1728 resultaten.
Poort naar winter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
726 Er verschijnen
poorten
poorten
in het landschap
De bomen
op rij
aan zoom en kant
van landelijke wegen
De wachters
mogen het goud
van hun straatje vegen
wind snelle trawant
De kruinen
verliezen -spilziek- hun kleur
blijven ontsierd
achter op hun post
Sneeuw zal
hun kreunen smoren
ijzig roepen ze
wat herfst
hen heeft…
heengaan
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
752 ik roep en zwaai naar haar,
maar een stille wind verdreef...
ons steeds verder uit elkaar!…
verdicht in de bergen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
460 hun roep wordt
zelden gehoord…
de ander zijn
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
401 de waarheid is
een lekkende sloep
die in de geulen
van zeeën verdwijnt
wijs naar het wolkendek
val neer in het stof
roep goden aan
beschuldig anderen
huiver omdat de
oorlog altijd weer
begint omdat we
de ander verliezen
laten we verhalen delen
en samen reizen
zonder huiver zullen we
weten dat we de ander zijn…
Geschutter
snelsonnet
4.0 met 4 stemmen
798 In plaats van Neerlands leger te promoten
Wordt er vanuit een barrel van een tank
In Duitsland op de hei door soldaat Henk
Een flodder op collega ’s afgeschoten.
Conform het protocol roept Henkie: “Pang!!”,
Met zulk geschutter krijg je nooit één bang.…
Puzzelen met God
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
740 Ze vormen samen een prachtige V; de
ganzen roepen tijdens hun vlucht:
“Dit is de V van Vrede”.
Toch iets wat ik wél snap.…
trap op trap af *
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
919 zwaar en zwart galmt een stem
over gras en plas
mijn roep om stilte wordt niet gehoord
luisteren jij
luisteren jij gebiedt hij
maar mooi dat het me is gelukt
om de zon te laten schijnen
mijn huid benadert straks de zijne
* Ik dwing de dingen/ en maak geen trede hoger dan ik kan klimmen
(Lucebert: stadsbeeld - verzamelde gedichten…
Jutter van tijd .....
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
742 Mijn roep om hem
wordt nooit gehoord
het geluid verdwijnt
op het bewegen
van de wind
stormerderhand
heeft hij mijn
hart veroverd
golven overspoelen
verstand dat ooit
gedachten liet
winnen van emoties
verloren in de vaargeul
van het leven
brengen ook dit keer
eb en vloed zoute tranen
geluidloos verweven
met parels…
De hoeder van mijn oude eenzaamheid
gedicht
3.6 met 20 stemmen
7.897 De hoeder van mijn oude eenzaamheid
schudt aan de tafel
een wilde dans is gestopt
wat nu nog moet wordt afgerond
willoze twijgen in het gedoofde venster
de kop van de helling bezwijkt
de andere wereldhelft zal stonds ontwaken
ik leg mij neer
in de opalen schijnsels
de roep van dieren komt tot de deur
zacht zal ik straks belijden…
Verkeren.
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.444 Ik lees je schrijfsels van weleer,
heb me weer kinderlijk bezeerd
Zag weer de hoop in eigen ogen,
mijn roep om mededogen niet gehoord
En waarom is het toch dat
ik steeds weer val in ‘t zelfde gat?…
dichterweg
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.121 ik leidt de dysleksie
in men rangen het gelid
gesloten, weiden vol letters
die met elkaar dansen
zomaar wat rondzwansen
wil ik een hoera
voor elk schreifsel
van mijn linkerhant
de kant die schrijft
over wat mij dreift
na jouw kommentaar van waauw
voel ik me zo goed in mijn vel
ik spring en juig en roep hard
uit volle borst joepie
en…
Ik leef in een droom
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.584 Ik wil je raken maar je verdwijnt in het niet
Ik wil je roepen maar niemand die me hoort of ziet
Ik wil huilen maar mijn tranen zijn op
Ik wil hier weg
Ik wil dat het stopt
Ik wil je bij me hebben
Ik wil dat je me nooit verlaat
Ik wil dat we samen zijn vroeg of laat
Ik hou van je ook al weet je het niet
Ik wil je in mijn armen sluiten
Ik wil…
Gebroken dromen
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
1.841 Op scharlaken dwaalwegen
in vergeten schaduwdalen
onder de zoete avondregen
klinkt de roep van nachtegalen
Ach, een lied vol weemoed
de pijn van een verloren waan
de smart van een verwond gemoed
hopeloos als een stervende zwaan
Gedragen op de zuidenwind
zoet geurend als haar zijden haar
als haar lippen broos getint
wegen gebroken dromen…
Gebroken dromen
hartenkreet
3.4 met 15 stemmen
1.386 Op scharlaken dwaalwegen
in vergeten schaduwdalen
onder de zoete avondregen
klinkt de roep van nachtegalen
Ach, een lied vol weemoed
de pijn van een verloren waan
de smart van een verwond gemoed
hopeloos als een stervende zwaan
Gedragen op de zuidenwind
zoet geurend als haar zijden haar
als haar lippen broos getint
wegen gebroken dromen…
Vriendschap
netgedicht
2.5 met 56 stemmen
4.115 Het beste roep je in de ander
naar boven en naar buiten,
je schaaft en beitelt aan jezelf.
Je gaat mee als de bladeren vallen,
als het stormt, als de lucht
enkel grijs is en dicht;
je verwacht samen de lente.…
ALLOCHTONEN
hartenkreet
3.9 met 26 stemmen
1.600 Ze zijn alleen achtergebleven
berooid van alles
verstoken van huis en haard
weg van het geschonden land
opgenomen in een andere wereld
kunnen zij niet gedijen
losgelaten in het eindeloze
staren ze alleen nog in het niets
en wij maar roepen
en opdrachten geven
wij zijn de gunstengevers
genadeloos in onze uitspraken
het gelijk zullen…
Beeltenis
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
443 Het was als een roep toen
jij weer in mijn leven verscheen
ik had je verdreven tot ver
over de liefdesgrens
maar je bleef als een
schaduw in mijn leven
soms verkeer ik tussen
twee werelden, dan blijf
ik zweven zonder vleugels
maar naar jou luisteren is de tijd
durven te verliezen
wanneer ik de woorden op jouw lippen
lees golft…
Lichterlijk gedicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
469 Lichterlijk gedicht
Daar zie ik je, schat
schimmige vlam
gedoofd in een tel
en wachten is wat rest
daar schijn je weer
te zijn
ik roep je naam
maar de wind verliest mijn verlangen
en blaast je verschijnen weg
wachten, alweer
en toch hoop ik
dat als je je weer laat zien
je steeds langer durft te blijven
en uiteindelijk bij me wilt zijn…
Het geluid van de stilte
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
514 Roep van anderen
overstemmen hoge bomen,
geluid te verdragen.
Tijd draagt de dag in
geluiden van de stilte,
zonder oordelen.…
Voor iedereen
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
1.128 Op een heldere zomeravond
kijk ik naar de hemel en roep
“ohhhhhh” van blijdschap.
Het volle gezicht
van de maan glimlacht
me vredig tussen de
bomen door tegemoet.
Vanuit haar hart
zal ze vannacht
voor iedereen in stilte
liefde laten schijnen
als een moeder die kijkt
naar haar pasgeboren baby.…
met niet meer dan wat liefde
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
666 om er naar te kunnen kijken
rotsvast
maar misschien onvindbaar
roep ik jou
eenvoudig, zoals de dagen
en de handen
waarmee je me liefkoost
met niet meer dan wat dromen
plekjes waar ik wil zijn
waar ik je kan omringen, warmzacht
bij de waterval
en tussen de wilde bloemen
die, door hun dans, ons willoos meevoeren
naar de uitgestrektheid…
dan is het
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
651 hij kiest het tuinpad
achterom
weer langs de wilde rozen
zijn blik schaart over land
waar paarden ongejaagd
zoals de stilgevallen vogels
niet laten blijken
dat er wordt gewacht
haar roep die ver
draagt over drassig veen
en stil zwart water
verstomd
nee, als hij komt
is het om stilte
van verloren heimwee
* duogedicht II…
Rollen zonder protocollen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 jij wist het land te vinden
uit de golven van de zee
groeide op in schaduw van de zon
met eigen licht
bouwde jij je koninkrijk
in rollen zonder protocollen
jou overkwam
de witte wereld met fatale kracht
beschadigde verbindingen tot zwarte nacht
nog dool je op nietszeggend land
maar de golven roepen je naar huis
met hun al gekrulde…
- staal -
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.160 eens zal ik mijn oor te luister leggen
op het harde staal me rusten
de vogels zullen roepen
de takken buigen, wuiven
ik luister naar de verte
het zingen dichterbij
het landschap traag in stilstand
zwijgt grijs in matte nevel
het zingen zingt van warmte
vol van rust en kalmte
ik klink mijn angst aan bielzen
en hou me verder stil.…
Uitgebloeid
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
493 Donderdag 17 juli
Gitzwart
De dag gegrifd in het geheugen
Met levenslange inkt
De pluche beer die ontheemd
Zijn eigenaar zoekt
Maar zijn roep is als een holle klank,
Een echo der vergetelheid
Wat echter nooit daarin zal geraken
Is het gemis dat als
Een verwelke roos
In een verder onaantastbaar veld
De onberispelijkheid tenietdoet
Nu en…
Vroegere decors
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
485 ik verwater
er klinken
geen klaterende
spitsvondigheden meer
kleuren roepen
tevergeefs om het
dansante gaan
ik blijf gewoon staan
in het kijken
kan ik nog
enkel vergelijken
met vroegere decors
de innoverende
details ontgaan mij
raken niet meer
aan mijn vitaliteit
waar ik eerder de
werkelijkheid beleefde
in speelse dromen…
alles en niets
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
493 in de nacht
hoort hij de
roep van de uil
hij ligt naast het
hulpeloze lijf dat
geen vin verroert
zijn overvolle
hoofd herkauwt
draait en maalt
iedere steen op
de achtergelaten
weg keert hij om
de dood komt niet
altijd aan het eind
van het leven
hij denkt aan de
klare lijn de kunst
van het weglaten
alles en niets
zal…
woordenschat
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
628 maar ergens in de diepste verte
hoor ik de roep naar meer.
je echo weergalmt op sterkte
mijn verstand ...dat ik me steeds op jou baseer!…
van keizer tot pompoen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
585 hij belandde in de
godenhemel
stotterend maakte hij
daar zijn innigste
wens kenbaar:
roep mij uit tot god!…
wolkers in de bloemen
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.512 de schrijver
jan wolkers
opent de deuren
van de Keukenhof
doopt
een nieuwe tulp
onder de naam
rembrandt
professor tulp
draait zich
in zijn graf om
wat doet
de schepper
van een Roos
van Vlees
in de bollentuin…