39106 resultaten.
Winterboek
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
574 mengt met angst
begint het woord zijn eerste letter
slaakt de zin zijn laatste zucht
alleen in eenzaamheid van woorden.…
Het Dooit
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
448 het vuile smeltwater likt langs de ruiten
en langzaam vertonen zich d ’ eerste aardekluiten
de winterzon doet de laatste sneeuw wegkwijnen
Het dooit! het vuile smeltwater likt langs de ruiten
vol heimwee zie ‘k een maagdelijk zicht verdwijnen…
Even, voor een eeuw
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
753 rusteloos
beweegt mijn adem
ergens laag boven
de grond
of is het mijn stem
die niet meer
bestaat
omdat ik zwijg
onder natte rouwkransen
van gras en water
te vroeg komt
elk geluid, als hagel
op getelde uren
alsof duizend nachten
drukken op het landschap
van één dag
ingezwachteld
onafgebroken stil
draag ik
de transparante…
Milka Zomer
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
791 De hagel slaat het koren
op het ritme van de klok
kwinkslagen stokslagen klokslagen.
Dong!
Dingdong klepel koeien
bijen doen de was.
Boeh! Gele bloemen.
Boeh! Lekker gras.
Zwoele bellen lila loeien
uiers witte plas.…
Inherent aan vrees
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
564 Ik beschilder geen doek
met stadse aangelegenheden
de druk op het stof
zou mijn dood kunnen wezen
inherent aan vrees vlij ik
mij tegen jouw borst, zoek de geur
van zweet en bedien je
schoonheid op het ritme
van mijn kloppend orgasme
het gespuis dat me belaagt
zekert mijn hart in weersfonteinen
geen hagel zo slagvast als jouw liefde
die…
Zoals je thuis tikt
gedicht
2.4 met 7 stemmen
4.259 Lichte hagel, scherp
als nagels, klinkt er nu
en dan in mee.…
Lichtbrekende regen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
416 ik heb
met jou de
regenboog
zien opgaan
in een door zon
verblinde bui
waarbij
donker zwarte
wolken de
horizon raakten
en met hagel
schade maakten
de volle kleuren
kregen nog een
schaduwboog
tot cumulus
de lichtbrekende
regen verschoof
en wij nog vol
ontzag voor dit
immens natuurlijk
gebeuren de intense
kleuren nog op het…
ensemble
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
722 (in de sneeuw van onlangs)
het bijna ingetogen
samengaan in stilte
met slechts het kraken
van vers gevallen sneeuw
onder twee paar voeten
als lang verzwegen taal
die zo veelzeggend kan zijn…
SNEEUW VOOR ZON...
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
527 We willen
sneeuw
sneeuw op Kerst
in het groen van spar
We wensen
meteen
winter en zon
op een winterdag
We worden
als herboren
na het wandelen
door sneeuw
Spinrag
-tussen takken-
waarin druppels
bevroren
Druppels
die vorst
willen borgen
in bessen rood
Maar
om de dooie dood
van dooi
kunnen we niet heen.…
Eigen leed-altijd eerst
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
738 Als een mokerslag komt het bericht:
weer iemand aan een hartstilstand gezwicht.
eigen leed eerst.
Als een bominslag het bericht:
George Michael ook waarschijnlijk, aan:
een hartprobleem gezwicht.
eigen leed eerst.
Van de eerste, zul je nooit iets vernemen
maar ben je bekend, haal je alle nieuwsitems.…
laagjes sneeuw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
381 wat je niet zegt
blijft verborgen
in vele dunne
laagjes sneeuw
samengeperst
tot een dik pak ijs
het ijs trekt
zich terug op
het land waar jij
zwijgend gaatjes
vult met lucht om
weer te bevriezen
wat je zegt
zit opgesloten
in luchtbellen…
Boreaal
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
368 De tocht der tochten doet het
zonder bochten
door 't heitelân met zijn vermaarde steden
toch flitst hij in zwart wit
weer naar het heden
in boreale wind en sneeuw bevochten
De jacht op kruis en eer
lijkt nu begraven
Geen Fries zal zich aan
It Giet Oan nog wagen...…
Het weer
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
682 Zelfs Moeder Natuur
Weet niet meer: is het vriezen
Of is het dooien
Na een lentekerst
En een krokus nieuw begin
Treedt de winter in
Gedwongen ijspret
Geen trein of bus maar schaatsen
Op stoepen en straat
Dan smelt het water
Zonneschijn, warme regen
Winter slechts even
Twee maanden te vroeg
Strijden winter en lente
Roert de maand…
Zuidparadijs
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
116 is
Maar ze zijn nieuwelingen
ze weten het nog niet
van de steekmuggen, de steekvliegen
en het hoge water over de akkers
die lange maanden
waarin ze zullen moeten ploeteren
om stenen te hakken of te bakken
voor het Grote Huis
Ze weten niets
van de gezinnen in hun hutten
die stierven aan mazelen en pokken
niets van de honger
door hagel…
Gordijnt grijs
netgedicht
5.0 met 46 stemmen
450 zacht en
vlagend grijs
gordijnt de regen
in somberbui
waar zon
de druppels
altijd doet
glinsteren
speelt de
koude wind
met lichte
onderkoeling
het voorstadium
van hagel hangt
nog in de lucht
die vriezend zucht
wij zijn niet
tegen dit plagen
opgewassen
ook niet tegen
de smerige
opspattende
plassen die ons
met vuil benatten…
jij
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
2.913 Zachtjes ontwaakt de natuur
zo mooi, zo lieflijk en zo puur
Op het water ligt een zachte glinstering
en de lucht verbergt een gouden schittering
Het berglandschap is zo mooi
en na de sneeuw komt ook weer de dooi
De bomen dragen hun nieuwe vruchten
En ik volg de grote vogelvluchten
zoals ze weer door de lucht vliegen
Nee de natuur kan nooit…
Buitenmaatjes
snelsonnet
2.7 met 19 stemmen
2.840 Het eerste vaatje is aan land verschenen
De vaderlandse nieuwe is er weer
Gevist uit de Noordzee door deze keer
Hoofdzakelijk de Noren en de Denen
De nieuwe staten der EU staan in de rij
Voor het vinden van het eerste kievitsei…
HET NIEUWE JAAR
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
822 De hemel kleurt zich grauw
de vogelvlucht is nu in trek
de wind blaast voort
sneeuw, ijzel, koude front
de zwanen aan het firmament
spreken hun eigen taal
de seinen vliegen heen en weer
de sterksten zijn op kop
de vissen en het waterdier
de zuurstof door het wak
de maanden duisternis
de traagheid door de kou
de mensen en de wintersport…
Verraderlijk
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
445 je huid strakte
door de onverwacht
koude inval met een
aantrekkende
scherpe oostenwind
goed aangekleed
en toch met
tranende ogen
en een koude neus
fietsen in de sneeuw
een routine uit
vroeger jaren
waarbij je als kind
al tig keer pittig
onderuit bent gegaan
maar met de
soeplesse van de
jeugd zonder fracturen
weer ongedeerd…
Haiku (21 maart 2008)
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
690 afscheid van de sneeuw
op klokjes: ze maakte plaats
voor voorjaarsvlokjes…
distelvink
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
1.583 en bewegen
stugge kogeldistelkoppen
in een meewiegende tuin
lijkwades om een nieuw begin
mist en sneeuw waanzin…
een gevoel zonder gezicht
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.441 een arm om mijn middel
een hoofd op mijn borst
warm en koud van binnen
zoals bij de eerste vorst
een kus die me laat vliegen
langs de sterren en de maan
om op de felste ster
samen stil te staan
een kroel die me laat smelten
als sneeuw voor de zon
zo in jouw armen liggen
tot de morgen komt
op de wolken dansen
het maakt me niet meer…
God
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
465 bang waren voor alles zelfs de sneeuw
wisten we zeker niets over de toekomst
vogelsporen gingen van hier naar daar
dat was ruimte maar slechts langzamerhand tijd…
Het laatste licht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
468 die nacht de plaats
waar onze zielen uittraden
de eerste strenge vorst
kende geen genade…
Moe...
netgedicht
4.6 met 76 stemmen
1.509 De dag passeert weer de revue.
‘k beleef opnieuw wat er gebeurde,
vanaf vanmorgen vroeg tot nu.
Gedachten dwarr’len door mijn hoofd heen
als vlokken sneeuw, zo lokkend loom.
En door die wazigwitte wereld
Glijd ik van werk’lijkheid naar droom……
Witte Kerst (tanka suite)
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.767 Elk jaar weer geeft
Voorwinter in december
Hoop op witte kerst;
Schaatsen in kerstvakanties
In winterse landschappen
In de laatste eeuw
Hadden we slechts zeven keer
Een witte kerst;
Maar denkend aan kerst vroeger
Zie ik ons spelen in de sneeuw…
sneeuwbal-effect
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
682 laagje
voor laag
vormt zich iets
in mijn lijf en leden
zoekt zich een juiste plek
waar genoeg te kniezen valt
emoties onverwerkt uit vroeger
tijden kleven nu aan die van
afgelopen jaren, hechten
sneller, rollen ook veel
verder, harder dan ik
nu nog hebben kan
wat zal het duren
voor ze weer
als sneeuw
voor de
zon…
Smelt van nostalgie
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
464 ik speel al weer
met sneeuw
stapel de kristallen
laat zonlicht
uitgekiend
op de facetjes vallen
zo open ik
een winterdag
met witte pracht
maar smelt
van nostalgie als
ik het landschap zie
door koestering
van handen
wordt alles prooi voor dooi
mij resten slechts
de warme tranen
het was te vroeg zo mooi…
In blauw en paars
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
589 de zon
schijnt klein
in hoge lucht
weer trekken
ganzen sporen
op hun verre vlucht
nog kalen bomen
een donker silhouet
tegen de horizon
maar voor mijn voeten
dartelen kleuren
in een nieuw ontmoeten
vervlochten met het wit
van sneeuw bevechten zij
hun plaats in blauw en paars…
Wil het ooit weer wat zijn
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
859 beschrijven
wil het ooit weer wat zijn…