952 resultaten.
De mopperkont
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 Wellicht komt het wel door die lange dagen
dat mijn gemoed door treurnis wordt geplaagd
of door de warme wind die met zijn vlagen
de laatste wolken uit de hemel jaagt.
De hete zon is haast niet te verdragen
die zengende het droge land belaagt
en ook nog die verrekte lange dagen;
’t is logisch dat mijn geest zo wordt geplaagd.…
De mopperkont
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
468 (Winterversie)
Wellicht komt het wel door die korte dagen
dat mijn gemoed door treurnis wordt geplaagd
of door de koude wind die met zijn vlagen
de laatste blâren van de bomen vaagt.…
Het is niet goed.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.028 Want zij die daar gaan door de schemernacht,
vrijwillig, - naar geest, en hart en gemoed,
vergeven het niet, dat u 't licht begroet;
en wee! - het zijn er velen.
Want zij, wie de kracht tot hoger ontbreekt,
die baggren ontzenuwd in modder en slijk,
vergeven ze u niet, de verhevene wijk:
en wee! - het zijn er velen.…
HUISELIJKE VIERING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
764 zweven door dak en muur
zoeken naar wijde lucht _ heelal
deze kleine versieringen
van het winterse sparrengroen
wekken blijmoedig vragen op
over het bestaan en werken
der onderdanige Hemelgeesten
die tezamen eer blijven brengen
aan hun allerhoogste Heer
Hoge Wereld en huiskamer
vermengen zich vredig met elkaar
tonen de grote gemoedelijkheid…
Mijn weg
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
593 Ik zoek ginder mijn nachtelijk
gemoed. Groet mijzelf de avond met
een avondgroet.
Hoe simpel kan de dag voor een eenling
zijn. Kwelt ieder dagdeel een ego met
gevoelde pijn. Ik vergeet het andere maar
blijf mijzelf trouw. Ik wil niet weten hoe
het anders wezen zou.…
Witte huiskerst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
803 Blazende kou, winters duister omvamen
het verstilde, doch graag bezochte landgoed,
schenken sterk verlangen vol blij gemoed:
weids gerecht, dat ieder mag betamen.
Keukengeuren verspreiden zich zwevend
over alle tafels, door knusse hoeken,
houden eet- en drinklust gezellig levend.…
Blijdschap en vreugde.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
536 Niet zomaar een mierzoete
reactie;
maar juist die echte lach
geeft een proeve van een
oprecht blij gemoed.
Een mens met zijn schaterlach
is er één zonder gemaakte opsmuk
en niet oprechte trouw.
Een schaterlach die lijkt te willen
zeggen: 'ik wil met jou lachen, omdat
ik van jou hou'.…
Satijn?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
416 aan de
onbesliste einder zich in
een kleur verbond met
nevel en de schemering in alle
tinten grijs, een nuance bood
men zou wel schilder willen zijn
om dit gebrek of overvloed
van deze kleur op linnen te
bewaren of op te slaan
tot het moment wanneer de zon
z'n luiken openslaat, om de grond
te bekleden, ingedeeld naar
elk gemoed…
ONDERSCHEID
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Gelovend oog en hart tonen samen moed,
vorsen valse schoonheid, tot zij voor hen zwicht:
krijgszucht en sterke liefde zijn één gemoed.…
In Memoriam H.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
618 Wanneer de avond op roze slierten vaart,
daagt met neveltred de weemoed
die tranen welt in het gemoed,
herinneringen schemeren laat en gestalten baart.
Ik zoek je tussen bramen en struiken,
verloren kinderparadijs, gesloten Eeden.
Enkel het krassen van kraaien, doen de wielewaal vergeten.
Zal bij vroege maan, de jeugd nog ontluiken?…
ROTTERDAMS PARK
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
515 Bedaagde reuzen wuiven koel en wijd,
mogen bloemengeur voor jong gemoed danken.
Rust straalt nodend uit grasveldjes en banken.
Allerlei spraak is tot zwerven bereid:
langs de vijver, die zijn vele vingers spreidt
als lange, dooreen geweven ranken.…
goede-morgen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 het is goed, deze nieuw morgen
past als een vest om mijn
ongenaakbare ziel, de rest
van de dag breekt als een onweersbui
door mijn kortstondig verlangen heen
maar morgen, morgen drijven donkere
wolken als gloeiende kolen over het zwart
geblakerd gemoed dewelke nimmer meer
zal slenteren in deze afgeprijsde lente
goede-morgen, geen voorbijgangers…
WELKE PLAATS?
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
464 Vertrouwend voortgaan aan Gods sterke hand,
met Diens hulp het eigen wezen ontdekken
om het bewuste gemoed op te wekken
tot eer van samen rijpend hart en verstand.
Wie mag zich naar het scheppen van hechte band,
kundig spreken of verklaring strekken?
Talloos verschil wil mensen overdekken;
hierdoor houdt geestelijk welzijn stand.…
SLECHTS EEN GEBAAR
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Zijn genade: eeuwig glanzende dauw,
die zich neerlegt in 't menselijke gemoed,
opbeurt tot eenvoudige bescheiden trouw.…
Dictionnaire
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
477 Mijn tante heeft een dictionnaire gehad
een mijner lezers raakte licht verbijsterd
en vroeg zich waarlijk in
gemoede af
of het kwaadaardig was en malicieus
was het verderfelijk en
pernicieus
en leidde het tot onvermoede kwalen
zij werd weer kind, beroofd van haar verstand
zij wist mijn moeder niet meer
te verhalen
van toen zij overkwam…
Drijven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
623 Je natte haren
plakken aan je koude lijf
je voelt het niet
Je spoelt aan
waar de stroming je richting bepaalt
je overleeft
je weet hoe dat moet
dat wat zich als patroon herhaalt
voelt als muiterij
Het blijft gaan en komen
diezelfde golf van gemoed
als een kind die een som maar niet snapt
een onzichtbare leermeester
in de…
de kracht van het verhaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 ben ik, dit is mijn verhaal”
het groeit uit stilte, vreugde of pijn
raakt omdat het zo eerlijk en echt is
fluistert de waarheid, rauw of zacht
schreeuwend om echte aandacht
een echt verhaal verbindt mensen
bouwt bruggen, trekt je naar binnen
het leert je voorbij de eigen horizon
verder te durven zien en te kijken
luister met open gemoed…
WIE VRAAGT?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
523 Talloze heren hebben vrij gemoed:
zware last is van hen afgegleden,
als ZIJ dapper voorstel tot trouwen doet!…
Ruisende bossen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
436 bomen
De moerbeitoppen ruischten;’
God ging voorbij;
Neen, niet voorbij, hij toefde;
wist wat ik behoefde,
sprak tot mij
den stillen nacht;
Gedachten die mij kwelden,
Vervolgden en ontstelden,
Verdreef hij zacht
Een merel deed mijn ziel
's ochtends verkwikken
Lyriek in vogelzang deed mijn
hart goed
Tiramisu voor mijn gekweld
gemoed…
misverstand
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
445 van zijn vertrek
de noorderzon hoefde niet te schijnen
zolang de tegenslag maar niet zo intens zou zijn
dat hij met zijn hart niet vooruit komen kon
waar de lang verlangde bossen ook liggen mochten
veel vochtiger zouden zijn ogen nooit meer worden
van blijdschap en zijn verdiende vrijheid in keuze
zijn ziel had hij altijd met zwaar gemoed…
nýja lagið (nieuw liedje)
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
464 ’n Rij
de slapende Engelen van Týr
als zij ontsnapten aan hun Dromen
was ’t ‘endalok guðs’ Nabij
als zij de schromelijke Liefde verlieten
’t Bloed voelden stromen en waadden
in de Rivieren als Aderen
door Moeder Aarde haar Huid
uit de Bergen als haar Borsten
de Daden van ’n luid Verlangen
verdwaalden als Wolken in de Dalen
’t Gemoed…
ZOALS MEN IS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
311 Thans zetelt Gods Zoon in het Hemelrijk,
hoort naar gebeden uit velerlei gemoed;
alle woorden, gedachten zijn belangrijk.
Stralend licht omkranst erkenning en deemoed,
toont de onderworpen ziel wijd bereik,
waarin vrij bestaan bloeit, voortdurend behoed.…
Rabbit holes
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
351 Een konijnenvriend hoeft niet
per se,
doch wel een dierenliefhebbervriendin,
maar om die omweg nu dan te vermijden
hoewel ik - over liefhebsters van pets
en mannelijke mensensoort gesproken
eerst in mijn dagboeken moet zijn gedoken -
dit onderwerp het liefst nu laat terzijde
Ik vraag mij echter in gemoede af
hoe groot is in de stad…
Sinnemastaete
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
371 ...ontstaan in een niet meer dan spontane opwelling des gemoeds,
zonder pretentieuze intenties
en nodeloos zware hollefrasen
van humbugs dwaalwegen bombast...…
FLUISTERING BLIJFT
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
393 Tenslotte verdween dit gezegend werkoord,
schiep in dorp en omgeving zwaar gemoed.
Doch nieuwe verdiensten brachten goed woord.
"Zuidoosthoek" zucht de bosrand met weemoed:
de naam van 't vergane gebouw bekoort
immer het loof vol zinkende avondgloed.…
't Is lang geleden (8)
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.300 Hij gaf de zon, en, als 't moest zijn, de regen;
En deden we onze plicht met vroom gemoed,
En leerden braaf, en waren altijd zoet,
Zou Hij ons leiden op al onze wegen.…
blad gevonden van den Eijkelboom
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
591 met een leeg gemoed
hoeft men niet te onthechten
van wat binnen kroelt en woedt
woorden kunnen vrij
geheel eigen op een rij
cliché’s worden gesmoord
het ambacht opent die poort
zo sprak Jan Eijkelboom
dordts poëet met zekeren schroom
want verder zweeg hij heel kies
over de inhoud juist precies
als hij van geheime regels weet
dan is hij…
Laatste aanblik
poëzie
3.8 met 13 stemmen
2.563 En staren op uws dichters blos van schuld:
Gij gloeidet met mijn gloeiend hart tezamen,
Van ú blijft altijd mijn gemoed vervuld:
U zal ik loven onder duizend namen!…
Flink
poëzie
3.1 met 24 stemmen
3.870 En valt er soms wat zwaars te tillen,
Denkt: "willen" tilt het zwaarste pak,
'k Wil willen
Wat flink en eerlijk is, en goed,
Hoe zwaar het ook moog' lijken
Zal licht en handig blijken
Wanneer men 't pittig wil, en doet,
Hoe of 't dan lopen mag en runnen
Zegt steeds met ernstig, vroom gemoed:
't Moet kunnen…
Voor mijn lieve Kim
hartenkreet
4.3 met 29 stemmen
2.085 Er kwam een zonnestraaltje bij
Maar met een beetje zwaar gemoed
Een dag in de zomer je was 4
Uit school, ik wacht, en daar huppelend,
Met de zon op je gouden haar,
Zeg je mam ik hou van jou
En mijn grootste geluk is daar.…