Alle inzendingen over marius meiboom woon en logeerhuis

11304 resultaten.

Sorteren op:

De vogels op de daken

netgedicht
3.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.110
Hun stille silhouetten willen alvast hier zetten het beeld van "stop 't verdriet", dus zingt mijn ziel met luide tonen, ze wil alvast in vreugde wonen en wanhoopt zeker niet.…
Adeleyd4 februari 2008Lees meer >

Over helden gesproken

hartenkreet
3.4 met 55 stemmen aantal keer bekeken 14.963
Helden vragen geen respons gewoonlijk wonen ze onder ons hebben haast helderziende ogen en helpen, uiterlijk onbewogen, degene die in zijn verdriet het zelf soms even niet meer ziet. Belangeloos, zonder misbaar, alsof geroepen zijn ze daar. Misschien heb ik het je nooit verteld maar voor mij ben jij zo'n held!…
hestia30 januari 2004Lees meer >

zoon van de maan

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.022
het licht is niet eigen als zoon van de maan weerschijn ik in de tweede hand woon ik in het tweede huis leef ik in de onderwereld protuberansen verkleinen mijn kansen mijn gelaat is pokdalig gekraterd de inslagen waren hevig en ergens rijdt nog een karretje rond gevoed door zonnecellen…
Fred8 maart 2006Lees meer >

In de olie

snelsonnet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 857
Mocht u ‘s lands beste oliebol begeren: Een tent in Maarssen won dit jaar de strijd En bent u vegetariër - vermijd De beestjesbol van brassband Looft den Heere Zelf vind ik het gekochte spul maar niks Ik zweer bij Koopmans oliebollenmix…

Vogels in mijn hoofd

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 530
Er wonen vogels In mijn hoofd, Ontelbaar veel - Allemaal, een voor een, Gekooid achter tralies Van onnuttige gedachten En voorbije toekomstdromen - Hunkeren doe ik ernaar Ze los te laten en Ze vrij door het Luchtruim te laten vliegen Om mij op weg te helpen Naar mijn voorgoed Herwonnen vrijheid…

alleen maar

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 620
het groeit tot hoogtes, waar demonen wonen en een engel wieken vindt dag kind… ik mis je elke dag…
switi lobi24 november 2013Lees meer >

Afbluuve!

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 552
Dat drassig land van Sluis tot Tiengemeten, Van windkracht acht en 'drie keer met de boot', In die provincie woon ik, werd ik groot, En ik verwacht dat Zeeland zo blijft heten. 't Is jammer Ronald, zonde van je werk, Maar Zeeland bij Zuid-Holland? Lijkt me sterk!…

De glazen buren

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 462
jij groeit in glas met transparante vleugels licht draagt jouw pracht in brekende kleuren jij fladdert speels naar hemelse geuren in doorzichtige sculpturen wonen de glazen buren tot het glas barst wordt gebroken omdat het seizoen is afgelopen…
wil melker24 oktober 2014Lees meer >

Ergens anders

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 676
Zo maar even zomer gauw de wollen wintertrui in de wasmand en snel in je korte broek naar het strand je moet je haasten dit is jouw land korte zomers, weinig zon je wou soms dat je ergens anders wonen kon maar hier leef je in vrijheid die wil je toch voor geen zonnestraal kwijt?…

Geen hier of daar

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 500
Geen wonen hier, geen gisteren of morgen maar enkel nu en daarin geborgen. Tot geen woorden bereid, enkel een vuur dat niets verbrandt en toch blijft branden. Geen beeld of teken, enkel niets.…
Adeleyd15 juli 2015Lees meer >

gazelle (voor Gert-Jan en zijn zusje)

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 509
onder steile zandkleurige haartjes zie ik je tederheid jongetje in glanzende ogen als van een gazelle voorzichtig tast je ademloos bijna vermoeid zo vermoeid naar houvast nog altijd heb ik je lief jongetje jongetje met de gazelle ogen roerloos woon je rust je slaap je in mijn hart…
J.Bakx11 oktober 2015Lees meer >

In mijn huis wonen dooie dieren

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 558
In mijn huis wonen dooie dieren verstopt onder de bank of kasten. Twee verdacht van massamoord hullen zich geniepig in stilzwijgen. Zij die ik niet vond gaan ruiken, of herrijzen in een ooghoek van de kamer. Medeplichtig moffel ik lijkjes weg, en ruim ik ongenode gasten.…
Marije Geerts20 februari 2016Lees meer >

Als een zon in de steen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 453
De steen die door Bittere kou bevangen is, De barre winter Ter nauwer nood doorstaan, Voelt de zon Van het nieuwe licht In zich groeien, Komt langzaam tot leven - De lijnen die in haar wonen Roepen haar op in beweging te komen Op naar nieuwe verten te gaan…

Zwaarwegend

snelsonnet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 640
Noch Dafne noch Ranomi won dus goud Hoewel de kans - door media gedreven - Haast boven elke twijfel was verheven Op voorhand werd er al een feest gebouwd Ze werden in de titelstrijd verslagen Maar hadden wel een loden last te dragen…

Muren van huid

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 656
Een dakloze ben ik In 't diepst van Mijn gedachten Ben niet Van hout of steen Maar van mezelf Vervreemd Muren van huid Staan overeind Maar dakloos blijf ik In 't diepst Van mijn gedachten Ben zonder huis, Ben zonder dak - Slechts in woorden Woon ik nog, Alleen de taal Verleent mij nog Onderdak…

Autoloze zondag

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 387
Een vrede daalde neer op 's heren wegen Geen woon- en werkverkeer maar Dag des Heren Gevoel van negentiende-eeuwse sferen 'k Was autoloos, maar 't voelde als een zegen Ik nam de fiets om boodschappen te doen En op een slof werd Ajax kampioen…
Max6 november 2019Lees meer >

Expansie

snelsonnet
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 538
We kunnen er misschien in kuilen leven Dan gaan we vrolijk dansen op de maan En hebben we een plek om heen te gaan Tussen de sterren gaan we ons begeven De Duitsers sturen we als eerste want Die wonen graag in kuilen in het zand…

wonen heel even in dromen

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 800
ik kleur je even uit de saaiheid vandaag je lach in de klas was vol dromen hun stemmen ze gaan je niet aan je plukt hun gedachten praat als ze komen ik streel je met woorden laat kleuren je donkere ogen opfleuren met leven dat nooit zal bestaan we hebben samen een wereld gemaakt zonder angst we wonen voor nu heel even in dromen…
wil melker9 november 2005Lees meer >

In dit huis wil je blijven wonen en sterven.

gedicht
3.3 met 64 stemmen aantal keer bekeken 24.630
In dit huis wil je blijven wonen en sterven. Je moeder schonk je de luiken, je vader Heeft tot zijn tachtigste in de tuin gespit. Nu zijn ze verdwenen ergens in jou, op een plek Waar ze niet moeten dubben en peinzen En waar ze in een lieve stilte luisteren Naar een lang ironisch verhaal.…
Ben Cami9 februari 2025Lees meer >

Zo lang ik dit nog kan (na een bezoek aan het woon-en zorgentrum)

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 599
Zo lang ik dit nog kan: dit huis opnieuw verlaten, de weg weer gaan, de vogels horen en de madeliefjes zien die her en der ontluiken en dit niet enkel weten van horen zeggen. Heel rustig de krant weer wegleggen en hoopvol wegdromen en plannen maken voor morgen en overmorgen, hopend dat misschien toch iets ervan wel kan, al is er Syrië ook en…
Adeleyd22 februari 2014Lees meer >

Omdat we op een even etage wonen

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.495
Omdat we op een even etage wonen en de lift alleen de even etages aandoet ken ik maar 24 vrouwengezichten een paar mannengezichten een paar kindergezichten en babygezichten ook twee hondengezichten de oneven gezichten onder onze etage ken ik niet wel hoor ik ze 's nachts soms schreeuwen tenslotte moet er iets aan de fantasie worden overgelaten…

Wonen aan erven, straten en kades

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 295
Archeologen van onze tijd monsteren het blootgelegde zand tussen de funderingen voor de toekomst Retro is modern auto's worden geweerd toeristen consumeren de oude stad Het grote geld rolt buiten het centrum Binnen de grachtengordel romen vergunningen het af De bewoners verlaten de harde wereld van steen, glas en beton ze wijken…
Zywa12 augustus 2025Lees meer >

Uitkomst

gedicht
3.0 met 46 stemmen aantal keer bekeken 27.132
toen ik jonger was droomde ik dat er niets van me terecht zou komen twaalf ambachten enzovoorts alleen blijven zou ik op honderd huurkamers wonen bespioneerd door Duitse hospita's en zie vierenvijftig ben ik ál mijn dromen werden ten volle bewaarheid wat wil ik nog meer?…

Winnaar

hartenkreet
2.5 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.433
En ja, ik vocht en won een warm plekje waar alles begon. Het is ongelooflijk mooi en waar. Want ik besta al bijna 40 jaar.…

Vrijheid?

hartenkreet
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.442
Ik woon in een land waar bijna alles kan Je kunt je vrijuit uiten, dat vind ik het heerlijke ervan... Je kunt hier alles zeggen, maar niet alles wordt gehoord... Behalve als je discrimineert Wordt die zogenaamde vrijheid danig dus verstoord... Dus, wat is vrijheid van meningsuiting, bestaat die eigenlijk wel?…

na het feest

netgedicht
1.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 792
een doffe slag de deur in het slot met stilte opgesloten in het hoofd van hij die blijft wonen de kamer hult zich rondom zijn besloten hoofd er is wat te doen, veel dat morgen ook nog kan de buren bellen luidkeels om geen suiker maar de muziek staat ze veel te luid de deur slaat opnieuw om dicht te blijven…

zoveel werelden in mij

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 580
er wonen zoveel werelden in mij in elke vezel van mijn lijf schuilt leven van miljarden jaren en weten van millenia bevroren in de tijd naar verre vreemde oorden voeren mijn dromen mij waar lang vervlogen levens bij het blaffen van de maan ontwaken uit hun eeuwigheid…

een hoop stenen

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.115
dat ik nu voorgoed afscheid van je nemen moet je uit mijn leven verdwijnt verboden terrein wordt jij die mij jarenlang met open deur verwelkomde verwarmde en beschutte getuige was van mijn verdriet in jou mocht ik wonen bij jou was ik thuis in je wijdgespreide armen vond ik blind de weg naar huis…
rietvr20 juni 2008Lees meer >

wat ik zag, zonder

netgedicht
3.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 900
niets beweegt voort in je gezicht, niet de kleur van mijn zakdoek of die van jouw mond je haar is grijs en vol met regen, uitverteld nog niet over de rand van herhaling en hoe je klein mijn woorden wegveegt, haastig en zonder omarming, tot as verschroeid met ogen, stil in tijd, woon ik nergens ook al hoor ik bij dit…

Gedicht om voor te lezen bij het aanvatten van vredesonderhandelingen

gedicht
3.1 met 50 stemmen aantal keer bekeken 32.627
Wat je aan illusies verloor, won je aan gewoonten. Kijken naar de weerspiegeling van de schemerlamp in het raam. En dan plots heel duidelijk weten: bij valavond voelen je handen zachter aan. Dit is het ogenblik waarop je weer durft denken aan iets heel gewoons.…