1853 resultaten.
Haar tijd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
48 De Westminsterklok
breedarmig
op een marmeren schouw
uren schuiven verder
op houten ellebogen
over gerimpelde handen valt middaglicht
een whodunit op haar schoot
Agatha Christie
Hercule Poirot
traag slaat ze de bladzijden om
licht schuift van dag naar schemer
zij schuift mee
met de wijzers van de klok
en soms, heel soms
is ze er nog.…
mijn lijk zal tussen hout betalen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
843 wil de stammen voelen
de sappen horen gaan
maar ze ontwijken
kijken me niet aan
ik zoek wortels
om de boom te raken
maar in de bodem
vind ik enkel gaten
het blauw dat
hemel biedt is er
nu niet, bladerkronen
dichten zich volkomen
angst laat me verdwalen
in een waangeborgenheid
het bos is hol, het wijkt
mijn lijk zal tussen hout…
Ik kom om 't groene hout
poëzie
3.8 met 8 stemmen
3.177 Ik kom om 't groene hout. Daar is de vrede
voor me, in malingen de bochtpenseelde
lucht en de zon de hoge ongesteelde
bloem en der hoogste bladen lucht'ge schreden.…
Houten kerk Bickerseiland 1968
netgedicht
3.0 met 15 stemmen
1.390 Ik droom dat ik ‘n eeuw geleden
over oude gladde stenen loop
een meisje huppelt voor mij uit
schijnbaar uit het niets komen
paard en wagen plotseling opdagen
Een stem schreeuwt in m’n hoofd
Grietje is dood, ze is overreden
mannen en vrouwen in het zwart
die in de donkere aarde staren
beelden vervagen bij m’n ontwaken
Een eeuw later…
De houten kist krijgt al kleur
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
526 Wat is nu nog het echte tijdsbestek en menig doel
nu ze in haar atelier het hout van eeuwigheid beschildert
zo in alle rust streek na streek berust op wat niet week.…
Besluit
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
654 Ik heb mijn boom verzaagd tot planken
O wat hield ik van haar oude hout
en haar jaarlijks groene takken,
mijn eigen meters regenwoud
Ik heb haar omgehakt na zoveel jaren,
met haar stam zwaar in de grond;
de reden kan ik niet verklaren,
de spaanders vlogen in het rond
Ik weet alleen nog dat ik plots
de bijl vond in mijn handen
en het scherp…
HERFSTBELOFTES
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
826 Verkleumd in de nerven
van mijn blad
na blad
dwarrel ik met de herfst
gevangen in het zuchten
van het najaar
val ik weg
steeds verder
te moe om te houden
wat ik had
uiteen
binnenin
schrijf ik herinnering
in hout
uit
een nieuwe ring
die verhaalt
over zon en warmte
en betere dagen
onderteken ik
met nieuwe beloftes…
Weduwe Joustra
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
1.694 Al zullen wij nooit zinken met onze houten kop:
Red ons van de ondergang, de Beerenburg is op.…
Hart houd
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.012 Handen vagen
ongevraagd koude
vingers langs
winterse dagen
bevroren maanden
smelten, opgepookt
door laaiend vuur
dat hard hout eist
gooi nog een laatste
houtblok en geef
de laatste warme
steen haar specie
ooit zal het voorjaar
omringd door sneeuw
klokjes namen schrijven
in het wakkere groen…
het leven
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.648 Stukken hout werden als
pijlen door mijn hart gepriemd.
Lucht was er niet meer,
ondergedompeld
in de smerige ellende.
Ik trachtte mij vast te grijpen
aan mijn mooie herinneringen.
Die zijn vergaan
samen met de geweldige
Stortvloed.…
terracotta
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
813 ik ben niet wit
noch zwart
ik ben aarde
en bruin
tinten van noten
gekraakt op mijn buik
ik ben bomen,
het hout, het zand
aan mijn voeten
verwaaid tot wind
en stormende vogels
diep en donker
de afgesneden huid
verder dan dagen
ontraadseld
ik ben ik
traag gevonden
de vrouw in het schors
van beschilderde zonden
waarom…
Bos
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
813 Ik weet: wij lopen vaak stuk,
stuiptrekken op hars, schors
en het kussen van rasp
en oud hout.
Toch wil ik bestaan
aan de faliekant
van je huid
Toch wil ik zijn
in de twijgen
rondom
waar jij ademt
Vooral wil ik
zijn de goudval
tussen de takken,
vooral die…
Kamperfoelie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
805 Taaihouten spiralen
Wirwar van karig hout.
Een gespikkelde borst
Verstijfd in de achterdeuridylle.…
Ik doe niet meer mee!
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
812 Ik ben uit de parade
van maskers gestapt
ik zie ons nog marcheren
met een stijve glimlach op
de stappen afgemeten
meermaals liep ik uit de pas
clowns veranderden in pierrots
muzikanten speelden treurmuziek
ballerina’s maakten bokkesprongen
houten klazen sloten de rij
ik ben uit de parade
van maskers gestapt,
muziek klinkt in mijn oren…
een wolf in onze stad
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.222 er schuifelt een wolf door de stad
dicht langs de huizen, laat door de straten
voorbij Blokker en C&A waar
de rolluiken zijn neergelaten
een wolf vanachter de heuvels
uit een Pools woud
snuffelt nu door de Nieuwstraat
langs slagerij van Hout
ik vind het niet zo vreemd
dat heb je met een koudegolf
daar krijg je sneeuw en hagel van
en af…
het is november
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
787 het is vreemd
wanneer ik, zonder teken, de nacht zwart maak
met mijn potlood
illusies schrijf, nauwelijks dikker
dan de dode liefde
die ik achter komma’s meesleep
samen met de houten urne
(jaren vooruit)
en rondgezonden gebreken
waarop rechtvaardigheid geroffeld wordt
alsof november sterft en ik
mismaakt, alweer leven
moet…
Van Groningen over Winsum naar Zoutkamp
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
715 De houten koetsen werden dozen van metaal
- de zanderige weg weldra geasfalteerd –
Een alternatieve weg, provinciaal,
wordt nu hevig bediscussieerd.…
WACHTEN
poëzie
3.4 met 9 stemmen
4.968 Jouw boot is van sterk hout.
Deze stroom is nog lang niet
De woeste Yang Tse*, en toch ben je bang.
Kom je niet?
------------------------------------------------
Yang Tse, Jangtsee: langste rivier van Azië
gelegen in de Chinese volksrepubliek…
Toen
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
2.103 Die dijk was soms
wel erg lang
toen ik als kind van zes
's morgens naar de
schoolmis moest
thee in een
eau de cologne fles
in een oude krant
het brood verpakt
waarop letters stonden
je keek er niet van op
en alles werd verslonden
houten bankje in een gang
schlemielen bij elkaar
hufterend van de kou
en niemand vond het raar.…
Ballerina
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.098 Uit lenig hout gesneden
In een zachtfluwelen doosje
Verborgen in mijn toren
Daar wacht ze al een poosje
Wanneer ze langzaam opstaat
Gratieus in elke geste
Dan druppelen er klanken
Uit haar ingelegde veste
Buiten wacht haar lot
achter bossen en rivieren
dat ze heimelijk moet vinden
bijna hoffelijk versieren
Dans, mijn lief
Stroom in…
Intiemerieur
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
582 (deel I in een serie van vijf)
Temppeliaukio-kerk, Helsinki (1998)
Op het dak loopt een vogel
Een struik kijkt naar samen met
Vele sponningen ingebreide
Ramen
De Rock uitgehouwen
De Church in Helsinki
Gestapelde lijnen
Evenwichtig in disbalans
Glas, hout, koper en
Steen in een gewijde
Intimiteit van jaren
Die waren, zijn en…
Voorbij het laatste uur
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
520 verrijzen
laat mij nog even blijven
rol de steen niet voor het graf
witte doeken zijn gebracht
maar kan geen afdruk maken
van het leven dat ik ooit zal laten
ben met de optocht mee geweest
zonder kruis en doornenkroon
het laatste oordeel was geen feest
de zorg is puur voor als het donkert
en de mensen gaan vertrekken
weer vlamt het hout…
Misschien wordt het morgen beter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Staar in het grauwe
Duister uit mijn
Raam over de
Kleurloze vlakte
Hier voor mijn
Houten huis op
De Zweedse heide
En waar de drank
Mij afbreekt, beetje
Bij beetje, helpt
Mijn gitaar mij door
De doodsheid van
Mijn leven - ik staar
Weer naar buiten,
Waar mijn muziek
De grauwheid langzaam
Verdwijnen doet
Met een lichtstraal…
Sint-Jobretabel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 De voorspoed gepenseeld,
in hout gebeiteld lijden.
Dispuut van vrienden,
alleen om te verleiden.
De vragen tevergeefs,
’t verstand verklaart geen pijnen.
En toch.
De diepe smart verdrongen.
De wanhoop overwonnen.
Want,
Job, de God getrouwe, weet:
Jahweh laat me nooit alleen.…
Mijn lief...
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
755 Mijn lief kan zo mooi zingen
en heeft geen noten op haar zang
ze streelt en kust de dag wakker
ze is het beste dat me overkwam
Ik heb haar liever dan een villa met 10 kamers
of een zak vol met goud
mijn lief is werkelijk onbetaalbaar
ze is gesneden uit het fijnste hout
Mijn lief is vinding- en kleurrijk
als de vleugel van een vlinder
ze…
angstdroom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 het onhoorbare komt langszij en deint mee
op de bewegingen van het zwijgzame
die leiden naar een gastvrije hof
met grijpgraag hout en grijnzende monden
waarin het licht verdrinkt en het ontvleesde
maakt entree en stoeit met maanlicht
dat uitbundig danst terwijl
het nachtdier speelt met oude botten
die uiteindelijk een woord vormen…
She Shed
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
500 Haar tuinhuis is haar houten huid
Zij voelt zich daar geborgen
Komt er tot rust verwerkt en duidt
Zij kan zich er ontzorgen
Haar tuinhuis is haar tweede vel
Zij kan er contempleren
Haar energiepijl stijgt er snel
Dankzij wat ganzenveren
Haar tuinhuis is een Lady Cave
Zij vindt er inspiratie
Wordt introvert en voelt- ik leef
En…
The day after
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
12.879 restje soep, wat brokjes kaas
tien taai geworden broodjes
een wirwar van fragmenten van verhalen
afvalbakken overvol
plakkerige keukenvloer
loden benen, houten kop
geur van rozen
kookboek met uitdagende gerechten
kroost vertrokken
kliekjes van verjaardagsmaal
vergeten bal en tandenborstel
het nieuwe boek lijkt spannend.…
Tand des tijds
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
1.067 getande tijden
tikt de klok
eentonig
trekt de tijd
balorig
om ‘t kwartier
westminster
ding dong
galmt het hout
trilt de stilte
rond de kast
scheurt de slaap
kreunt de vaak
schrikt de kaak
klapt ze dicht
slaan de tanden
op elkaar
grijpen wielen
met misbaar
zo kraken
de tijden…
Prima Donna
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.918 zij zingt
vol pathos en vibrato
want verborgen tussen
de gebarsten lagen
van gelakte verven
verbergen de nerven
soms hoorbaar kreunen
van levend hout
zij weent
allegro vivace
want verborgen tussen
de pleisterlagen
van zand en dagen
verbergen de vragen
soms voelbaar dreunen
van levend hart
de spijt
om verloren jaren…