1878 resultaten.
Fluistering
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
805 In essentie van ontwaken
beroer je mij tot slapen
met accent van zwijgen
hoor ik niets anders dan
lyrische dromerige taal
die kalmte laat opbloeien
en in die fluistering herhaal jij verhalen
over openbaring van verlangen
er is geen diepere heimwee
die ik koester dan de herinnering
aan jouw geliefde warme stem.…
Ook soms zo vergaat het mij alleen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
721 Het klopt als een bus ik ben zo grootgebracht,
begroet als zelfportret steeds de ochtendstond
de verse regels uit mijn hart ziel en eigen mond
't nieuwe leven zoals het bij ontwaken tot mij komt.…
Ontraadseld
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.035 licht
verweven
met donkere spinsels
gedachten ontsponnen
tot levensdroom
ogen
ontwakend
in licht van waarheid
leugens ontbonden
tot een syndroom
woorden
verklarend
een uitleg van waan
gedachten vormen
nieuw levenspatroon
ontdaan van het spinsel
ontraadselde geest
maar nog nooit zover heen geweest…
wensgefluister
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.550 waar een kind zijn tranen
tot de ochtend huilt
nachtenlang
op zoek naar een droom
niet wil ontwaken
in wat is verdwenen
zijn wensgefluister
reikt tot een ster
om wat is verloren
in het land der schaduw
waar zielen verdwaalt
dolen in licht
op zoek naar verlangen
de weg in tranen
zijn ochtend ontwaakt
zacht
als een droom…
Winterslaap.
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.040 In het duister
verandert eb in vloed,
ontstaat een stromende rivier
bestaande uit zoute tranen
In gedachten
verdwaal ik door mijn web
gesponnen met de
striemen van mijn hart
Pijnlijke herinneringen
ontwaken uit hun winterslaap.…
waar angst begon....
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.360 ook in mooie dromen
laten mijn tranen
het tasbare toe
aanvaardt mijn verdriet
de hulpeloosheid
van diep verholen
duister gevoel
zoeken mijn pijnen
naar leefbaarheid
waar nachten breken
in het gelaat van de zon
daagt mijn ontwaken
dit leven uit
de angst vervaagt
waar hij ooit begon…
Sahara: overeenkomst en contrast
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.605 kale rotspartijen, zand
droog en dor in ’t zonnelicht
ik voel verwantschap met dit land
want even star is mijn gezicht
en zoals plots een boom ontspringt
’t landschap verrassend doet ontwaken
kan, als ineens mijn lach opklinkt
die lach het masker levend maken…
Nachtvlucht
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
668 Het begint met een vlucht
en eindigt met ontwaken
daartussen draaien lussen
de dienstregeling houdt nooit op.…
Ik wens je
hartenkreet
3.9 met 23 stemmen
4.897 Ik wens je de vreugde
liefde te vinden
in de gewone dingen
Bij het ochtendgloren
te ontwaken
met een gevleugeld hart
vol dank voor de klanken
van een heldere dag
En ik wens je het geluk
van het samenzijn
met de geliefde
die achter je ogen woont
en de schoonheid
van een leven
in de geborgenheid
de weemoed en de warmte
van je uitverkoren…
Bijna lente
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.226 Crocussen
geschakeerd in paars
wit en geel
de kopjes fier omhoog
ieder bloempje een juweel
en een lust voor het oog
Narcissen nog even dicht
wachtend op het warme
zonnelicht
En het ontluikend
tere groen
van struik en boom
Laat nu de lente
maar ontwaken
uit haar
lange
winterdroom…
weerom de herfst
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
609 vanmorgen bij het ontwaken
hing er plots weer zo'n
ontmoedigende damp
over het land...
zo'n damp die het gemoed
zal ondermijnen en je belet
om fluitend op te staan
wanneer je dan eindelijk
op de fiets zit voorover
gebogen uit zelfbescherming
tegen chronische eikelval
dan weet je het wel weer
'het is herfst'…
‘k zou met niets kunnen leven
netgedicht
3.2 met 15 stemmen
2.133 het ontwaken met lege handen
nog geen besef van tijd, beslagen
ruiten met mijn adem van vannacht
met op het kussen nog
de bonzen van het hart
‘k zou mijn leegte willen vullen
met zaken die ik niet wil maar
die ‘k moet dragen zoals
de oren van mijn bril
ik zou willen zijn met hem
die ik slechts ben – een mens
zoals die ander maar dan…
Aarzeling,
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
678 Telkens als je mij
met je ogen aanraakt
en ik in de ochtendmist
ontwaak, word ik licht en
doorzichtig als een druppel
dauw in de mediterranen
van je hand, waar levend
water stroomt waarmee je
mij hebt gemaakt, nu
aarzelen je lippen nog,
waarmee je mij eens zult
drinken, zal zien en begrijpen
als je dat gedurfd had, nu
kan ik alleen…
Slaap
gedicht
1.9 met 59 stemmen
16.245 Maak mij dood
van elf tot acht, laat
zo weinig van mijn dromen
heel dat ik ontwaak
alsof ik word geboren
en niet met zoveel vragen
meer tot leven kom dan waar-
mee ik ingeslapen ben.
Wat betekenen tenslotte
negen uren dood
op zoveel geeuwen leven.
------------------------
uit: 'Bzzletin', 1987.…
Leeg tot op de bodem
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
548 het licht
lijkt vals
dat lente straalt
bloemen valer
in hun trage groei
gras oogt sprieterig
wind dwaalt
zonder richting aan te geven
uit een verkeerde hoek
en ik ben moe
uitgeput en leeg
tot op de bodem
de winter was te lang om
nog te groeien naar ontwaken
laat mij maar slapen in mijn voorjaarsdip…
Zien en ontdekken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
768 En waar je zachte gedachten
dwalen naar een warme droom
die je aankleedt
met glinsterende
kleuren
van een liefde
die ons laat fluisteren
en ontwaken
in een
stilte die ons
trouw weer
zijn mooiste schaduwen
meegeeft.…
De toon gezet
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
850 De klok tikt achterste voren
en minuten voelen als uren
het vroege ontwaken zet
gelijk de toon
op gespannen voet
sleep ik me door de dag
die niet veel goeds voorspelt
of zullen vers geknipte seringen
de avond omhelzen
ons verdriet zichtbaar
toch weten we dat het goed is
zo…
opgetogen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 de zon begroet ons
bij het ontwaken
jij naast me
muziek in onze harten
we laten elkander stil toe
weinig woorden
worden gesproken
witschuimend geluk raast
door ons heen
vandaag is een geschenk
en zo zien we dat ook
opgetogen , blij als
kinderen…
Haar kaatsend rood
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
482 zag je
in het licht ontwaken
haar kaatsend rood
het naturelle bloot
gaf absorberend
warm roze in je schoot
maar wat zegt
nou pigment over wat
en vooral wie je bent
alleen zon
is de bron voor jouw
kleurend verschijnen
zonder licht zal
het leven en jij in
een zwart gat verdwijnen…
Gewillig
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
938 hoe volkomen teder
glijdt haar vinger
als een lichte veder
langs mijn slapen
laat mij maar
nimmer meer ontwaken
uit de onderwerping:
roes van overgave
zij is geen onbeholpen
snelheidsovertreder
waarin mijn derving
struikelt over liefdegave
in dit deinend schoon
omvattende bos
waarin ik simpel kan verdwalen
door eigen wil en wens…
Schaduw zonder geur
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
836 zag je
bloemen rapen
de zwarte
van de nacht
een boeketje
maken zonder kleur
met een lint van
schaduw zonder geur
maar als de zon
jouw bloemen ziet
ontwaken ze in roze
rood zonder verdriet
kleurt zwart
tot nieuwe dag
waarin pril groen zich
eindelijk openen mag…
Ontluikende dagdroom
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
565 Pril in het ontwaken
van het ochtendgloren
dacht hij nog na
over de droomcyclus
die hem zo had weten
te ontroeren in het duister
een ontluikende dagdroom
viel hem ten deel
op het bord, met zijn ontbijt
naast een spiegelei
ontwaarde hij zich
een innerlijke bespiegeling
zuinig in huisvlijt
nijverig in eenvoud
in dat bijzondere…
Verbonden
hartenkreet
4.1 met 21 stemmen
4.542 Jij liet me ontwaken
en deed me inzien
dat er meer bestond
dan ik ooit dacht
Ik ging voelen en leven
maar jij deed me inzien
dat er niet bestond
wat ik had verwacht
We gingen ieder ons eigen weg
maar we zagen in
dat we altijd verbonden zouden blijven
en dat is meer dan we hadden gedacht…
Red mij niet
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.140 Pogingen om mij te maken,
breken tot iets wat ik niet ben,
worden of ooit zijn zal
de illusie doen ontwaken.
Jouw hemel als mijn,
hel te maken of iets wat,
lijkt op dromen of de merries
van de nacht kan zijn.
Jij ben degene die niet ziet,
ik geef me over,
aan jouw angsten voor het donker
red mij niet.…
land van schaduw
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
2.188 waar een kind zijn tranen
tot de ochtend huilt
nachtenlang
op zoek naar een droom
niet wil ontwaken
in wat is verdwenen
zijn wensgefluister
reikt tot een ster
om wat is verloren
in het land van schaduw
waar zielen verdwaald
dolen in licht
op zoek naar verlangen
een weg in tranen
waar de ochtend ontwaakt
zacht
als een droom…
het gevecht met zichzelf....
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.649 in haar ogen sluipt verlangen
diep verscholen droogt een traan
elke dag wil zij leven
beloven
niet op te geven
het gevecht met zichzelf
huilt zij elke nacht
ontwaken, is morgen
hernieuwen in hoop
door die blik in de spiegel
waar schaduw vergaat
verlangen weerkaatst
in de vorm van een traan…
Zo ver
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
2.742 Het is, zover
ik, ontwaak
een droom
ik geloof
herinner, de ogen
het vuur, mededogen
de strijd, over leven
de macht, het vergeven
van zijn kracht, ontdaan
ik zie, oneindig
zo, dichtbij
kan ik niet, blijven
waar, ik ben
voorbij, gelegen
voor, het wezen
achter, zijn
waar, ik was
om, het even
bij te blijven
wat, te weten
wat, te zijn…
schoonheid
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
835 in het frêle ochtendlicht
contouren van de prille dag
het bespeelt de meibomen
rustig balancerend op de wind
het draait de deuren open
van donker naar licht
waarin mensen ontwaken
in de spiegeling van eigen creatie
de dag trapt af
in wiegende beelden
vloeibaar wuivend
over de schoonheid van het landschap…
Avonduurlijk
netgedicht
3.5 met 24 stemmen
1.246 langzaam, heel langzaam
sluipt de vurige tijger weg
achter de donkere bomen
duikt onder in het moeras
van de slapende schijn
ziet niet de ontwakende zebra
die heimelijk omhoog klimt
voor nachtelijke toelichting
ze draaien om elkaar heen
in het avonduurlijke woud
zonder elkaar ooit te treffen…
het kind onder de appelboom
gedicht
2.8 met 32 stemmen
19.327 .
-----------------------------------------
uit: 'Verdwaald ontwaken', 1990.…