810 resultaten.
Kom, gooi het rep en roer om
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
492 We leven in een sneltreinvaart
In de boot ervaring van golfslagen
Ontslagen tot oppervlakkig meer
Water wordt slechts gevoeld
In een natuurlijk tranendal
Verdriet oogst in vruchtbare grond
Een geweldige bodem potentie
De drainage is tijdelijk aangesloten
Op de stroming vanuit de goot
De één na de andere plant het kruid
Schiet…
neb
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.121 nog een laatste keer
draai ik m'n hoofd
richting de poort
waar haar tranen
een waterval vormen
de draaikolk in m'n hemel
kust een hel waar jij
staat als een onbeschreven regel
recht voor ogen
loezend
vergeef mij een beetje
maar daar blijf dit geheel
stil vlinder in een oase
vol hoop en pulp de zotheid
voorbij
o oogst na regen…
Water
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
552 Zoals u leeft, een symbiose heeft,
Met uw angsten, heb ik die ook
Ik droom vaak dezelfde droom;
Terwijl ik aan het oogsten ben
Zwelt er een watervloed aan
Sleurt mij mee naar de einder
En doet mij ondergaan tot boven mijn kruin…
Ik kan geen ademhalen!…
Winter schrijft een witte veeg
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
818 herfst guurt in koude vlagen
regen kilt de bomen leeg
licht verdonkert traag de dagen
winter schrijft een witte veeg
ik voel hoe wind de bomen geselt
aarde in zijn kaalheid schoont
droom de hitte van de zomerzon
als voorraad licht en warmtebron
heb een rijke oogst ervaring
te zaaien in een volgend jaar
aarde gaat in groen verwachten…
De geit en de bok
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
541 Want wat men graag eet moet men
toch altijd eerst oogsten.
En dat gaat zo'n geitenbok meestal
goed af. Zo uit de aarde rauw en grof.
Als macho straalt hij stoerheid uit als
hij toeziet op zijn koters buiten.
en daar zal de sik haar hart in
goedmoedigheid nimmer voor kunnen sluiten.
Zij vindt haar manlief werkelijk tof.…
zondaars kennen geen genade
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
861 pilaren
betreuren eeuwenlang hun dood
zondaars kennen geen genade
woekeren dicht bij de grond
zij belijden steels en schuchter
onschuld met de mond
ze hebben lak aan regels
doen alles tegendraads
ze willen macht en pegels
plegen daarvoor zelfs verraad
onkruid bloeit als nooit tevoren
verstikt het groene in de wei
zijn we als hun oogst…
sneeuw smelt dorst
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.039 ik zie de winter
in hun vachten
gebogen staan ze gras
en sneeuw te happen
wind giert hen voorbij
vlaagt verstuivend door de wei
lange haren dragen
pegels door de vorst
sneeuw smelt dorst
honger vraag geschraap
van ijzeren hoeven
langs bevroren grond
zijn warme tong
brengt maar een schrale
oogst naar roze mond
de ogen zijn geloken…
toen ik je zomer at
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
809 toen ik je zomer at
in lente bloeide jij
je eerste bloemen
ik wist dat dan het mooiste
fruit zou groenen omdat
het geurde in de warme zon
de pluk was louter lust
jij hing bijtgraag aan
lommerrijke takken
gaf mij geen enkele rust
verleidelijk liet jij je vatten
ik kaal geen bomen
voordat de herfst ze zal schonen
dus siert jouw oogst…
Universeel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
39 Elk vergieten ooit begaan
In schuwheid van schaduw
Aan het zicht onttrokken
Blijft voor altijd bestaan
Alle adem ooit geblazen
Door ontelbare kelen gegaan
En dat lucht zo helder is
Blijft verbazen
Alle liefde ooit bezongen
Zo waarachtig en diep
Is na lichtjaren van hier
Door vele doden verdrongen
Oogsten na ‘t zaaien
Vogels, vlinders…
DE PLUK SPREEKT
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
195 Engelenscharen zijn tot oogsten bereid:
wat God de enkeling toont of verbergt,
sterkt dan de begenadigde mensheid.…
Eikels
snelsonnet
4.2 met 6 stemmen
900 De blaadjes vallen langzaam van de bomen
De schemerlamp moet steeds iets vroeger aan
De rookworst kan weer in de stamppot staan
De tijd om bij de haard wat weg te dromen
En de regering...ach nu geen misbaar
Zoals gezegd...een zeer goed eikeljaar…
Fleur de Sel, la reine des lacs roses
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
592 vrouw
Een geurig paars lavendeltapijt
omringt haar lacs roses waterrijk
Odin en Helios haar bovenaardse goden-vrienden
op de knieën de sauniers als scheppende bedienden
Un roi flamant rose vliegt rechtlijnig over het zout
la vie en rose in garnalen goud
Les immortelles des dunes groeien in het gele licht
la Fleur reine des salines oogst…
Heerlijke dromerijen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
584 na hun pluizige bloei
omkijken naar
de wereld die we samen
hebben zien groeien tot
de dag van vandaag
soms was ik alleen
maar altijd zag ik jouw
handen hoorde de kleur
van je lach om mij heen
vaak was ik verdwaald
in heerlijke dromerijen
jij opende altijd je hart
wees mij vergevend ons pad
daar waar ik nu de
mooiste momenten oogst…
Om de stemming erin te krijgen
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
1.788 .'
Ze wil een oogst aan stemmen binnenhalen
en roept: 'Ik maak ons land wat minder vol:
weg met de stumper die geen auto kan betalen!
Wie overblijft krijgt van z'n loonstrook lol!'
Ze lijkt door 't masker van make-up te stralen.
Jawel, van euveldaadkracht staat ze bol.…
Piter Terpstra
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
914 wakker
worden meer in de vroege morgen
niet meer bijtend op de tong
het potlood leeg
geen verhalen meer
jouw eigen verhaal geschiedenis
buren zien je niet
meer laat in de nacht typen
in silhouet van gordijnen
jouw dwalende gedachten
gebroken in het ritme van de dood
moe is het lichaam
vingers zullen bladzijden niet meer omkeren
de oogst…
Vol tegenstrijdigheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
457 de spiegel heeft mij
lang meewarig aangekeken
gaf meer dan regelmatig
steken onder water
ik lachte wat gelaten
nog zonder oordeel
wat niet is kan komen
ik had zo mijn eigen dromen
uit het vat vol tegenstrijdigheid
van een doorlopen puberteit
het leek een goed te
lopen pad alleen de tijd
verging terwijl anderen oogstten
las ik uitgebreid…
EINDEJAARSRING (VOORAVOND): TABULA RASA
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
767 de ochtend van het leven was nog koud
alleen het zonlicht wist ons te behagen
verwachtingsvol verbeidden we de dagen
we schaarden ons rondom wat brandend hout
we wonnen elk seizoen aan kracht, het woud
had geen geheimen meer voor ons, we zagen
de dieren, oogsten lof van jong en oud
de stam was trots, bij thuiskomst van het jagen
een schone…
Ik zal je missen
netgedicht
3.7 met 34 stemmen
4.093 Wij dragen onze dromen:
in tranen zaaien,
oogsten aan de overkant.
Uit: steeds weer exodus, p.11…
Witte wieven
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
616 waaiende
een sprankje zon
jaagt het op de vlucht
om verloren lommer
de bladgele en rode
in haar vochtige handen
ontnemen het zicht
van de nacht
in roodkastanje maandagen
ritselt de beuk
in zijn verloren blad
de winterkoning
schalt zijn hoorn
dwars door het herfstig bos
jaagt de witte sluier
op in bomen rijp
en oogst…
Het afgelegen tijdsboeket
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
535 ontkomt aan de gevolgen
van dit afgelegen tijdsboeket
het zicht nimmer scherp als mijn ogen
haken aan de wimpers en geen trots gebaar of
een wuivend vaarwel maar telkens een opnieuw
ontmoeten in het spektakel dat steeds maar
twijfelend hetzelfde spoor begraast
deze herfst ligt opgestapeld tegen de bedding
van het leven, geen zaailingen oogsten…
De vogels fluiten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.393 Een vroege fietstocht over paarse hei, wij
oogsten zwijgend uit zwarte grond,
handen vol paarse bessen.
Aanmoedigen langs de lijn, terwijl jij
wist, inzicht wint van techniek.
Mijn jeugdjaren, kort,
een aaneenschakeling van onopvallend leven.
Nu een hapering in dit schijnbare rimpelloze bestaan.
Hoor jij de vogels fluiten?…
Houd de kever uit de maand..............
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
693 Neem 1479 de zachte Mei van Lausanne
Goed voor zoveel aanwas meikever
Dat het hele oogsten tot zich nam.
Tribunalen door de Kerk aangespannen
slaagden niet
ook maar één insect te verbannen
Mei houd daarom voor ons gezond
uw kever koud onder de grond!…
Roos van zelfbeschikking?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
572 Marmeren zerken
gelardeerd met geaderd bloed
dat moest stromen, om te kiemen
zoektocht naar vloeibaar goud
uit de schoot van het ongedeelde,
gefolterd en humaan gespleten,
deelde hebzucht de grond in tweeën,
Pyrrus gewin zonder lauwerkrans, het
diepste zwijgen wordt eenzijdig afgewogen
de geplukte oogst van een verre droom,
verdeling…
DORPSSCHOOLMEESTER.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
851 De Oogst van wat gij hier mocht zaaien,
Zult gij in de Hemel maaien,
Als gij neerknielt voor Gods troon;
Als uw naam, met Englenschrift,
't Levensboek wordt ingegrift.…
Een mantel van Liefde
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
948 de schamele oogst
ternauwernood een schutse
tegen honger en kou.
een zonnewende draait
naar Wodan en Wulder als
de landman omheen
hoogslaande vuren danst.
hij smeekt om
goedgemutste winterdagen.
uit het warme zuiden de mare:
Martinus, de nobele heilige,
van soldaat naar pontificaal.…
De aren van het veld
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
706 weer heb ik
mijn sandalen aan
blotevoet al heel mijn leven alleen
bij jou hield ik mijn sokken aan
lees de aren van het veld
dat anderen voor mij zaaiden
de oogst is al geteld
mijn bundel zal geen opzien baren
maar ik vond jou
mijn blauwe korenbloem
nog niet gemaaid en
koester je in opgaand groen
hoor de woorden van de abt
zacht…
Boer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
549 over de aarde
waarop, waarlangs
veel potig mals vlees
gretig groen zal grazen
tot liters en kakelig volk
geen windeieren leggen
boerengrond tekort
op de aarde
waarlangs, waarover
de onmetelijke monden
gulzige of verhongerend
nog meer voedsel vragen
tot het water aan de lippen
uit diepere gronden
rond de aarde
daarin, daarmee
oogsten…
Vraag en dank
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
525 Gouden koren dale zacht ruisend, bedaard,
op de aarde met veelbelovend zwijgen:
een rijke oogst moge stil wachtend neigen.
Aan een ieder tone de wereldkaart:
"Geklemd tussen boeien der armoede,
aangegrimd door spokende oorlogswoede,
leven sterke tobbers bij het klare Woord.…
je lach wiegde mijn zinnen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.263 liefde prenataal
ik mocht bij je ontsluiten
je was niet meer te stuiten
opende verbaal
je lach wiegde mijn zinnen
voeden kwam van binnen
lente dartelde terwijl
de stofen in het frisgroen
buitelden en tegenspartelden
we groeiden zomer
in een warm samenzijn
je nam de zon en zee
we dichtten waarheid in
de branding voor ons twee
de oogst…
bewoonden elkaars dromen
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
805 in rood en geel
zie ik geen sterven
het is het erven
van de zomergloed
de oogst van zon en
lange dagen overvloed
ook jij was stil
in pril ontluiken
het duurde lang voordat
ik lente in je ogen zag
en in je lach de vroege
vogels hoorde fluiten
je bloesemde
als nooit te voor
kleurde vol de zomer
we maakten hittegolven door
bewoonden…