig zeehuis was
de zon zinkt zelfverzekerd
zeker van haar opgang
weg in zee…
zeeondergang
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
604 een vrouw
een man
oud en oud
zaten op een bank
en keken naar de zee
en hij zag
en zij zag
dat
hun zee
weer
de zee
geworden was…
Als de zee spreekt
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
512 Al met al ben je zowel open en verleidelijk als een
plekje in ontwikkeling en vernieuwing waar ik me thuis voel voor
menig stukje creativiteit of inspiratie terwijl mijn batterijen worden opgeladen
O Zee of zilte nat, waar je ook bent, ik geniet van al je kracht en pracht; een onsterfelijk nabij.…
De zee om ons heen
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
575 Een plotse zeewind
dromerig en verfrissend
zin om te reizen
Zee, zo mooi om te zien dat je golven
breken op het strand maar je hebt ook duister geheim
de dood loert in je diepe wateren terwijl lieden jouw krachten trotseren
Wild of niet, je neemt ieder van ons genadeloos in de maling die jou durft uit te dagen..…
Miskraam
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
4.359 Het is zo verbijsterend dat 't
kleintje geleefd heeft tot de
dag dat het op de echo ook te
zien was...
Het is voorbij, 't kindje zit
dood in de moederschoot...
We huilen...…
Gedicht
gedicht
2.9 met 22 stemmen
8.430 Nu hij achteraf zijn naam te berde bracht
hoor ik zijn echo kraaien.
Het kuiken is geslacht.
------------------------------------------
uit: 'De menselijke natuur', 1966.…
het grijze missen
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
1.892 als een ijle gil
boven tragisch water
zonder echo
de stilte mij doordrenkt
op een grijs geboren dag
verder dan de dood
ken je me nog
als je zoon
je warmte die was
krimpt boven mistland
tot een glimp rest
je bent er nog…
Een droom van water
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
449 het is als een droom van water
die vanuit je handen
door je vingers sijpelt
het druppelend vallen
in een glimmende plas
ik schenk mijn dorst
aan dit dromende water
verbeeld me dat ik goudgevend leef
drink van je omhelzing
spoel kletsnat in een echo aan…
Spiegels
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 Aan het huis
Wordt gerukt
Het huis van zekerheid en stabiliteit
Historie en toekomst
Tezamen in de tijd
Prestige en welvaart
Duurzaamheid
En tegelijkertijd
Dat wat ze meebrengen
Is een echo uit het verleden
Angst en onzekerheid in het heden
Spiegels
Van wat er is geweest
De samenleving is bevreesd…
de zelfbewuste tik
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
771 ze keken allemaal
monden vielen open
iemand keeg de hik
het doelgerichte stappen
de echo van de hakken
de zelfbewuste tik
een nonchalante lok
de iets te korte rok
ogen met wat schrik
ik zag het neusje
in die blik
daar was ik…
VAKANTIE AAN ZEE!
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
572 jongen zegt: "hier aan
de zee, kan je zien tot je
ogen ophouden"…
stilte die overblijft
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
541 alles heb ik gezegd
maar niks was genoeg
al kwam ’t uit m’n tenen
de beloftes
welke ik zou verdragen
ik durfde niet te kijken
hoe de tijd verstreek
in draaiend verlangen
woorden zonken
in brak water
klonken mat
door de afstand
tussen wensen
onze mooie momenten
bewaarde gesprekken
maken mij nu boos
omdat ik wil
dat jij ook voelt…
wandeling door onaantastbaar verlangen
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.113 verloren in wanhoop
als de enige vlucht
verstrikt,
in je eigen uitgezette dwaalspoor
de liefde verzucht
onnavolgbaar ben je
je grauwe gebied wordt groter
maar pakt je in
echo's,
klinken in de verte
klanken vervagen
je loopt er middenin…
Horen zwijgen
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.047 Verstopt achter
langgerekte vraagtekens
aan de windstille rand
je oren te ver
maar mijn echo
houdt stand.
De allersnelste woorden
ijlen je achterna
zelfs in het donker op de tast
vinden deze klanken
het antwoord
dat bij je zwijgen past.…
Erica
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
6.288 Een tevreden grijns hoor je zelden
Waar een glimlach geen moeite kost
Is duurzaam toegelach een strelende echo
Vraag ik je ten huwelijk
In kleermakerszit
Kijk in je blauwe ogen
En hoor je diep van binnen dichtbij…
ik ga maar
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.045 in dit licht gedicht
hoort men alleen
de zwakke echo
van gedoofde klokken
lopend over grind,
dat hoort bij rouwen,
graaf ik het graf
van vertrouwen
ik kwam
zag
en verloor
ik ga maar,
stilaan,
weer
op mijzelf
bouwen…
Neurovisie
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
465 Wat níet goed is, dat weet
de EBU nu
Geen standpunt - zwijgen
over Israël
De Gazastrook in puin -
a living hell
Wat goed is klinkt dan ook
volstrekt niet cru
Die echo van Imagine van
Joost Klein
Mag er als wereld zonder
grenzen zijn…
donderdag de dertiende
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
784 alles wacht hier, daar
in donkerdagende
nachten
het lijf vol ogen
gedwongen om het geweten
te verteren
als een reiziger en
alles wat beweegt
met deuren dicht
vergelijk het maar
met nuttige tijd
gisteren was het woensdag
vandaag afscheid
is het geweten niet
de echo van de ziel ?…
Vaak
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.118 Deze nacht is een gevonden spoor waarlangs ik
zoek naar een echo
die ik volgen kan
en die elke stilte weer laat beginnen
met de schaduw die zijn eigen nacht zoekt
en mij weer zal vinden
zolang ik in elke zwijgende nacht
verdwaal…
Droom zwerven
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
530 Het droom zwerven
van mijn deels vergeten jeugd
herinner ik met volle teugen
door een natuur die in mij is
een gevoel van ziel bevrijden
en in de echo van de droomschaduw
slapen er vlinders op paddenstoelen
in het donkerste duister van het bos
heb ik mijn buik vol van herinneringen.…
De vergetelheid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
832 Vergeten,
weglopen van je spiegelbeeld,
de tunnel uit,
de echo voorbij,
geen rozen uit de orgelpijpen,
gespleten hemellicht,
tot duisternis resteert,
slapen in het donker van de vergetelheid,
terwijl het licht je geheugen langzaam verstikt,
en zelfs het ochtendgloren berust.…
ik zag het neusje
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
942 ze keken allemaal
monden vielen open
iemand kreeg de hik
het doelgerichte stappen
de echo van de hakken
de zelfbewuste tik
een nonchalante lok
de iets te korte rok
ogen met wat schrik
ik zag het neusje
en de blik
in die blik was ik…
het neusje
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
941 ze keken allemaal
monden vielen open
iemand kreeg de hik
het doelgerichte stappen
de echo van de hakken
de zelfbewuste tik
een nonchalante lok
de iets te korte rok
ogen met wat schrik
ik zag het neusje
en de blik
in die blik was ik…
kom. ken me weer
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
857 ik kijk je
uit het dal
de helling spreekt
mijn echo lacht
de diepte
klautert hoogte
ze lift je
boven al
je blik
omhoog gericht
je handen
wijzen vrijheid
ik ben er nog
kom ken me weer
ontmoet me maar
geniet mijn blijheid…