966 resultaten.
Vragen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
507 Wie maakte zomer en het zalige genieten,
herkenning in de open blik van ’t kind?
Een hart dat zoekt en soms heel even vindt
wat heimwee stilt en vreugde kleurt bij ’t groeten.…
WATERKRAKEEL
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
500 Enige kleuters verdringen elkaar
voor het grote aquarium
waar gejaagde bellen en kolken
spreken van de plotselinge oorlog
binnen de kleine vissengemeenschap
de weetgierige kijkers zien
tussen al die ronddraaiende lijfjes
een bijna roerloze sierbaars
welke afwachtend de strijd aanschouwt
soms traag met zijn staart slaat
herkennen
blij verrast…
Jarig
hartenkreet
2.4 met 19 stemmen
4.337 Hoe voel je je vandaag
dat is de meest gestelde vraag
maar ik ben nog steeds diezelfde persoon
als gister en heel gewoon
alleen heb ik vandaag meer plezier
omdat ik mijn verjaardag vier
ik laat mij lekker verwennen
dat gevoel zult u wel herkennen
ik geniet van een geweldig stuk taart
ook al gaat dat met heel wat calorieën gepaard
morgen doe…
Mijn liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 Mijn liefde is dankbaar
mijn liefde laat zich kennen
om een ander mens te
herkennen.
Mijn liefde is groot, ook na
de dood.…
Aapgedachten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
545 Die afstammen van hun
Woordeloze soortgenoten
Staan met schaamte die
Op hun wangen groeit
Te gluren naar twee
Wezens achter tralies,
In wie zij zo ontegenzeggelijk
Veel van zichzelf herkennen,
Waarbij de woordelozen zich
Verbijsterd afvragen wat de
Apen aan de andere kant
Van de tralies in vrijheid doen,
Tussen het bekijken van…
Het verborgene
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
556 de nacht omsluit de gebalde geest
als een woud van varens, die regeren
door zich vruchtbaar op te stellen,
hun lichtsporen te herkennen,
onvermoeibare driften
naar een ander ontwaken
als haviken die speuren boven
een gevoelsland, hun thermiek
als hoofdmiddel creëren, soms
in de waan van tegenspraak
waar de moleculen van minuten…
Het blauw perspectief
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
477 wolken pakken samen
verduisteren in vele talen
het blauw perspectief
naamlozen roepen
de wind te gaan liggen
proeven de stilte van angst
hun bewegen wordt gedreven
door een passie voor gaan en
stormenderhand overspoelen
nog maakt het niet uit
land en plaats om het even
voor slaap eten en leven
maar gezichten herkennen
baarden uit…
Naar groener gras
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
523 ik heb je
bij de vleugel gepakt
wilde weg naar groener gras
maar kon niet vliegen
jij bent geen droom
maar vloog voorbij
geruisloos in het kerend tij
landde jij met natte voeten
het was herkenning
in spontaan begroeten
de wereld delen ging niet
ongemerkt aan ons voorbij
vrijheid heb jij
in ervaren moeten leren
opmerkelijk is je…
Ik heb een rood lint om de boom gebonden
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
446 Een teken van herkenning
en verbonden zijn. Na al
die jaren van gemis kan
een scheiding beklemmend
zijn. Het niet verder
kunnen reiken dan spiritueel
vraagt van een mens soms veel
te veel.
Wie anders kan mij nu naar
die boom toe drijven.
Waaronder ik zoveel van mijn
gevoel heb kunnen beschrijven.…
Zoveel ogen uit het hart.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
489 Soms meen je gezichten
te herkennen.
Verdwaalde ogen in een
voortgang van de tijd.
Je hart blijkt dan even
met medelijden te kloppen
voor een grijs gezicht in
zijn eigen strijd.…
Voorbije tijden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
496 leven lang
aan het tellen was
waren zij ooit
groot dan zijn
zij nu klein in
verscheidenheid
seizoenen spelen
voor stammen geen rol
die zitten al overvol
met data van
voorbije tijden
het aantal is ook
niet van belang wel
de vraag voor hoe lang
ik tel en zie
de volgende
maar vooral de
laatste tijd word ik
vrolijk in het herkennen…
Een dichter beminnen...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 Ze herkennen de liefde in uw ogen.
Laat hen tot uw stoutste dromen toe.
Geef hen al uw zorgen en uw smart.
Nooit worden verlichte dichters moe.
Onvermoeibaar beroeren zij uw lichaam,
en uw geest.
Zorgen tillen ze van uw schouders.
Wat zwaar is maken ze lichter.
Dichters weten wat vrouwen gelukkig maakt.…
Geestje spelen
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
438 geestje
spelen omdat dan
alles mocht en kon
maar wij werden
bedrogen door
volwassen ogen die
ons manipuleerden
om stilte te gaan leren
toch braken wij in
onder hun blikken
spraken wij zonder
stem en te stikken lieten
zomaar onze zielen zien
toen was er nog geen
duiveltje te bekennen
die kon ik pas later als
volwassene herkennen…
klikken van verstaan
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
471 zacht en warm
voegde zich het
leder van de bank
naar ledematen
die ontspanning in
vorm en kleur zagen
niet eens het
commerciële spel
van bieden en
overtreffen maar juist
het signaleren van de
klikken van verstaan
de lach als
uitnodiging in
herkenning en
ervaring de zit een
heerlijke evenaring
van het thuisgevoel
ik zag je…
Eigenden gezicht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
474 er was warmte
frisse vlagen
dansten kleuren
om de eenheid
van binnen met
buiten te laten zien
we wolkten
substantie
zonder gewicht
lach en plezier
eigenden gezicht in
komend herkennen
bij het nieuwe spel
van communicatie
zonder aardse
zintuigen dat ons in
eenvoudige algoritmes
werd geschonken als
eigen leven
lijkt ingewikkeld…
Tijd bekent kleur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
573 de dagen
worden zachter
maar lijken in
hun kleuren
feller te spreken
om een eigen
persoonlijkheid op
toon te brengen
na millennia de zon
te doen opgaan
zonder gezicht
en herkenning en
alleen in licht en
warmte de
communicatie
te verzorgen
ook de maanden
veranderen hun
profiel om in een
geëngageerde baan
met de aarde te
komen…
De boekenrug
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
174 In de voortuin staan
ruggen schouder aan
schouder
wachtend op handen
die hun stilte openen
Hij legt enkele woorden
tussen hen neer
zo licht als veren
op water, maar zij
keren terug als vogels
die geen tak herkennen
Er zijn huizen waar
boeken blijven
vertrekken,
bladzijden reizen
van hand tot hand
Het aanreiken als
een…
Muren
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.047 de wereld
van de jungle op de straat
Geld leeft in grote huizen
hun kinderen doen aan cultuur
en kunnen alles breken
De straat is van het volk
slechts de wet van overleven
wonen in huizen zonder geld
Hun kinderen zijn verdwaald
gebroken dromen in het zand
De muren van de rijken
en de straten van de armen
komen elkaar niet tegen
Herkennen…
GEWELD OP AARD
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.653 De mensen zoeken waarde
Voor hun spullen en hun geld
En om dat te bereiken
Gebruiken ze wapens en geweld
Mijn buurvrouw huilde zachtjes
Toen haar zoontje overleed
Zijn lichaam niet te herkennen
Nadat die tank er over reed
Het huilen en de tranen…
kleurt vergeten in het laatste licht
netgedicht
3.1 met 35 stemmen
6.167 we vingen voor elkaar
wat stralen zon en
lachten om de schaduw
we keken toch niet om
we liepen voor de wind
en aan de rand van schijn
vond werkelijkheid een
blaadje, gevallen zonder pijn
haar valse glans
zocht onze blikken en
een koud herkennen deed
het kind in je weer schrikken
je las het groen
en voelde weer je schuld
het nooit…
Hard op
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
856 Dan schrijven
Is het om te praten
Met minder woorden
Toch hetzelfde zeggen
Zodat je laat zien
Wat je voelt
Door middel van praten
Door je houding
Laten spreken
Wat je eigenlijk
Nog zeggen moet
Maar zo zorgen
Dat je toch
Uiteindelijk
Niet te praten hoeft
Spreken van ogen
En gebaren van handen
Zijn je reddingspost
De herkennende…
de Oplichter
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.128 Gedreven door mijn valse sluwheid
Schreed ik op het laagste niveau
Verminkt achterlatend verboden zones
Maar dan gleed ik uit door de herkenning
Struikelend smakte ik op het granieten geheel
Mijn gezicht haakte de richel van fatsoen
Scheurde mijn schranderheid en liet los
Om meegevoerd door de frisse wind
In het duistere ravijn af te dwarrelen…
Vergeten in laatste licht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
843 we vingen voor elkaar
wat stralen zon en
lachten om de schaduw
we keken toch niet om
we liepen voor de wind
aan de rand van schijn
vond werkelijkheid een
blaadje gevallen zonder pijn
haar valse glans
zocht onze blikken
een koud herkennen deed
het kind in je weer schrikken
je las het groen
voelde je schuld
het nooit kunnen voldoen…
het vragen in je oogopslag
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.847 keek me aan
ik zag het vragen in je
oogopslag, onzekerheid
die handen vingers gaf
in strijken langs elkaar
op zoek naar hem of haar
je stem die ik zo
eindeloos goed kende
die mij verwende met een
sprookje als ik lastig was
klonk schuchter toen
je vroeg, wie ben je
ik draaide om, je ogen
zogen me naar binnen
ik zag een vonk herkenning…
Een mooie herfstdag die vertedert
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
686 Een mooie herfstdag die vertedert,
die ineens weer het hart van het kind doet ontwaken
omdat er zon is, omdat de geuren van de herfst
niet enkel vergetelheid oproepen, maar ook
blije herinnering aan warmte, aan herkenning
van de vreugde die ik straks zag in de straat
toen een man een vrouw omhelsde en zij
juichte tot iedereen het kon horen.…
samen blijven
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
709 - ik heb nooit geloofd in toeval, alles
heeft een goede reden – het regende
die dag en nog dagen daarna, en jij
spatte door de plassen op de straat
het leek nooit anders te zijn geweest
op de glanzende keien trok je sporen
in het patroon van je schoenzolen
zodat ik je altijd wel herkennen zou
zelfs als de maan haar stralen brak
op het randje…
ademt dagen langs mij heen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
568 om eigen warmte te voelen
vind ik in jou wat ik niet heb misschien
regen heeft me weggewassen
zon ontspiegelt mij in dunne plassen
haar warmte heeft me anoniem verdampt
wind verslijt gestaag mijn weerstand
erodeert de jaren tot herinnering
verstuift het leven door versnippering
je ademt dagen langs mij heen
handen voelen in herkennen…
Sterre 2009
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
705 Ik weet niet of ik je nog
zou herkennen onverwacht
op straat of in een schouwburg
Je stem zal bekender zijn
zacht met iets van staal erin
ik heb je nog niet gehoord
In mei het bloeien van bloemen
de nectar door bijen gemaakt
Lentehoning die zo licht smaakt
nog niet met bitterheid geraakt
De geuren blijven van je haar
je huid als zachtheid…
Karakterbomen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
605 Karakterbomen tekenen het karakter
geven gave wortels aan de geest
hechten het hart aan de emoties
en al die tijd geschreven
denk ik dat je mij zal herkennen
in toon van gevleugelde dromen
ritme van jouw onbaatzuchtige ziel
tot groter groeien, wijs bemoeien
nodig jij onvolkomen lentedruilen
tot krachtigere adem, zuurstof vermogen
innerlijk…
Zwijgende oceaan
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
566 kloppen van je bloed,
een oceaan van gloed, waar eb
en vloed tot elkaar komen, om de
hemel op te rapen in je dromen, om
in je adem samen te vloeien, in een
tijd die niet bestaat en op kousenvoeten
verder gaat,vermomd zich met de
uitgeworpen kleren op de achtergrond,
onderworpen aan de glimlach rond
je mond, uit duizend nachten
te herkennen…