1080 resultaten.
De kleur die blijft
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
122 Rode roos op graf
een laatste stille groet
liefde blijft over
Op koude steen ligt
ze in alle eenvoud neer, alsof de
stilte zelf haar plaats heeft uitgekozen. Geen
stem verbreekt de ruimte, toch spreekt ze zonder woorden.
Ze draagt meer dan kleur
tegen het grijs van deze dag, meer dan
schoonheid die een vluchtige blik raakt. In elke plooi…
Lieve L
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
55 Ik schreeuw het uit in stilte, elke dag,
Een geluid dat niemand hoort,
maar alles zegt,
Jouw naam op mijn lippen, elke keer,
Hardop gezwegen, steeds maar weer.
Ik mis je elke dag opnieuw,
jij gaf mijn leven kleur.
Jouw lach was als het licht in het donker,
Onttrok ons uit de sleur.
Je bent overal en toch ben je er niet,
in de chaos,…
Geen woorden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
67 Een hoofd vol woorden
Ingewikkelde meerlettergrepenwoorden
Simpele en domme woorden
Lieve, die ooit een lief bekoorden
Kwetsende, die niet gezegd behoorden
Lege, om de stilte te vermoorden
Woorden waaraan anderen zich stoorden
Woorden voor een rijm of boek
Maar niet de woorden die ik zoek
Woorden van het hart
Woorden van gedeelde smart…
Een Veer
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
25 Het stille van het leven
De blaadjes van de boom
De verkleuring en het vallen
Het naaien van de zoom
De terugkeer van de vogels
De schelpen op het strand
Het maken en het delen
De lijntjes op mijn hand
Een bootje op de horizon
De aankomst van een storm
Het verre van een ander land
De kleuren en de vorm
De droom tijdens het slapen…
Een reis die niemand kiest
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
17 Je koffer staat niet bij de deur.
Er is geen kaart, geen tijd van gaan.
Alleen het licht valt door de ramen
en raakt je bleke handen aan.
We praten over kleine dingen:
de regen, iemand die nog belt.
Ik luister langer dan ik vroeger deed
wanneer je iets van toen vertelt.
Ik wil je vragen niet te gaan,
maar zie hoe moe je bent vandaag.
Ik…
lichtvlucht
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
706 de spiegel rondom de boom
verandert maagden en minnaressen
wanneer winter geen woorden
meer kent
op schouders van de dichter
die als teken van rouw de aarde
zwart schrijft en
aan elke tak, krom gebogen,
de dag hangt met
droeve
doodgezwegen wind
vreemd en zwaar van stilte
hij kan niet anders
en buigt zich over zijn glazen droom…
Tribunaal je kaal
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
939 zag de hand
met palmen wuiven
je gladde glimlach
door woestijnen stuiven
de vuurkracht
is te huur en jij
betaalt met bloed
aan huis en muur
vergoedt hun
simpel rouwen
kinderen en vrouwen
dollars zijn niet duur
maar mannen
erven toch dit land
dat jij met harde hand
onteigend hebt
ik tribunaal je kaal
tot op het bot dan
voel…
REQUIEM AETERNAM
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
688 Een mooie volle DODENMIS
zet de dooi in van 't verdriet
van alle angsten in 't verschiet
daarop te rouwen, te vertrouwen
leer je weer vol te houwen
van dat, wat het LEVEN IS
REQUIEM ERTEGENAAN!…
Men moet in allen tide
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.887 Men moet in allen tide
Der minnen wesen blide
Ende hare volghen in elke side,
In allen weghen daer si gheleidt;
Men moet hare leven blide
Ende den rouwe dan also na ghereidt.…
Boer zoekt vrouw
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
461 Boer Jan zoekt een vrouw
maar is trouw aan de rouw
blijft dus trouw aan zijn vrouw
“De kaarten waren al de deur uit”
wat een feest moest worden
werd een trieste herdenking
“Ik ben wie ik ben, er zijn al genoeg anderen”
intense vertrieste eigen werkelijkheid
van niet aan te vangen te verwerken verdriet
Maar boer Jan krijgt een vrouw dit seizoen
zij…
De stilte is van ons
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
474 als we stil zijn
stil in rouw
stil in gemis
stil om jou
ontstaat verwondering
je stem, je lach
je warmte
je eigenheid
stil aanwezig
je ziel
je troost
je liefde
je bent er
ademloos
woordeloos
eindeloos
als we samen stil zijn
in het licht van dansend vuur
zie ik je
hoor ik je
voel ik je
stil van stilte
stil…
Verbrande Schepen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
524 Oude schepen achter mij verbrand
rouwen is niet nodig
leren leven met jezelf
De meeste mensen in je leven zijn overbodig
Praten over oude pijn
maakt niet dat je je beter voelt
Niemand wil begrijpen wat je bedoelt
Holle opmerkingen en lege zinnen
hoef ik niet meer te horen
Ik richt mij liever op het ochtendgloren
Een nieuwe dag, vrede…
Monument van stilte
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
2.109 een traan
nuchter van geest en
vertrouwen maakt het rouwen
lichter op de dag
het is geen feest maar het mag
een enkele lach
herinnering
ogen spreken van gedrag
er ligt zwijgen
in het groeiend zien
vluchtige blikken, voorzichtige knikken
een hand rust op een schouder
het weten, we worden ouder…
Ergens...
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
889 Ergens geeft iemand een feestje
Ergens iemand in de rouw
Ergens is een kind geboren
Ergens wordt iemand geslagen
en die ziet nu bont en blauw...
Kon je achter ramen kijken
Kon je zien wat er gebeurd
Zou je heel gek toch staan kijken
wat er achter deuren nu gebeurd...…
stille baby
netgedicht
3.6 met 39 stemmen
8.774 roerloos
zij lijkt bevroren
ademt in
blaast zacht uit
doelloos
als nooit tevoren
heeft het min
of meer verbruid
spoorloos
haar vertrouwen
vraagt zich af
in zwijgen gehuld
stuurloos
in haar rouwen
voelt een straf
maar kent geen schuld
zielloos
is de vrucht
die zij meedraagt
in haar schoot
weerloos
als zij vlucht
en…
ik zou zo graag
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
8.640 Want er staat over geschreven,
er is daar geen rouw, geen droefenis
en een ieder die in Hem gelooft,
mag daar heerlijk eeuwig leven.
Ik zou zo graag...
'k weet dat het onmogelijk is,
toch... heel even willen kijken.
Daar waar degenen die ik liefhad nu zijn.
Ze zien, zonder moeite, angst en pijn.…
Wat is dichten?
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
664 Veel vermoeden,
weten dat je 't niet verklaart;
zoveel hoofden, zoveel hoeden
elk ziet het naar eigen aard,
ieder leeft zijn rouw of woede..
Dichter is ... wie beelden baart.…
Sikkelmaan
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
592 zou de kraai schreeuwen
over de brede aardrug
langs de grenswal
in koude nachten rouwen
doelloos en onwetend
omdat ik het gevederd licht
van de maan nooit
gewogen heb
zou ik minder wenen
of zonder duisternis
wanneer ik de zee
inloop
woorden laat verdrinken
die ooit in mijn handen
lagen
eens uitgesproken
horen dat de zomer…
ik vlucht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.002 op het water glijdend stoppen
kennelijk niet voor de eerste keer
gevangen in een sluier van regen
drijf ik langzaam met hen voort
zij bepalen voortaan mijn wegen
hartentranen hebben mij verstoord
zij vloeien door een diepe ader
van aangeslagen goud
je zal ze nimmer aanschouwen
zo gevoelloos voor mensenogen
deze druppels van eeuwig rouwen…
Een daalder teveel
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.295 Zijn woede schemert
donkerblauw…
paars
rood
het holle
van je blik
heeft geen inhoud meer
en krijst daardoor zijn nood
ik krimp ineen
wanneer je zucht
het valt wel mee
alleen de eerste klap
deed me ècht zeer
daarmee sloeg
hij alles stuk
mijn liefde
eigenwaarde en vertrouwen
ik kan slechts rouwen
om gevoelens die
gestorven…
marionettenpop
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.068 elke beweging die ze maken aan het touw
voelt als rouw.
ik heb verdriet,
niemand die dat ziet.
ik heb geen eigen leven.
geloof mij, dat voelt niet als een zegen.
hopelijk geven ze me ooit een trap na
zodat ik voor hun niet meer besta.
hopelijk vindt iemand mij
zodat diegene mijn touwen doorknipt: VRIJ!…
Met stille trom
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.484 en nieren
Geen slecht woord verliet zijn mond
Met hem viel altijd iets te vieren
Hij was de lijm die alles bond
Ik wil afscheid kunnen nemen
Bij hem zijn een laatste keer
Mijn eer bewijzen nu hij hier is
Strakjes kan dat dus niet meer
Het is zwaar te accepteren
Dat hij in stilte cremeert deze week
Ik wil zo geen afscheid nemen
Niet rouwen…
Als...
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.437 Als de klokken niet meer luiden
omdat de tijd vervlogen is
en de woorden niet meer duiden
omdat de zin gelogen is,
blijf niet rouwen...
Als de vlinders niet meer landen
omdat de bloem geweken is
en de kaarsen niet meer branden
omdat de vlam bezweken is,
blijf vertrouwen...…
vrienden
hartenkreet
1.4 met 9 stemmen
2.709 Door ruzie’s te sussen en vriendschap te houden
Leert men niet los te laten
En kan men met mensen die dicht bij je staan rouwen
Ook al is men in alle staten
Dan kijk men naar buiten door het raam
En iets als zwoelte zweemde de avond over
Het was hetzelfde gevoel als met vrienden zij men bedachtzaam
En het gevoel was weg, gestolen, geroofd…
Ze strompelt daar
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
493 Ze strompelt daar, die oude vrouw,
met weemoed in haar ogen;
haar man al dood, nog in de rouw
en wachtend op wat mededogen,
maar niemand die haar groet of ziet;
de herfst glimt in de straten.
Wat ligt nu nog in het verschiet,
met wie kan ze nog praten?…
Nooit samen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
821 Een geboorte met verdriet
Intens dat je ons verliet
Waarom heb je geen kans gekregen
Om te mogen blijven leven
Ik weet je was veel te klein
Maar ik had zo graag jou oma willen zijn
Ook al heb ik er vier
Ik mis er een want jij bent niet hier
Het is misschien raar
Na 5 jaar
Maar voor rouw staat gelukkig geen tijd
Ons prinsesje kleine…
KADE....van de EEM
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
533 speelde met
plastic bekers
en verpakking
snoep-wikkels, rietjes
achteloos
weggeworpen
In steden en dorpen
vind je pleinen
en plaatsen waar
nieuwbouw aarden moet
Meer zuur dan zoet
de woorden eraan
gewijd, gesproken
in dag- en weekblad
Een vloek, een kat
aan het adres van
bestuurders & ontwikkelaars
van gebouwen
Wij rouwen…
Duimen- dag
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
508 Een dag van feesten
een dag van rouwen
een dag van veel
van elkander houden,
maar nog niet in dit rijtje
gevonden
is een duimen- dag die ik hierbij
in het leven roep!
Een dag dat men rekenen kan
op het duimen van een goed bericht
da's een goed,
geweldig plan!…
Dichten
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
513 Veel vermoeden,
weten dat je 't niet verklaart;
zoveel hoofden, zoveel hoeden
elk ziet het naar eigen aard,
ieder leeft zijn rouw of woede..
Dichter is ... wie beelden baart.…
hoe
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
440 gebrand
hoe het hart het leven wil aanbidden, het
probeer te raken met de liefde die ik eens bezat -
neen de tijd hangt onbevrucht in de schoot
die me bewaarde en verwees
hoe mijn ogen ook trachten te zien, het
probeer te te raken met een blik van begrip -
neen het zwart vlekt nog meer in het duister
waar de nacht gelegen is in diepe rouw…