720 resultaten.
Vogelaar
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
701 Ooit was Hans een alcoholist in een tent,
een dropout en verschoppeling, in de hel,
maar in de kern was hij een kloeke vent
en verweerde hij zich met het woordenspel.…
Speels cursief ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
434 door onvolkomenheid
gesmoord in eigen twijfel
maakt het subjectief,
gegrift in hersencellen, een
weg om alleen te gaan over
geleefde bladzijden van een
nieuw geschreven hoofdstuk,
waarin troost en nieuw geluk
naast elkaar begraven ligt,
herschrijft het zichzelf in een
tijdloos perspectief, raakt
het een andere vorm, de kern…
Windstreken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
642 we in koortsdromen waren gestrand
Je bent het verre oosten
de beken met de wilde stromen
fonkelende glazen waar we mee proostten
de steden van de vergulde dromen
Je bent het wilde westen
de engelen die we hebben bezocht
de dorst die we er lesten
in onze langjarige tocht
Je bent het vaste midden
tussen noord, zuid, oost en west
de kern…
Jan van Hooff en Frans de Waal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
430 Dat is de kern van ons bestaan.
Dat weten wij sinds kort.
Logisch, want volgens Cornelis,
voelen mensen elkaar gevoelig aan.
Mijn vrouw en ik lezen elkaars emoties,
van onze gezichten af.
Als dieren weten we hoe dat moet.
Sinds Frans de Waal besef ik dat pas goed.…
GRIJS
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
473 het zwijgen heeft haar kern bereikt:
het is nu stip, punt, korrel in de tijd.
het zingen had kortstondig ons verrijkt:
parels in een kop vol haat en nijd.
droom werd wet, verwoordde moord:
harpoen die zich door lijven boort.
de kleur ging heen, de klank verdween:
grijs is het land. grijs is het land.…
Roerganger
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
533 en el - of wij willen of niet - dagelijks geconfronteerd
met de vlijmscherpe pen van een zich auteur noemende poëtes, respectievelijk een zich dichteres wanende multiscribent
waarmede zij dag in dag uit maatschappelijke ontwrichtingen
haars ondanks genadeloos aan de kaak wil stellen
Al met al mislukte pogingen
tot herstel van in de kern…
Falende psychiater
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
384 (voor Arminda Aberastury Fernández)
Jij wist tot diep in de ziel van kinderen te kijken,
maar jouw eigen kinderziel bleef een mysterie,
je kon de kern van jouw leed niet meer bereiken,
ook niet met andere psycho-analytici,
zoals de beroemde Sophie Morgenstern en Melanie Klein.…
Oergrammatica
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
455 Lang geleden las ik ergens
niet in de margriet
of story viva linda tina
nee gelukkig niet
En of u mij geloven wilt
dat interesseert me even niet
maar wat ik las dat was
een visionaire theorie
De zinnen die wij construeren
gaandeweg ook formuleren
zijn in de kern, in nucleo
voorzien van fundamenten
Van naamwoorden zelfstandig
aap…
Zonnebloem
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.205 Wiegend in een gouden zon,
de blik half naar binnen gericht
op een smaragd groen veld
groeit een zeldzaam schone bloem
Zachte conturen vormen haar lijf,
welk aanvoelt als zijde zacht fluweel
Doch zelfs de schoonheid van haar basis
is niets vergeleken met de eigenlijke kroon
Een krans van talloze lichtgele donsjes
de eigenlijke kern zo wonderbaarlijk…
MOT
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 een zwerm gesternte er omheen en het is kern
van niets, en niets is het heelal. ongezien
is het er licht, de lege weg voorbij het einde
van de weg. op doelloos draaiende spaken
spalkt de tijd haar tikkel-tokkel van het vuil
dat willoos waait, het stof op gore straten.
stem schroeit in de sneeuw, kroepoek snijdt op de tong.…
Moederschip
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
612 droomtocht over vertrouwde velden
ver boven nietigheden verheven
in de palm van trotse luchthelden
naar iets nooit eerder begeven
ik voel de ijle koelte op mijn huid
de gespreide vleugels houden halt
het zweet breekt plotseling uit
nu de atmosfeer als een deken valt
ik ben in de broeiende kern beland
in het woud van intense geschiedenis…
Ik ben mezelf gebleven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
12 Zij wilden dat ik in hun malen opging,
hun korte, felle vuur bewoog mij wel,
maar in de kern bleef ik onwrikbaar stil.
Hoe makkelijk heft men andermans gewicht
en buigt de rug onder een vreemde zonde,
totdat het eigen, klare maagdelijk licht
verduisterd raakt en bloedt uit open wonden.…
Milonga del Angel (anuncion)
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
910 het woord heb ik in mijn hart geborgen
want ik wist dat één woord
meer zal vertellen dan zinnen kunnen openbaren
van af het begin en eind van alle verhalen,
is de kern altijd hetzelfde- liefde, zoektocht en
overleven-
de stem heb ik om mijn taille gebonden
zij is zicht voor blinden en verlorenen
zij is redding voor wie het horen wil
én van…
Onmacht & Hoop
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.326 Er is iets van jou afgepakt
jouw kern, jouw geest.
Je prille ik kapot gehakt
niets zoals het is geweest.
Voor jou is die ene man
een grote gapende wond.
Die niet genezen kan
nooit meer gezond.
Toch blijf ik smeken
om veel tijd en kracht
Jouw vertrouwen kweken
een teken waar ik op wacht.…
Retrospectief
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
656 Aan elastieken draden van onvoltooide
processen, in processies meegetroond
op de bolderwagen van de tijd,
verwoord in gerecyclede patronen,
in neonkleuren, in zuivere willekeur vergeten,
langs de lijnen van een dubbele moraal
waarin oude krassen te diep zijn ingesleten,
maakt rechtlijnigheid plaats voor vicieuze cirkels,
spreekt in kern…
telescoop
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
549 vlinders en bijen die in de
ruimte boven je met hun vleu-
gels klapten, je keek om
je heen met koeienogen
(die had je geleend) en zag
de wind en het zonlicht
trillen, je kon kijken 's avonds
tot in de kraters van de maan,
en als je vooroverboog zag
je tussen het zand steeds verder
naar beneden een brandende
kern, tot je het er…
Zeester
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
588 Om tijdens
waanvoorstellingen te ontdekken dat de Kern,
voorbij is alle toverij, versmelt met het
Deerniswekkende Gelaat.
Ik hoor jou alsmaar roepen: Wij zijn
sterren in de zee! Maar jij bent het.
Tijdloze roeier in een oceaan van eenzaamheid,
walvis in Hollandse slootjes van bekrompenheid,
goede reus in een kwaadaardig poppenspel.…
Zachte raadsels
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
2.979 dauwtrappend
proef ik het zachte serene gras
onder roze voeten, tuin geruchten stil
waar ik U voor de 'groene uitstraling' prijs
in de kern der zaden
die sprieten weelderig voort
op grote schaal
is de sleutelbron met eindeloos geduld
die van dag tot dag voortgaat
het groene gras is een lust voor het oog
ook de vele meizoentjes flora
is…
Adri Frigge : schilder / etser
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
668 in kunstlijnen op het doek
denkt zich door het leven heen
om eenvoud te ontdekken
in materie
en spirituele aspecten
door
gevoel
in denken
doen
en laten
is hij
naar het
voor ons
onzichtbare
op zoek
luistert vaak naar geluid van snaren
als hij in zichzelf vertoeft
om verlichte zielenroerselen
te vergaren
hij wil de kern…
Handgeschreven?
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
559 Als wat -met hand en hart- geschreven werd
de ware kern niet raakt om het verleden
te hechten, weer laat verschijnen in een
beeld van stilte of steelt een ander geluid
uit alles wat toekomst heeft en dicht.
“ Pessimisten leven in het verleden, het zijn
de optimisten die de toekomst delen ”.
Voltaire…
Palmzondag
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
571 Liefde die altijd weer de kern is
van heel dit bestaan, van heel deze
dwaze en mooie wereld
die weer lentekleren krijgt
en herboren wordt,
telkens en telkens opnieuw.
Vandaag nog sneeuw, maar morgen lente?…
Diep vertrouwen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
808 In tijden der tijden
moet je allereerst kunnen vertrouwen
op jouw eigen kern: in het diepst!
In oorlogstijd gaat het om leven en dood...
of verraad wordt gepleegd, om een kleinigheid.
In tijd van oorlog hangt het van rechtvaardigheid
af, of het onderduikadres veilig en gewaarborgd blijft:
tot het einde!…
Kind in niemandsland
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
448 dromen zijn onze tolk waarop
de tijd zich opricht, waarvoor
het prikkeldraad buigen zal,
zij berijdt de wolken met een
gouden tand die haar vechtlust
vertolken, met haar hand
op de onbevangen toekomst
streek om daarop mee te liften
en dacht er stil het hare van,
het stroomt in denkbare symbolen
van binnen en weer naar buiten
de kern…
Tlaloc
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
517 Hector smeet lappen vlees
op de wegwerpbarbecue
en goot bellen whisky in de
truttige of treurige koffiemokken
van z’n stiefma -
ik knik, keek en kloof aan een peuk -
Alles uit zijn kern kwam met een
klompenmotoriek de wereld in;
Bot en bars en vaak verpakt in geblaf;
“Ja!…
Van beseffen naar geloven
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
581 De kern van een gebeuren.
Het feit dat jij er bent.
Ondanks alle beperkingen.
Ook al word je groot en krachtig,
blijf kind in de ogen van je vader.
Je weet niet alles, maar wel veel.
Er rijpen dingen door je daden...
Laat de twijfel ruimschoots toe.
Jouw zekerheid - is die wel waar?
Van alle kanten intrigeert die vraag.…
Einde Nederlands.nl
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
575 Het einde van Nederlands.nl komt in zicht,
vele vaste schrijvers zijn al afgehaakt,
de kern is door magere kijkcijfers ontwricht
en de doorstroom wordt nu al bruut gestaakt.…
De eerste geur of kleur ?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
404 In het vruchtvlees van verwachting
ligt een boodschap verankert in
een harde kern die achterblijft
bevestigd in half vergane pitten
in de werkelijkheid van herinneringen,
zoals de eerste geur of zoen van vrouwen
waarvan ik de namen ben vergeten,
gaf de verdere beleving kleuren in
ontmoetingen die uit hun schaduwen
traden, en in de…
Vruchtvlees?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
416 In het vruchtvlees van het vergeten
huist de pit van de herinnering, de
zachte kern die ik nu eenmaal ook ben
van het lot, deinst terug maar schikt zich
in een vrije kiem, valt in goede aarde.…
Geen leuzen, geen gespijker
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.981 De huid van de woorden is anders
dan hun kern, de tijd tikt niet
meer met een koperen pendel
en bloedarmoede is allang niet meer
romantisch; wij zijn
voorbij 1830, Heine, en alle Wilhelms
geland op grond waar het gras
niet meer zo groen is als goed is
wij zijn neergekomen bij het hese
metaal waar de kleine aëroplanen
uit Olieslagers' tijd…
Klankschalenkoningin
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
523 (voor Marys)
Als een Wicca-hogepriesteres slaat ze heel secuur
tegen de kristallen klankschalen rondom haar reine
gestalte, gehuld in een Spiderwomanpak met web
door de hoge klanken bedwelmd trippel ik als een
gehypnotiseerde spin langs de zwarte draden van
haar soepel vallende spinneweb op zoek naar de
kern van haar verlichtingsgeluk…