7678 resultaten.
Afslag naar de hel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 Dit is de weg naar de hel
Op jouw reis door dorre armoe
van de woestijn naar de bron
ben je verdwaald, je sloeg af
naar de hel'…
Echo van een zielsverlangen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
452 letter oceaan
het is met een waarom, een vragen naar
hoe gaat het met u dezer dagen
is uw leven alle moeite waard
de verbintenis verbroken
door een ononderbroken taal
van zwijgende liefdesbrieven
zonder antwoorden
spiegel ik mijn vragen
aan uw zielsverlangen
waar is de waarheid in uw taal
die de dag neemt met de zonneschijn
verdwaalde…
Haperen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
491 kleiner, te klein
voor alles en iedereen
die ik ken, steeds meer
valt er af
van mijn wereld
Aangewezen op vrienden
die mij nodig hebben
Er lijkt dus niets veranderd
maar zo is het niet
niet zoals het was
niet wat ik waard was
Ik weet te goed wat het is
om bedrukt de dag
te ondergaan
Het kan lang duren
dat ik er even niet ben
Verdwaald…
De basisschool
netgedicht
3.2 met 41 stemmen
447 de klas was binnen
roezemoesde
zachtaardig in
golven met een
verdwaalde lach
en een luide
verschrikte hik
de koppies klein
ogen alert en
nieuwsgierig
tussen het wit
vele kleuren
een memorabel
beginnerstijdstip
tevens is afscheid
van anderen zoals huis
en thuis nu naar
de basisschool
die van oudere
broers en zusjes
al heel…
Sepia
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
999 Je verdwaalde blik weet mij te vangen
en houdt mij vast totdat ik zie
een ongekend groot verlangen naar
de jaargetijde van melancholie.
Je wilt mij de lentegeur ontnemen
de geur die jij niet meer herkent
maar ik ben een beschermd lentekind
en door de bloesems ingeënt.…
Blad voor de zon
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.336 Ik klim weer uit de nevel
zoals vanmorgen toen ik verdwaalde
in mijn slaap; de nacht – jaloers op wil
en wezen – maande mij tot doodstil zwart.
Roerloos werd ik als plant gerukt
uit droom en horizon. Het snakken
naar het licht maakte weerloos,
een donkere wolk in een bodemloze leegte.…
Blauwe opening
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.068 lichaam rilt bij de gedachten die ik krijg
Het is zo koud hier zonder jou
De zon verzwolgen, zwarte hemel
Geen liedjes van de vogels meer
De bloemen verliezen ineens hun geur
De schilderijen aan mijn muren grijs
Ze zijn beroofd van elke kleur
En zittend op mijn blauwe bank
Mijn blik dwalend over het veld
voel ik me hulpeloos, ik ben verdwaald…
grijnzen uit hetzelfde gezicht
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.447 ik ben verdwaald
de huizen zijn me vreemd
met ramen zonder ruiten
deuren die niet sluiten
maar open blijven staan
ik kijk de mensen aan
die langs me lopen
niemand ziet me staan
holle ogen in het matte licht
grijnzen uit hetzelfde gezicht
ik pak een hand
waarvan de vingers breken
de arm heeft te los gezeten
om te slaan de schouder…
Onzekerheid
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.233 Zwak wordt ik van de gedachten,
Ik raak in mijn eigen gevoelens verdwaald
En steeds blijf ik weer wachten,
Tot iemand anders het voor mij bepaald
Af en toe word ik gek in mijn hoofd
Hoe raak ik al die twijfels kwijt?…
Muren
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.047 rijken en de armen
eten zelden samen
Spreken niet dezelfde taal
wonen ver in niemandsland
De rijken kennen niet de wereld
van de jungle op de straat
Geld leeft in grote huizen
hun kinderen doen aan cultuur
en kunnen alles breken
De straat is van het volk
slechts de wet van overleven
wonen in huizen zonder geld
Hun kinderen zijn verdwaald…
Onzekerheid
hartenkreet
4.5 met 17 stemmen
1.416 Zwak wordt ik van de gedachten,
Ik raak in mijn eigen gevoelens verdwaald
En steeds blijf ik weer wachten,
Tot iemand anders het voor mij bepaald
Af en toe word ik gek in mijn hoofd
Hoe raak ik al die twijfels kwijt?…
nachtlicht
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.105 soms hoor ik nog zijn liefdeloze woorden
die als donder van de kansel daalden
ach… de blinde stakkers die verdwaalden
wee… de doven die zijn stem niet hoorden
wie tot de kudde van zijn kerk behoorden
en zich tegen goddeloosheid staalden
de lokroep en de antichrist vermaalden
waren schapen die de heer bekoorden
ik heb mij van het hemels juk…
Te diep geraakt
hartenkreet
4.5 met 21 stemmen
2.141 Ik zoek een nieuwe weg
De juiste wel te verstaan
Voel me zo intens verdrietig
Maar moet wel verder gaan
Verdwaalde telkens weer
Door verwachtingen misleid
Verloren in jouw liefde
Raakte mezelf volledig kwijt
Het leven lijkt soms zo oneerlijk
Vertrouwen stuk gemaakt
Geloofde zo onvoorwaardelijk in jou
Jij hebt me te diep geraakt………
Bezuidenhout
gedicht
4.1 met 50 stemmen
7.540 Verdwaalde bommen sloegen wonden in de wijk
Een architect, als tandarts, deed z'n werk
En vulde gaten met z'n torens. Hij werd rijk
Maar waar is nu mijn uitzicht op het zwerk?…
Gedicht in spiegelschrift
gedicht
2.8 met 12 stemmen
8.604 Hij raakt verdwaald in een doorsnee park,
ontdekt een vijver die langzaam ademt,
veegt het roet van een zwarte zwaan
en valt daarna in slaap van geluk.
Dit moment vormt een schiereiland
in de duur van zijn bestaan.
Er loopt een barst door zijn denken.
Hij ziet een gat ontstaan in de lucht.…
zonder titel voor jw
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
701 losgemaakt van werkelijkheid
vindt hij vrije hoogten
zijn eigen weg
de blinde vogel zingt
aleen nog in de nacht
de gebalde vuist
omklemt twee penselen
de andere hand
raast heen en weer
op het doek
het rusteloze lichaam
springt, klimt
tijd verstrijkt
minder woestheid
altijd opnieuw vrijheid
tussen tubes olieverf
liggen zijn verdwaalde…
Laat mij
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
983 trots en troost nergens laten
Laat mij één keer onverhinderd zijn
van overdenken en heroverdenken
schaamteloos alle intieme nederlagen
verdragen zonder ontkennen
Laat mij één keer verkwistend zijn
met je lichaam je alles lichaam
liefde en schoonheid de lichtval
vuur en sneeuw intens omhelzen
Laat mij één keer oneindig zijn
vergeten verdwaald…
Drama om gisteren
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.194 die nacht was er een van de meest sombere uren
zo zwart en onpeilbaar diep, een ven waarin een verdwaalde
reiziger verdronk
moeizaam verscheen de ochtend en aan de keukentafel
zat ik lange tijd met verkrampte handen
de hele dag -gisteren- was immers verdwenen
vaak blijft er iets achter, een voetstap in de sneeuw
een lach in een kamer of de…
Regen loogt tot soberheid
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
704 heb je adem
weer gevoeld
je handen lieten me
het uitzicht zien
verdwaalde rotsen
en een schrale boom
zijn takken door
de wind verwezen
helling is
de tegentijd
regen loogt
tot soberheid
rondt de rots
in windgetij
dwingt de berg
zich te kleinen
leven jaagt
in ijle lucht vrijt
haar kale strijd
onder de blote hemel
sterren…
Als morgen niet zeker is
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
1.840 Misschien
wil ze met poppen dollen
kleuren kladden op papier
buiten spelen om ‘t kwartier
krenten plukken uit de bollen
misschien
lacht ze om de regen
die ritmisch klettert in een sloot
of voert ze zwanen korsten brood
die ze van oma heeft gekregen
…ooit
misschien
vind ik mezelf verdwaald
in haar levensechte dromen
als ouderdom…
het vragen in je oogopslag
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.847 hem of haar
je stem die ik zo
eindeloos goed kende
die mij verwende met een
sprookje als ik lastig was
klonk schuchter toen
je vroeg, wie ben je
ik draaide om, je ogen
zogen me naar binnen
ik zag een vonk herkenning
toen je zei, zal ik een
liedje voor je zingen
je streelde zacht mijn wang
je nam mijn hand en
fluisterde verdwaalde…
Jelena
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
5.068 Zijn er nog nachten die lang op je val wachten
zoals mijn morgenstonden steeds later komen
en het kussen als boekhouder van dromen
herkent hij jou, je geur, huid en haar
wanneer je ligt, verdwaald, troost hij jou zoals mij
met liefdesdraad geborduurde woorden
als het geheim van de muziek of ouderschap
getuigenis van innerlijke wereld en…
Na het salvo
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
845 leeggeschoten warmgelopen
revolver
Een vlek op de kaart doordrongen
met engelse of duitse kreten
smekend om de overheersende
angst weg te nemen van het
moederziel alleen in zijn
doodsstrijd te moeten
berusten
Zij kijken in hun laatste stuipen
nog op naar de worm overgoten
kaal gevreten grijns schedels
die nog net zijn voorzien van
verdwaalde…
Mijn wereld uit geluid
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
621 met ogen dicht
maak ik mijn
wereld uit geluid
boven alles uit
vliegt langzaam dalend
de techniek naar thuis
zacht zoevende motoren
passeren vrij dichtbij
in een onafgebroken rij
een verdwaalde meeuw
doorbreekt het kwetterend
vogelkoor met valse schreeuw
dat even rust na
een claxon met
wat decibels teveel
bij laad en los kreunen…
Madeliefjes tellen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
575 Alle woorden zijn verdwaald
ze kwamen zonder antwoord terug
Hoe zou ik weten of je wacht
achter die toegesloten deuren
die nimmer eerlijk open gaan.
Ik voel verlangen in je blikken
maar nog nimmer werd daarbij
ook werkelijk mijn naam genoemd.…
ik nam de moeite
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.275 ik nam de moeite
zet een stap in je gedachten
kluwen wollen gedachten
verward en verdwaald
koude tijden
warme gevoelens
ik nam de moeite
je aan mij te binden
aan de levenslijn
touw, als teken van verbinding
heel even heb ik
je leven in mijn handen
ik nam de moeite
geef je ruimte en stilte
om jezelf te ontdekken
vragen
vragen om…
dag bureau
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
680 de lades zijn eruit getrokken
hun gif spreidt wanhoop rond verborgen nood
valse papieren wimpelen vertrouwen
weg, zelfs nu; na vijftien zomers en een arm vol
dood
wanneer vuur de uiteinden likken zou,
zou ijs verschijnen uit hun kou, verdwaald
door harde leugens
eerdaags moet de inhoud sterven
in een oude doos
maar eerst
pak in mijn…
De crypte van creatie
netgedicht
4.9 met 21 stemmen
755 Dien niet langer
jouw verdwaalde droom
en kom liggen zij aan zij
Maar alvorens wij
ons droeve doodskleed
schikken
open de gordijnen
en laat alle sterren vrij
want de maan klimt nu kil
en de zon zakt reeds traag
aan het voeteneind
van onze donzen
sarcofaag.…
Mijn stad
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
659 anderen anoniem
zijn zonder stem geboren
de pleinen staan vol bomen
‘t volk heeft daar haar dromen
en vrienden zonder geluid
gaan onbemind verloren
de buurten zijn net dorpen
maar zonder sterke schouders
de schooiers die verliezen
die hebben vaak geen ouders
de parken zijn weemoedig
door herfst, verdriet en wind
en mensen droef verdwaald…
Vol midden-oosten klanken
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
447 luid schettert de muziek
vol midden-oosten klanken
treinen rijden niet omdat
er angst is blijven hangen
verdwaald in eigen stad
niemand die mij richting geeft
vroeger ben ik toch
ook heel vaak hier geweest
de straat is rijkelijk
bekleed met donkere gewaden
maar er is geen mens die
het nederlands nog spreekt
geen vluchteling te zien…